Atos 25
Chru (CJE) vs NVT
1 Klơu hơrơi hơdơi tŭ đồ-mă gơnuăr-bruă kwăng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr, Phestus mư̆ng Sesare đì nau tơ Jerusalem.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Tơ anih nư̆n, du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt sơ̆ng du mơnih gơnuăr apăn-akŏ buơl làng Juđa truh đờm yă Pôl tơ anaŭ ñu,
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 yòng-lơkơu Phestus brơi tơ buơl guñu sa pơnuaĭ anĭt-brơi-soh, nư̆n la ba Pôl mơrai wơ̆ tơ Jerusalem. Kơyoa buơl guñu hũ tămbơyai rơc̆ăng, tô kraŭ pơmơtai Pôl rò jơlàn.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Bloh Phestus đờm sơđồ lài, Pôl sơđaŭ păl kŏng jàm lăm Sesare, sơ̆ng rùp-phŭn ñu kŭng rơŭ sơmăr gài mơrai wơ̆ tơ anih nư̆n rơi.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Kơyoa nư̆n, Phestus đờm: “Du mơnih apăn-akŏ lăm buơl guhã nau trŭn bĕ tòm kơu. Yah buơl guhã 'buh mơnih nư̆n hũ ngă glài-sŭng hơgĕ nư̆n kừ đờm yă.”
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Phestus dò wơ̆ sơ̆ng buơl guñu tơ Jerusalem pơgăp tơlpăn halài sa-pluh hơrơi, bloh nư̆n ñu trŭn tơ Sesare. Hơrơi hơdơi, ñu dò guh tơ anih c̆ahrơña, sơ̆ng pơđăr ba Pôl truh.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Tŭ Pôl pơrpa nau tơma, nư̆n du mơnih Juđa mư̆ng Jerusalem trŭn, gơrwàng tòmdăr Pôl: tămblah gơŭ đờm yă Pôl mư̆ng lô glài traŭ, bloh buơl guñu 'buh duah hũ c̆ơ̆ng-grơh lơi ơu.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Pôl đờm dŏng tơ rùp-phŭn drơi lài: “Dơlhă 'buh hũ ngă pơnuaĭ hơgĕ tămdră-wơ̆ sơ̆ng adăt-adia mơnih Juđa, kŭng yơu tămdră-wơ̆ sơ̆ng sàng duh-dơlbăt, halài tămdră-wơ̆ sơ̆ng Sesa.”
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Bloh Phestus khiăng hũ siàm hơtai buơl làng Juđa, nư̆n tơnia Pôl: “Hã hũ khiăng đì tơ Jerusalem tô kơu c̆ahrơña mư̆ng bruă ni ơu?”
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Pôl đờm: “Dơlhă khiăng hũ dò dơ̆ng tơ anaŭ anih gơnuăr Sesa c̆ahrơña, nư̆n la anih dơlhă khiăng hũ c̆ahrơña. Kơyoa dơlhă 'buh ngă glài hơgĕ sơ̆ng mơnih Juđa, yơu rùp-phŭn pô hũ thơu loh-làng.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Yah biă dơlhă hũ glài-sơnoh, halài yah dơlhă hũ ngă pơnuaĭ hơgĕ tô iơŭ păl kŏng mơtai, nư̆n dơlhă 'buh kơmlah mơtai ơu. Bloh yah dơlhă 'buh ngă pơnuaĭ hơgĕ hũ glài-sơnoh yơu du mơnih ni hũ đờm yă, nư̆n 'buh aràng hũ gơnuăr jào dơlhă tơ buơl guñu. Dơlhă yòng iơu-lơkơu truh Sesa c̆ahrơña!”
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Hơdơi tŭ đờm tămbơyai sơ̆ng du mơnih gơnuăr dŏng bruă, Phestus đờm sơđồ: “Hã hũ yòng iơu-lơkơu truh tơ Sesa, nư̆n hã rơŭ hũ đì tơ Sesa c̆ahrơña.”
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Du hơrơi hơdơi, pơtau Agrippa sơ̆ng Berenis truh tơ Sesare tô c̆uă-rơwăng Phestus.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Kơyoa buơl guñu dò wơ̆ tơ anih nư̆n lô hơrơi, nư̆n Phestus apăn bruă Pôl đờm akhàn sơ̆ng pơtau. Ñu đờm: “Tơ anih ni hũ sa aràng mơnih dò jàm bloh Phelik hũ luơi wơ̆.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Tŭ dơlhă truh tơ Jerusalem, du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt sơ̆ng du mơnih gơnuăr-tha buơl làng Juđa truh yă ñu sơ̆ng yòng dơlhă ngă-nìn glài mơnih nư̆n.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Dơlhă hũ đờm sơđồ tơ buơl guñu lài mơnih Rôma 'buh hũ adăt-lơđăp jào sa aràng mơnih kơđòng yă lơi, dơlhơu tơ tŭ mơnih nư̆n đờm tăm-tơnia sơđồ mơta tòm mơta sơ̆ng du mơnih đờm yă drơi, tô đờm dŏng tơ rùp-phŭn drơi mư̆ng du pơnuaĭ đờm yă.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Kơyoa nư̆n, tŭ buơl guñu truh tơ anih ni, tô juơi lơhiă tŭ-hơrơi, nư̆n hơrơi hơdơi mư dơlhă dò guh tơ anih c̆ahrơña sơ̆ng pơđăr ba mơnih nư̆n truh.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Abih du mơnih đờm yă ñu dò dơ̆ng tơ anaŭ anih c̆ahrơña, bloh du mơnih nư̆n 'buh rơgơi đờm yă ñu jiơ̆ng sa glài-sơnoh lơi yơu dơlhă sơnư̆ng.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Buơl guñu mĭn đờm tămpơrjai gơŭ mư̆ng du pơnuaĭ lăm jơlàn buơl guñu duh-dơlbăt, sơ̆ng mư̆ng sa aràng kơi Jêsu lơi nư̆n hũ mơtai bơjơ, bloh mơnih angăn la Pôl ni kừ đờm nìn-kơjăp la dò hơdiŭ.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Kơyoa ka thơu păl ngă-nìn hơyơu lơi mư̆ng du bruă ni, nư̆n dơlhă tơnia Pôl hũ khiăng nau truh tơ Jerusalem tô hũ c̆ahrơña mư̆ng bruă ni tơ anih nư̆n ơu.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Bloh Pôl hũ iơu-lơkơu, yòng pioh bruă ni tơ Sesa c̆ahrơña, nư̆n dơlhă hũ pơđăr kừ jàm ñu wơ̆ tơ̆l truh tơ hơrơi jào bơnau tơ Sesa.”
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Agrippa đờm sơ̆ng Phestus: “Rùp-phŭn kơu kŭng khiăng păng mơnih nư̆n rơi!” Phestus đờm: “Hơrơi pơgi pơtau rơŭ păng.”
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Nư̆n, hơrơi hơdơi, pơtau Agrippa sơ̆ng Berenis truh tơ anih c̆ahrơña lăm pơnuaĭ adăt wă-rò prŏng-màng biă, nau găm sơ̆ng ñu la du mơnih kwăng apăn-akŏ buơl lĭng sơ̆ng du mơnih gơnuăr apăn-akŏ lăm plơi-prŏng. Phestus pơđăr ba Pôl truh.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Phestus đờm: “Ơ pơtau Agrippa sơ̆ng abih du mơnih hũ mơta tơ anih ni. Mơnih bloh buơl kơi 'buh ni, la mơnih hũ kŏng abih du mơnih Juđa lăm Jerusalem kŭng yơu tơ anih ni iơu-lơkơu dơlhă c̆ahrơña ngă-nìn glài; buơl guñu hũ kơmrào driau lài mơnih ni 'buh iơŭ păl tô hơdiŭ tra.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Bloh dơlhă 'buh duah 'buh mơnih ni hũ ngă glài hơgĕ tô iơŭ păl kŏng mơtai; sơ̆ng kơyoa rùp-phŭn ñu hũ đờm iơu-lơkơu yòng ba bruă ni đì tơ Sesa c̆ahrơña, nư̆n dơlhă hũ ngă-nìn jào-bơnau mơnih ni truh tơ Sesa.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Bloh kơyoa dơlhă 'buh hũ pơnuaĭ hơgĕ nìn-kơjăp tô wă tơ Sesa mư̆ng bruă ñu, nư̆n dơlhă ba ñu tơbiă tơ anaŭ buơl kơi, dơlhơu biă la tơ anaŭ pơtau Agrippa, tô hơdơi amăng tơnia-khào ni, dơlhă rơŭ hũ pơnuaĭ tô wă tơ mơnih pơtau.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Kơyoa dơlhă sơnư̆ng lài jào-bơnau sa aràng mơnih glài-jàm bloh 'buh đờm loh-làng mơnih nư̆n kŏng yă bă mư̆ng glài hơgĕ, nư̆n la sŭng pơnuaĭ biă.”
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.