Marcos 9
cfm (CFM) vs NTLH
1 Cun Jesuh nih an sinah, “Thutak in nan ta sim, hivai hmun ih a dingmi mi hrekkhat hi, Pathian ih Uknak cu huham thawn a tian an hmuh hlan lo, thihnak tep lo dingmi an um,” tiah a ti.
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Cun ni ruk hnukah, Jesuh nih Peter, James le Johan pawl cu tlang tlunah anma lawng a kai pit hnei. Cule Jesuh cu an hmai ah a muihmel a thleng fa.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 A hnipuan cu a tleu ih a var setak — leitlun ih thil sawptu hutu mang khaw nih cutluk var in an tuah thei thok lo.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Cun an sinah Elijah cu Moses thawn an rong lang ih Jesuh thawn an be fa berbo.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Cule Peter nih Jesuh sinah, “Rabbi, aiva ih kan um hi a ṭha tuk. Thlam pathum in sa u sing, na hrangah pakhat, Moses hrangah pakhat, cule Elijah hrangah pakhat,” tiah a ti.
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Zangruangah tihle an ṭih tuk ih ṭon ding dang a fiah lo ruangah a si.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Cun khawdur nih a ron khuh hnei ih khawdur sung in aw pakhat nih, “Hihi ka duhdawt ngaimi ka Fapa a si — a thu ngai uh!” tiah a ti.
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Cucangin dungthlutu pathum pawl cu an kiangkap an zoh lohli ih hutukhaw an hmu lo; Jesuh kau an hram ih a um cu an hmu.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Tlang tlun in an rong ṭum laiah, “Minung Fapa thihnak ihsin a thawhsal hlan lo cu, an hmuh mi thilpawl hutukhaw sim lo dingah,” Jesuh nih thu a pe hnei.
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Cuvai a thupekmi cu an thlun ih, “ ‘thihnak in thawhsal,’ tihmi cu zangtu khi i la na?” tiah pakhat le pakhat an sut fa.
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Cule Jesuh sinah, “Zangruangah daanthiam pawl nih Elijah a tiang hmasak thok an ti?” tiah an sut.
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 Cun Jesuh nih an sinah, “Elijah cu a tiang hmasa taktak thok ih zang hmahhmah a remṭhasal colh thok. Zangruangah Ca Thianghlim sungah, Minung Fapa cu harnak tamngai a tuar thok ih hnon a i thok, tiah ngan a i?
12 Ele respondeu:
13 Thutak in nan ta sim, Elijah cu a tiang taktak cem, cule a thuhla an ngancia mangin, an duhduh in a tlunah an tuah,” tiah a ti.
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Cun dungthluntu dang pawl sin an tian tikah, mipi tamngai nih an kulh ih daanthiam pawl le dungthluntu pawl thu an el fak ngelngo cu an hmu.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Cule mipi zate cu Jesuh an hmuh cangka in an mang a bang setak, cule ama hmuak dingin a sinah an zuang.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Cun Jesuh nih a dungthluntu pawl sinah, “An ni thawn zangtu nan el fa?” tiah a sut hnei.
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Cule mipi lakin mi pakhat nih a sawn ih, “Sayapa, nan sinah ka fapa ka tian pit, zangahtihle thlarau sia nih ṭon thiam lo in a tuah.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Thlarau sia nih a molh cangcang in leilung ah a hlon fa, a ka in rabuan a suak, a ha a rial ih a ṭhong colh. Cule na dungthluntu pawl sinah, thlarau sia dawisuak dingin ka sim hnei naʼn, an dawisuak thei lo,” tiah a ti.
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Cule Jesuh nih a sawn ih an sinah, “Aw zupnak nei lo a tun san minung pawl, nan sinah khawtik tiang ka um rih thok? Nan tlunah khawtik tiang ka thinsau thok? Cuvai pa cu ka sinah tianpit uh,” tiah a ti.
19 Jesus disse:
20 Cule cuvai pa cu Jesuh sinah an feh pit.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Cule Jesuh nih, “Hitin a sihnak hi rei cem im?” tiah a pa cu a sut.
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Vei tampi cu thlarau sia nih that dingin meisa sung le ti sungah a hlon. Na tuah theimi a sih ahcun kan thinfah la kan bawm hram,” tiah a ti.
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Jesuh nih a sinah, “Na tuah theimi a sih ahcun, tiah na ti. A zumtu hrang ahcun zang hmahhmah hi a cang thei colh,” tiah a ti.
23 Jesus respondeu:
24 Hmakhatte ah nappang pa ih pa cu a hek ih, “Ka zum, ka zuplonak ka bawm hram,” tiah a ti.
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Jesuh nih mipi pawl hmuakkhawm fa cu a hmuh hnei tikah, thlarau sia cu a tai ih, a sinah, “Naset le ṭon thiam lo nang thlarau sia, hivai nappang pa sungin suak la lut sal i hlah, tiah thu ta pe,” tiah a ti.
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Cule thlarau sia cu a hek ih nappang pa cu a caih ter hnukah a sungin a suak. Nappang pa cu mithi mangin a um ih, mi tampi nih, “Nappang pa a thi,” tiah an ti.
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Asinain Jesuh nih a kut in nappang pa cu a la ih a han tho, cule a hang ding.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Cule Jesuh cu inn songah a lut ih a dungthluntu pawl nih a thupteʼn, “Zangah kan hmah kan dawisuak thei lo?” tiah an sut.
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Cule Jesuh nih an sinah, “Thlacamnak lo cun, himang thlarau sia cu zangkhaw nih a dawisuak thei lo,” tiah a ti hnei.
29 Jesus respondeu:
30 Cun Jesuh le a dungthluntu pawl cu cuvai hmun ihsin an pok ih Galilee peng palpah in an feh. Cule Jesuh nih hutukhaw ih an fiah ding a duh lo.
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 Zangahtihle a dungthluntu pawl thu a zirh hnei ih, an sinah, “Minung Fapa cu mi kut ah pek a i thok ih an that thok. Cule an thah hnuk ni thum hnukah a thosal thok,” tiah a ti hnei.
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Asinain zangtu a sim tih an cing thiam lo, a suh le an ṭih ih an sut ngam lo.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Cun Jesuh le a dungthluntu pawl cu Kapernaum khua an ban. Cule inn songih a um laiah, Jesuh nih an sinah, “Lampi lakah zangtu thu nan el fa ngelngo?” tiah a sut hnei.
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Asinain daiten an um colh, zangahtihle lampi lakih an el fakmi cu an lakah hutu a hnem bik tihmi a i.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Cun Jesuh cu a to, cule a dungthluntu hleinih cu a ko hnei ih, an sinah, “Hutukhaw hmasabik sih a duhtu cu mi hmahhmah lakah netabik a i thok ih, mi hmahhmah ih siahhlawh a i thok,” tiah a ti hnei.
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Jesuh nih nappang pa a ko ih an laifang ah a ding ter, cule a kut in a cawi ih, an sinah,
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 “Hutukhaw ka hmin in himang nappang pakhat a cohlangtu cu kei ka na cohlang a i. Cule hutukhaw ka na cohlangtu cu kei kau ka na cohlang i lo in, ka na thlahtu sawn a cohlang mi a i,” tiah a ti.
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Johan nih Jesuh sinah, “Sayapa, na hmin in thlarau sia a dawisuaktu mi pakhat kan hmu ih kan na thluntu a ih lo ruangah cuvai pa cu kan dawn,” tiah a ti.
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Asinain Jesuh nih, “Dawn hlah uh, zangahtihle ka hmin ih mangbangza a tuahtu cu nih ka na relsiat thok lo.
39 Jesus respondeu:
40 Zangahtihle kan na dokalh lotu cu kan la ṭang a i.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Zangahtihle thutak in nan ta sim, Khrih ih ta na ih ruangah ka hmin in din ding ti khuat khat ta petu cu, a tuah ṭhatman a sung hrimhrim thok lo.
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 “Cun hutukhaw ka na zumtu hivai nappang pakhat khat a sual tertu cu a hngawng ah fang rialnak lungtum thlaih pit in tipi thuanthum sungah hlon fa sehla a hrangah a ṭha sawn.
42 Jesus continuou:
43 Na kut nih ta sual ter asihle na kut cu ṭhot. Taksa kim lo in nunnak sungih luh cu kut panih thawn a mit kel lo mi meisa, hell sungih feh nakin na hrangah a ṭha sawn.
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 — ausente —
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 Cun na ke nih ta sual ter asihle na ke cu ṭhot. Ke kim lo in nunnak sung luh cu ke panih thawn hell sungih luh nakin na hrangah a ṭha sawn.
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 — ausente —
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Cun na mit nih ta sual ter asihle na mit cu khorh. Mit pakhat thawn Pathian Uknak sungih luh cu mit panih thawn hell ih luh nakin na hrangah a ṭha sawn.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 Cuvai hmun ahcun ‘zang pawl cu an thi kel lo ih meisa khaw a mit kel lo.’
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 “Thawinak cu ci in thianfaiter a sih mangin mi hmahhmah cu meisa in thianfaiter colh an i ve thok.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 “Ci cu a ṭha, asinain a al nak a net asihle, zangtin na al ter sal thok?
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.