Atos 25
Chru (CJE) vs VC
1 Klơu hơrơi hơdơi tŭ đồ-mă gơnuăr-bruă kwăng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr, Phestus mư̆ng Sesare đì nau tơ Jerusalem.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Tơ anih nư̆n, du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt sơ̆ng du mơnih gơnuăr apăn-akŏ buơl làng Juđa truh đờm yă Pôl tơ anaŭ ñu,
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 yòng-lơkơu Phestus brơi tơ buơl guñu sa pơnuaĭ anĭt-brơi-soh, nư̆n la ba Pôl mơrai wơ̆ tơ Jerusalem. Kơyoa buơl guñu hũ tămbơyai rơc̆ăng, tô kraŭ pơmơtai Pôl rò jơlàn.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Bloh Phestus đờm sơđồ lài, Pôl sơđaŭ păl kŏng jàm lăm Sesare, sơ̆ng rùp-phŭn ñu kŭng rơŭ sơmăr gài mơrai wơ̆ tơ anih nư̆n rơi.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Kơyoa nư̆n, Phestus đờm: “Du mơnih apăn-akŏ lăm buơl guhã nau trŭn bĕ tòm kơu. Yah buơl guhã 'buh mơnih nư̆n hũ ngă glài-sŭng hơgĕ nư̆n kừ đờm yă.”
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Phestus dò wơ̆ sơ̆ng buơl guñu tơ Jerusalem pơgăp tơlpăn halài sa-pluh hơrơi, bloh nư̆n ñu trŭn tơ Sesare. Hơrơi hơdơi, ñu dò guh tơ anih c̆ahrơña, sơ̆ng pơđăr ba Pôl truh.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Tŭ Pôl pơrpa nau tơma, nư̆n du mơnih Juđa mư̆ng Jerusalem trŭn, gơrwàng tòmdăr Pôl: tămblah gơŭ đờm yă Pôl mư̆ng lô glài traŭ, bloh buơl guñu 'buh duah hũ c̆ơ̆ng-grơh lơi ơu.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Pôl đờm dŏng tơ rùp-phŭn drơi lài: “Dơlhă 'buh hũ ngă pơnuaĭ hơgĕ tămdră-wơ̆ sơ̆ng adăt-adia mơnih Juđa, kŭng yơu tămdră-wơ̆ sơ̆ng sàng duh-dơlbăt, halài tămdră-wơ̆ sơ̆ng Sesa.”
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Bloh Phestus khiăng hũ siàm hơtai buơl làng Juđa, nư̆n tơnia Pôl: “Hã hũ khiăng đì tơ Jerusalem tô kơu c̆ahrơña mư̆ng bruă ni ơu?”
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Pôl đờm: “Dơlhă khiăng hũ dò dơ̆ng tơ anaŭ anih gơnuăr Sesa c̆ahrơña, nư̆n la anih dơlhă khiăng hũ c̆ahrơña. Kơyoa dơlhă 'buh ngă glài hơgĕ sơ̆ng mơnih Juđa, yơu rùp-phŭn pô hũ thơu loh-làng.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Yah biă dơlhă hũ glài-sơnoh, halài yah dơlhă hũ ngă pơnuaĭ hơgĕ tô iơŭ păl kŏng mơtai, nư̆n dơlhă 'buh kơmlah mơtai ơu. Bloh yah dơlhă 'buh ngă pơnuaĭ hơgĕ hũ glài-sơnoh yơu du mơnih ni hũ đờm yă, nư̆n 'buh aràng hũ gơnuăr jào dơlhă tơ buơl guñu. Dơlhă yòng iơu-lơkơu truh Sesa c̆ahrơña!”
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Hơdơi tŭ đờm tămbơyai sơ̆ng du mơnih gơnuăr dŏng bruă, Phestus đờm sơđồ: “Hã hũ yòng iơu-lơkơu truh tơ Sesa, nư̆n hã rơŭ hũ đì tơ Sesa c̆ahrơña.”
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Du hơrơi hơdơi, pơtau Agrippa sơ̆ng Berenis truh tơ Sesare tô c̆uă-rơwăng Phestus.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Kơyoa buơl guñu dò wơ̆ tơ anih nư̆n lô hơrơi, nư̆n Phestus apăn bruă Pôl đờm akhàn sơ̆ng pơtau. Ñu đờm: “Tơ anih ni hũ sa aràng mơnih dò jàm bloh Phelik hũ luơi wơ̆.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Tŭ dơlhă truh tơ Jerusalem, du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt sơ̆ng du mơnih gơnuăr-tha buơl làng Juđa truh yă ñu sơ̆ng yòng dơlhă ngă-nìn glài mơnih nư̆n.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Dơlhă hũ đờm sơđồ tơ buơl guñu lài mơnih Rôma 'buh hũ adăt-lơđăp jào sa aràng mơnih kơđòng yă lơi, dơlhơu tơ tŭ mơnih nư̆n đờm tăm-tơnia sơđồ mơta tòm mơta sơ̆ng du mơnih đờm yă drơi, tô đờm dŏng tơ rùp-phŭn drơi mư̆ng du pơnuaĭ đờm yă.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Kơyoa nư̆n, tŭ buơl guñu truh tơ anih ni, tô juơi lơhiă tŭ-hơrơi, nư̆n hơrơi hơdơi mư dơlhă dò guh tơ anih c̆ahrơña sơ̆ng pơđăr ba mơnih nư̆n truh.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Abih du mơnih đờm yă ñu dò dơ̆ng tơ anaŭ anih c̆ahrơña, bloh du mơnih nư̆n 'buh rơgơi đờm yă ñu jiơ̆ng sa glài-sơnoh lơi yơu dơlhă sơnư̆ng.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Buơl guñu mĭn đờm tămpơrjai gơŭ mư̆ng du pơnuaĭ lăm jơlàn buơl guñu duh-dơlbăt, sơ̆ng mư̆ng sa aràng kơi Jêsu lơi nư̆n hũ mơtai bơjơ, bloh mơnih angăn la Pôl ni kừ đờm nìn-kơjăp la dò hơdiŭ.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Kơyoa ka thơu păl ngă-nìn hơyơu lơi mư̆ng du bruă ni, nư̆n dơlhă tơnia Pôl hũ khiăng nau truh tơ Jerusalem tô hũ c̆ahrơña mư̆ng bruă ni tơ anih nư̆n ơu.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Bloh Pôl hũ iơu-lơkơu, yòng pioh bruă ni tơ Sesa c̆ahrơña, nư̆n dơlhă hũ pơđăr kừ jàm ñu wơ̆ tơ̆l truh tơ hơrơi jào bơnau tơ Sesa.”
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Agrippa đờm sơ̆ng Phestus: “Rùp-phŭn kơu kŭng khiăng păng mơnih nư̆n rơi!” Phestus đờm: “Hơrơi pơgi pơtau rơŭ păng.”
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Nư̆n, hơrơi hơdơi, pơtau Agrippa sơ̆ng Berenis truh tơ anih c̆ahrơña lăm pơnuaĭ adăt wă-rò prŏng-màng biă, nau găm sơ̆ng ñu la du mơnih kwăng apăn-akŏ buơl lĭng sơ̆ng du mơnih gơnuăr apăn-akŏ lăm plơi-prŏng. Phestus pơđăr ba Pôl truh.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Phestus đờm: “Ơ pơtau Agrippa sơ̆ng abih du mơnih hũ mơta tơ anih ni. Mơnih bloh buơl kơi 'buh ni, la mơnih hũ kŏng abih du mơnih Juđa lăm Jerusalem kŭng yơu tơ anih ni iơu-lơkơu dơlhă c̆ahrơña ngă-nìn glài; buơl guñu hũ kơmrào driau lài mơnih ni 'buh iơŭ păl tô hơdiŭ tra.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Bloh dơlhă 'buh duah 'buh mơnih ni hũ ngă glài hơgĕ tô iơŭ păl kŏng mơtai; sơ̆ng kơyoa rùp-phŭn ñu hũ đờm iơu-lơkơu yòng ba bruă ni đì tơ Sesa c̆ahrơña, nư̆n dơlhă hũ ngă-nìn jào-bơnau mơnih ni truh tơ Sesa.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Bloh kơyoa dơlhă 'buh hũ pơnuaĭ hơgĕ nìn-kơjăp tô wă tơ Sesa mư̆ng bruă ñu, nư̆n dơlhă ba ñu tơbiă tơ anaŭ buơl kơi, dơlhơu biă la tơ anaŭ pơtau Agrippa, tô hơdơi amăng tơnia-khào ni, dơlhă rơŭ hũ pơnuaĭ tô wă tơ mơnih pơtau.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Kơyoa dơlhă sơnư̆ng lài jào-bơnau sa aràng mơnih glài-jàm bloh 'buh đờm loh-làng mơnih nư̆n kŏng yă bă mư̆ng glài hơgĕ, nư̆n la sŭng pơnuaĭ biă.”
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.