1 Tessalonicenses 2
Hmooh hmëë he- ga-jmee Jesucristo; Salmos (CHZNTPS) vs BKJ
1 Ø̱ø̱hnꜗ, maˉñehˊ baˊ hnähꜘ, saꜙ naˉhe̱e̱ꜚ taˊ heˉ gaꜙjmeeˊ jnäähꜗ läꜙ maˊ naˊnøøˈ jnäähꜗ jeeˊ tä̱ä̱hˊ hnähꜘ.
1 Porque vós mesmos, irmãos, sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 Hiꜙ maˉñehˊ baˊ hnähꜘ haˉ läꜙ gaꜙläꜙhä̱ä̱hˋ dsaˉ jnäähˈ, gaꜙkwaꜘ dsaˉ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ jwɨɨˉ Filipo. Pero Dio kya̱a̱hˊ jnäähꜗ heˉja̱ˉ gaꜙtu̱u̱ˉ dsëˉ jnäähˈ gaꜙkwaˊ jnäähꜗ juˈhmëëꜘ kiyhꜗ jeeˊ jwɨɨˉ kyahꜗ hnähꜘ maꜙkeꜙ gaꜙte̱e̱ꜘ gaꜙjë̱ë̱ꜘ dsaˉ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ.
2 mas, mesmo depois de termos antes sofrido e sido envergonhados, como sabeis, em Filipos, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 Saꜙ naˉhe̱e̱ꜚ juuˈ heˉ gaꜙkwaˊ jnäähꜗ, niꜙ ja̱ꜙ kya̱a̱hˊ hʉʉˊdsëˉ hlɨɨhˈ. Hiꜙ niꜙ saꜙ gaꜙmiꜙga̱a̱nˈ hnähꜘ.
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com malícia;
4 Gaꜙjëëꜗ baˊ Dio jmääꜗ jnäähˈ jmeeˊ jnäähꜗ taˊ kiyhˈ, heˉja̱ˉ hlëëhˊ jnäähꜗ läꜙko̱o̱ˉ lleˋ kya̱a̱ˈ jnäähꜗ hi̱ˉ naˉhña̱a̱ˊ kwaꜙ juˈhmëëꜘ kiyhꜗ. Hiꜙ ja̱ꜙ heˉ hnøøhꜘ jnäähˈ haˉ läꜙ jeeˊ tɨhˈ dsëꜗ dsaˉ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ kya̱a̱hˊ juuˈ heˉ kwaˊ jnäähꜗ. Heˉ hnøøhꜘ jnäähˈ haˉ läꜙ jeeˊ tɨhˈ dsëꜗ Dio hi̱ˉ kyʉʉh˜ haˉ läꜙ laꜗ hʉʉˊdsëˉ jnänˋ.
4 mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, quem prova os nossos corações.
5 Ñehˊ baˊ hnähꜘ saꜙ gaꜙhlëëhˊ jnäähꜗ kya̱a̱hˊ juuˈ naˊhñaahꜗ läꜙjwëꜘ jeeˊ gaꜙlë̱ë̱hnꜙ hnähꜘ niꜙ saꜙ gaꜙhnøøhˊ jnäähꜗ haˉ läꜙ jeeˊ maˊ le̱hꜙ jnäähˈ kuuˊ. Dio baˊ ñeˉ haˉ läꜙ laꜗ.
5 Porque nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha.
6 Saꜙ hnøøhꜘ jnäähˈ jmääꜗ dsaˉ jnäähˈ ka̱a̱hˊ. Saꜙ hnøøˉ jnäähˈ jmeehˈ hnähꜘ läꜙja̱ˉ niꜙ heˉ jmeeꜗ jñahꜘ. Kihꜗ heˉ la̱a̱ꜗ jnäähˈ apóstole kya̱a̱ꜗ Cristo, chaˉ baˊ jwëꜗ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ heˉ maˊ jmeeˊ jnäähꜗ madaꜚ kyahꜗ hnähꜘ waˊraˉ jähꜘ kihꜗ läꜙja̱ˉ hnøøˉ jnäähˈ.
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem ainda de outros, quando podíamos ser-vos pesados, como os apóstolos de Cristo;
7 Pero gaꜙjmeeˊ jnäähꜗ jø̱hˉ dsëˉ jnäähˈ baˊ, läꜙko̱o̱ˉ jø̱hˉ dsëꜗ ja̱a̱ˉ dsaˉmëꜘ jeeˊ miˉkwa̱a̱yꜙ gyʉ̱ʉ̱ˉ kya̱a̱yꜗ.
7 mas fomos brandos entre vós, como a ama que cuida de seus filhos.
8 Gaꜙläꜙhnääꜙ jnäähˈ hnähꜘ chaˉmiihˉ. Heˉja̱ˉ saꜙ gaꜙjmääꜘ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ ko̱o̱ˉ maˊ dsaˉka̱ˊ jnäähꜗ juˈhmëëꜘ kihꜗ Dio taꜙjmahꜗ. Gaꜙllaꜘ dsëˉ jnäähˈ gaꜙjmeeˊ jnäähꜗ beꜘ kyahꜗ hnähꜘ läꜙji̱i̱hˈ maˊ ngëëˊ jnäähꜗ hñaaꜗ jnäähˈ ju̱u̱ꜘ jnäähˈ kwa̱a̱t˜ kyahꜗ hnähꜘ kihꜗ heˉ hnääꜙ jnäähˈ hnähꜘ chaˉmiihˉ.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não o evangelho de Deus apenas, mas ainda as nossas próprias almas; porque éreis muito queridos a nós.
9 Ø̱ø̱hnꜗ, ¿Cheˊ saꜙ dsooh˜ hohꜘ hnähꜘ haˉ läꜙ gaꜙjmeeˊ jnäähꜗ taˊ, mahꜗ gaꜙläꜙchaꜙ heˉ gaꜙkihˊ jnäähꜗ? Läꜙjmɨɨˈ läꜙhwëˈ gaꜙjmeeˊ jnäähꜗ taˊ, jëëhꜘ saꜙ hnøøˉ jnäähˈ maˊ llaˊkya̱a̱nꜚ hnähꜘ jmɨɨˊ taˊko̱ˉji̱i̱hˈ gaꜙkwaˊ jnäähꜗ juuˈ kihꜗ Dio.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e dor; porque, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Maˉñehˊ baˊ hnähꜘ hiꜙ ñeˉ baˊ Dio haˉ läꜙ gaꜙjmeeˊ jnäähꜗ jeeˊ tä̱ä̱hˊ hnähꜘ hi̱ˉ maˉhe̱e̱hˉ kihꜗ Jesús. Maˉla̱a̱ꜗ jnäähˈ hi̱ˉ naˉjngëëˈ. Gaꜙjmeeˊ jnäähꜗ heˉ lluꜗ jmahꜗ baˊ. Saꜙ chaˉ heˉ naˉbä̱ä̱hˋ jnäähꜗ niꜙ miihˉ.
10 Vós sois testemunhas, e Deus também, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco, os que crestes.
11 Maˉñehˊ baˊ hnähꜘ haˉ läꜙ gaꜙjmeeˊ jnäähꜗ kyahꜗ hnähꜘ läꜙja̱a̱ˉ läꜙja̱a̱ˉ hnähꜘ. Gaꜙkwaˊ jnäähꜗ beꜘ kyahꜗ hnähꜘ, gaꜙcha̱a̱hˊ jnäähꜗ hnähꜘ läꜙko̱o̱ˉ jmeeꜙ ja̱a̱ˉ dsaˉ kya̱a̱hˊ gyʉ̱ʉ̱ˉ kya̱a̱yꜗ.
11 Assim, como sabeis de que modo exortamos, consolamos e cobramos a cada um de vós, como o pai faz a seus filhos,
12 Hiꜙ gaꜙhlë̱ë̱hˊ jnäähꜗ hnähꜘ mahꜗ jmeehˈ hnähꜘ läꜙ hnøøꜗ Dio hi̱ˉ gaꜙtëëhꜗ hnähꜘ mahꜗ läꜙjnäähꜘ hnähꜘ yaꜙjwɨɨꜗ jeeˊ jmeeyꜙ hihꜙ.
12 para que vós andásseis dignamente diante de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Heˉja̱ˉ saꜙ hwa̱a̱ꜘ jnäähˈ kwaˉ jnäähˈ tiˊhmaahˊ kihˈ Dio. Jëëhꜘ, gaꜙhe̱e̱hˋ hnähꜘ juuˈ kiyhꜗ heˉ gaꜙkwaˊ jnäähꜗ. Gaꜙläꜙngëëhꜘ hnähꜘ saꜙ laꜗ juuˈ kihꜗ waˊ hi̱ˉ chaˉ hi̱ˉ dsaˉ. Laꜗ maꜙraꜙ juuˈ kihꜗ Dio baˊ, ja̱ˉbaˊ juuˈ heˉ jøøꜙ kyahꜗ hnähꜘ, hi̱ˉ maˉhe̱e̱hˉ kihꜗ Jesús.
13 Por isso também damos graças a Deus sem cessar, porque, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não a palavra de homens, mas segundo é, na verdade, a palavra de Deus, a qual também opera de forma eficaz em vós, os que crestes.
14 Ø̱ø̱hnꜗ hi̱ˉ tä̱ä̱hˊ Tesalónica naˉ, kweeˉ baˊ gaꜙlaꜗ kyahꜗ hnähꜘ kya̱a̱hˊ läꜙjëꜙ gwahꜙ kihꜗ Dio heˉ tø̱ø̱ꜘ hwaꜗ Judea. Heꜘ baˊ dsaˉgoohꜘ hnähꜘ gaꜙjmeehꜙ hnähꜘ, ja̱ˉbaˊ läꜙko̱hꜘ gaꜙlaꜗ kihꜗ ø̱ø̱hꜗ jneˊ hi̱ˉ tä̱ä̱hˊ Judea. Judiu dsaˉgooyˈ gaꜙjmeehꜙ dsihꜘ kihꜗ heˉ gaꜙläꜙdsooꜘ dsëyꜗ kihꜗ Cristo Jesús.
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos seguidores das igrejas de Deus que, na Judeia, estão em Cristo Jesus; porquanto também sofrestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram,
15 Ja̱ˉbaˊ dsaˉgooyˈ heꜘ gaꜙjngɨɨhꜗ kihꜗ Jesús Dsaˉjø̱ø̱hˈ jnänˋ läꜙko̱hꜘ gaꜙjngëëyhꜗ hi̱ˉ maˊ ngëë˜ juuˈ kihꜗ Dio jä̱ä̱ꜗ. Hiꜙ ja̱ˉbaˊ läꜙja̱ˉ gaꜙläꜙhñaaꜙ dsëyꜗ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ kaˉlähꜘ. Jmeeyꜙ heˉ saꜙ tɨh˜ dsëꜗ Dio hiꜙ llaˉdsëëyˋ kihˈ läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉ.
15 os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens.
16 Ngooꜗ baˊ hayꜙ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ heˉ hlë̱ë̱hˊ jnäähꜗ dsaˉ hi̱ˉ saꜙ la̱a̱ꜗ judiu mahꜗ lä̱ä̱yꜘ. Läꜙjwëꜘ ja̱ˉ, moꜙsoꜙ kya̱a̱hˊ hihꜙ dsoˊkyeˉ kiyhꜗ, heˉja̱ˉ jäꜙ dsoˊjwɨɨꜘ nëˊ kiyhˈ chaˉmiihˉ ngëëˈ.
16 E nos impedem de falar aos gentios para que possam ser salvos, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até o fim.
17 Hnähꜘ ø̱ø̱hnꜗ, maˉläˉhɨɨˋ miihˉ jmɨɨˊ heˉ saꜙ jë̱ë̱nˊ hnähꜘ. Pero saꜙ maˉgaaꜘ dsëˉ jnäähˈ. Maꜙraꜙ heˉ lleˋ dsëˉ jnäähˈ dsaˉjë̱ë̱ˊ jnäähꜗ hnähꜘ.
17 Nós, porém, irmãos, separados da vossa presença por pouco tempo, não do coração, apressamo-nos o máximo possível para vermos vossas faces com grande desejo.
18 Heˉja̱ˉ hnøøˉ jnäähˈ maˊ dsaˉjë̱ë̱ˊ jnäähꜗ hnähꜘ. Jnäꜘ Paaˊ jmeenꜙ dsooꜘ, ja̱ꜙ heˉ ko̱o̱ˉ häˊ gaꜙjmeenꜗ hʉʉˊdsëˉ maˊ dsaˊnøøˈ jnäähꜗ. Pero saꜙ gaꜙlaꜗ, jmeeꜙ Tanaˊ jwɨɨhˋ kya̱a̱ˈ jnäähꜗ.
18 Por isso bem quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, uma e outra vez; mas Satanás nos impediu.
19 Hnähꜘ baˊ hi̱ˉ kye̱ˊ jnäähꜗ oˉjø̱hꜙ dsëˉ kihꜗ, hnähꜘ baˊ hi̱ˉ jmeeꜙ cha̱a̱ˉ jnäähˈ lluꜗ. Hnähꜘ baˊ hi̱ˉ jmeeꜙ lii˜ jmääꜗ taˊ heˉ maˉjmeeˊ jnäähꜗ. Heˉja̱ˉ hnøøˉ jnäähˈ jë̱ë̱ˊ jnäähꜗ hnähꜘ tä̱ä̱hˊ hnähꜘ chaˊnëˊ Jesucristo waˊraˉ gaꜙtëꜘ jeeˊ jä̱yhꜘ kaˉlähꜘ.
19 Porque qual é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa de glória? Por acaso não o sois vós na presença de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 ¡Heˉ baˊ cheˉ lluꜗ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ kwa̱a̱t˜ kyahꜗ hnähꜘ heˉja̱ˉ cha̱a̱ˉ baˊ jnäähꜗ lluꜗ!
20 Porque vós sois nossa glória e alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.