Atos 25
Chru (CJE) vs NTLH
1 Klơu hơrơi hơdơi tŭ đồ-mă gơnuăr-bruă kwăng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr, Phestus mư̆ng Sesare đì nau tơ Jerusalem.
1 Três dias depois de chegar àquela província , Festo saiu da cidade de Cesareia e foi até Jerusalém.
2 Tơ anih nư̆n, du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt sơ̆ng du mơnih gơnuăr apăn-akŏ buơl làng Juđa truh đờm yă Pôl tơ anaŭ ñu,
2 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus apresentaram lá as suas acusações contra Paulo e pediram a Festo
3 yòng-lơkơu Phestus brơi tơ buơl guñu sa pơnuaĭ anĭt-brơi-soh, nư̆n la ba Pôl mơrai wơ̆ tơ Jerusalem. Kơyoa buơl guñu hũ tămbơyai rơc̆ăng, tô kraŭ pơmơtai Pôl rò jơlàn.
3 o favor de mandar trazer Paulo para Jerusalém. É que eles tinham combinado matar Paulo no caminho.
4 Bloh Phestus đờm sơđồ lài, Pôl sơđaŭ păl kŏng jàm lăm Sesare, sơ̆ng rùp-phŭn ñu kŭng rơŭ sơmăr gài mơrai wơ̆ tơ anih nư̆n rơi.
4 Mas Festo respondeu: — Paulo está preso em Cesareia, e eu logo voltarei para lá.
5 Kơyoa nư̆n, Phestus đờm: “Du mơnih apăn-akŏ lăm buơl guhã nau trŭn bĕ tòm kơu. Yah buơl guhã 'buh mơnih nư̆n hũ ngă glài-sŭng hơgĕ nư̆n kừ đờm yă.”
5 Que os líderes de vocês me acompanhem até lá e o acusem, se é que ele fez algum mal.
6 Phestus dò wơ̆ sơ̆ng buơl guñu tơ Jerusalem pơgăp tơlpăn halài sa-pluh hơrơi, bloh nư̆n ñu trŭn tơ Sesare. Hơrơi hơdơi, ñu dò guh tơ anih c̆ahrơña, sơ̆ng pơđăr ba Pôl truh.
6 Festo passou oito ou dez dias entre eles e depois voltou para Cesareia. No dia seguinte sentou-se no tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Tŭ Pôl pơrpa nau tơma, nư̆n du mơnih Juđa mư̆ng Jerusalem trŭn, gơrwàng tòmdăr Pôl: tămblah gơŭ đờm yă Pôl mư̆ng lô glài traŭ, bloh buơl guñu 'buh duah hũ c̆ơ̆ng-grơh lơi ơu.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele e começaram a fazer muitas acusações graves, mas não conseguiram provar nada.
8 Pôl đờm dŏng tơ rùp-phŭn drơi lài: “Dơlhă 'buh hũ ngă pơnuaĭ hơgĕ tămdră-wơ̆ sơ̆ng adăt-adia mơnih Juđa, kŭng yơu tămdră-wơ̆ sơ̆ng sàng duh-dơlbăt, halài tămdră-wơ̆ sơ̆ng Sesa.”
8 Então Paulo se defendeu, dizendo: — Eu não fiz nada contra a
9 Bloh Phestus khiăng hũ siàm hơtai buơl làng Juđa, nư̆n tơnia Pôl: “Hã hũ khiăng đì tơ Jerusalem tô kơu c̆ahrơña mư̆ng bruă ni ơu?”
9 Festo, querendo agradar os judeus, perguntou a Paulo: — Você não quer ir a Jerusalém e ser julgado lá por mim a respeito destas coisas?
10 Pôl đờm: “Dơlhă khiăng hũ dò dơ̆ng tơ anaŭ anih gơnuăr Sesa c̆ahrơña, nư̆n la anih dơlhă khiăng hũ c̆ahrơña. Kơyoa dơlhă 'buh ngă glài hơgĕ sơ̆ng mơnih Juđa, yơu rùp-phŭn pô hũ thơu loh-làng.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal do Imperador romano, e é aqui que devo ser julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Yah biă dơlhă hũ glài-sơnoh, halài yah dơlhă hũ ngă pơnuaĭ hơgĕ tô iơŭ păl kŏng mơtai, nư̆n dơlhă 'buh kơmlah mơtai ơu. Bloh yah dơlhă 'buh ngă pơnuaĭ hơgĕ hũ glài-sơnoh yơu du mơnih ni hũ đờm yă, nư̆n 'buh aràng hũ gơnuăr jào dơlhă tơ buơl guñu. Dơlhă yòng iơu-lơkơu truh Sesa c̆ahrơña!”
11 Se não respeitei a lei ou se fiz alguma coisa que mereça a pena de morte, estou pronto para morrer. Mas, se o que dizem contra mim não é verdade, ninguém pode me entregar a eles. Portanto, apelo para o Imperador.
12 Hơdơi tŭ đờm tămbơyai sơ̆ng du mơnih gơnuăr dŏng bruă, Phestus đờm sơđồ: “Hã hũ yòng iơu-lơkơu truh tơ Sesa, nư̆n hã rơŭ hũ đì tơ Sesa c̆ahrơña.”
12 Então Festo, depois de conversar com os seus conselheiros, disse: — Já que você apelou para o Imperador, então irá para o Imperador.
13 Du hơrơi hơdơi, pơtau Agrippa sơ̆ng Berenis truh tơ Sesare tô c̆uă-rơwăng Phestus.
13 Alguns dias depois o rei Agripa e Berenice, sua irmã, chegaram a Cesareia para cumprimentar Festo.
14 Kơyoa buơl guñu dò wơ̆ tơ anih nư̆n lô hơrơi, nư̆n Phestus apăn bruă Pôl đờm akhàn sơ̆ng pơtau. Ñu đờm: “Tơ anih ni hũ sa aràng mơnih dò jàm bloh Phelik hũ luơi wơ̆.
14 Quando já fazia alguns dias que eles estavam lá, Festo contou ao rei o caso de Paulo. Ele disse: — Está aqui um homem que Félix deixou como prisioneiro.
15 Tŭ dơlhă truh tơ Jerusalem, du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt sơ̆ng du mơnih gơnuăr-tha buơl làng Juđa truh yă ñu sơ̆ng yòng dơlhă ngă-nìn glài mơnih nư̆n.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele e me pediram que o condenasse.
16 Dơlhă hũ đờm sơđồ tơ buơl guñu lài mơnih Rôma 'buh hũ adăt-lơđăp jào sa aràng mơnih kơđòng yă lơi, dơlhơu tơ tŭ mơnih nư̆n đờm tăm-tơnia sơđồ mơta tòm mơta sơ̆ng du mơnih đờm yă drơi, tô đờm dŏng tơ rùp-phŭn drơi mư̆ng du pơnuaĭ đờm yă.
16 Mas eu lhes disse que os romanos não costumam condenar ninguém sem primeiro colocar os acusadores diante do acusado, dando a este a oportunidade de se defender.
17 Kơyoa nư̆n, tŭ buơl guñu truh tơ anih ni, tô juơi lơhiă tŭ-hơrơi, nư̆n hơrơi hơdơi mư dơlhă dò guh tơ anih c̆ahrơña sơ̆ng pơđăr ba mơnih nư̆n truh.
17 Por isso, quando eles vieram até aqui, não perdi tempo, e, logo no dia seguinte, sentei no tribunal, e mandei que trouxessem o homem.
18 Abih du mơnih đờm yă ñu dò dơ̆ng tơ anaŭ anih c̆ahrơña, bloh du mơnih nư̆n 'buh rơgơi đờm yă ñu jiơ̆ng sa glài-sơnoh lơi yơu dơlhă sơnư̆ng.
18 Os seus inimigos chegaram, mas não o acusaram de nenhum crime grave como pensei que iam fazer.
19 Buơl guñu mĭn đờm tămpơrjai gơŭ mư̆ng du pơnuaĭ lăm jơlàn buơl guñu duh-dơlbăt, sơ̆ng mư̆ng sa aràng kơi Jêsu lơi nư̆n hũ mơtai bơjơ, bloh mơnih angăn la Pôl ni kừ đờm nìn-kơjăp la dò hơdiŭ.
19 A única acusação que tinham contra ele era a respeito da própria religião deles e também sobre um homem que já morreu, chamado Jesus. Paulo afirma que esse homem está vivo.
20 Kơyoa ka thơu păl ngă-nìn hơyơu lơi mư̆ng du bruă ni, nư̆n dơlhă tơnia Pôl hũ khiăng nau truh tơ Jerusalem tô hũ c̆ahrơña mư̆ng bruă ni tơ anih nư̆n ơu.
20 Eu não sabia como conseguir informações sobre esse assunto. Por isso perguntei a Paulo se queria ir a Jerusalém para ser julgado lá a respeito dessas acusações.
21 Bloh Pôl hũ iơu-lơkơu, yòng pioh bruă ni tơ Sesa c̆ahrơña, nư̆n dơlhă hũ pơđăr kừ jàm ñu wơ̆ tơ̆l truh tơ hơrơi jào bơnau tơ Sesa.”
21 Mas Paulo apelou para o Imperador e pediu para ficar preso até que o Imperador resolvesse o seu caso. Então mandei os guardas tomarem conta dele até que eu pudesse mandá-lo para o Imperador.
22 Agrippa đờm sơ̆ng Phestus: “Rùp-phŭn kơu kŭng khiăng păng mơnih nư̆n rơi!” Phestus đờm: “Hơrơi pơgi pơtau rơŭ păng.”
22 Aí Agripa disse a Festo: — Eu gostaria de ouvir esse homem. — Amanhã o senhor vai ouvi-lo! — respondeu Festo.
23 Nư̆n, hơrơi hơdơi, pơtau Agrippa sơ̆ng Berenis truh tơ anih c̆ahrơña lăm pơnuaĭ adăt wă-rò prŏng-màng biă, nau găm sơ̆ng ñu la du mơnih kwăng apăn-akŏ buơl lĭng sơ̆ng du mơnih gơnuăr apăn-akŏ lăm plơi-prŏng. Phestus pơđăr ba Pôl truh.
23 No dia seguinte Agripa e Berenice chegaram com grande cerimônia e pompa. Entraram na sala de audiências com os chefes militares e os homens mais importantes da cidade. Festo mandou que trouxessem Paulo
24 Phestus đờm: “Ơ pơtau Agrippa sơ̆ng abih du mơnih hũ mơta tơ anih ni. Mơnih bloh buơl kơi 'buh ni, la mơnih hũ kŏng abih du mơnih Juđa lăm Jerusalem kŭng yơu tơ anih ni iơu-lơkơu dơlhă c̆ahrơña ngă-nìn glài; buơl guñu hũ kơmrào driau lài mơnih ni 'buh iơŭ păl tô hơdiŭ tra.
24 e disse: — Rei Agripa e todos os que estão aqui, vejam este homem! É contra ele que todos os judeus, tanto daqui como de Jerusalém, estão fazendo acusações diante de mim. Eles insistem em dizer que este homem deve morrer,
25 Bloh dơlhă 'buh duah 'buh mơnih ni hũ ngă glài hơgĕ tô iơŭ păl kŏng mơtai; sơ̆ng kơyoa rùp-phŭn ñu hũ đờm iơu-lơkơu yòng ba bruă ni đì tơ Sesa c̆ahrơña, nư̆n dơlhă hũ ngă-nìn jào-bơnau mơnih ni truh tơ Sesa.
25 mas eu acho que ele não fez nada para ser condenado à morte. Como ele mesmo pediu para ser julgado pelo Imperador, resolvi atendê-lo.
26 Bloh kơyoa dơlhă 'buh hũ pơnuaĭ hơgĕ nìn-kơjăp tô wă tơ Sesa mư̆ng bruă ñu, nư̆n dơlhă ba ñu tơbiă tơ anaŭ buơl kơi, dơlhơu biă la tơ anaŭ pơtau Agrippa, tô hơdơi amăng tơnia-khào ni, dơlhă rơŭ hũ pơnuaĭ tô wă tơ mơnih pơtau.
26 Porém até agora não sei bem o que escrever a respeito dele ao Imperador. Então eu o trouxe aqui, diante dos senhores — e especialmente do senhor, rei Agripa — a fim de lhe fazer perguntas. Assim terei alguma coisa para escrever.
27 Kơyoa dơlhă sơnư̆ng lài jào-bơnau sa aràng mơnih glài-jàm bloh 'buh đờm loh-làng mơnih nư̆n kŏng yă bă mư̆ng glài hơgĕ, nư̆n la sŭng pơnuaĭ biă.”
27 Pois acho absurdo mandar um prisioneiro sem explicar claramente as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.