Marcos 9
cfm (CFM) vs NAA
1 Cun Jesuh nih an sinah, “Thutak in nan ta sim, hivai hmun ih a dingmi mi hrekkhat hi, Pathian ih Uknak cu huham thawn a tian an hmuh hlan lo, thihnak tep lo dingmi an um,” tiah a ti.
1 Dizia-lhes ainda:
2 Cun ni ruk hnukah, Jesuh nih Peter, James le Johan pawl cu tlang tlunah anma lawng a kai pit hnei. Cule Jesuh cu an hmai ah a muihmel a thleng fa.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou, em particular, a sós, a um alto monte. E Jesus foi transfigurado diante deles.
3 A hnipuan cu a tleu ih a var setak — leitlun ih thil sawptu hutu mang khaw nih cutluk var in an tuah thei thok lo.
3 As suas roupas se tornaram resplandecentes, de um branco muito intenso, como nenhum lavandeiro no mundo as poderia alvejar.
4 Cun an sinah Elijah cu Moses thawn an rong lang ih Jesuh thawn an be fa berbo.
4 E lhes apareceu Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Cule Peter nih Jesuh sinah, “Rabbi, aiva ih kan um hi a ṭha tuk. Thlam pathum in sa u sing, na hrangah pakhat, Moses hrangah pakhat, cule Elijah hrangah pakhat,” tiah a ti.
5 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Zangruangah tihle an ṭih tuk ih ṭon ding dang a fiah lo ruangah a si.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles apavorados.
7 Cun khawdur nih a ron khuh hnei ih khawdur sung in aw pakhat nih, “Hihi ka duhdawt ngaimi ka Fapa a si — a thu ngai uh!” tiah a ti.
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado; escutem o que ele diz!
8 Cucangin dungthlutu pathum pawl cu an kiangkap an zoh lohli ih hutukhaw an hmu lo; Jesuh kau an hram ih a um cu an hmu.
8 E, de repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
9 Tlang tlun in an rong ṭum laiah, “Minung Fapa thihnak ihsin a thawhsal hlan lo cu, an hmuh mi thilpawl hutukhaw sim lo dingah,” Jesuh nih thu a pe hnei.
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Cuvai a thupekmi cu an thlun ih, “ ‘thihnak in thawhsal,’ tihmi cu zangtu khi i la na?” tiah pakhat le pakhat an sut fa.
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros o que seria esse ressuscitar dentre os mortos.
11 Cule Jesuh sinah, “Zangruangah daanthiam pawl nih Elijah a tiang hmasak thok an ti?” tiah an sut.
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Cun Jesuh nih an sinah, “Elijah cu a tiang hmasa taktak thok ih zang hmahhmah a remṭhasal colh thok. Zangruangah Ca Thianghlim sungah, Minung Fapa cu harnak tamngai a tuar thok ih hnon a i thok, tiah ngan a i?
12 Jesus respondeu:
13 Thutak in nan ta sim, Elijah cu a tiang taktak cem, cule a thuhla an ngancia mangin, an duhduh in a tlunah an tuah,” tiah a ti.
13 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a respeito dele.
14 Cun dungthluntu dang pawl sin an tian tikah, mipi tamngai nih an kulh ih daanthiam pawl le dungthluntu pawl thu an el fak ngelngo cu an hmu.
14 Quando eles se aproximaram dos outros discípulos, viram numerosa multidão ao redor deles e os escribas discutindo com eles.
15 Cule mipi zate cu Jesuh an hmuh cangka in an mang a bang setak, cule ama hmuak dingin a sinah an zuang.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, ficou surpresa e, correndo até ele, o saudava.
16 Cun Jesuh nih a dungthluntu pawl sinah, “An ni thawn zangtu nan el fa?” tiah a sut hnei.
16 Então Jesus perguntou:
17 Cule mipi lakin mi pakhat nih a sawn ih, “Sayapa, nan sinah ka fapa ka tian pit, zangahtihle thlarau sia nih ṭon thiam lo in a tuah.
17 E um, do meio da multidão, respondeu: — Mestre, eu trouxe até o senhor o meu filho, que está possuído de um espírito mudo;
18 Thlarau sia nih a molh cangcang in leilung ah a hlon fa, a ka in rabuan a suak, a ha a rial ih a ṭhong colh. Cule na dungthluntu pawl sinah, thlarau sia dawisuak dingin ka sim hnei naʼn, an dawisuak thei lo,” tiah a ti.
18 e este, sempre que se apossa dele, lança-o por terra, e ele espuma, range os dentes e vai definhando. Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Cule Jesuh nih a sawn ih an sinah, “Aw zupnak nei lo a tun san minung pawl, nan sinah khawtik tiang ka um rih thok? Nan tlunah khawtik tiang ka thinsau thok? Cuvai pa cu ka sinah tianpit uh,” tiah a ti.
19 Então Jesus exclamou:
20 Cule cuvai pa cu Jesuh sinah an feh pit.
20 E eles o trouxeram. Quando ele viu Jesus, o espírito imediatamente agitou o menino com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Cule Jesuh nih, “Hitin a sihnak hi rei cem im?” tiah a pa cu a sut.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: O pai respondeu: — Desde a infância;
22 Vei tampi cu thlarau sia nih that dingin meisa sung le ti sungah a hlon. Na tuah theimi a sih ahcun kan thinfah la kan bawm hram,” tiah a ti.
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar. Mas, se o senhor pode fazer alguma coisa, tenha compaixão de nós e ajude-nos.
23 Jesuh nih a sinah, “Na tuah theimi a sih ahcun, tiah na ti. A zumtu hrang ahcun zang hmahhmah hi a cang thei colh,” tiah a ti.
23 Ao que Jesus respondeu:
24 Hmakhatte ah nappang pa ih pa cu a hek ih, “Ka zum, ka zuplonak ka bawm hram,” tiah a ti.
24 E imediatamente o pai do menino exclamou: — Eu creio! Ajude-me na minha falta de fé!
25 Jesuh nih mipi pawl hmuakkhawm fa cu a hmuh hnei tikah, thlarau sia cu a tai ih, a sinah, “Naset le ṭon thiam lo nang thlarau sia, hivai nappang pa sungin suak la lut sal i hlah, tiah thu ta pe,” tiah a ti.
25 Vendo Jesus que muita gente estava se reunindo, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe:
26 Cule thlarau sia cu a hek ih nappang pa cu a caih ter hnukah a sungin a suak. Nappang pa cu mithi mangin a um ih, mi tampi nih, “Nappang pa a thi,” tiah an ti.
26 E ele, gritando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: — Morreu.
27 Asinain Jesuh nih a kut in nappang pa cu a la ih a han tho, cule a hang ding.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Cule Jesuh cu inn songah a lut ih a dungthluntu pawl nih a thupteʼn, “Zangah kan hmah kan dawisuak thei lo?” tiah an sut.
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Cule Jesuh nih an sinah, “Thlacamnak lo cun, himang thlarau sia cu zangkhaw nih a dawisuak thei lo,” tiah a ti hnei.
29 Jesus respondeu:
30 Cun Jesuh le a dungthluntu pawl cu cuvai hmun ihsin an pok ih Galilee peng palpah in an feh. Cule Jesuh nih hutukhaw ih an fiah ding a duh lo.
30 E, tendo saído dali, passavam pela Galileia, e Jesus não queria que ninguém o soubesse,
31 Zangahtihle a dungthluntu pawl thu a zirh hnei ih, an sinah, “Minung Fapa cu mi kut ah pek a i thok ih an that thok. Cule an thah hnuk ni thum hnukah a thosal thok,” tiah a ti hnei.
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia:
32 Asinain zangtu a sim tih an cing thiam lo, a suh le an ṭih ih an sut ngam lo.
32 Eles, porém, não compreendiam isto e tinham medo de perguntar.
33 Cun Jesuh le a dungthluntu pawl cu Kapernaum khua an ban. Cule inn songih a um laiah, Jesuh nih an sinah, “Lampi lakah zangtu thu nan el fa ngelngo?” tiah a sut hnei.
33 Chegaram, então, a Cafarnaum. Estando em casa, Jesus perguntou aos discípulos:
34 Asinain daiten an um colh, zangahtihle lampi lakih an el fakmi cu an lakah hutu a hnem bik tihmi a i.
34 Mas eles se calaram, porque, no caminho, tinham discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Cun Jesuh cu a to, cule a dungthluntu hleinih cu a ko hnei ih, an sinah, “Hutukhaw hmasabik sih a duhtu cu mi hmahhmah lakah netabik a i thok ih, mi hmahhmah ih siahhlawh a i thok,” tiah a ti hnei.
35 E Jesus, assentando-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Jesuh nih nappang pa a ko ih an laifang ah a ding ter, cule a kut in a cawi ih, an sinah,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Hutukhaw ka hmin in himang nappang pakhat a cohlangtu cu kei ka na cohlang a i. Cule hutukhaw ka na cohlangtu cu kei kau ka na cohlang i lo in, ka na thlahtu sawn a cohlang mi a i,” tiah a ti.
37 — Quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, recebe a mim; e quem receber a mim, não é a mim que recebe, mas aquele que me enviou.
38 Johan nih Jesuh sinah, “Sayapa, na hmin in thlarau sia a dawisuaktu mi pakhat kan hmu ih kan na thluntu a ih lo ruangah cuvai pa cu kan dawn,” tiah a ti.
38 João disse a Jesus: — Mestre, vimos um homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não nos seguia.
39 Asinain Jesuh nih, “Dawn hlah uh, zangahtihle ka hmin ih mangbangza a tuahtu cu nih ka na relsiat thok lo.
39 Mas Jesus respondeu:
40 Zangahtihle kan na dokalh lotu cu kan la ṭang a i.
40 Pois quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Zangahtihle thutak in nan ta sim, Khrih ih ta na ih ruangah ka hmin in din ding ti khuat khat ta petu cu, a tuah ṭhatman a sung hrimhrim thok lo.
41 Pois aquele que lhes der de beber um copo de água, em meu nome, porque vocês são de Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
42 “Cun hutukhaw ka na zumtu hivai nappang pakhat khat a sual tertu cu a hngawng ah fang rialnak lungtum thlaih pit in tipi thuanthum sungah hlon fa sehla a hrangah a ṭha sawn.
42 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse jogado no mar.
43 Na kut nih ta sual ter asihle na kut cu ṭhot. Taksa kim lo in nunnak sungih luh cu kut panih thawn a mit kel lo mi meisa, hell sungih feh nakin na hrangah a ṭha sawn.
43 E, se a sua mão leva você a tropeçar, corte-a; pois é melhor você entrar aleijado na vida do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, para o fogo que nunca se apaga
44 — ausente —
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Cun na ke nih ta sual ter asihle na ke cu ṭhot. Ke kim lo in nunnak sung luh cu ke panih thawn hell sungih luh nakin na hrangah a ṭha sawn.
45 E, se o seu pé leva você a tropeçar, corte-o; pois é melhor você entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno
46 — ausente —
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Cun na mit nih ta sual ter asihle na mit cu khorh. Mit pakhat thawn Pathian Uknak sungih luh cu mit panih thawn hell ih luh nakin na hrangah a ṭha sawn.
47 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o; pois é melhor você entrar no Reino de Deus com um olho só do que, tendo os dois, ser lançado no inferno,
48 Cuvai hmun ahcun ‘zang pawl cu an thi kel lo ih meisa khaw a mit kel lo.’
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 “Thawinak cu ci in thianfaiter a sih mangin mi hmahhmah cu meisa in thianfaiter colh an i ve thok.
49 — Porque cada um será salgado com fogo.
50 “Ci cu a ṭha, asinain a al nak a net asihle, zangtin na al ter sal thok?
50 O sal é bom; mas, se o sal vier a se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor? Tenham sal em vocês mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.