Marcos 6

cfm (CFM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jesuh cu cuvai hmun in a suahnak khua ah a feh ih a dungthluntu pawl nih an thlun.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Sabbath ni ah sinakok ah thu zirh a thok. A thuzirhmi a theitu mi tampi cu an mang a bang ngai ih, “Hivai pa nih hi thil pawl hi khoituʼn a ngah? A sinih pekmi hivai fitnak hi zangtu fitnak a i? Zangtin himang mangbangza hi teh a kut in a tuah thiam?
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Ani cu Mary ih fapa, James, Joses, Judas le Simon le pawl ih upa, lettama pa khi a si lo maw? A naunu le khaw hiva kan sinah an um ve i lo maw?” tiah an ti. Cun an ni le nih Jesuh cu an hnong.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Cun Jesuh nih an sinah, “Profet cu ama ih khua le ram, a sungkhat pawl le a sungkua hrello hmun dang ah cu an upat,” tiah a ti hnei.
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 Cun cuvai hmun ah cun mifak temte tlunah a kut a suang ih a damter; cuvai hrello mangbangza zangkhaw a tuah lo.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 Cun an zuplonak ruangah Jesuh cu a mangbang.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Cule minung hleinih cu a ko hnei ih pa nih panih in a thlah hnei. Cun thlarau sia pawl tlunih thuneih theinak a pe hnei.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Cule an sinah, “Nan khualtlotnak ah fiangṭhulh hrello zangkhaw keng hlah uh — caw i seh, khualtlotnak zal i seh, paisa bawm sungah paisa i seh, keng hlah uh.
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 Kedap cu hru uh, asinain angki hlei keng hlah uh,” tiah thu a pe hnei.
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Cun an sinah, “Inn sung nan luh cangcang in, nan feh sal hlan lo cuvai inn ah nan cam thok.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Cun riah-inn nan ta cohlang lo ih nan thu nan ta ngai lo tu khua cu, an khua nan suah tak tikah, anma dokalhnak fiahpittu ah, nan ke ih leivut cu thingta uh,” tiah a ti hnei.
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Curuangah an feh ih sirfaknak ding thu an phuang.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Khawsia tamngai an dawi suak ih mifak tamngai khaw hriak an culh ih an damter.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Jesuh ih hmin a than tuk ruangah Siangpahrang Herod nih Jesuh ih thuhla cu a thei ve. Mi hrekkhat nih, “Baptisma petu Johan cu thihnak in a thosal. Curuangah hi mangbangza thil pawl tuahtheinak huham cu Jesuh sinah ṭuan a ṭuan i thok,” tiah an ti.
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Mi dang pawl nih, “Elijah a si,” tiah an ti.
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Asinain Herod nih cuvai thu a theih ve tikah, “A hngawng ka ṭhawh termi Johan a si kau, thihnak in a thosal si lai tu!” tiah a ti.
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 Zangahtihle Herod ama rori nih a naupa Filip ih nupi Herodias ruangah mi a thlah ih Johan cu a tlai ter hnei, cule hri thawn khit pit in thawng thla dingin thu a pek dahmi a i. Zangruangah tih le Herod nih a nau pa Filip ih nupi Herodias cu nupi ah a ṭhit ruangah a i.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 Zangahtihle Johan nih Herod sinah, “Na naupa ih nupi na ṭhit cu daan nih a duh lo,” tiah a tih tak dah ruangah a i.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 Curuangah Herodias nih Johan cu a mit a kem ih thah a duh; Asinain a that thei lo.
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 Zangruangah tih le Johan cu mi dingfel le mi thianghlim a i tih Herod nih a fiah ruangah a ṭih ih a hum. Herod nih Johan ih thu a theih tikah, thin buai ngai in a um, cule a thusipmi cu lungawi ngai in ngai a duh thotho.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Cun Herod nih a suahni lopnak ah bawi upa pawl, ralbawi pawl le Galilee peng ih upa pawl hrangah zanriah ei khatnak puai a tuah ih, Herodias cu tikcu remcang a ngah.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Herodias ih fanu cu a rong lut ih a lam, Herod le a mikhual pawl cu an lung a awi ngai. Cun Siangpahrang pa nih numi nute sinah cun, “Na duhmi hmahhmah cu ka hler la ta pe thok,” tiah a ti.
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Cun cuvai nute sinah, “Ka na hlerhmi poh cu ta ka pe thok, ka ram a hrek tiang khaw ta pe thok!” tiah siatti dingin thu a kam.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Cun cuvai nute cu a feh ih a nu sinah, “Zangtu ka hler thok?” tiah a sut.
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Cun cuvai nu cu zamrang ngai in siangpahrang pa sinah a feh lohli ih, “Baptisma petu Johan ih lu cu kheng thawn in ka pe lohli la ka duh,” tiah a hler.
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Cun siangpahrang pa cu a riah a se ngai, asinain siatti dingin thu a kam cem ruangah le a mikhual pawl ruangah cuvai nu ih hlerhmi cu a el thei lo.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Siangpahrang pa nih mithattu a thlah lohli ih Johan ih lu la dingin thu a pe. Cuvai pa cu thawnginn songah a va feh ih Johan ih lu cu a va tan.
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 Cun Johan ih lu cu kheng thawn a keng ta ih numi nute cu a pe. Cule numi nute nih a nu sinah a pe.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Cuvai thu cu Johan ih dungthluntu pawl nih an fiah tikah, an feh ih a ruak cu an la, cule thlan ah an phum.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Cun a forhthlah pawl cu Jesuh sinah an hmuakkhawm fa ih an tuahmi hmahhmah le an zirhmi hmahhmah cu a zaten an sim.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Cun ani nih an sinah, “Ram ṭhing ah nanma thawn hlang kan feh thok ih kan va cawlhnga thok,” tiah a ti hnei. Zangahtihle mi lut suak an tamtuk ruangah caw ei can rori hman an nei lo.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Cun ram ṭhing la ah anma hlang lawng thawn an feh.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Mipi pawl nih an pawh lai cu an hmu ih hutu le an si tih an fiah tikah khua cangcang in ke thawn an zuang. Cule Jesuh le a dungthluntu pawl ih bat hlan ah an ban.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Jesuh cu lawng sungin a suah tikah, miburpi cu a hmu hnei, cule khaltu nei lo tuu mang an ih ruangah a thinfak hnei. Cule thu tamngai a zirh hnei.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Cun ni a sim i tikah, a dungthluntu pawl cu Jesuh sinah an feh ih, “Hi hmun hi ram ṭhing a i, ni le a sim ngai i cem.
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 Mipi pawl hi, kiangkap ih lo le khua pawl ah thlah hnei la, ei ding thil zangtumaw tal leih fa seu,” tiah an ti.
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Asinain Jesuh nih, “Ei ding cu nan nih pe uh,” tiah a sawn hnei.
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Cule ani nih an sinah, “Sang hlawm khawzat nan nei? Feh uhla zoh uh,” tiah a ti hnei.
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Cule a dungthluntu pawl sinah, mipi pawl cu ta hring tlun ah a bur a bur in to ter dingah, thu a pe hnei.
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Curuangah mipi pawl cu zakhat bur, sawmnga bur tin an to.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Cun sang hlawm nga le nga panih cu a la ih, van la zoh in lungawithu a sim. Cule sang cu a seu ih mipi pawl zem dingah a dungthluntu pawl sinah a pe. Cun nga panih khaw cu an zate sinah a zem.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Cule an zaten an ei ih an khop ngai.
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 An hlahmi nga le sang nepnawi pawl cu a dungthluntu pawl nih an sar ih khoto hleinih a khat in an sar.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Cuvai sang eitu pawl cu pami hlang ah 5,000 an i.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Jesuh nih mipi pawl a tlun ter hnei laiah, tili ral ih Bethsaida khua ah feh khan dingin a dungthluntu pawl cu hmakhatte ah lawng sungah a lut ter hnei.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Cun Jesuh cu mipi pawl tlun hnukah, thla cam dingin tlang tlunah a kai.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Cun ni a sim i tikah, lawng cu tili laifang ah a um ih Jesuh cu tili kam ah ama kau a um.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Zil cu anma la ah a zuan ruangah, a dungthluntu pawl cu harsa ngaiin lawng an to cu a hmu hnei. Curuangah zingmaw khawvang hlan hrawngah tili tlunin an sinah a feh. An sin a tian tikah lattak hnei a tum.
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Cun ti tlunih a feh cu an hmuh tikah, muthla ah an tih ih an hek ciamco.
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 Zangahtihle an zaten an hmu ih an ṭih tuk.
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Cun a dungthluntu pawl sin lawng sungah a lut ih zil cu a dai. Cun dungthluntu pawl cu an mang a bang ngai.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 Zangahtihle an lung a ruh tuk ruangah mi 5,000 caw a darmi ih a tih duhsatnak khaw an fiahthiam lo.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Cun tili an tan ngah tikah Gennesaret ah an ban, cule an lawng cu tikap ah an khit.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Lawng sung in an ṭum tikah, mipi pawl nih Jesuh cu an fiah thiam lohli.
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 Cun cuvai ram kiangkap pawl hmahhmah ah an zuang ih, Jesuh a um tih an fiahnak hmun cangcang ah mifak pawl cu an ihnak tangthah thawn an tian pit.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Cun Jesuh ih fehnak hmun khawte cang ah iseh, khawpi cang le lo tiangah khaw iseh, mifak pawl cu dawr hmun ah an tian pit. Jesuh ih hnipuan zimte tal tham ter dingah an hler. Cule a tham ngahtu hmahhmah cu an dam.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.