Marcos 8

cfm (CFM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Cuvai can ah, minung tamngai cu an hmuakkhawm fa seisei ih ei ding zangkhaw an neih lo tikah, Jesuh nih a dungthluntu pawl cu a ko hnei ih an sinah,
1 Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo eles o que comer, chamou Jesus os discípulos e lhes disse:
2 “Mipi pawl hi ka thinfak hnei tuk, zangahtihle ka sinah an umnak ni thum lai a rei i cem ih ei ding zangkhaw an nei lo.
2 Tenho compaixão desta gente, porque há três dias que permanecem comigo e não têm o que comer.
3 Zangkhaw ei lo in ka tlun ter hnei asihle, lam lakah an caw ṭam in an ba colh thok. Zangahtihle mi hrekkhat cu lam hlapi in a tiangmi an i,” tiah a ti hnei.
3 Se eu os despedir para suas casas, em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Cun a dungthluntu pawl nih, “Aimang ramṭhing lakah hutu nih minung hi zat hrangah caw a hrawl thei thok?” tiah an sawn.
4 Mas os seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém fartá-los de pão neste deserto?
5 Jesuh nih an sinah, “Sang hlawm khawzat nan nei?” tiah a sut hnei.
5 E Jesus lhes perguntou: Quantos pães tendes? Responderam eles: Sete.
6 Cun Jesuh nih mipi pawl cu leilung ah to dingin thu a pe hnei. Cule sang hlawm sarih cu a la ih lungawithu a sip hnukah, a seu ih mipi pawl zem dingah a dungthluntu pawl sinah a pe. Cule an ni nih mipi pawl cu an zem.
6 Ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu a seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.
7 Nga fate te khaw temte an nei. Lungawithu a sip hnukah mipi pawl zem thotho dingin thu a pe hnei.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.
8 Cun mipi pawl cu an ei ih an khop ngai. Cule an hlahmi nepnawi pawl cu an sar sal ih kho sarih khat an sar.
8 Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.
9 Cun a eitu mipi pawl cu 4,000 hrawng an i. Jesuh cu mipi pawl a tlunter hnei.
9 Eram cerca de quatro mil homens. Então, Jesus os despediu.
10 Cule hmakhatte ah a dungthluntu pawl thawn lawng sung ah an lut ih Dalmanutha peng ah an feh.
10 Logo a seguir, tendo embarcado juntamente com seus discípulos, partiu para as regiões de Dalmanuta.
11 Cun Farasi pawl cu an tiang ih Jesuh thawn thu-el fak an thok. Jesuh hneksaknak dingah, vancung ihsin hmuhsaknak tuah an hler.
11 E, saindo os fariseus, puseram-se a discutir com ele; e, tentando-o, pediram-lhe um sinal do céu.
12 Asinain Jesuh cu a thawpi a suah ih, “Zangruangah tun san minung pawl hi hmuhsaknak nan hrawl? Thutak in nan ta sim, tun san minung pawl sinah zangtu hmuhsaknak khaw pek an i thok lo,” tiah a ti.
12 Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se lhe dará sinal algum.
13 Cule Jesuh cu a feh ta hnei ih lawng sungah a lut. Cun tili khatla ralah a feh.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Cun dungthluntu pawl nih sang kentak an hmulh ih lawng sungah cun sang hlawm khat kau an nei.
14 Ora, aconteceu que eles se esqueceram de levar pães e, no barco, não tinham consigo senão um só.
15 Cule Jesuh nih an sinah, “Farasi pawl ih colh le Herod ih colh hi ralring lau cih,” tiah a cah hnei.
15 Preveniu-os Jesus, dizendo: Vede, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Cule “sang kan neih lo ruangah aitin kan na ti si na pan,” tiah pakhat le pakhat an ti fa.
16 E eles discorriam entre si: É que não temos pão.
17 Jesuh nih an ṭonmi a thei hnei ih, an sinah, “Sang nan neih lo thu cu zangah nan rel ngelngo? Nan cing thiam lo maw, nan fiahfiang lo? Nan lung a ruh rih maw?
17 Jesus, percebendo-o, lhes perguntou: Por que discorreis sobre o não terdes pão? Ainda não considerastes, nem compreendestes? Tendes o coração endurecido?
18 Mit nei hmah pit in — nan hmu lo maw? Naa nei hmah pit in — nan thei lo maw?
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais
19 Minung 5,000 hrang ah sang hlawm nga ka seu lai ah khin an hlahmi a nepnawi kho khawzat nan sar? tih khi nan cing i lo maw?” tiah a sut hnei.
19 de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam eles: Doze!
20 Cun Jesuh nih an sinah, “minung 4,000 hrang ah sang hlawm sarih ka seu lai ah khi an hlahmi a nepnawi kho khawzat nan sar?” tiah a sut hnei.
20 E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam: Sete!
21 Cule Jesuh nih an sinah, “Cucu nan fiahthiam rih cuang lo maw?” tiah a ti hnei.
21 Ao que lhes disse Jesus: Não compreendeis ainda?
22 Cun Bethsaida khua an ban. Mitkhang pa pakhat cu a sinah an tianpit ih tham dingah Jesuh cu an hler.
22 Então, chegaram a Betsaida; e lhe trouxeram um cego, rogando-lhe que o tocasse.
23 Cun Jesuh nih mitkhang pa cu a kut in a tlai ih khaw lengah a ṭhi ta. Cule a mit ah cihrit a khak ih a tlunah a kut a suang. Cun Jesuh nih a sinah, “Zangtu tal hmu thiam cim?” tiah a sut.
23 Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia e, aplicando-lhe saliva aos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Mitkhang pa cu tlun la a zoh ih, “Minung pawl ka hmu thei, asinain thingkuang feh deido mang an i,” tiah a ti.
24 Este, recobrando a vista, respondeu: Vejo os homens, porque como árvores os vejo, andando.
25 Cun Jesuh nih a mit cu a tham sak sal ih a mit cu a hrak. A mit cu a damsal ih zang hmahhmah fiangten a hmu thei.
25 Então, novamente lhe pôs as mãos nos olhos, e ele, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e tudo distinguia de modo perfeito.
26 Cule Jesuh nih, “Khaw sungah lut vai hlah,” tiah thu a pe ih inn ah a tlung ter.
26 E mandou-o Jesus embora para casa, recomendando-lhe: Não entres na aldeia.
27 Cun Jesuh le a dungthluntu pawl cu Sisaria Filipi ih khawte pawl ah an feh. Jesuh nih lampi lakah a dungthluntu pawl cu, “Mi nih kei hi hutu tiah ka na ti?” tiah a sut hnei.
27 Então, Jesus e os seus discípulos partiram para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou-lhes: Quem dizem os homens que sou eu?
28 A dungthluntu pawl nih a sinah, “Baptisma petu Johan a si, ta ti. Asinain mi hrekkhat nih Elijah a si, ta ti. Mi hrekkhat nih profet pakhat khat a si, tiah ta ti eng,” tiah an ti.
28 E responderam: João Batista; outros: Elias; mas outros: Algum dos profetas.
29 Cule Jesuh nih an sinah, “Asihle nan teh kei hi hutu tiah ka na ti?” tiah a sut hnei.
29 Então, lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Cule Jesuh nih a thuhla cu hutukhaw sim lo dingah khoh ngaiin ralrinnak a pe hnei.
30 Advertiu-os Jesus de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.
31 Cun Jesuh nih a dungthluntu pawl thuzirh a thok. Minung fapa cu harnak tamngai a tuar thok ih upa pawl, puithiam upa pawl le daanthiam pawl nih an hnong thok. Cule an that thok ih ni thum hnukah a thosal thok, tiah a zirh hnei.
31 Então, começou ele a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.
32 Cun cuvai thu cu an sinah langhngan ngaiin a sim hnei. Cule Peter nih Jesuh cu hmun dang deuhah a ṭhita ih a mawhthluk.
32 E isto ele expunha claramente. Mas Pedro, chamando-o à parte, começou a reprová-lo.
33 Asinain Jesuh cu a her fa ih a dungthluntu pawl zoh hnei pah in Peter cu a tai, “Seihtan, ka dung la ah feh! Zangahtihle Pathian thil ruat loʼn minung thil sawn na ruat,” tiah a ti.
33 Jesus, porém, voltou-se e, fitando os seus discípulos, repreendeu a Pedro e disse: Arreda, Satanás! Porque não cogitas das coisas de Deus, e sim das dos homens.
34 Cun Jesuh nih mipi pawl le a dungthluntu pawl cu a ko hnei ih, an sinah, “Hutu khaw ka dung ka na thlun duhtu cu ama le ma hnong fa seh, cule a thinglamtah phur in ka dung ka thlun seh.
34 Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, tome a sua cruz e siga-me.
35 Zangahtihle hutu poh khaw ama ih nunnak a rung duhtu cu a nunnak a hlo thok, asinain hutu poh khaw keimai hrang le thuthang ṭha ruangih a nunnak a hlotu cu a nunnak a run ngah thok.
35 Quem quiser, pois, salvar a sua vida perdê-la-á; e quem perder a vida por causa de mim e do evangelho salvá-la-á.
36 Zangahtihle mi pakhat nih leilung pumpi hi co in ama ih nunnak hlo hnik sehla, a hrangah zangtu hlawknak a um?
36 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?
37 A nunnak cu zangtu thawn in a lei thei sal thok?
37 Que daria um homem em troca de sua alma?
38 Hutu khaw sualnak le rinumlonak ih a khatmi hivai san ah, kei le ka thu a zahpittu cu minung fapa nih a Pa ih sunlawinak le a thianghlim vancungmi pawl thawn an tian leh tikah a zahpit hnei ve thok,” tiah a ti.
38 Porque qualquer que, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.