Apocalipse 19
Chru (CJE) vs ARA
1 Hơdơi tơgrơ̆ pơnuaĭ nư̆n, dơlhă mơhư̆ tơ ngŏ lơngì yơu hũ săp prŏng mư̆ng sa tơrpuơl lô mơnih biă, đờm lài: “Haleluya! Pơnuaĭ dŏng-pơklàh, pơnuaĭ màng-kơc̆rà sơ̆ng gơnăp-gơnuăr dò abih lăm Yàng Pô Lơngì buơl gudrơi.
1 Depois destas coisas, ouvi no céu uma como grande voz de numerosa multidão, dizendo: Aleluia! A salvação, e a glória, e o poder são do nosso Deus,
2 Kơyoa tơgrơ̆ pơnuaĭ c̆ahrơña Pô la tơpă-tơpe sơ̆ng rĭng-tơpă. Pô hũ c̆ahrơña mơnih kơmơi dri tiơ̆ng-dơnài, la mơnih hũ angui pơnuaĭ dri-sơnoh bŭng-pơkăl drơi ngă brŭ-brăm dun-ya, sơ̆ng Pô hũ ngă bơ-yàr wơ̆ mư̆ng drah du mơnih hơlŭn-hơlă Pô hũ kŏng mơnih kơmơi dri-sơnoh nư̆n ngă hŏ tơbiă.”
2 porquanto verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande meretriz que corrompia a terra com a sua prostituição e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Buơl guñu đờm amăng dua wơ̆: “Haleluya! Asă mư̆ng anih ñu pơ̆r đì rài pơdò rài 'buh luĭ!”
3 Segunda vez disseram: Aleluia! E a sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Dua pluh pà aràng mơnih gơnuăr-tha sơ̆ng pà Jơi-Phơ̆n Hơdiŭ pơđih rùp tơ ala sơ̆ng c̆ĕ-khoai Yàng Pô Lơngì, la Pô dò guh tơ ngŏ sơbàn, sơ̆ng đờm: “Amen! Haleluya!”
4 Os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes prostraram-se e adoraram a Deus, que se acha sentado no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Sơ̆ng hũ săp mư̆ng sơbàn đờm lài: “Abih tơgrơ̆ mơnih hơlŭn-hơlă Yàng Pô Lơngì buơl gudrơi, tơgrơ̆ mơnih duh-huơĭ Pô, găm mơnih tìt mơnih prŏng, adoh-mơyòm bĕ Pô!”
5 Saiu uma voz do trono, exclamando: Dai louvores ao nosso Deus, todos os seus servos, os que o temeis, os pequenos e os grandes.
6 Bloh nư̆n dơlhă mơhư̆ hũ săp yơu săp sa tơrpuơl mơnih lô biă, 'buh krơi yơu săp lô c̆roh ia đuaĭ, yơu săp grơ̆m-kơtàl prŏng, đờm lài: “Haleluya! Kơyoa Yàng la Yàng Pô Lơngì buơl gudrơi, la Pô Gơnăp-Gơnuăr Wĭl-Tơ̆l, hũ apăn gơnuăr apăn-akŏ.
6 Então, ouvi uma como voz de numerosa multidão, como de muitas águas e como de fortes trovões, dizendo: Aleluia! Pois reina o Senhor, nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 Buơl gudrơi sờh-sài bĕ, sờh-sờr adoh-mơyòm Pô. Kơyoa pơnuaĭ mơñŭm 'bơ̆ng khiăng-gơŭ Abo Anà hũ truh, sơ̆ng Sơdiŭ Pô hũ rơc̆ăng lờih bơjơ.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe a glória, porque são chegadas as bodas do Cordeiro, cuja esposa a si mesma já se ataviou,
8 Mơnih mơrtơu-kơmơi nư̆n hũ brơi ào sơ̆ng bơ-yài kơbuă-lơmŭn sơrdah kơc̆rà sơ̆ng goh-sơc̆ih tô c̆ù.” Bơ-yài kơbuă lơmŭn nư̆n la tơgrơ̆ bruă rĭng-tơpă du mơnih sơc̆ih-sri.
8 pois lhe foi dado vestir-se de linho finíssimo, resplandecente e puro. Porque o linho finíssimo são os atos de justiça dos santos.
9 Mơnih gơdrưh đờm sơ̆ng dơlhă lài: “Wă bĕ: Lơngai-pơtuah tơ du mơnih hũ jà truh mơñŭm 'bơ̆ng lăm pơnuaĭ mơñŭm 'bơ̆ng khiăng-gơŭ Abo Anà!” Mơnih gơdrưh đờm wơ̆: “Ni la du pơnuaĭ tơpă-tơpe Yàng Pô Lơngì!”
9 Então, me falou o anjo: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E acrescentou: São estas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Dơlhă pơđih rùp tơ ala tơkai mơnih gơdrưh tô c̆ĕ-dơlbăt, bloh mơnih gơdrưh đờm: “Juơi ngă yơu nư̆n! Dơlhă kŭng la sa aràng mơnih hơlŭn-hơlă yơu sơ-ai sơ̆ng yơu du buơl adơi-ai sơ-ai, la du mơnih păng-rơmiă pơnuaĭ c̆ơ̆ng-grơh Yàng Jêsu. Duh-dơlbăt bĕ Yàng Pô Lơngì. Kơyoa pơnuaĭ ngă grơh tơ Yàng Jêsu la bơngă-joa du pơnuaĭ gơnuăr-hwơ̆r.”
10 Prostrei-me ante os seus pés para adorá-lo. Ele, porém, me disse: Vê, não faças isso; sou conservo teu e dos teus irmãos que mantêm o testemunho de Jesus; adora a Deus. Pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Tŭ nư̆n dơlhă 'buh lơngì pơh tơbiă, sơ̆ng dih, hũ sa drơi aseh kò. Pô đì aseh hũ angăn la Pô Tơpă Sa Hơtai-Hơtiàn sơ̆ng Tơpă-Tơpe. Pô mă pơnuaĭ rĭng-tơpă bloh c̆ahrơña sơ̆ng tămngă.
11 Vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro e julga e peleja com justiça.
12 Mơta Pô yơu dơlah apui, akŏ Pô klŭm lô kơlmu-pơtau, hũ wă sa angăn, bloh rơlau tơ Pô 'buh hũ aràng sơi thơu jiơ̆ng.
12 Os seus olhos são chama de fogo; na sua cabeça, há muitos diademas; tem um nome escrito que ninguém conhece, senão ele mesmo.
13 Pô c̆ù ào hũ ơñrŭ lăm drah. Angăn Pô hũ angăn la Pơnuaĭ Yàng Pô Lơngì.
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome se chama o Verbo de Deus;
14 Tơgrơ̆ tơrpuơl lĭng tơ ngŏ lơngì, c̆ù khăn-ào sơ̆ng bơ-yài kơbuă-lơmŭn kò-pơtih sơ̆ng goh-sơc̆ih, đì rơlai du aseh kò, nau tui Pô.
14 e seguiam-no os exércitos que há no céu, montando cavalos brancos, com vestiduras de linho finíssimo, branco e puro.
15 Mư̆ng kàng Pô hũ sa 'bĕ đào lơhư̆ angui tô ngă tơgrơ̆ lơgăr. Pô rơŭ apăn-akŏ buơl guñu sơ̆ng sa 'bĕ gai kồn pơsơi. Pô juă ño lăm lơsŭng sơpă ia ño, brơi tơbiă tơpai la pơnuaĭ anok-anoa prŏng Yàng Pô Lơngì, la Pô Gơnăp-Gơnuăr Wĭl-Tơ̆l.
15 Sai da sua boca uma espada afiada, para com ela ferir as nações; e ele mesmo as regerá com cetro de ferro e, pessoalmente, pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Tơ ngŏ ào sơ̆ng tơ ngŏ pha Pô hũ wă sa angăn: “Pơtau Tơgrơ̆ Pơtau, Yàng Tơgrơ̆ Yàng.”
16 Tem no seu manto e na sua coxa um nome inscrito: Rei dos Reis e Senhor dos Senhores .
17 Bloh nư̆n dơlhă 'buh sa aràng mơnih gơdrưh dò dơ̆ng lăm ia-hơrơi. Mơnih gơdrưh nư̆n prŏng săp iơu tơgrơ̆ jơi c̆ĭm pơ̆r tơkrah lơngì lài: “Truh bĕ, pơgùm-pơtòm wơ̆ bĕ tô tơma lăm pơnuaĭ mơñŭm 'bơ̆ng prŏng Yàng Pô Lơngì,
17 Então, vi um anjo posto em pé no sol, e clamou com grande voz, falando a todas as aves que voam pelo meio do céu: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 tô 'bơ̆ng rơlo du pơtau, rơlo du mơnih kwăng apăn-akŏ lĭng, rơlo du mơnih hũ gơnuăr, rơlo aseh sơ̆ng du mơnih đì aseh, rơlo abih tơgrơ̆ mơnih, găm mơnih akŏ-lơhuai tơkai-lơnàng sơ̆ng mơnih hơlŭn-hơlă, găm mơnih tìt kŭng yơu mơnih prŏng!”
18 para que comais carnes de reis, carnes de comandantes, carnes de poderosos, carnes de cavalos e seus cavaleiros, carnes de todos, quer livres, quer escravos, tanto pequenos como grandes.
19 Dơlhă 'buh jơi-phơ̆n pà gah tơkai sơ̆ng tơgrơ̆ pơtau lăm dun-ya, găm sơ̆ng tơgrơ̆ tơrpuơl lĭng guñu, pơgùm-pơtòm gơŭ wơ̆ tô tămsuh-tămngă sơ̆ng Pô đì aseh sơ̆ng tơrpuơl lĭng Pô.
19 E vi a besta e os reis da terra, com os seus exércitos, congregados para pelejarem contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Bloh jơi-phơ̆n pà gah tơkai kơđòng mă hơdiŭ găm sơ̆ng mơnih gơnuăr-hwơ̆r lơ̆r, la mơnih hũ ngă du nàl-c̆rih tơ anaŭ jơi-phơ̆n pà gah tơkai, tô pơluơ pơ̆ng-gơla du mơnih hũ đồ-mă nàl 'băng-kì jơi-phơ̆n pà gah tơkai sơ̆ng du mơnih duh-dơlbăt rùp-rơ̆p ñu. Abih dua kŏng prah hơdiŭ tơma lăm rơhồng-apui hũ sieu apui dò 'bơ̆ng gùh.
20 Mas a besta foi aprisionada, e com ela o falso profeta que, com os sinais feitos diante dela, seduziu aqueles que receberam a marca da besta e eram os adoradores da sua imagem. Os dois foram lançados vivos dentro do lago de fogo que arde com enxofre.
21 Du mơnih pơkơ̆n dò wơ̆ nư̆n kŏng đào tơbiă mư̆ng kàng Pô đì aseh pơmơtai, sơ̆ng abih tơgrơ̆ jơi c̆ĭm hũ 'bơ̆ng trơi rơlo guñu.
21 Os restantes foram mortos com a espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo. E todas as aves se fartaram das suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.