1 Tessalonicenses 2

Hmooh hmëë he- ga-jmee Jesucristo; Salmos (CHZNTPS) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ø̱ø̱hnꜗ, maˉñehˊ baˊ hnähꜘ, saꜙ naˉhe̱e̱ꜚ taˊ heˉ gaꜙjmeeˊ jnäähꜗ läꜙ maˊ naˊnøøˈ jnäähꜗ jeeˊ tä̱ä̱hˊ hnähꜘ.
1 Porque vós mesmos sabeis, irmãos, que a nossa entrada entre vós não foi vã;
2 Hiꜙ maˉñehˊ baˊ hnähꜘ haˉ läꜙ gaꜙläꜙhä̱ä̱hˋ dsaˉ jnäähˈ, gaꜙkwaꜘ dsaˉ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ jwɨɨˉ Filipo. Pero Dio kya̱a̱hˊ jnäähꜗ heˉja̱ˉ gaꜙtu̱u̱ˉ dsëˉ jnäähˈ gaꜙkwaˊ jnäähꜗ juˈhmëëꜘ kiyhꜗ jeeˊ jwɨɨˉ kyahꜗ hnähꜘ maꜙkeꜙ gaꜙte̱e̱ꜘ gaꜙjë̱ë̱ꜘ dsaˉ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ.
2 mas, havendo anteriormente padecido e sido maltratados em Filipos, como sabeis, tivemos a confiança em nosso Deus para vos falar o evangelho de Deus em meio de grande combate.
3 Saꜙ naˉhe̱e̱ꜚ juuˈ heˉ gaꜙkwaˊ jnäähꜗ, niꜙ ja̱ꜙ kya̱a̱hˊ hʉʉˊdsëˉ hlɨɨhˈ. Hiꜙ niꜙ saꜙ gaꜙmiꜙga̱a̱nˈ hnähꜘ.
3 Porque a nossa exortação não procede de erro, nem de imundícia, nem é feita com dolo;
4 Gaꜙjëëꜗ baˊ Dio jmääꜗ jnäähˈ jmeeˊ jnäähꜗ taˊ kiyhˈ, heˉja̱ˉ hlëëhˊ jnäähꜗ läꜙko̱o̱ˉ lleˋ kya̱a̱ˈ jnäähꜗ hi̱ˉ naˉhña̱a̱ˊ kwaꜙ juˈhmëëꜘ kiyhꜗ. Hiꜙ ja̱ꜙ heˉ hnøøhꜘ jnäähˈ haˉ läꜙ jeeˊ tɨhˈ dsëꜗ dsaˉ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ kya̱a̱hˊ juuˈ heˉ kwaˊ jnäähꜗ. Heˉ hnøøhꜘ jnäähˈ haˉ läꜙ jeeˊ tɨhˈ dsëꜗ Dio hi̱ˉ kyʉʉh˜ haˉ läꜙ laꜗ hʉʉˊdsëˉ jnänˋ.
4 mas, assim como fomos aprovados por Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Ñehˊ baˊ hnähꜘ saꜙ gaꜙhlëëhˊ jnäähꜗ kya̱a̱hˊ juuˈ naˊhñaahꜗ läꜙjwëꜘ jeeˊ gaꜙlë̱ë̱hnꜙ hnähꜘ niꜙ saꜙ gaꜙhnøøhˊ jnäähꜗ haˉ läꜙ jeeˊ maˊ le̱hꜙ jnäähˈ kuuˊ. Dio baˊ ñeˉ haˉ läꜙ laꜗ.
5 Pois, nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem agimos com intuitos gananciosos. Deus é testemunha,
6 Saꜙ hnøøhꜘ jnäähˈ jmääꜗ dsaˉ jnäähˈ ka̱a̱hˊ. Saꜙ hnøøˉ jnäähˈ jmeehˈ hnähꜘ läꜙja̱ˉ niꜙ heˉ jmeeꜗ jñahꜘ. Kihꜗ heˉ la̱a̱ꜗ jnäähˈ apóstole kya̱a̱ꜗ Cristo, chaˉ baˊ jwëꜗ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ heˉ maˊ jmeeˊ jnäähꜗ madaꜚ kyahꜗ hnähꜘ waˊraˉ jähꜘ kihꜗ läꜙja̱ˉ hnøøˉ jnäähˈ.
6 nem buscamos glória de homens, quer de vós, quer de outros, embora pudéssemos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 Pero gaꜙjmeeˊ jnäähꜗ jø̱hˉ dsëˉ jnäähˈ baˊ, läꜙko̱o̱ˉ jø̱hˉ dsëꜗ ja̱a̱ˉ dsaˉmëꜘ jeeˊ miˉkwa̱a̱yꜙ gyʉ̱ʉ̱ˉ kya̱a̱yꜗ.
7 antes nos apresentamos brandos entre vós, qual ama que acaricia seus próprios filhos.
8 Gaꜙläꜙhnääꜙ jnäähˈ hnähꜘ chaˉmiihˉ. Heˉja̱ˉ saꜙ gaꜙjmääꜘ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ ko̱o̱ˉ maˊ dsaˉka̱ˊ jnäähꜗ juˈhmëëꜘ kihꜗ Dio taꜙjmahꜗ. Gaꜙllaꜘ dsëˉ jnäähˈ gaꜙjmeeˊ jnäähꜗ beꜘ kyahꜗ hnähꜘ läꜙji̱i̱hˈ maˊ ngëëˊ jnäähꜗ hñaaꜗ jnäähˈ ju̱u̱ꜘ jnäähˈ kwa̱a̱t˜ kyahꜗ hnähꜘ kihꜗ heˉ hnääꜙ jnäähˈ hnähꜘ chaˉmiihˉ.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade desejávamos comunicar-vos não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto vos tornastes muito amados de nós.
9 Ø̱ø̱hnꜗ, ¿Cheˊ saꜙ dsooh˜ hohꜘ hnähꜘ haˉ läꜙ gaꜙjmeeˊ jnäähꜗ taˊ, mahꜗ gaꜙläꜙchaꜙ heˉ gaꜙkihˊ jnäähꜗ? Läꜙjmɨɨˈ läꜙhwëˈ gaꜙjmeeˊ jnäähꜗ taˊ, jëëhꜘ saꜙ hnøøˉ jnäähˈ maˊ llaˊkya̱a̱nꜚ hnähꜘ jmɨɨˊ taˊko̱ˉji̱i̱hˈ gaꜙkwaˊ jnäähꜗ juuˈ kihꜗ Dio.
9 Porque vos lembrais, irmãos, do nosso labor e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Maˉñehˊ baˊ hnähꜘ hiꜙ ñeˉ baˊ Dio haˉ läꜙ gaꜙjmeeˊ jnäähꜗ jeeˊ tä̱ä̱hˊ hnähꜘ hi̱ˉ maˉhe̱e̱hˉ kihꜗ Jesús. Maˉla̱a̱ꜗ jnäähˈ hi̱ˉ naˉjngëëˈ. Gaꜙjmeeˊ jnäähꜗ heˉ lluꜗ jmahꜗ baˊ. Saꜙ chaˉ heˉ naˉbä̱ä̱hˋ jnäähꜗ niꜙ miihˉ.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco que credes;
11 Maˉñehˊ baˊ hnähꜘ haˉ läꜙ gaꜙjmeeˊ jnäähꜗ kyahꜗ hnähꜘ läꜙja̱a̱ˉ läꜙja̱a̱ˉ hnähꜘ. Gaꜙkwaˊ jnäähꜗ beꜘ kyahꜗ hnähꜘ, gaꜙcha̱a̱hˊ jnäähꜗ hnähꜘ läꜙko̱o̱ˉ jmeeꜙ ja̱a̱ˉ dsaˉ kya̱a̱hˊ gyʉ̱ʉ̱ˉ kya̱a̱yꜗ.
11 assim como sabeis de que modo vos tratávamos a cada um de vós, como um pai a seus filhos,
12 Hiꜙ gaꜙhlë̱ë̱hˊ jnäähꜗ hnähꜘ mahꜗ jmeehˈ hnähꜘ läꜙ hnøøꜗ Dio hi̱ˉ gaꜙtëëhꜗ hnähꜘ mahꜗ läꜙjnäähꜘ hnähꜘ yaꜙjwɨɨꜗ jeeˊ jmeeyꜙ hihꜙ.
12 exortando-vos e consolando-vos, e instando que andásseis de um modo digno de Deus, o qual vos chama ao seu reino e glória.
13 Heˉja̱ˉ saꜙ hwa̱a̱ꜘ jnäähˈ kwaˉ jnäähˈ tiˊhmaahˊ kihˈ Dio. Jëëhꜘ, gaꜙhe̱e̱hˋ hnähꜘ juuˈ kiyhꜗ heˉ gaꜙkwaˊ jnäähꜗ. Gaꜙläꜙngëëhꜘ hnähꜘ saꜙ laꜗ juuˈ kihꜗ waˊ hi̱ˉ chaˉ hi̱ˉ dsaˉ. Laꜗ maꜙraꜙ juuˈ kihꜗ Dio baˊ, ja̱ˉbaˊ juuˈ heˉ jøøꜙ kyahꜗ hnähꜘ, hi̱ˉ maˉhe̱e̱hˉ kihꜗ Jesús.
13 Por isso nós também, sem cessar, damos graças a Deus, porquanto vós, havendo recebido a palavra de Deus que de nós ouvistes, a recebestes, não como palavra de homens, mas {segundo ela é na verdade} como palavra de Deus, a qual também opera em vós que credes.
14 Ø̱ø̱hnꜗ hi̱ˉ tä̱ä̱hˊ Tesalónica naˉ, kweeˉ baˊ gaꜙlaꜗ kyahꜗ hnähꜘ kya̱a̱hˊ läꜙjëꜙ gwahꜙ kihꜗ Dio heˉ tø̱ø̱ꜘ hwaꜗ Judea. Heꜘ baˊ dsaˉgoohꜘ hnähꜘ gaꜙjmeehꜙ hnähꜘ, ja̱ˉbaˊ läꜙko̱hꜘ gaꜙlaꜗ kihꜗ ø̱ø̱hꜗ jneˊ hi̱ˉ tä̱ä̱hˊ Judea. Judiu dsaˉgooyˈ gaꜙjmeehꜙ dsihꜘ kihꜗ heˉ gaꜙläꜙdsooꜘ dsëyꜗ kihꜗ Cristo Jesús.
14 Pois vós, irmãos, vos haveis feito imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia; porque também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que elas padeceram dos judeus;
15 Ja̱ˉbaˊ dsaˉgooyˈ heꜘ gaꜙjngɨɨhꜗ kihꜗ Jesús Dsaˉjø̱ø̱hˈ jnänˋ läꜙko̱hꜘ gaꜙjngëëyhꜗ hi̱ˉ maˊ ngëë˜ juuˈ kihꜗ Dio jä̱ä̱ꜗ. Hiꜙ ja̱ˉbaˊ läꜙja̱ˉ gaꜙläꜙhñaaꜙ dsëyꜗ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ kaˉlähꜘ. Jmeeyꜙ heˉ saꜙ tɨh˜ dsëꜗ Dio hiꜙ llaˉdsëëyˋ kihˈ läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉ.
15 os quais mataram ao Senhor Jesus, bem como aos profetas, e a nós nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 Ngooꜗ baˊ hayꜙ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ heˉ hlë̱ë̱hˊ jnäähꜗ dsaˉ hi̱ˉ saꜙ la̱a̱ꜗ judiu mahꜗ lä̱ä̱yꜘ. Läꜙjwëꜘ ja̱ˉ, moꜙsoꜙ kya̱a̱hˊ hihꜙ dsoˊkyeˉ kiyhꜗ, heˉja̱ˉ jäꜙ dsoˊjwɨɨꜘ nëˊ kiyhˈ chaˉmiihˉ ngëëˈ.
16 e nos impedem de falar aos gentios para que sejam salvos; de modo que enchem sempre a medida de seus pecados; mas a ira caiu sobre eles afinal.
17 Hnähꜘ ø̱ø̱hnꜗ, maˉläˉhɨɨˋ miihˉ jmɨɨˊ heˉ saꜙ jë̱ë̱nˊ hnähꜘ. Pero saꜙ maˉgaaꜘ dsëˉ jnäähˈ. Maꜙraꜙ heˉ lleˋ dsëˉ jnäähˈ dsaˉjë̱ë̱ˊ jnäähꜗ hnähꜘ.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por algum tempo, de vista, mas não de coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 Heˉja̱ˉ hnøøˉ jnäähˈ maˊ dsaˉjë̱ë̱ˊ jnäähꜗ hnähꜘ. Jnäꜘ Paaˊ jmeenꜙ dsooꜘ, ja̱ꜙ heˉ ko̱o̱ˉ häˊ gaꜙjmeenꜗ hʉʉˊdsëˉ maˊ dsaˊnøøˈ jnäähꜗ. Pero saꜙ gaꜙlaꜗ, jmeeꜙ Tanaˊ jwɨɨhˋ kya̱a̱ˈ jnäähꜗ.
18 pelo que quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas, e Satanás nos impediu.
19 Hnähꜘ baˊ hi̱ˉ kye̱ˊ jnäähꜗ oˉjø̱hꜙ dsëˉ kihꜗ, hnähꜘ baˊ hi̱ˉ jmeeꜙ cha̱a̱ˉ jnäähˈ lluꜗ. Hnähꜘ baˊ hi̱ˉ jmeeꜙ lii˜ jmääꜗ taˊ heˉ maˉjmeeˊ jnäähꜗ. Heˉja̱ˉ hnøøˉ jnäähˈ jë̱ë̱ˊ jnäähꜗ hnähꜘ tä̱ä̱hˊ hnähꜘ chaˊnëˊ Jesucristo waˊraˉ gaꜙtëꜘ jeeˊ jä̱yhꜘ kaˉlähꜘ.
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória, diante de nosso Senhor Jesus na sua vinda? Porventura não o sois vós?
20 ¡Heˉ baˊ cheˉ lluꜗ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ kwa̱a̱t˜ kyahꜗ hnähꜘ heˉja̱ˉ cha̱a̱ˉ baˊ jnäähꜗ lluꜗ!
20 Na verdade vós sois a nossa glória e o nosso gozo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.