Apocalipse 19

Chru (CJE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Hơdơi tơgrơ̆ pơnuaĭ nư̆n, dơlhă mơhư̆ tơ ngŏ lơngì yơu hũ săp prŏng mư̆ng sa tơrpuơl lô mơnih biă, đờm lài: “Haleluya! Pơnuaĭ dŏng-pơklàh, pơnuaĭ màng-kơc̆rà sơ̆ng gơnăp-gơnuăr dò abih lăm Yàng Pô Lơngì buơl gudrơi.
1 Depois disso ouvi no céu uma voz forte como se fosse a de uma grande multidão, que dizia: —
2 Kơyoa tơgrơ̆ pơnuaĭ c̆ahrơña Pô la tơpă-tơpe sơ̆ng rĭng-tơpă. Pô hũ c̆ahrơña mơnih kơmơi dri tiơ̆ng-dơnài, la mơnih hũ angui pơnuaĭ dri-sơnoh bŭng-pơkăl drơi ngă brŭ-brăm dun-ya, sơ̆ng Pô hũ ngă bơ-yàr wơ̆ mư̆ng drah du mơnih hơlŭn-hơlă Pô hũ kŏng mơnih kơmơi dri-sơnoh nư̆n ngă hŏ tơbiă.”
2 Os seus julgamentos são verdadeiros e justos. Ele condenou a famosa prostituta que corrompia a terra com a sua imoralidade. Deus a castigou porque ela havia matado os servos dele.
3 Buơl guñu đờm amăng dua wơ̆: “Haleluya! Asă mư̆ng anih ñu pơ̆r đì rài pơdò rài 'buh luĭ!”
3 E a multidão disse outra vez: — Aleluia! A fumaça do incêndio da grande cidade sobe para todo o sempre.
4 Dua pluh pà aràng mơnih gơnuăr-tha sơ̆ng pà Jơi-Phơ̆n Hơdiŭ pơđih rùp tơ ala sơ̆ng c̆ĕ-khoai Yàng Pô Lơngì, la Pô dò guh tơ ngŏ sơbàn, sơ̆ng đờm: “Amen! Haleluya!”
4 Então os vinte e quatro líderes e os quatro seres vivos caíram de joelhos e adoraram a Deus, que estava sentado no trono, e disseram: —
5 Sơ̆ng hũ săp mư̆ng sơbàn đờm lài: “Abih tơgrơ̆ mơnih hơlŭn-hơlă Yàng Pô Lơngì buơl gudrơi, tơgrơ̆ mơnih duh-huơĭ Pô, găm mơnih tìt mơnih prŏng, adoh-mơyòm bĕ Pô!”
5 Então veio do trono o som de uma voz, que dizia: — Louvem o nosso Deus, todos os seus
6 Bloh nư̆n dơlhă mơhư̆ hũ săp yơu săp sa tơrpuơl mơnih lô biă, 'buh krơi yơu săp lô c̆roh ia đuaĭ, yơu săp grơ̆m-kơtàl prŏng, đờm lài: “Haleluya! Kơyoa Yàng la Yàng Pô Lơngì buơl gudrơi, la Pô Gơnăp-Gơnuăr Wĭl-Tơ̆l, hũ apăn gơnuăr apăn-akŏ.
6 Aí ouvi um som que parecia a voz de uma grande multidão, como o barulho de uma grande cachoeira ou como fortes trovões, que dizia: —
7 Buơl gudrơi sờh-sài bĕ, sờh-sờr adoh-mơyòm Pô. Kơyoa pơnuaĭ mơñŭm 'bơ̆ng khiăng-gơŭ Abo Anà hũ truh, sơ̆ng Sơdiŭ Pô hũ rơc̆ăng lờih bơjơ.
7 Fiquemos alegres e felizes! Louvemos a sua glória ! Porque chegou a hora da festa de casamento do Cordeiro, e a noiva já se preparou para recebê-lo.
8 Mơnih mơrtơu-kơmơi nư̆n hũ brơi ào sơ̆ng bơ-yài kơbuă-lơmŭn sơrdah kơc̆rà sơ̆ng goh-sơc̆ih tô c̆ù.” Bơ-yài kơbuă lơmŭn nư̆n la tơgrơ̆ bruă rĭng-tơpă du mơnih sơc̆ih-sri.
8 A ela foi dado linho finíssimo, linho brilhante e puro para se vestir. O linho são as boas ações do povo de Deus.
9 Mơnih gơdrưh đờm sơ̆ng dơlhă lài: “Wă bĕ: Lơngai-pơtuah tơ du mơnih hũ jà truh mơñŭm 'bơ̆ng lăm pơnuaĭ mơñŭm 'bơ̆ng khiăng-gơŭ Abo Anà!” Mơnih gơdrưh đờm wơ̆: “Ni la du pơnuaĭ tơpă-tơpe Yàng Pô Lơngì!”
9 Então o anjo me disse: — Escreva isto: “Felizes os que foram convidados para a festa de casamento do Cordeiro!” E o anjo disse ainda: — São essas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Dơlhă pơđih rùp tơ ala tơkai mơnih gơdrưh tô c̆ĕ-dơlbăt, bloh mơnih gơdrưh đờm: “Juơi ngă yơu nư̆n! Dơlhă kŭng la sa aràng mơnih hơlŭn-hơlă yơu sơ-ai sơ̆ng yơu du buơl adơi-ai sơ-ai, la du mơnih păng-rơmiă pơnuaĭ c̆ơ̆ng-grơh Yàng Jêsu. Duh-dơlbăt bĕ Yàng Pô Lơngì. Kơyoa pơnuaĭ ngă grơh tơ Yàng Jêsu la bơngă-joa du pơnuaĭ gơnuăr-hwơ̆r.”
10 Aí eu me ajoelhei aos pés do anjo para adorá-lo, mas ele me disse: — Não faça isso! Pois eu sou servo de Deus, assim como são você e os seus irmãos que continuam fiéis à verdade revelada por Jesus. Adore a Deus! Pois a verdade revelada por Jesus é a mensagem que o Espírito entrega aos
11 Tŭ nư̆n dơlhă 'buh lơngì pơh tơbiă, sơ̆ng dih, hũ sa drơi aseh kò. Pô đì aseh hũ angăn la Pô Tơpă Sa Hơtai-Hơtiàn sơ̆ng Tơpă-Tơpe. Pô mă pơnuaĭ rĭng-tơpă bloh c̆ahrơña sơ̆ng tămngă.
11 Em seguida vi o céu aberto, e apareceu um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro. Ele julga e combate com justiça.
12 Mơta Pô yơu dơlah apui, akŏ Pô klŭm lô kơlmu-pơtau, hũ wă sa angăn, bloh rơlau tơ Pô 'buh hũ aràng sơi thơu jiơ̆ng.
12 Os seus olhos eram como chamas de fogo, e ele tinha muitas coroas na cabeça. Havia escrito nele um nome que ninguém conhece, a não ser ele mesmo.
13 Pô c̆ù ào hũ ơñrŭ lăm drah. Angăn Pô hũ angăn la Pơnuaĭ Yàng Pô Lơngì.
13 A sua capa estava encharcada de sangue. Ele se chama “A Palavra de Deus”.
14 Tơgrơ̆ tơrpuơl lĭng tơ ngŏ lơngì, c̆ù khăn-ào sơ̆ng bơ-yài kơbuă-lơmŭn kò-pơtih sơ̆ng goh-sơc̆ih, đì rơlai du aseh kò, nau tui Pô.
14 Os exércitos do céu o seguiam, montados em cavalos brancos e vestidos de linho branco e puro.
15 Mư̆ng kàng Pô hũ sa 'bĕ đào lơhư̆ angui tô ngă tơgrơ̆ lơgăr. Pô rơŭ apăn-akŏ buơl guñu sơ̆ng sa 'bĕ gai kồn pơsơi. Pô juă ño lăm lơsŭng sơpă ia ño, brơi tơbiă tơpai la pơnuaĭ anok-anoa prŏng Yàng Pô Lơngì, la Pô Gơnăp-Gơnuăr Wĭl-Tơ̆l.
15 Da sua boca saía uma espada afiada, com a qual ele vencerá as nações. Ele as governará com uma barra de ferro e pisará as uvas no tanque do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Tơ ngŏ ào sơ̆ng tơ ngŏ pha Pô hũ wă sa angăn: “Pơtau Tơgrơ̆ Pơtau, Yàng Tơgrơ̆ Yàng.”
16 Na capa e na perna dele estava escrito este nome: “Rei dos reis e Senhor dos senhores.”
17 Bloh nư̆n dơlhă 'buh sa aràng mơnih gơdrưh dò dơ̆ng lăm ia-hơrơi. Mơnih gơdrưh nư̆n prŏng săp iơu tơgrơ̆ jơi c̆ĭm pơ̆r tơkrah lơngì lài: “Truh bĕ, pơgùm-pơtòm wơ̆ bĕ tô tơma lăm pơnuaĭ mơñŭm 'bơ̆ng prŏng Yàng Pô Lơngì,
17 Então vi um anjo que estava de pé sobre o sol. Ele gritou com voz forte, dizendo o seguinte para todas as aves que estavam voando bem alto: — Venham e se ajuntem para o grande banquete de Deus!
18 tô 'bơ̆ng rơlo du pơtau, rơlo du mơnih kwăng apăn-akŏ lĭng, rơlo du mơnih hũ gơnuăr, rơlo aseh sơ̆ng du mơnih đì aseh, rơlo abih tơgrơ̆ mơnih, găm mơnih akŏ-lơhuai tơkai-lơnàng sơ̆ng mơnih hơlŭn-hơlă, găm mơnih tìt kŭng yơu mơnih prŏng!”
18 Venham e comam a carne de reis, de generais e de soldados, de cavalos e de cavaleiros e de todas as pessoas, sejam escravas ou livres, sejam importantes ou humildes.
19 Dơlhă 'buh jơi-phơ̆n pà gah tơkai sơ̆ng tơgrơ̆ pơtau lăm dun-ya, găm sơ̆ng tơgrơ̆ tơrpuơl lĭng guñu, pơgùm-pơtòm gơŭ wơ̆ tô tămsuh-tămngă sơ̆ng Pô đì aseh sơ̆ng tơrpuơl lĭng Pô.
19 Depois vi o monstro e os reis do mundo inteiro e os seus exércitos reunidos para lutar contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Bloh jơi-phơ̆n pà gah tơkai kơđòng mă hơdiŭ găm sơ̆ng mơnih gơnuăr-hwơ̆r lơ̆r, la mơnih hũ ngă du nàl-c̆rih tơ anaŭ jơi-phơ̆n pà gah tơkai, tô pơluơ pơ̆ng-gơla du mơnih hũ đồ-mă nàl 'băng-kì jơi-phơ̆n pà gah tơkai sơ̆ng du mơnih duh-dơlbăt rùp-rơ̆p ñu. Abih dua kŏng prah hơdiŭ tơma lăm rơhồng-apui hũ sieu apui dò 'bơ̆ng gùh.
20 O monstro foi feito prisioneiro junto com o falso profeta , que havia feito coisas espantosas na sua presença. Com aquelas coisas ele havia enganado os que tinham o sinal do monstro e os que haviam adorado a imagem do monstro. O monstro e o falso profeta foram jogados vivos no lago de fogo que queima com enxofre .
21 Du mơnih pơkơ̆n dò wơ̆ nư̆n kŏng đào tơbiă mư̆ng kàng Pô đì aseh pơmơtai, sơ̆ng abih tơgrơ̆ jơi c̆ĭm hũ 'bơ̆ng trơi rơlo guñu.
21 Os seus exércitos foram mortos pela espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo branco. E todas as aves comeram da carne deles até não quererem mais.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.