Atos 16

Chru (CJE) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pôl truh tơ plơi-prŏng Đerbơ sơ̆ng Listrơ. Tơ anih nư̆n, hũ sa aràng mơnih tui-mơgru angăn la Timôthe, anà lơkơi sa aràng mơnih kơmơi Juđa păng-tui Yàng. Ama Timôthe la mơnih Grek.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego,
2 Timôthe la mơnih hũ buơl adơi-ai lăm Listrơ sơ̆ng Ikôni đờm ngă grơh siàm.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Pôl khiăng ba Timôthe tui, nư̆n Pôl ngă adăt sơkaŭ-kơlì tơ ñu, kơyoa du mơnih Juđa lăm c̆àr nư̆n aràng sơi kŭng thơu ama Timôthe la mơnih Grek.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Tŭ truh tơ plơi-prŏng lơi, buơl guñu kŭng kơkơi-pơđăr buơl adơi-ai păng-tui Yàng păl păng-rơmiă ngă tui du pơnuaĭ ngă-nìn bloh du mơnih tơdi-tơdài sơ̆ng du mơnih gơnuăr-tha lăm Jerusalem hũ ngă tơbiă.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém,
5 Kơyoa nư̆n, du Tơrpuơl Goh-Sơc̆ih hũ pràn-kơjăp lăm pơnuaĭ păng-tui, sơ̆ng khà mơnih păng-tui Yàng 'brŏ hơrơi 'brŏ lô rơlau.
5 de sorte que as igrejas eram confirmadas na fé e cada dia cresciam em número.
6 Buơl guñu nau lăm abih c̆àr Phirigi sơ̆ng Galati, kơyoa Yàng Bơngă Sơc̆ih-Sri hũ pơkơŭ buơl guñu 'buh brơi pơto-akhàn pơnuaĭ Yàng lăm c̆àr Asi.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 Tŭ truh jĕ c̆àr Mesi, buơl guñu khiăng tơma lăm c̆àr Bithini, bloh Bơngă Sơc̆ih-Sri Yàng Jêsu 'buh brơi gơnuăr,
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 nư̆n buơl guñu nau găn c̆àr Misi sơ̆ng trŭn tơ Trôas.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Lăm glai mơlăm, Pôl 'buh sa pơnuaĭ Yàng brơi pơ'buh: Hũ sa aràng mơnih Maseđoan dò dơ̆ng tơ anaŭ drơi, lơkơu yòng lài: “Yòng kơi truh tơ Maseđoan dŏng-kờl buơl dơlhă!”
9 E Paulo teve, de noite, uma visão em que se apresentava um varão da Macedônia e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos!
10 Hơdơi tŭ Pôl 'buh pơnuaĭ Yàng brơi pơ'buh nư̆n, lăm tơk buơl dơlhă duah ngă hơyơu tô truh tơ c̆àr Maseđoan, kơyoa buơl dơlhă păng-tui lài Yàng Pô Lơngì hũ iơu-rơwah buơl dơlhă truh pơto-akhàn Pơnuaĭ-Siàm tơ anih nư̆n.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Yơu nư̆n, mư̆ng Trôas buơl dơlhă đì ahò tơpă truh tơ aguăn ia-tơsì Samôtras, bloh nư̆n hơrơi hơdơi, truh tơ Neapôli.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 Mư̆ng anih nư̆n, buơl dơlhă truh tơ Philip, la plơi-prŏng prŏng-màng rơlau abih lăm c̆àr Maseđoan, sơ̆ng la plơi-prŏng dò tơ ala gơnuăr lơgăr Rôma apăn-akŏ. Buơl dơlhă dò wơ̆ tơ anih nư̆n du hơrơi.
12 e dali, para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Lăm hơrơi Sa'bat, buơl dơlhă nau tơbiă tơ agàh bơh 'băng plơi-prŏng, jĕ tơ gah ia sơdờng, la anih buơl dơlhă păng-tui lài aràng pơtòm-pơjŭm gơŭ wơ̆ tô iơu-lài. Buơl dơlhă dò guh sơ̆ng đờm mư̆ng Pơnuaĭ Yàng tơ du mơnih kơmơi dò pơtòm-pơjŭm tơ anih nư̆n.
13 No dia de sábado, saímos fora das portas, para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar para oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Hũ sa aràng mơnih kơmơi păng buơl dơlhă đờm, angăn la Liđa, plơi phŭn tơ Thiatirơ. Bruă ñu ngă la pơblơi-sơlih bơ-yài ia mơr-yah Ñu la mơnih hũ hơtai-hơtiàn păng-duh Yàng Pô Lơngì. Yàng pơh hơtai-hơtiàn tơ Liđi, ngă tơ ñu păng nĭ-nùn du pơnuaĭ Pôl đờm.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Hơdơi tŭ Liđi găm sơ̆ng abih sàng ñu hũ đồ-mă pơnuaĭ 'baptem, Liđi lơkơu jà buơl dơlhă: “Yah buơl kơi c̆ơ thơu dơlhă la mơnih tơpă sa hơtai-hơtiàn sơ̆ng Yàng, nư̆n yòng jà buơl kơi truh sàng dơlhă dò.” Bloh nư̆n ñu pơkơŭ jà buơl dơlhă păl tơma.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Sa hơrơi dih, tŭ buơl dơlhă nau truh tơ anih tô pơtòm-pơjŭm iơu-lài, nư̆n păp sa aràng mơnih kơmơi hơlŭn-hơlă kơđòng kơmlài ngă, nư̆n la kơmlài ba c̆ơ ia. Gơnừm tơ bruă thơu c̆ơ ia, mơnih kơmơi hơlŭn-hơlă nư̆n ngă tơbiă lô phơ̆n-priă tơ du mơnih pô ñu.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Mơnih kơmơi nư̆n kừ nau tui Pôl sơ̆ng buơl dơlhă bloh driau prŏng lài: “Du mơnih ni la hơlŭn-hơlă Yàng Pô Lơngì Ngŏ Glòng Rơlau Abih. Buơl guñu pơto-akhàn tơ buơl guhã jơlàn pơnuaĭ dŏng-pơklàh.”
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Ñu kừ ngă mĭt yơu nư̆n lăm lô hơrơi, ngă tơ Pôl anok hơtai biă, nư̆n gài pơtrah wơ̆ đờm sơ̆ng kơmlài lài: “Kơu mă angăn Yàng Jêsu Krist, pơđăr hã păl tơbiă klàh mư̆ng mơnih ni.” Lăm tŭ nư̆n mư, kơmlài tơbiă klàh mư̆ng mơnih kơmơi hơlŭn-hơlă.
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E, na mesma hora, saiu.
19 Bloh tŭ du mơnih pô ñu 'buh pơnuaĭ drơi gơnừm tô duah phơ̆n-priă hũ lơhiă bơjơ, nư̆n mă Pôl sơ̆ng Sila, hua truh tơ anih 'blàng plơi, sơ̆ng jào tơ du mơnih gơnuăr apăn-akŏ plơi-lơgăr.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 Tŭ ba Pôl sơ̆ng Sila truh tơ anaŭ du mơnih kwăng c̆ahrơña, buơl guñu đờm yă: “Du mơnih ni ngă sơlŭng-sơlăng lăm plơi-prŏng buơl gudrơi; buơl guñu la mơnih Juđa,
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade.
21 buơl guñu pơto-pơsài du pơnuaĭ adăt-lơđăp bloh mơnih Rôma buơl gudrơi 'buh hũ gơnuăr đồ-mă halài ngă tui.”
21 E nos expõem costumes que nos não é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Tơrpuơl buơl làng kŭng sa hơtai tơgồ tămdră-wơ̆ sơ̆ng dua aràng mơnih tơdi-tơdài. Du mơnih kwăng c̆ahrơña pơđăr hĕt ào Pôl sơ̆ng Sila, bloh nư̆n pơđăr mơnih glih-pờng buơl guñu.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá- los com varas.
23 Hơdơi tŭ glih-pờng, buơl guñu mă dua aràng mơnih tơdi-tơdài krơ̆ lăm sàng jàm, sơ̆ng pơđăr mơnih apăn-akŏ sàng jàm păl kraŭ-khiă nĭ-nùn.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança,
24 Hũ pơnuaĭ gơnuăr-pơđăr nư̆n, mơnih apăn-akŏ sàng jàm mă dua aràng mơnih tơdi-tơdài krơ̆ lăm anih adŭ kơnăm, sơ̆ng buh anuh tơ tơkai.
24 o qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Pơgăp mơtưh mơlăm, lăm tŭ Pôl sơ̆ng Sila dò iơu-lài, adoh-mơyòm Yàng Pô Lơngì; sơ̆ng du mơnih dò jàm pơkơ̆n hũ mơhư̆.
25 Perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Mơre-mơro, hũ pơnuaĭ tơtuơ̆n-jơrlơh lơ̆n-tơnah prŏng biă, ngă tơ rơnơ̆ sàng jàm mơgơi-tơtuơ̆n. Lăm tơk tŭ nư̆n mư, du bơh 'băng tơrpơh abih, sơ̆ng tơlơi srĕng akă du mơnih glài-jàm kŭng tơrsuă-tơryơh abih.
26 E, de repente, sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Mơnih apăn akŏ sàng jàm takơtuă tơgồ, sơ̆ng 'buh du bơh 'băng sàng jàm tơrpơh abih; ñu sơnư̆ng lài du mơnih glài-jàm đuaĭ thĭt abih bơjơ, nư̆n suă đào sơmŏng pơmơtai rùp-phŭn.
27 Acordando o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Bloh Pôl prŏng săp driau iơu: “Juơi ngă jơhà tơ rùp-phŭn yơu nư̆n! Kơyoa buơl dơlhă sơđaŭ dò tơ̆l abih tơ anih ni!”
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Mơnih apăn akŏ sàng jàm pơđăr mă apui đèng, bloh nư̆n tơmbah-tơmbàn đuaĭ tơma lăm dơrlăm, truh tơ anih krơ̆ Pôl sơ̆ng Sila, kơtơ̆ drơi pơđih rùp tơ anaŭ Pôl sơ̆ng Sila,
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 bloh nư̆n ba dua aràng tơbiă tơ agàh sơ̆ng đờm: “Ơ buơl kơi, dơlhă păl ngă hơgĕ tô hũ dŏng-pơklàh?”
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Dua aràng buơl guñu đờm: “Păng-tui bĕ Yàng Jêsu nư̆n kơi sơ̆ng abih sàng-dơnò kơi rơŭ hũ dŏng-pơklàh.”
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Dua aràng mơnih tơdi-tơdài pơto-akhàn pơnuaĭ Yàng tơ ñu, sơ̆ng tơ abih du mơnih dò lăm sàng ñu rơi.
32 E lhe pregaram a palavra do Senhor e a todos os que estavam em sua casa.
33 Lăm jơ nư̆n mư, tơkrah glai mơlăm, mơnih apăn-akŏ sàng jàm ba dua aràng mơnih tơdi-tơdài tơbiă, rào abih du anih lơka tơ buơl guñu; bloh nư̆n lăm tơk ñu sơ̆ng abih sàng-dơnò ñu đồ-mă pơnuaĭ 'baptem.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Mơnih apăn akŏ sàng jàm jà dua aràng mơnih tơdi-tơdài đì tơ sàng, sơ̆ng pồ pơnuaĭ huă 'bơ̆ng tơ dua aràng. Ñu sơ̆ng abih sàng-dơnò ñu sờh-sài biă kơyoa hũ păng-tui Yàng Pô Lơngì.
34 Então, levando-os a sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Truh glai ờm, du mơnih kwăng c̆ahrơña pơđăr mơnih lĭng khiă-gàr truh đờm sơ̆ng mơnih apăn-akŏ sàng jàm: “Toh-tơleh bĕ dua aràng mơnih nư̆n tơbiă.”
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Mơnih apăn akŏ sàng jàm truh đờm pơthơu sơ̆ng Pôl: “Du mơnih kwăng c̆ahrơña brơi mơnih truh đờm pơđăr toh-tơleh dua aràng buơl kơi tơbiă! Kơyoa nư̆n, buơl kơi tơbiă bĕ, sơ̆ng nau rĭng-lơngai.”
36 O carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Bloh Pôl đờm sơ̆ng buơl guñu: “Buơl dơlhă la du mơnih buơl làng lơgăr Rôma, nư̆n bloh tŭ ka hũ ngă nìn-glài, buơl guñu hũ pơđăr mơnih glih-pờng buơl dơlhă tơkrah buơl làng, bloh nư̆n mă krơ̆ lăm sàng jàm. Tŭ ni buơl guñu khiăng ngă bơdơŭ-tơrđơŭ toh-tơleh buơl dơlhă tơbiă? 'Buh jiơ̆ng ơu! Rùp-phŭn buơl guñu păl truh tơ anih ni tô ba buơl dơlhă tơbiă.”
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente, e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora, encobertamente, nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Du mơnih kwăng c̆ahrơña mơhư̆ buơl lĭng khiă-gàr đờm akhàn wơ̆ du pơnuaĭ nư̆n, sơ̆ng thơu dua aràng mơnih nư̆n la buơl làng lơgăr Rôma, nư̆n huơĭ kơ-ù biă.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Nư̆n buơl guñu truh yòng lơkơu drơi, bloh nư̆n ba dua aràng mơnih tơdi-tơdài tơbiă, sơ̆ng yòng dua aràng mơnih tơdi-tơdài nau klàh mư̆ng plơi-prŏng.
39 Então, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Tơbiă mư̆ng sàng jàm, dua aràng mơnih tơdi-tơdài truh tơ sàng Liđi. Hơdơi tŭ c̆uă-rơwăng sơ̆ng đờm kơkơi-pơto buơl adơi-ai, dua aràng mơnih tơdi-tơdài tơbiă nau.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.