Marcos 5
cfm (CFM) vs NAA
1 Cun Jesuh le a dungthluntu pawl cu Galilee tili khatla ral ih Gerasenes ram an va ban.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Cun Jesuh cu lawng sung in a ṭum ih, thlarau sia ih molhmi pa pakhat cu thlan sung in suak pit in Jesuh sinah a tiang lohli.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Cuvai pa cu thlan lakih ummi a i. Hutu khaw nih thirhri hman in an khih thei lomi pa a si.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Ke khihnak hri le thirhri pawl thawn hma tamngai an khit na in cuvai hri pawl cu a catter hnei colh ih hutu khaw cuvai pa neh thei dingin an tha a ṭha lo.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Sun zan in thlan lak le tlang lakah a hek ih ama le ma khaw lung thawn a at fa.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Cun lam hla in Jesuh a hei hmuh tikah, a va zuang ih Jesuh ih hmai ah cun a khuk a bil.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Cun a aw neih patawp in a hek ih, “Cungnungbik Pathian ih Fapa, Jesuh! Nang le kei cu zangtu kan pehtlai fa? Pathian hmin in ta ka dil, ka hrem hram hlah!” tiah a ti.
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 (Zangahtihle Jesuh nih a sinah, “Nang thlarau sia, hi pa ih sung in suak!” tiah a tih takdah ruangah a si.)
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Cun Jesuh nih, “Na hmin hu a si?” tiah a sut.
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Cun cuvai pa nih thlarau thianglo pawl cuvai ram in dawi hnei colh lo dingah Jesuh cu thungai thlak in a dil.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Culaifangah cuvai kiangkap tlanghmual hrial ah vok rual tampi an tlang deido.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Cun thlarau thianglo pawl nih Jesuh sinah, “Vok rual sinah kan hei thlah, an sungah kan lut ter,” tiah an hler.
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 An hlerh mangin Jesuh nih a sian hnei. Thlarau thianglo pawl cu cuvai pa ih sungin an suak ih vok rual sungah an lut. Cun vok rual pawl — an zatein 2,000 hrawng — cu kak lakah an dawp ih tili sungah ṭil pit in an thi.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Vok kiltu pawl cu an va zuang ih, cuvai thuhla cu khawpi sung le ram sungah an than ciamco. Cun mipi pawl cu thil cangmi zoh dingah an va feh.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Mipi pawl cu Jesuh sin an va tiang. Thlarau sia “Burpi” ih molhmi pa cu hnipuan a hru ih a lungfim te in an va hmu, cule an ṭih.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Thlarau sia ih molhmi pa tlun ih thil cangmi le vok rual tlun ih thil cangmi a hmutu pawl nih cuvai thu cu mi an sim.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Cun mipi pawl nih Jesuh cu an ram in suak dingah an hler.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Cule Jesuh cu lawng sungih a luh tikah, thlarau sia ih luhhnawh dah mi pa nih a sinah um dingin a hler.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Asinain Jesuh nih a sian lo ih a sinah, “Inn ah va ṭin pit in na sungkua pawl sinah, Bawipa nih na hrangah zangtluk thil maksak a tuah tihle zangtluk in na tlun ah thinfahnak a nei tih khi va sim hnei sawn,” tiah a forh.
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Cun cuvai pa cu a va feh ih Jesuh nih a hrangih a tuahsak mi thuhla cu Dekhapolis ram sungah a sim. Cun mi hmahhmah an mang a bang.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Cun Jesuh cu tili khatla ral ah lawng thawn a feh sal. Jesuh ih hram ah minung tamngai an hmuakkhawm fa, cule Jesuh cu tili kam ah a si.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Cun sinakok uktu pawl lakih pakhat, a hmin ah Jairas tihmi pa a tiangih Jesuh a hmuh tikah a ke hram ah a bok ih,
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 thungai thlakin thinfak a dil, “Ka fanu te a thi i ngaingai thok. A dam ih a nun theinak dingah kan sinah tiangin ka fanu ih tlun ah na kut suang hram,” tiah a ti.
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Cun Jesuh cu cuvai pa thawn an feh. Mipi tamngai nih an thlun ih Jesuh cu an pah pah deido.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Cuvai hmun ah kum hleinih sung thi-dok fahnak ih a faktu numi pakhat a um.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 A neihmi hmahhmah ne kau in sibawi tamngai sinah a tuamhlawm fa cem naʼn dam hoi loʼn a bese deuhdeuh.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Cuvai nu cu Jesuh ih thuhla a thei ih mipi pawl lakin Jesuh cu a dung laʼn a thlun, cule Jesuh ih puan cu a tham.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 Zangahtihle, “A puan tal ka tham ngah ahcun ka dam kau thok,” tiah a ti.
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Hmakhatte ah a thi dokmi cu a dam ih a fahnak in damter a i cem tih khaw a taksa nih a fiah.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Jesuh cu a sung in a huham a suak tih a fiahfa lohli, cule mipi la ah a herfa ih, “Hutu nih ka puan nan tham?” tiah a sut hnei.
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Cun a dungthluntu pawl nih a sinah, “Mipi pawl nih ta pah eng deido cu na hmu kau, zangtin ‘Hutu nih ka puan nan tham?’ na ti thiam,” tiah an let.
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 A puan thamtu fiah duh ah kiangkap pawl cu a zoh.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Asinain numi nu cu, a cung ih thil cangmi cu a fiah ih, ṭih le ṭhia pah in Jesuh ih ke hram ah a bok. Cule Jesuh sinah thudik zaten a sim colh.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Cun Jesuh nih a sinah, “Ka fanu, na zupnak nih ta damter cem, hnangamten va feh la na fahnak in dam dah hram law,” tiah a ti.
34 Então Jesus lhe disse:
35 Jesuh cu a ṭon ngelngo lai ah, sinakok uktu pa ih inn in mi an tiang ih, “Na fanu cu a thi cem. Zangruangah Sayapa cu na hnaihnok rih ngelngo?” tiah an ti.
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Asinain Jesuh nih an ṭonmi cu zanghrel lo in sinakok uktu pa sinah, “Ṭih vai hlah, zum kau lai ci,” tiah a ti.
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Jesuh nih Peter, James, le James ih naupa Johan hrello hutukhaw a dung thlun a sian hnei lo.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Sinakok uktu pa ih inn an va bat tikah, mipi pawl ṭap le aihram in an buai deido cu a va hmu hnei.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Cun inn songah a lut ih an sinah, “Zangruangah ṭap le aihram in nan buai deido? Hi nappang nute hi a thi lo pi — a ihhmul mi a i!” tiah a ti hnei.
39 Ao entrar, disse:
40 Cun mipi pawl nih Jesuh cu an hnihsan. Cun Jesuh nih an zaten lengah a suak ter hnei colh. Nappang nu ih nu le pa le a ṭhit tak hneimi pawl thawn nappang nu ih umnak ah cun an lut.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Cun a kut in nappang nu cu a tlai ih, “Talitha, koum!” tiah a ti. A sullam cu “Nute, hang tho ta ti!” tinak a i.
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Hmakhatte ah nappang nu a hang tho lohli ih a feh. (Zangahtihle cuvai nu cu kum hleinih mi a i.) Cucu an mang a bang taktak.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Cun Jesuh nih hi thu hi hukhaw fiah ter lo dingin khoh ngaiin thu a pe hnei ih cuvai nu ih ei dingah thil pakhat khat pek a forh hnei.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.