Atos 23

Chru (CJE) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pôl c̆ơ tơpă tơ Tơrpuơl Gơnuăr Apăn-Akŏ Buơl Làng Juđa sơ̆ng đờm: “Ơ buơl adơi-ai, tơ anaŭ Yàng Pô Lơngì, dơlhă hũ hơdiŭ sơ̆ng sa hơtai-hơtiàn tơpă-siàm tơ̆l truh tơ hơrơi ni.”
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Bloh Anania, mơnih gơnuăr prŏng apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt pơđăr du mơnih dò dơ̆ng jĕ Pôl pah găn kàng Pôl.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Pôl đờm: “Ơ thĕng-bơga bah c̆ùr kò dih, Yàng Pô Lơngì rơŭ ngă kơi! Kơi dò guh tô c̆ahrơña dơlhă tui pơnuaĭ adăt-adia, bloh kơi lài ngă sŭng pơnuaĭ adăt-adia, kơyoa ka hơgĕ kơi hũ pơđăr mơnih ngă dơlhă bơjơ!”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Du mơnih dò dơ̆ng jĕ tơ anih nư̆n đờm: “Mơnih gơnuăr prŏng apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt Yàng Pô Lơngì bloh hã khĭn đờm traŭ pơnuaĭ yơu nư̆n?”
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Pôl đờm sơđồ: “Ơ buơl adơi-ai, dơlhă 'buh thơu kơi nư̆n la mơnih gơnuăr prŏng apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt; kơyoa hũ pơnuaĭ wă: ‘Hã 'buh hũ đờm jơhà-pơtăt tơ du mơnih gơnuăr apăn-akŏ buơl làng drơi.’ ”
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Pôl thơu lăm Tơrpuơl Gơnuăr Apăn-Akŏ Buơl Làng Juđa, hũ du mơnih la mơnih Sađuse sơ̆ng du mơnih pơkơ̆n la mơnih Pharisi, nư̆n Pôl đờm prŏng: “Ơ buơl adơi-ai, dơlhă la mơnih Pharisi, anà sa aràng mơnih Pharisi. Dơlhă kŏng pơnuaĭ c̆ahrơña hơrơi ni la kơyoa gơnừm-c̆àng tơ pơnuaĭ hơdiŭ wơ̆ mư̆ng mơnih mơtai.”
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Tŭ păng Pôl đờm yơu nư̆n, du mơnih Pharisi tămmơsau gơŭ sơ̆ng du mơnih Sađuse, sơ̆ng tơrpuơl pơgùm-pơtòm pơklah-krơi ngă dua tơrpuơl.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Kơyoa mơnih Sađuse đờm lài 'buh hũ pơnuaĭ hơdiŭ wơ̆, kŭng 'buh hũ mơnih gơdrưh halài bơngă gơdrưh hơgĕ ơu; dò mơnih Pharisi nư̆n păng-tui abih du pơnuaĭ nư̆n la hũ.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Nư̆n la hũ sa pơnuaĭ tămmơsau gơŭ prŏng săp tơbiă truh. Hũ du mơnih gơnuăr-pơto pơnuaĭ adăt-adia lăm tơrpuơl Pharisi tơgồ dơ̆ng đờm tămpơrjai-mơsau khăng-pràn lài: “Buơl dơlhă 'buh duah 'buh mơnih ni hũ glài sŭng hơgĕ. Thơu jơ bơngă gơdrưh halài mơnih gơdrưh hũ đờm sơ̆ng ñu pơnuaĭ hơgĕ?”
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Kơyoa pơnuaĭ tămpơrjai-mơsau 'brŏ tŭ 'brŏ pràn-mơsak rơlau, mơnih kwăng apăn-akŏ buơl lĭng huơĭ buơl làng rơŭ hĕt rơlo Pôl, nư̆n pơđăr du mơnih lĭng trŭn hua Pôl tơbiă klàh mư̆ng tơkrah buơl mơnih nư̆n, sơ̆ng ba Pôl nau wơ̆ tơ đồn-lĭng.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Mơlăm nư̆n, Yàng tơbiă truh dò dơ̆ng tơ gah Pôl sơ̆ng đờm: “Hĭl-kơjăp hơtai-hơtiàn bĕ. Anà hũ ngă grơh tơ Kơu lăm Jerusalem hơyơu lơi, nư̆n anà kŭng păl ngă grơh tơ Kơu lăm Rôma yơu nư̆n rơi!”
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Truh ờm hơrơi hơdơi, mơnih Juđa tămbơyai sơ̆ng gơŭ, bloh đờm tơpah-sri lài rơŭ 'buh huă 'buh 'bơ̆ng tơ̆l truh tơ tŭ pơmơtai gơhũ Pôl ka luơi.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Hũ rơlau pà pluh aràng sa hơtai đờm tơpah-sri sơ̆ng gơŭ tô ngă bruă nư̆n.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Buơl guñu truh tòm du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt sơ̆ng du mơnih gơnuăr-tha bloh đờm: “Buơl dơlhă hũ tơpah-sri sơ̆ng gơŭ la rơŭ 'buh huă 'buh 'bơ̆ng hơgĕ tơ̆l truh tơ tŭ pơmơtai gơhũ Pôl ka luơi.
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Nư̆n tŭ ni, yòng buơl kơi sơ̆ng Tơrpuơl Gơnuăr Apăn-Akŏ Buơl Làng đờm sơ̆ng mơnih kwăng apăn-akŏ buơl lĭng Rôma ba ñu trŭn tòm buơl kơi sa amăng tra wơ̆, ngă yơu buơl kơi khiăng tơnia mư̆ng bruă-kơnuă ñu tô loh-làng rơlau. Dò buơl dơlhă, buơl dơlhă rơŭ rơc̆ăng kraŭ lờih tô pơmơtai ñu dơlhơu tơ tŭ ñu truh tơ anih ni.”
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Bloh anà lơkơi gơŭ kơmơi Pôl mơhư̆ thơu jiơ̆ng mư̆ng bruă mơsak-jơhà buơl guñu tămbơyai nư̆n; ñu nau truh tơ đồn-lĭng, tơma akhàn pơthơu dơlhơu tơ Pôl.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Pôl iơu sa aràng mơnih apăn-akŏ tơrpuơl lĭng sơ̆ng đờm: “Yòng ba bĕ lơkơi dăm-tìt ni truh tòm sơ̆ng mơnih kwăng apăn-akŏ buơl lĭng, kơyoa ñu hũ bruă khiăng đờm akhàn tơ kơi nư̆n thơu.”
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Nư̆n, mơnih apăn-akŏ tơrpuơl lĭng ba lơkơi dăm-tìt nư̆n truh tòm sơ̆ng mơnih kwăng apăn-akŏ buơl lĭng, sơ̆ng đờm: “Mơnih dò jàm angăn la Pôl, hũ yòng dơlhă ba lơkơi dăm-tìt ni truh tòm kơi, kơyoa ñu hũ pơnuaĭ khiăng đờm akhàn sơ̆ng kơi.”
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Mơnih kwăng apăn-akŏ buơl lĭng apăn tơ tơngàn lơkơi dăm-tìt, ba ñu tơbiă krơi tơ agàh sơ̆ng tơnia: “Adơi hũ bruă hơgĕ păl đờm akhàn tơ kơu thơu, iơŭ ơu?”
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Lơkơi dăm-tìt nư̆n đờm: “Mơnih Juđa hũ sa hơtai tămbơyai sơ̆ng gơŭ, la rơŭ đờm yòng kơi ba Pôl trŭn tòm Tơrpuơl Gơnuăr Apăn-Akŏ Buơl Làng sa amăng tra wơ̆, ngă lơ̆r yơu buơl guñu khiăng tơnia mư̆ng bruă ni tô loh-làng rơlau.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Bloh yòng kơi juơi păng-tui buơl guñu, kơyoa hũ rơlau pà pluh aràng lăm tơrpuơl buơl guñu dò dơŭ-kraŭ lờih tô pơmơtai Pôl. Buơl guñu hũ đờm tơpah-sri sơ̆ng gơŭ lài rơŭ 'buh 'bơ̆ng 'buh mơñŭm hơgĕ tơ̆l truh tơ tŭ pơmơtai gơhũ Pôl ka luơi. Sơ̆ng tŭ ni buơl guñu hũ rơc̆ăng lờih bơjơ, mĭn dò c̆àng kơi brơi gơnuăr ba Pôl nau soh.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Mơnih kwăng apăn-akŏ buơl lĭng brơi lơkơi dăm-tìt nư̆n nau wơ̆, sơ̆ng đờm kơkơi: “Juơi đờm tơ aràng sơi thơu mư̆ng tơgrơ̆ pơnuaĭ adơi hũ truh đờm akhàn sơ̆ng kơu.”
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Mơnih kwăng apăn-akŏ buơl lĭng iơu dua aràng mơnih apăn-akŏ tơrpuơl lĭng truh, sơ̆ng đờm kơkơi pơđăr: “Rơc̆ăng lờih bĕ dua rơtùh lĭng nau tơkai, tơjuh pluh lĭng đì aseh, sơ̆ng dua rơtùh lĭng apăn srà, tô lăm tơ̆lpăl jơ mơlăm ni, nau tơ Sesare.
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Kŭng păl rơc̆ăng bĕ aseh, tô ba bơnau Pôl truh rĭng-lơngai tơ kơi Phelik, la kwăng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr.”
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Ñu kŭng wă pơyoa tơ kwăng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr sa blah bơ-àr, yơu ni:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 “Klôdơ Lisia, pơyoa tơ pô Phelik, kwăng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Mơnih Juđa hũ mă mơnih ni, sơ̆ng sơmŏng pơmơtai. Bloh dơlhă hũ ba buơl lĭng truh sơ̆ng dŏng ñu tơbiă jiơ̆ng, kơyoa thơu lài ñu la sa aràng mơnih buơl làng phŭn Rôma.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Kơyoa dơlhă khiăng thơu buơl guñu yă mơnih ni mư̆ng glài hơgĕ, nư̆n dơlhă hũ ba ñu truh tòm Tơrpuơl Gơnuăr Apăn-Akŏ Buơl Làng Juđa.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Dơlhă kràn-thơu mơnih ni kơđòng yă-bă mĭn kơyoa mư̆ng du bruă hũ tŭp truh tơ pơnuaĭ adăt-adia tui jơlàn buơl guñu duh-dơlbăt, bloh 'buh hũ ngă glài-sơnoh hơgĕ tô iơŭ păl kŏng mơtai halài kŏng jàm-krơ̆.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Bloh kơyoa dơlhă hũ mơhư̆ thơu mư̆ng bruă mơnih Juđa tămbơyai sơ̆ng gơŭ tô ngă jơhà tơ mơnih ni, nư̆n dơlhă lăm tơk ba bơnau ñu truh tơ pô, sơ̆ng kŭng hũ đờm tơ du mơnih yă ñu thơu lài yah buơl guñu khiăng yă-bă mơnih ni pơnuaĭ hơgĕ, nư̆n păl truh bĕ tơ anaŭ pô bloh đờm yă.”
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Yơu nư̆n, buơl lĭng ngă tui pơnuaĭ gơnuăr-pơđăr, lăm glai mơlăm buơl guñu ba Pôl nau, sơ̆ng ba bơnau ñu truh tơ Antipatri.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Hơrơi hơdơi, buơl guñu luơi tơrpuơl lĭng đì aseh nau sơ̆ng Pôl, dò buơl guñu nư̆n gài mơrai wơ̆ tơ đồn-lĭng.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Tŭ truh tơ Sesare, buơl guñu brơi bơ-àr wă pơyoa sơ̆ng jào Pôl tơ kwăng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Hơdơi tŭ c̆ơ bơ-àr wă pơyoa, kwăng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr tơnia Pôl la mơnih dò c̆àr lơi, sơ̆ng tŭ thơu Pôl la mơnih c̆àr Silisi,
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 nư̆n đờm: “Tŭ lơi du mơnih đờm yă hã truh tơ anih ni, kơu rơŭ c̆ahrơña bruă hã.” Bloh nư̆n kwăng-prŏng pơđăr ba jàm Pôl lăm sàng-glăng Herôt.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.