Marcos 9
cfm (CFM) vs ARC
1 Cun Jesuh nih an sinah, “Thutak in nan ta sim, hivai hmun ih a dingmi mi hrekkhat hi, Pathian ih Uknak cu huham thawn a tian an hmuh hlan lo, thihnak tep lo dingmi an um,” tiah a ti.
1 Dizia-lhes também: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte sem que vejam chegado o Reino de Deus com poder.
2 Cun ni ruk hnukah, Jesuh nih Peter, James le Johan pawl cu tlang tlunah anma lawng a kai pit hnei. Cule Jesuh cu an hmai ah a muihmel a thleng fa.
2 E, seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e os levou sós, em particular, a um alto monte, e transfigurou-se diante deles.
3 A hnipuan cu a tleu ih a var setak — leitlun ih thil sawptu hutu mang khaw nih cutluk var in an tuah thei thok lo.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, em extremo brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Cun an sinah Elijah cu Moses thawn an rong lang ih Jesuh thawn an be fa berbo.
4 E apareceram-lhes Elias e Moisés e falavam com Jesus.
5 Cule Peter nih Jesuh sinah, “Rabbi, aiva ih kan um hi a ṭha tuk. Thlam pathum in sa u sing, na hrangah pakhat, Moses hrangah pakhat, cule Elijah hrangah pakhat,” tiah a ti.
5 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três cabanas, uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Zangruangah tihle an ṭih tuk ih ṭon ding dang a fiah lo ruangah a si.
6 Pois não sabia o que dizia, porque estavam assombrados.
7 Cun khawdur nih a ron khuh hnei ih khawdur sung in aw pakhat nih, “Hihi ka duhdawt ngaimi ka Fapa a si — a thu ngai uh!” tiah a ti.
7 E desceu uma nuvem que os cobriu com a sua sombra, e saiu da nuvem uma voz, que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Cucangin dungthlutu pathum pawl cu an kiangkap an zoh lohli ih hutukhaw an hmu lo; Jesuh kau an hram ih a um cu an hmu.
8 E, tendo olhado ao redor, ninguém mais viram, senão Jesus com eles.
9 Tlang tlun in an rong ṭum laiah, “Minung Fapa thihnak ihsin a thawhsal hlan lo cu, an hmuh mi thilpawl hutukhaw sim lo dingah,” Jesuh nih thu a pe hnei.
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse dos mortos.
10 Cuvai a thupekmi cu an thlun ih, “ ‘thihnak in thawhsal,’ tihmi cu zangtu khi i la na?” tiah pakhat le pakhat an sut fa.
10 E eles retiveram o caso entre si, perguntando uns aos outros que seria aquilo, ressuscitar dos mortos.
11 Cule Jesuh sinah, “Zangruangah daanthiam pawl nih Elijah a tiang hmasak thok an ti?” tiah an sut.
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Cun Jesuh nih an sinah, “Elijah cu a tiang hmasa taktak thok ih zang hmahhmah a remṭhasal colh thok. Zangruangah Ca Thianghlim sungah, Minung Fapa cu harnak tamngai a tuar thok ih hnon a i thok, tiah ngan a i?
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro e todas as e, como está escrito do Filho do Homem, que ele deva padecer muito e ser aviltado.
13 Thutak in nan ta sim, Elijah cu a tiang taktak cem, cule a thuhla an ngancia mangin, an duhduh in a tlunah an tuah,” tiah a ti.
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo o que quiseram, como dele está escrito.
14 Cun dungthluntu dang pawl sin an tian tikah, mipi tamngai nih an kulh ih daanthiam pawl le dungthluntu pawl thu an el fak ngelngo cu an hmu.
14 E, quando se aproximou dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão e alguns escribas que disputavam com eles.
15 Cule mipi zate cu Jesuh an hmuh cangka in an mang a bang setak, cule ama hmuak dingin a sinah an zuang.
15 E logo toda a multidão, vendo-o, ficou espantada, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Cun Jesuh nih a dungthluntu pawl sinah, “An ni thawn zangtu nan el fa?” tiah a sut hnei.
16 E perguntou aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Cule mipi lakin mi pakhat nih a sawn ih, “Sayapa, nan sinah ka fapa ka tian pit, zangahtihle thlarau sia nih ṭon thiam lo in a tuah.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Thlarau sia nih a molh cangcang in leilung ah a hlon fa, a ka in rabuan a suak, a ha a rial ih a ṭhong colh. Cule na dungthluntu pawl sinah, thlarau sia dawisuak dingin ka sim hnei naʼn, an dawisuak thei lo,” tiah a ti.
18 e este, onde quer que o apanha, despedaça-o, e ele espuma, e range os dentes, e vai-se secando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Cule Jesuh nih a sawn ih an sinah, “Aw zupnak nei lo a tun san minung pawl, nan sinah khawtik tiang ka um rih thok? Nan tlunah khawtik tiang ka thinsau thok? Cuvai pa cu ka sinah tianpit uh,” tiah a ti.
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração incrédula! Até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei ainda? Trazei-mo.
20 Cule cuvai pa cu Jesuh sinah an feh pit.
20 E trouxeram-lho; e, quando ele o viu, logo o espírito o agitou com violência; e, caindo o endemoninhado por terra, revolvia-se, espumando.
21 Cule Jesuh nih, “Hitin a sihnak hi rei cem im?” tiah a pa cu a sut.
21 E perguntou ao pai dele: Quanto tempo há que lhe sucede isto? E ele disse-lhe: Desde a infância.
22 Vei tampi cu thlarau sia nih that dingin meisa sung le ti sungah a hlon. Na tuah theimi a sih ahcun kan thinfah la kan bawm hram,” tiah a ti.
22 E muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Jesuh nih a sinah, “Na tuah theimi a sih ahcun, tiah na ti. A zumtu hrang ahcun zang hmahhmah hi a cang thei colh,” tiah a ti.
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer; tudo
24 Hmakhatte ah nappang pa ih pa cu a hek ih, “Ka zum, ka zuplonak ka bawm hram,” tiah a ti.
24 E logo o pai do menino, clamando, com lágrimas, disse: Eu creio, Senhor! Ajuda a minha incredulidade.
25 Jesuh nih mipi pawl hmuakkhawm fa cu a hmuh hnei tikah, thlarau sia cu a tai ih, a sinah, “Naset le ṭon thiam lo nang thlarau sia, hivai nappang pa sungin suak la lut sal i hlah, tiah thu ta pe,” tiah a ti.
25 E Jesus, vendo que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele e não entres mais nele.
26 Cule thlarau sia cu a hek ih nappang pa cu a caih ter hnukah a sungin a suak. Nappang pa cu mithi mangin a um ih, mi tampi nih, “Nappang pa a thi,” tiah an ti.
26 E ele, clamando e agitando-o com violência, saiu; e ficou o menino como morto, de tal maneira que muitos diziam que estava morto.
27 Asinain Jesuh nih a kut in nappang pa cu a la ih a han tho, cule a hang ding.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Cule Jesuh cu inn songah a lut ih a dungthluntu pawl nih a thupteʼn, “Zangah kan hmah kan dawisuak thei lo?” tiah an sut.
28 E, quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que o não pudemos nós expulsar?
29 Cule Jesuh nih an sinah, “Thlacamnak lo cun, himang thlarau sia cu zangkhaw nih a dawisuak thei lo,” tiah a ti hnei.
29 E disse-lhes: Esta casta não pode sair com coisa alguma, a não ser com oração e jejum.
30 Cun Jesuh le a dungthluntu pawl cu cuvai hmun ihsin an pok ih Galilee peng palpah in an feh. Cule Jesuh nih hutukhaw ih an fiah ding a duh lo.
30 E, tendo partido dali, caminharam pela Galileia, e não queria que alguém o soubesse,
31 Zangahtihle a dungthluntu pawl thu a zirh hnei ih, an sinah, “Minung Fapa cu mi kut ah pek a i thok ih an that thok. Cule an thah hnuk ni thum hnukah a thosal thok,” tiah a ti hnei.
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens e matá-lo-ão; e, morto, ele ressuscitará ao terceiro dia.
32 Asinain zangtu a sim tih an cing thiam lo, a suh le an ṭih ih an sut ngam lo.
32 Mas eles não entendiam esta palavra e receavam interrogá-lo.
33 Cun Jesuh le a dungthluntu pawl cu Kapernaum khua an ban. Cule inn songih a um laiah, Jesuh nih an sinah, “Lampi lakah zangtu thu nan el fa ngelngo?” tiah a sut hnei.
33 E chegou a Cafarnaum e, entrando em casa, perguntou-lhes: Que estáveis vós discutindo pelo caminho?
34 Asinain daiten an um colh, zangahtihle lampi lakih an el fakmi cu an lakah hutu a hnem bik tihmi a i.
34 Mas eles calaram-se, porque, pelo caminho, tinham disputado entre si qual era o maior.
35 Cun Jesuh cu a to, cule a dungthluntu hleinih cu a ko hnei ih, an sinah, “Hutukhaw hmasabik sih a duhtu cu mi hmahhmah lakah netabik a i thok ih, mi hmahhmah ih siahhlawh a i thok,” tiah a ti hnei.
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e disse-lhes: Se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Jesuh nih nappang pa a ko ih an laifang ah a ding ter, cule a kut in a cawi ih, an sinah,
36 E, lançando mão de uma criança, pô-la no meio deles e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 “Hutukhaw ka hmin in himang nappang pakhat a cohlangtu cu kei ka na cohlang a i. Cule hutukhaw ka na cohlangtu cu kei kau ka na cohlang i lo in, ka na thlahtu sawn a cohlang mi a i,” tiah a ti.
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber recebe não a mim, mas ao que me enviou.
38 Johan nih Jesuh sinah, “Sayapa, na hmin in thlarau sia a dawisuaktu mi pakhat kan hmu ih kan na thluntu a ih lo ruangah cuvai pa cu kan dawn,” tiah a ti.
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, vimos um que, em teu nome, expulsava demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não nos segue.
39 Asinain Jesuh nih, “Dawn hlah uh, zangahtihle ka hmin ih mangbangza a tuahtu cu nih ka na relsiat thok lo.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais, porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo falar mal de mim.
40 Zangahtihle kan na dokalh lotu cu kan la ṭang a i.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Zangahtihle thutak in nan ta sim, Khrih ih ta na ih ruangah ka hmin in din ding ti khuat khat ta petu cu, a tuah ṭhatman a sung hrimhrim thok lo.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois
42 “Cun hutukhaw ka na zumtu hivai nappang pakhat khat a sual tertu cu a hngawng ah fang rialnak lungtum thlaih pit in tipi thuanthum sungah hlon fa sehla a hrangah a ṭha sawn.
42 E qualquer que escandalizar um
43 Na kut nih ta sual ter asihle na kut cu ṭhot. Taksa kim lo in nunnak sungih luh cu kut panih thawn a mit kel lo mi meisa, hell sungih feh nakin na hrangah a ṭha sawn.
43 E, se a tua mão te escandalizar, corta-a; melhor é para ti entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga,
44 — ausente —
44 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
45 Cun na ke nih ta sual ter asihle na ke cu ṭhot. Ke kim lo in nunnak sung luh cu ke panih thawn hell sungih luh nakin na hrangah a ṭha sawn.
45 E, se o teu pé te escandalizar, corta-o; melhor é para ti entrares coxo na vida do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno, no fogo que nunca se apaga,
46 — ausente —
46 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
47 Cun na mit nih ta sual ter asihle na mit cu khorh. Mit pakhat thawn Pathian Uknak sungih luh cu mit panih thawn hell ih luh nakin na hrangah a ṭha sawn.
47 E, se o teu olho te escandalizar, lança-o fora; melhor é para ti entrares no Reino de Deus com um só olho do que, tendo dois olhos, ser lançado no fogo do inferno,
48 Cuvai hmun ahcun ‘zang pawl cu an thi kel lo ih meisa khaw a mit kel lo.’
48 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
49 “Thawinak cu ci in thianfaiter a sih mangin mi hmahhmah cu meisa in thianfaiter colh an i ve thok.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 “Ci cu a ṭha, asinain a al nak a net asihle, zangtin na al ter sal thok?
50 Bom mas, se o sal se tornar insulso, com que o adubareis? Tende sal em vós mesmos e paz, uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.