Marcos 9

cfm (CFM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Cun Jesuh nih an sinah, “Thutak in nan ta sim, hivai hmun ih a dingmi mi hrekkhat hi, Pathian ih Uknak cu huham thawn a tian an hmuh hlan lo, thihnak tep lo dingmi an um,” tiah a ti.
1 E dizia-lhes: Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não experimentarão a morte, enquanto não virem chegar o Reino de Deus com poder.
2 Cun ni ruk hnukah, Jesuh nih Peter, James le Johan pawl cu tlang tlunah anma lawng a kai pit hnei. Cule Jesuh cu an hmai ah a muihmel a thleng fa.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, Tiago e João, e conduziu-os a sós a um alto monte. E
3 A hnipuan cu a tleu ih a var setak — leitlun ih thil sawptu hutu mang khaw nih cutluk var in an tuah thei thok lo.
3 transfigurou-se diante deles. Suas vestes tornaram-se resplandecentes e de uma brancura tal, que nenhum lavadeiro sobre a terra as pode fazer assim tão brancas.
4 Cun an sinah Elijah cu Moses thawn an rong lang ih Jesuh thawn an be fa berbo.
4 Apareceram-lhes Elias e Moisés, e falavam com Jesus.
5 Cule Peter nih Jesuh sinah, “Rabbi, aiva ih kan um hi a ṭha tuk. Thlam pathum in sa u sing, na hrangah pakhat, Moses hrangah pakhat, cule Elijah hrangah pakhat,” tiah a ti.
5 Pedro tomou a palavra: Mestre, é bom para nós estarmos aqui; faremos três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Zangruangah tihle an ṭih tuk ih ṭon ding dang a fiah lo ruangah a si.
6 Com efeito, não sabia o que falava, porque estavam sobremaneira atemorizados.
7 Cun khawdur nih a ron khuh hnei ih khawdur sung in aw pakhat nih, “Hihi ka duhdawt ngaimi ka Fapa a si — a thu ngai uh!” tiah a ti.
7 Formou-se então uma nuvem que os encobriu com a sua sombra; e da nuvem veio uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o.
8 Cucangin dungthlutu pathum pawl cu an kiangkap an zoh lohli ih hutukhaw an hmu lo; Jesuh kau an hram ih a um cu an hmu.
8 E olhando eles logo em derredor, já não viram ninguém, senão só a Jesus com eles.
9 Tlang tlun in an rong ṭum laiah, “Minung Fapa thihnak ihsin a thawhsal hlan lo cu, an hmuh mi thilpawl hutukhaw sim lo dingah,” Jesuh nih thu a pe hnei.
9 Ao descerem do monte, proibiu-lhes Jesus que contassem a quem quer que fosse o que tinham visto, até que o Filho do homem houvesse ressurgido dos mortos.
10 Cuvai a thupekmi cu an thlun ih, “ ‘thihnak in thawhsal,’ tihmi cu zangtu khi i la na?” tiah pakhat le pakhat an sut fa.
10 E guardaram esta recomendação consigo, perguntando entre si o que significaria: Ser ressuscitado dentre os mortos.
11 Cule Jesuh sinah, “Zangruangah daanthiam pawl nih Elijah a tiang hmasak thok an ti?” tiah an sut.
11 Depois lhe perguntaram: Por que dizem os fariseus e os escribas que primeiro deve voltar Elias?
12 Cun Jesuh nih an sinah, “Elijah cu a tiang hmasa taktak thok ih zang hmahhmah a remṭhasal colh thok. Zangruangah Ca Thianghlim sungah, Minung Fapa cu harnak tamngai a tuar thok ih hnon a i thok, tiah ngan a i?
12 Respondeu-lhes: Elias deve voltar primeiro e restabelecer tudo em ordem. Como então está escrito acerca do Filho do homem que deve padecer muito e ser desprezado?
13 Thutak in nan ta sim, Elijah cu a tiang taktak cem, cule a thuhla an ngancia mangin, an duhduh in a tlunah an tuah,” tiah a ti.
13 Mas digo-vos que também Elias já voltou e fizeram-lhe sofrer tudo quanto quiseram, como está escrito dele.
14 Cun dungthluntu dang pawl sin an tian tikah, mipi tamngai nih an kulh ih daanthiam pawl le dungthluntu pawl thu an el fak ngelngo cu an hmu.
14 Depois, aproximando-se dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e os escribas a discutir com eles.
15 Cule mipi zate cu Jesuh an hmuh cangka in an mang a bang setak, cule ama hmuak dingin a sinah an zuang.
15 Todo aquele povo, vendo de surpresa Jesus, acorreu a ele para saudá-lo.
16 Cun Jesuh nih a dungthluntu pawl sinah, “An ni thawn zangtu nan el fa?” tiah a sut hnei.
16 Ele lhes perguntou: Que estais discutindo com eles?
17 Cule mipi lakin mi pakhat nih a sawn ih, “Sayapa, nan sinah ka fapa ka tian pit, zangahtihle thlarau sia nih ṭon thiam lo in a tuah.
17 Respondeu um homem dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo.
18 Thlarau sia nih a molh cangcang in leilung ah a hlon fa, a ka in rabuan a suak, a ha a rial ih a ṭhong colh. Cule na dungthluntu pawl sinah, thlarau sia dawisuak dingin ka sim hnei naʼn, an dawisuak thei lo,” tiah a ti.
18 Este, onde quer que o apanhe, lança-o por terra e ele espuma, range os dentes e fica endurecido. Roguei a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam.
19 Cule Jesuh nih a sawn ih an sinah, “Aw zupnak nei lo a tun san minung pawl, nan sinah khawtik tiang ka um rih thok? Nan tlunah khawtik tiang ka thinsau thok? Cuvai pa cu ka sinah tianpit uh,” tiah a ti.
19 Respondeu-lhes Jesus: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos hei de aturar? Trazei-mo cá!
20 Cule cuvai pa cu Jesuh sinah an feh pit.
20 Eles lho trouxeram. Assim que o menino avistou Jesus, o espírito o agitou fortemente. Caiu por terra e revolvia-se espumando.
21 Cule Jesuh nih, “Hitin a sihnak hi rei cem im?” tiah a pa cu a sut.
21 Jesus perguntou ao pai: Há quanto tempo lhe acontece isto? Desde a infância, respondeu-lhe.
22 Vei tampi cu thlarau sia nih that dingin meisa sung le ti sungah a hlon. Na tuah theimi a sih ahcun kan thinfah la kan bawm hram,” tiah a ti.
22 E o tem lançado muitas vezes ao fogo e à água, para o matar. Se tu, porém, podes alguma coisa, ajuda-nos, compadece-te de nós!
23 Jesuh nih a sinah, “Na tuah theimi a sih ahcun, tiah na ti. A zumtu hrang ahcun zang hmahhmah hi a cang thei colh,” tiah a ti.
23 Disse-lhe Jesus: Se podes alguma coisa!... Tudo é possível ao que crê.
24 Hmakhatte ah nappang pa ih pa cu a hek ih, “Ka zum, ka zuplonak ka bawm hram,” tiah a ti.
24 Imediatamente exclamou o pai do menino: Creio! Vem em socorro à minha falta de fé!
25 Jesuh nih mipi pawl hmuakkhawm fa cu a hmuh hnei tikah, thlarau sia cu a tai ih, a sinah, “Naset le ṭon thiam lo nang thlarau sia, hivai nappang pa sungin suak la lut sal i hlah, tiah thu ta pe,” tiah a ti.
25 Vendo Jesus que o povo afluía, intimou o espírito imundo e disse-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai deste menino e não tornes a entrar nele.
26 Cule thlarau sia cu a hek ih nappang pa cu a caih ter hnukah a sungin a suak. Nappang pa cu mithi mangin a um ih, mi tampi nih, “Nappang pa a thi,” tiah an ti.
26 E, gritando e maltratando-o extremamente, saiu. O menino ficou como morto, de modo que muitos diziam: Morreu...
27 Asinain Jesuh nih a kut in nappang pa cu a la ih a han tho, cule a hang ding.
27 Jesus, porém, tomando-o pela mão, ergueu-o e ele levantou-se.
28 Cule Jesuh cu inn songah a lut ih a dungthluntu pawl nih a thupteʼn, “Zangah kan hmah kan dawisuak thei lo?” tiah an sut.
28 Depois de entrar em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe em particular: Por que não pudemos nós expeli-lo?
29 Cule Jesuh nih an sinah, “Thlacamnak lo cun, himang thlarau sia cu zangkhaw nih a dawisuak thei lo,” tiah a ti hnei.
29 Ele disse-lhes: Esta espécie de demônios não se pode expulsar senão pela oração.
30 Cun Jesuh le a dungthluntu pawl cu cuvai hmun ihsin an pok ih Galilee peng palpah in an feh. Cule Jesuh nih hutukhaw ih an fiah ding a duh lo.
30 Tendo partido dali, atravessaram a Galiléia. Não queria, porém, que ninguém o soubesse.
31 Zangahtihle a dungthluntu pawl thu a zirh hnei ih, an sinah, “Minung Fapa cu mi kut ah pek a i thok ih an that thok. Cule an thah hnuk ni thum hnukah a thosal thok,” tiah a ti hnei.
31 E ensinava os seus discípulos: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e ressuscitará três dias depois de sua morte.
32 Asinain zangtu a sim tih an cing thiam lo, a suh le an ṭih ih an sut ngam lo.
32 Mas não entendiam estas palavras; e tinham medo de lho perguntar.
33 Cun Jesuh le a dungthluntu pawl cu Kapernaum khua an ban. Cule inn songih a um laiah, Jesuh nih an sinah, “Lampi lakah zangtu thu nan el fa ngelngo?” tiah a sut hnei.
33 Em seguida, voltaram para Cafarnaum. Quando já estava em casa, Jesus perguntou-lhes: De que faláveis pelo caminho?
34 Asinain daiten an um colh, zangahtihle lampi lakih an el fakmi cu an lakah hutu a hnem bik tihmi a i.
34 Mas eles calaram-se, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Cun Jesuh cu a to, cule a dungthluntu hleinih cu a ko hnei ih, an sinah, “Hutukhaw hmasabik sih a duhtu cu mi hmahhmah lakah netabik a i thok ih, mi hmahhmah ih siahhlawh a i thok,” tiah a ti hnei.
35 Sentando-se, chamou os Doze e disse-lhes: Se alguém quer ser o primeiro, seja o último de todos e o servo de todos.
36 Jesuh nih nappang pa a ko ih an laifang ah a ding ter, cule a kut in a cawi ih, an sinah,
36 E tomando um menino, colocou-o no meio deles; abraçou-o e disse-lhes:
37 “Hutukhaw ka hmin in himang nappang pakhat a cohlangtu cu kei ka na cohlang a i. Cule hutukhaw ka na cohlangtu cu kei kau ka na cohlang i lo in, ka na thlahtu sawn a cohlang mi a i,” tiah a ti.
37 Todo o que recebe um destes meninos em meu nome, a mim é que recebe; e todo o que recebe a mim, não me recebe, mas aquele que me enviou.
38 Johan nih Jesuh sinah, “Sayapa, na hmin in thlarau sia a dawisuaktu mi pakhat kan hmu ih kan na thluntu a ih lo ruangah cuvai pa cu kan dawn,” tiah a ti.
38 João disse-lhe: Mestre, vimos alguém, que não nos segue, expulsar demônios em teu nome, e lho proibimos.
39 Asinain Jesuh nih, “Dawn hlah uh, zangahtihle ka hmin ih mangbangza a tuahtu cu nih ka na relsiat thok lo.
39 Jesus, porém, disse-lhe: Não lho proibais, porque não há ninguém que faça um prodígio em meu nome e em seguida possa falar mal de mim.
40 Zangahtihle kan na dokalh lotu cu kan la ṭang a i.
40 Pois quem não é contra nós, é a nosso favor.
41 Zangahtihle thutak in nan ta sim, Khrih ih ta na ih ruangah ka hmin in din ding ti khuat khat ta petu cu, a tuah ṭhatman a sung hrimhrim thok lo.
41 E quem vos der de beber um copo de água porque sois de Cristo, digo-vos em verdade: não perderá a sua recompensa.
42 “Cun hutukhaw ka na zumtu hivai nappang pakhat khat a sual tertu cu a hngawng ah fang rialnak lungtum thlaih pit in tipi thuanthum sungah hlon fa sehla a hrangah a ṭha sawn.
42 Mas todo o que fizer cair no pecado a um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que uma pedra de moinho lhe fosse posta ao pescoço e o lançassem ao mar!
43 Na kut nih ta sual ter asihle na kut cu ṭhot. Taksa kim lo in nunnak sungih luh cu kut panih thawn a mit kel lo mi meisa, hell sungih feh nakin na hrangah a ṭha sawn.
43 Se a tua mão for para ti ocasião de queda, corta-a; melhor te é entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para a geena, para o fogo inextinguível
44 — ausente —
44 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
45 Cun na ke nih ta sual ter asihle na ke cu ṭhot. Ke kim lo in nunnak sung luh cu ke panih thawn hell sungih luh nakin na hrangah a ṭha sawn.
45 Se o teu pé for para ti ocasião de queda, corta-o fora; melhor te é entrares coxo na vida eterna do que, tendo dois pés, seres lançado à geena do fogo inextinguível
46 — ausente —
46 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
47 Cun na mit nih ta sual ter asihle na mit cu khorh. Mit pakhat thawn Pathian Uknak sungih luh cu mit panih thawn hell ih luh nakin na hrangah a ṭha sawn.
47 Se o teu olho for para ti ocasião de queda, arranca-o; melhor te é entrares com um olho de menos no Reino de Deus do que, tendo dois olhos, seres lançado à geena do fogo,
48 Cuvai hmun ahcun ‘zang pawl cu an thi kel lo ih meisa khaw a mit kel lo.’
48 onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga.
49 “Thawinak cu ci in thianfaiter a sih mangin mi hmahhmah cu meisa in thianfaiter colh an i ve thok.
49 Porque todo homem será salgado pelo fogo.
50 “Ci cu a ṭha, asinain a al nak a net asihle, zangtin na al ter sal thok?
50 O sal é uma boa coisa; mas se ele se tornar insípido, com que lhe restituireis o sabor? Tende sal em vós e vivei em paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.