Marcos 8
cfm (CFM) vs NVT
1 Cuvai can ah, minung tamngai cu an hmuakkhawm fa seisei ih ei ding zangkhaw an neih lo tikah, Jesuh nih a dungthluntu pawl cu a ko hnei ih an sinah,
1 Naqueles dias, outra grande multidão se reuniu e, mais uma vez, o povo ficou sem comida. Jesus chamou os discípulos e disse:
2 “Mipi pawl hi ka thinfak hnei tuk, zangahtihle ka sinah an umnak ni thum lai a rei i cem ih ei ding zangkhaw an nei lo.
2 “Tenho compaixão dessa gente. Estão aqui comigo há três dias e não têm mais nada para comer.
3 Zangkhaw ei lo in ka tlun ter hnei asihle, lam lakah an caw ṭam in an ba colh thok. Zangahtihle mi hrekkhat cu lam hlapi in a tiangmi an i,” tiah a ti hnei.
3 Se eu os mandar embora com fome, desmaiarão no caminho. Alguns vieram de longe”.
4 Cun a dungthluntu pawl nih, “Aimang ramṭhing lakah hutu nih minung hi zat hrangah caw a hrawl thei thok?” tiah an sawn.
4 Os discípulos disseram: “Como conseguiremos comida suficiente neste lugar deserto para alimentá-los?”.
5 Jesuh nih an sinah, “Sang hlawm khawzat nan nei?” tiah a sut hnei.
5 Jesus perguntou: “Quantos pães vocês têm?”. “Sete”, responderam eles.
6 Cun Jesuh nih mipi pawl cu leilung ah to dingin thu a pe hnei. Cule sang hlawm sarih cu a la ih lungawithu a sip hnukah, a seu ih mipi pawl zem dingah a dungthluntu pawl sinah a pe. Cule an ni nih mipi pawl cu an zem.
6 Então Jesus mandou todo o povo sentar-se no chão. Tomou os sete pães, agradeceu a Deus e os partiu em pedaços. Em seguida, entregou-os aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
7 Nga fate te khaw temte an nei. Lungawithu a sip hnukah mipi pawl zem thotho dingin thu a pe hnei.
7 Eles encontraram, ainda, alguns peixinhos; Jesus também os abençoou e mandou que os discípulos os distribuíssem.
8 Cun mipi pawl cu an ei ih an khop ngai. Cule an hlahmi nepnawi pawl cu an sar sal ih kho sarih khat an sar.
8 Todos comeram à vontade. Depois, os discípulos recolheram sete cestos grandes com as sobras.
9 Cun a eitu mipi pawl cu 4,000 hrawng an i. Jesuh cu mipi pawl a tlunter hnei.
9 Naquele dia, havia cerca de quatro mil homens na multidão. Após comerem, Jesus os mandou para casa.
10 Cule hmakhatte ah a dungthluntu pawl thawn lawng sung ah an lut ih Dalmanutha peng ah an feh.
10 Em seguida, entrou com seus discípulos num barco e atravessou para a região de Dalmanuta.
11 Cun Farasi pawl cu an tiang ih Jesuh thawn thu-el fak an thok. Jesuh hneksaknak dingah, vancung ihsin hmuhsaknak tuah an hler.
11 Alguns fariseus vieram ao encontro de Jesus e começaram a discutir com ele. Para pô-lo à prova, exigiram que lhes mostrasse um sinal do céu.
12 Asinain Jesuh cu a thawpi a suah ih, “Zangruangah tun san minung pawl hi hmuhsaknak nan hrawl? Thutak in nan ta sim, tun san minung pawl sinah zangtu hmuhsaknak khaw pek an i thok lo,” tiah a ti.
12 Ao ouvir isso, Jesus suspirou profundamente e disse: “Por que este povo insiste em pedir um sinal? Eu lhes digo a verdade: não darei sinal algum aos homens desta geração”.
13 Cule Jesuh cu a feh ta hnei ih lawng sungah a lut. Cun tili khatla ralah a feh.
13 Então ele os deixou, entrou de volta no barco e atravessou para o outro lado do mar.
14 Cun dungthluntu pawl nih sang kentak an hmulh ih lawng sungah cun sang hlawm khat kau an nei.
14 Os discípulos, porém, se esqueceram de levar comida. Tinham no barco apenas um pão.
15 Cule Jesuh nih an sinah, “Farasi pawl ih colh le Herod ih colh hi ralring lau cih,” tiah a cah hnei.
15 Enquanto atravessavam o mar, Jesus os advertiu: “Fiquem atentos! Tenham cuidado com o fermento dos fariseus e de Herodes”.
16 Cule “sang kan neih lo ruangah aitin kan na ti si na pan,” tiah pakhat le pakhat an ti fa.
16 Os discípulos começaram a discutir entre si porque não tinham trazido pão.
17 Jesuh nih an ṭonmi a thei hnei ih, an sinah, “Sang nan neih lo thu cu zangah nan rel ngelngo? Nan cing thiam lo maw, nan fiahfiang lo? Nan lung a ruh rih maw?
17 Ao saber do que estavam falando, Jesus disse: “Por que discutem sobre a falta de pão? Ainda não sabem ou não entenderam? Seu coração está tão endurecido que não compreendem?
18 Mit nei hmah pit in — nan hmu lo maw? Naa nei hmah pit in — nan thei lo maw?
18 Vocês têm olhos, mas não veem? Têm ouvidos, mas não ouvem? Não se lembram de nada?
19 Minung 5,000 hrang ah sang hlawm nga ka seu lai ah khin an hlahmi a nepnawi kho khawzat nan sar? tih khi nan cing i lo maw?” tiah a sut hnei.
19 Quando reparti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de sobras vocês recolheram?”. “Doze”, responderam eles.
20 Cun Jesuh nih an sinah, “minung 4,000 hrang ah sang hlawm sarih ka seu lai ah khi an hlahmi a nepnawi kho khawzat nan sar?” tiah a sut hnei.
20 “E quando reparti os sete pães entre os quatro mil, quantos cestos grandes cheios de sobras vocês recolheram?” “Sete”, responderam.
21 Cule Jesuh nih an sinah, “Cucu nan fiahthiam rih cuang lo maw?” tiah a ti hnei.
21 “E vocês ainda não entendem?”, perguntou.
22 Cun Bethsaida khua an ban. Mitkhang pa pakhat cu a sinah an tianpit ih tham dingah Jesuh cu an hler.
22 Quando chegaram a Betsaida, algumas pessoas trouxeram um cego a Jesus e lhe pediram que o tocasse.
23 Cun Jesuh nih mitkhang pa cu a kut in a tlai ih khaw lengah a ṭhi ta. Cule a mit ah cihrit a khak ih a tlunah a kut a suang. Cun Jesuh nih a sinah, “Zangtu tal hmu thiam cim?” tiah a sut.
23 Ele tomou o cego pela mão e o levou para fora do povoado. Em seguida, cuspiu nos olhos do homem, pôs as mãos sobre ele e perguntou: “Vê alguma coisa?”.
24 Mitkhang pa cu tlun la a zoh ih, “Minung pawl ka hmu thei, asinain thingkuang feh deido mang an i,” tiah a ti.
24 Recuperando aos poucos a vista, o homem respondeu: “Vejo pessoas, mas não as enxergo claramente. Parecem árvores andando”.
25 Cun Jesuh nih a mit cu a tham sak sal ih a mit cu a hrak. A mit cu a damsal ih zang hmahhmah fiangten a hmu thei.
25 Jesus pôs as mãos sobre os olhos do homem mais uma vez, e sua visão foi completamente restaurada; ele passou a ver tudo com nitidez.
26 Cule Jesuh nih, “Khaw sungah lut vai hlah,” tiah thu a pe ih inn ah a tlung ter.
26 Então Jesus se despediu dele e disse: “Ao voltar para casa, não entre no povoado”.
27 Cun Jesuh le a dungthluntu pawl cu Sisaria Filipi ih khawte pawl ah an feh. Jesuh nih lampi lakah a dungthluntu pawl cu, “Mi nih kei hi hutu tiah ka na ti?” tiah a sut hnei.
27 Jesus e seus discípulos deixaram a Galileia e foram para os povoados perto de Cesareia de Filipe. Enquanto caminhavam, Jesus lhes perguntou: “Quem as pessoas dizem que eu sou?”.
28 A dungthluntu pawl nih a sinah, “Baptisma petu Johan a si, ta ti. Asinain mi hrekkhat nih Elijah a si, ta ti. Mi hrekkhat nih profet pakhat khat a si, tiah ta ti eng,” tiah an ti.
28 Eles responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias ou um dos profetas”.
29 Cule Jesuh nih an sinah, “Asihle nan teh kei hi hutu tiah ka na ti?” tiah a sut hnei.
29 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo!”.
30 Cule Jesuh nih a thuhla cu hutukhaw sim lo dingah khoh ngaiin ralrinnak a pe hnei.
30 Mas Jesus os advertiu de que não falassem a ninguém a seu respeito.
31 Cun Jesuh nih a dungthluntu pawl thuzirh a thok. Minung fapa cu harnak tamngai a tuar thok ih upa pawl, puithiam upa pawl le daanthiam pawl nih an hnong thok. Cule an that thok ih ni thum hnukah a thosal thok, tiah a zirh hnei.
31 Então Jesus começou a lhes ensinar que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas e fosse rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Seria morto, mas três dias depois ressuscitaria.
32 Cun cuvai thu cu an sinah langhngan ngaiin a sim hnei. Cule Peter nih Jesuh cu hmun dang deuhah a ṭhita ih a mawhthluk.
32 Enquanto falava abertamente sobre isso com os discípulos, Pedro o chamou de lado e o repreendeu por dizer tais coisas.
33 Asinain Jesuh cu a her fa ih a dungthluntu pawl zoh hnei pah in Peter cu a tai, “Seihtan, ka dung la ah feh! Zangahtihle Pathian thil ruat loʼn minung thil sawn na ruat,” tiah a ti.
33 Jesus se virou, olhou para seus discípulos e repreendeu Pedro. “Afaste-se de mim, Satanás!”, disse ele. “Você considera as coisas apenas do ponto de vista humano, e não da perspectiva de Deus.”
34 Cun Jesuh nih mipi pawl le a dungthluntu pawl cu a ko hnei ih, an sinah, “Hutu khaw ka dung ka na thlun duhtu cu ama le ma hnong fa seh, cule a thinglamtah phur in ka dung ka thlun seh.
34 Depois, chamou a multidão e os discípulos e disse: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome sua cruz e siga-me.
35 Zangahtihle hutu poh khaw ama ih nunnak a rung duhtu cu a nunnak a hlo thok, asinain hutu poh khaw keimai hrang le thuthang ṭha ruangih a nunnak a hlotu cu a nunnak a run ngah thok.
35 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa e por causa das boas-novas, a salvará.
36 Zangahtihle mi pakhat nih leilung pumpi hi co in ama ih nunnak hlo hnik sehla, a hrangah zangtu hlawknak a um?
36 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida?
37 A nunnak cu zangtu thawn in a lei thei sal thok?
37 E o que daria o homem em troca de sua vida?
38 Hutu khaw sualnak le rinumlonak ih a khatmi hivai san ah, kei le ka thu a zahpittu cu minung fapa nih a Pa ih sunlawinak le a thianghlim vancungmi pawl thawn an tian leh tikah a zahpit hnei ve thok,” tiah a ti.
38 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem nesta época de adultério e pecado, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.