Atos 25
Chru (CJE) vs NAA
1 Klơu hơrơi hơdơi tŭ đồ-mă gơnuăr-bruă kwăng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr, Phestus mư̆ng Sesare đì nau tơ Jerusalem.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Tơ anih nư̆n, du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt sơ̆ng du mơnih gơnuăr apăn-akŏ buơl làng Juđa truh đờm yă Pôl tơ anaŭ ñu,
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 yòng-lơkơu Phestus brơi tơ buơl guñu sa pơnuaĭ anĭt-brơi-soh, nư̆n la ba Pôl mơrai wơ̆ tơ Jerusalem. Kơyoa buơl guñu hũ tămbơyai rơc̆ăng, tô kraŭ pơmơtai Pôl rò jơlàn.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Bloh Phestus đờm sơđồ lài, Pôl sơđaŭ păl kŏng jàm lăm Sesare, sơ̆ng rùp-phŭn ñu kŭng rơŭ sơmăr gài mơrai wơ̆ tơ anih nư̆n rơi.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Kơyoa nư̆n, Phestus đờm: “Du mơnih apăn-akŏ lăm buơl guhã nau trŭn bĕ tòm kơu. Yah buơl guhã 'buh mơnih nư̆n hũ ngă glài-sŭng hơgĕ nư̆n kừ đờm yă.”
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Phestus dò wơ̆ sơ̆ng buơl guñu tơ Jerusalem pơgăp tơlpăn halài sa-pluh hơrơi, bloh nư̆n ñu trŭn tơ Sesare. Hơrơi hơdơi, ñu dò guh tơ anih c̆ahrơña, sơ̆ng pơđăr ba Pôl truh.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Tŭ Pôl pơrpa nau tơma, nư̆n du mơnih Juđa mư̆ng Jerusalem trŭn, gơrwàng tòmdăr Pôl: tămblah gơŭ đờm yă Pôl mư̆ng lô glài traŭ, bloh buơl guñu 'buh duah hũ c̆ơ̆ng-grơh lơi ơu.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Pôl đờm dŏng tơ rùp-phŭn drơi lài: “Dơlhă 'buh hũ ngă pơnuaĭ hơgĕ tămdră-wơ̆ sơ̆ng adăt-adia mơnih Juđa, kŭng yơu tămdră-wơ̆ sơ̆ng sàng duh-dơlbăt, halài tămdră-wơ̆ sơ̆ng Sesa.”
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Bloh Phestus khiăng hũ siàm hơtai buơl làng Juđa, nư̆n tơnia Pôl: “Hã hũ khiăng đì tơ Jerusalem tô kơu c̆ahrơña mư̆ng bruă ni ơu?”
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Pôl đờm: “Dơlhă khiăng hũ dò dơ̆ng tơ anaŭ anih gơnuăr Sesa c̆ahrơña, nư̆n la anih dơlhă khiăng hũ c̆ahrơña. Kơyoa dơlhă 'buh ngă glài hơgĕ sơ̆ng mơnih Juđa, yơu rùp-phŭn pô hũ thơu loh-làng.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Yah biă dơlhă hũ glài-sơnoh, halài yah dơlhă hũ ngă pơnuaĭ hơgĕ tô iơŭ păl kŏng mơtai, nư̆n dơlhă 'buh kơmlah mơtai ơu. Bloh yah dơlhă 'buh ngă pơnuaĭ hơgĕ hũ glài-sơnoh yơu du mơnih ni hũ đờm yă, nư̆n 'buh aràng hũ gơnuăr jào dơlhă tơ buơl guñu. Dơlhă yòng iơu-lơkơu truh Sesa c̆ahrơña!”
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Hơdơi tŭ đờm tămbơyai sơ̆ng du mơnih gơnuăr dŏng bruă, Phestus đờm sơđồ: “Hã hũ yòng iơu-lơkơu truh tơ Sesa, nư̆n hã rơŭ hũ đì tơ Sesa c̆ahrơña.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Du hơrơi hơdơi, pơtau Agrippa sơ̆ng Berenis truh tơ Sesare tô c̆uă-rơwăng Phestus.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Kơyoa buơl guñu dò wơ̆ tơ anih nư̆n lô hơrơi, nư̆n Phestus apăn bruă Pôl đờm akhàn sơ̆ng pơtau. Ñu đờm: “Tơ anih ni hũ sa aràng mơnih dò jàm bloh Phelik hũ luơi wơ̆.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Tŭ dơlhă truh tơ Jerusalem, du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt sơ̆ng du mơnih gơnuăr-tha buơl làng Juđa truh yă ñu sơ̆ng yòng dơlhă ngă-nìn glài mơnih nư̆n.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Dơlhă hũ đờm sơđồ tơ buơl guñu lài mơnih Rôma 'buh hũ adăt-lơđăp jào sa aràng mơnih kơđòng yă lơi, dơlhơu tơ tŭ mơnih nư̆n đờm tăm-tơnia sơđồ mơta tòm mơta sơ̆ng du mơnih đờm yă drơi, tô đờm dŏng tơ rùp-phŭn drơi mư̆ng du pơnuaĭ đờm yă.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Kơyoa nư̆n, tŭ buơl guñu truh tơ anih ni, tô juơi lơhiă tŭ-hơrơi, nư̆n hơrơi hơdơi mư dơlhă dò guh tơ anih c̆ahrơña sơ̆ng pơđăr ba mơnih nư̆n truh.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Abih du mơnih đờm yă ñu dò dơ̆ng tơ anaŭ anih c̆ahrơña, bloh du mơnih nư̆n 'buh rơgơi đờm yă ñu jiơ̆ng sa glài-sơnoh lơi yơu dơlhă sơnư̆ng.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Buơl guñu mĭn đờm tămpơrjai gơŭ mư̆ng du pơnuaĭ lăm jơlàn buơl guñu duh-dơlbăt, sơ̆ng mư̆ng sa aràng kơi Jêsu lơi nư̆n hũ mơtai bơjơ, bloh mơnih angăn la Pôl ni kừ đờm nìn-kơjăp la dò hơdiŭ.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Kơyoa ka thơu păl ngă-nìn hơyơu lơi mư̆ng du bruă ni, nư̆n dơlhă tơnia Pôl hũ khiăng nau truh tơ Jerusalem tô hũ c̆ahrơña mư̆ng bruă ni tơ anih nư̆n ơu.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Bloh Pôl hũ iơu-lơkơu, yòng pioh bruă ni tơ Sesa c̆ahrơña, nư̆n dơlhă hũ pơđăr kừ jàm ñu wơ̆ tơ̆l truh tơ hơrơi jào bơnau tơ Sesa.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Agrippa đờm sơ̆ng Phestus: “Rùp-phŭn kơu kŭng khiăng păng mơnih nư̆n rơi!” Phestus đờm: “Hơrơi pơgi pơtau rơŭ păng.”
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Nư̆n, hơrơi hơdơi, pơtau Agrippa sơ̆ng Berenis truh tơ anih c̆ahrơña lăm pơnuaĭ adăt wă-rò prŏng-màng biă, nau găm sơ̆ng ñu la du mơnih kwăng apăn-akŏ buơl lĭng sơ̆ng du mơnih gơnuăr apăn-akŏ lăm plơi-prŏng. Phestus pơđăr ba Pôl truh.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Phestus đờm: “Ơ pơtau Agrippa sơ̆ng abih du mơnih hũ mơta tơ anih ni. Mơnih bloh buơl kơi 'buh ni, la mơnih hũ kŏng abih du mơnih Juđa lăm Jerusalem kŭng yơu tơ anih ni iơu-lơkơu dơlhă c̆ahrơña ngă-nìn glài; buơl guñu hũ kơmrào driau lài mơnih ni 'buh iơŭ păl tô hơdiŭ tra.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Bloh dơlhă 'buh duah 'buh mơnih ni hũ ngă glài hơgĕ tô iơŭ păl kŏng mơtai; sơ̆ng kơyoa rùp-phŭn ñu hũ đờm iơu-lơkơu yòng ba bruă ni đì tơ Sesa c̆ahrơña, nư̆n dơlhă hũ ngă-nìn jào-bơnau mơnih ni truh tơ Sesa.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Bloh kơyoa dơlhă 'buh hũ pơnuaĭ hơgĕ nìn-kơjăp tô wă tơ Sesa mư̆ng bruă ñu, nư̆n dơlhă ba ñu tơbiă tơ anaŭ buơl kơi, dơlhơu biă la tơ anaŭ pơtau Agrippa, tô hơdơi amăng tơnia-khào ni, dơlhă rơŭ hũ pơnuaĭ tô wă tơ mơnih pơtau.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Kơyoa dơlhă sơnư̆ng lài jào-bơnau sa aràng mơnih glài-jàm bloh 'buh đờm loh-làng mơnih nư̆n kŏng yă bă mư̆ng glài hơgĕ, nư̆n la sŭng pơnuaĭ biă.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.