Marcos 6

cfm (CFM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jesuh cu cuvai hmun in a suahnak khua ah a feh ih a dungthluntu pawl nih an thlun.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Sabbath ni ah sinakok ah thu zirh a thok. A thuzirhmi a theitu mi tampi cu an mang a bang ngai ih, “Hivai pa nih hi thil pawl hi khoituʼn a ngah? A sinih pekmi hivai fitnak hi zangtu fitnak a i? Zangtin himang mangbangza hi teh a kut in a tuah thiam?
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Ani cu Mary ih fapa, James, Joses, Judas le Simon le pawl ih upa, lettama pa khi a si lo maw? A naunu le khaw hiva kan sinah an um ve i lo maw?” tiah an ti. Cun an ni le nih Jesuh cu an hnong.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Cun Jesuh nih an sinah, “Profet cu ama ih khua le ram, a sungkhat pawl le a sungkua hrello hmun dang ah cu an upat,” tiah a ti hnei.
4 Mas Jesus disse:
5 Cun cuvai hmun ah cun mifak temte tlunah a kut a suang ih a damter; cuvai hrello mangbangza zangkhaw a tuah lo.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Cun an zuplonak ruangah Jesuh cu a mangbang.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Cule minung hleinih cu a ko hnei ih pa nih panih in a thlah hnei. Cun thlarau sia pawl tlunih thuneih theinak a pe hnei.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Cule an sinah, “Nan khualtlotnak ah fiangṭhulh hrello zangkhaw keng hlah uh — caw i seh, khualtlotnak zal i seh, paisa bawm sungah paisa i seh, keng hlah uh.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Kedap cu hru uh, asinain angki hlei keng hlah uh,” tiah thu a pe hnei.
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Cun an sinah, “Inn sung nan luh cangcang in, nan feh sal hlan lo cuvai inn ah nan cam thok.
10 Disse ainda:
11 Cun riah-inn nan ta cohlang lo ih nan thu nan ta ngai lo tu khua cu, an khua nan suah tak tikah, anma dokalhnak fiahpittu ah, nan ke ih leivut cu thingta uh,” tiah a ti hnei.
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Curuangah an feh ih sirfaknak ding thu an phuang.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Khawsia tamngai an dawi suak ih mifak tamngai khaw hriak an culh ih an damter.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Jesuh ih hmin a than tuk ruangah Siangpahrang Herod nih Jesuh ih thuhla cu a thei ve. Mi hrekkhat nih, “Baptisma petu Johan cu thihnak in a thosal. Curuangah hi mangbangza thil pawl tuahtheinak huham cu Jesuh sinah ṭuan a ṭuan i thok,” tiah an ti.
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Mi dang pawl nih, “Elijah a si,” tiah an ti.
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Asinain Herod nih cuvai thu a theih ve tikah, “A hngawng ka ṭhawh termi Johan a si kau, thihnak in a thosal si lai tu!” tiah a ti.
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 Zangahtihle Herod ama rori nih a naupa Filip ih nupi Herodias ruangah mi a thlah ih Johan cu a tlai ter hnei, cule hri thawn khit pit in thawng thla dingin thu a pek dahmi a i. Zangruangah tih le Herod nih a nau pa Filip ih nupi Herodias cu nupi ah a ṭhit ruangah a i.
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 Zangahtihle Johan nih Herod sinah, “Na naupa ih nupi na ṭhit cu daan nih a duh lo,” tiah a tih tak dah ruangah a i.
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Curuangah Herodias nih Johan cu a mit a kem ih thah a duh; Asinain a that thei lo.
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 Zangruangah tih le Johan cu mi dingfel le mi thianghlim a i tih Herod nih a fiah ruangah a ṭih ih a hum. Herod nih Johan ih thu a theih tikah, thin buai ngai in a um, cule a thusipmi cu lungawi ngai in ngai a duh thotho.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Cun Herod nih a suahni lopnak ah bawi upa pawl, ralbawi pawl le Galilee peng ih upa pawl hrangah zanriah ei khatnak puai a tuah ih, Herodias cu tikcu remcang a ngah.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Herodias ih fanu cu a rong lut ih a lam, Herod le a mikhual pawl cu an lung a awi ngai. Cun Siangpahrang pa nih numi nute sinah cun, “Na duhmi hmahhmah cu ka hler la ta pe thok,” tiah a ti.
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Cun cuvai nute sinah, “Ka na hlerhmi poh cu ta ka pe thok, ka ram a hrek tiang khaw ta pe thok!” tiah siatti dingin thu a kam.
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Cun cuvai nute cu a feh ih a nu sinah, “Zangtu ka hler thok?” tiah a sut.
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Cun cuvai nu cu zamrang ngai in siangpahrang pa sinah a feh lohli ih, “Baptisma petu Johan ih lu cu kheng thawn in ka pe lohli la ka duh,” tiah a hler.
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Cun siangpahrang pa cu a riah a se ngai, asinain siatti dingin thu a kam cem ruangah le a mikhual pawl ruangah cuvai nu ih hlerhmi cu a el thei lo.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Siangpahrang pa nih mithattu a thlah lohli ih Johan ih lu la dingin thu a pe. Cuvai pa cu thawnginn songah a va feh ih Johan ih lu cu a va tan.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Cun Johan ih lu cu kheng thawn a keng ta ih numi nute cu a pe. Cule numi nute nih a nu sinah a pe.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Cuvai thu cu Johan ih dungthluntu pawl nih an fiah tikah, an feh ih a ruak cu an la, cule thlan ah an phum.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Cun a forhthlah pawl cu Jesuh sinah an hmuakkhawm fa ih an tuahmi hmahhmah le an zirhmi hmahhmah cu a zaten an sim.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Cun ani nih an sinah, “Ram ṭhing ah nanma thawn hlang kan feh thok ih kan va cawlhnga thok,” tiah a ti hnei. Zangahtihle mi lut suak an tamtuk ruangah caw ei can rori hman an nei lo.
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Cun ram ṭhing la ah anma hlang lawng thawn an feh.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Mipi pawl nih an pawh lai cu an hmu ih hutu le an si tih an fiah tikah khua cangcang in ke thawn an zuang. Cule Jesuh le a dungthluntu pawl ih bat hlan ah an ban.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Jesuh cu lawng sungin a suah tikah, miburpi cu a hmu hnei, cule khaltu nei lo tuu mang an ih ruangah a thinfak hnei. Cule thu tamngai a zirh hnei.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Cun ni a sim i tikah, a dungthluntu pawl cu Jesuh sinah an feh ih, “Hi hmun hi ram ṭhing a i, ni le a sim ngai i cem.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Mipi pawl hi, kiangkap ih lo le khua pawl ah thlah hnei la, ei ding thil zangtumaw tal leih fa seu,” tiah an ti.
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Asinain Jesuh nih, “Ei ding cu nan nih pe uh,” tiah a sawn hnei.
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Cule ani nih an sinah, “Sang hlawm khawzat nan nei? Feh uhla zoh uh,” tiah a ti hnei.
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Cule a dungthluntu pawl sinah, mipi pawl cu ta hring tlun ah a bur a bur in to ter dingah, thu a pe hnei.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Curuangah mipi pawl cu zakhat bur, sawmnga bur tin an to.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Cun sang hlawm nga le nga panih cu a la ih, van la zoh in lungawithu a sim. Cule sang cu a seu ih mipi pawl zem dingah a dungthluntu pawl sinah a pe. Cun nga panih khaw cu an zate sinah a zem.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Cule an zaten an ei ih an khop ngai.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 An hlahmi nga le sang nepnawi pawl cu a dungthluntu pawl nih an sar ih khoto hleinih a khat in an sar.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Cuvai sang eitu pawl cu pami hlang ah 5,000 an i.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Jesuh nih mipi pawl a tlun ter hnei laiah, tili ral ih Bethsaida khua ah feh khan dingin a dungthluntu pawl cu hmakhatte ah lawng sungah a lut ter hnei.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Cun Jesuh cu mipi pawl tlun hnukah, thla cam dingin tlang tlunah a kai.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Cun ni a sim i tikah, lawng cu tili laifang ah a um ih Jesuh cu tili kam ah ama kau a um.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Zil cu anma la ah a zuan ruangah, a dungthluntu pawl cu harsa ngaiin lawng an to cu a hmu hnei. Curuangah zingmaw khawvang hlan hrawngah tili tlunin an sinah a feh. An sin a tian tikah lattak hnei a tum.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Cun ti tlunih a feh cu an hmuh tikah, muthla ah an tih ih an hek ciamco.
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 Zangahtihle an zaten an hmu ih an ṭih tuk.
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Cun a dungthluntu pawl sin lawng sungah a lut ih zil cu a dai. Cun dungthluntu pawl cu an mang a bang ngai.
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 Zangahtihle an lung a ruh tuk ruangah mi 5,000 caw a darmi ih a tih duhsatnak khaw an fiahthiam lo.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Cun tili an tan ngah tikah Gennesaret ah an ban, cule an lawng cu tikap ah an khit.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Lawng sung in an ṭum tikah, mipi pawl nih Jesuh cu an fiah thiam lohli.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Cun cuvai ram kiangkap pawl hmahhmah ah an zuang ih, Jesuh a um tih an fiahnak hmun cangcang ah mifak pawl cu an ihnak tangthah thawn an tian pit.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Cun Jesuh ih fehnak hmun khawte cang ah iseh, khawpi cang le lo tiangah khaw iseh, mifak pawl cu dawr hmun ah an tian pit. Jesuh ih hnipuan zimte tal tham ter dingah an hler. Cule a tham ngahtu hmahhmah cu an dam.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.