Marcos 5

cfm (CFM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Cun Jesuh le a dungthluntu pawl cu Galilee tili khatla ral ih Gerasenes ram an va ban.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Cun Jesuh cu lawng sung in a ṭum ih, thlarau sia ih molhmi pa pakhat cu thlan sung in suak pit in Jesuh sinah a tiang lohli.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Cuvai pa cu thlan lakih ummi a i. Hutu khaw nih thirhri hman in an khih thei lomi pa a si.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Ke khihnak hri le thirhri pawl thawn hma tamngai an khit na in cuvai hri pawl cu a catter hnei colh ih hutu khaw cuvai pa neh thei dingin an tha a ṭha lo.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Sun zan in thlan lak le tlang lakah a hek ih ama le ma khaw lung thawn a at fa.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Cun lam hla in Jesuh a hei hmuh tikah, a va zuang ih Jesuh ih hmai ah cun a khuk a bil.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Cun a aw neih patawp in a hek ih, “Cungnungbik Pathian ih Fapa, Jesuh! Nang le kei cu zangtu kan pehtlai fa? Pathian hmin in ta ka dil, ka hrem hram hlah!” tiah a ti.
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 (Zangahtihle Jesuh nih a sinah, “Nang thlarau sia, hi pa ih sung in suak!” tiah a tih takdah ruangah a si.)
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Cun Jesuh nih, “Na hmin hu a si?” tiah a sut.
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Cun cuvai pa nih thlarau thianglo pawl cuvai ram in dawi hnei colh lo dingah Jesuh cu thungai thlak in a dil.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Culaifangah cuvai kiangkap tlanghmual hrial ah vok rual tampi an tlang deido.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Cun thlarau thianglo pawl nih Jesuh sinah, “Vok rual sinah kan hei thlah, an sungah kan lut ter,” tiah an hler.
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 An hlerh mangin Jesuh nih a sian hnei. Thlarau thianglo pawl cu cuvai pa ih sungin an suak ih vok rual sungah an lut. Cun vok rual pawl — an zatein 2,000 hrawng — cu kak lakah an dawp ih tili sungah ṭil pit in an thi.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Vok kiltu pawl cu an va zuang ih, cuvai thuhla cu khawpi sung le ram sungah an than ciamco. Cun mipi pawl cu thil cangmi zoh dingah an va feh.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Mipi pawl cu Jesuh sin an va tiang. Thlarau sia “Burpi” ih molhmi pa cu hnipuan a hru ih a lungfim te in an va hmu, cule an ṭih.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Thlarau sia ih molhmi pa tlun ih thil cangmi le vok rual tlun ih thil cangmi a hmutu pawl nih cuvai thu cu mi an sim.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Cun mipi pawl nih Jesuh cu an ram in suak dingah an hler.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Cule Jesuh cu lawng sungih a luh tikah, thlarau sia ih luhhnawh dah mi pa nih a sinah um dingin a hler.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Asinain Jesuh nih a sian lo ih a sinah, “Inn ah va ṭin pit in na sungkua pawl sinah, Bawipa nih na hrangah zangtluk thil maksak a tuah tihle zangtluk in na tlun ah thinfahnak a nei tih khi va sim hnei sawn,” tiah a forh.
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Cun cuvai pa cu a va feh ih Jesuh nih a hrangih a tuahsak mi thuhla cu Dekhapolis ram sungah a sim. Cun mi hmahhmah an mang a bang.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Cun Jesuh cu tili khatla ral ah lawng thawn a feh sal. Jesuh ih hram ah minung tamngai an hmuakkhawm fa, cule Jesuh cu tili kam ah a si.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Cun sinakok uktu pawl lakih pakhat, a hmin ah Jairas tihmi pa a tiangih Jesuh a hmuh tikah a ke hram ah a bok ih,
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 thungai thlakin thinfak a dil, “Ka fanu te a thi i ngaingai thok. A dam ih a nun theinak dingah kan sinah tiangin ka fanu ih tlun ah na kut suang hram,” tiah a ti.
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Cun Jesuh cu cuvai pa thawn an feh. Mipi tamngai nih an thlun ih Jesuh cu an pah pah deido.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Cuvai hmun ah kum hleinih sung thi-dok fahnak ih a faktu numi pakhat a um.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 A neihmi hmahhmah ne kau in sibawi tamngai sinah a tuamhlawm fa cem naʼn dam hoi loʼn a bese deuhdeuh.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Cuvai nu cu Jesuh ih thuhla a thei ih mipi pawl lakin Jesuh cu a dung laʼn a thlun, cule Jesuh ih puan cu a tham.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Zangahtihle, “A puan tal ka tham ngah ahcun ka dam kau thok,” tiah a ti.
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Hmakhatte ah a thi dokmi cu a dam ih a fahnak in damter a i cem tih khaw a taksa nih a fiah.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Jesuh cu a sung in a huham a suak tih a fiahfa lohli, cule mipi la ah a herfa ih, “Hutu nih ka puan nan tham?” tiah a sut hnei.
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Cun a dungthluntu pawl nih a sinah, “Mipi pawl nih ta pah eng deido cu na hmu kau, zangtin ‘Hutu nih ka puan nan tham?’ na ti thiam,” tiah an let.
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 A puan thamtu fiah duh ah kiangkap pawl cu a zoh.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Asinain numi nu cu, a cung ih thil cangmi cu a fiah ih, ṭih le ṭhia pah in Jesuh ih ke hram ah a bok. Cule Jesuh sinah thudik zaten a sim colh.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Cun Jesuh nih a sinah, “Ka fanu, na zupnak nih ta damter cem, hnangamten va feh la na fahnak in dam dah hram law,” tiah a ti.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Jesuh cu a ṭon ngelngo lai ah, sinakok uktu pa ih inn in mi an tiang ih, “Na fanu cu a thi cem. Zangruangah Sayapa cu na hnaihnok rih ngelngo?” tiah an ti.
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Asinain Jesuh nih an ṭonmi cu zanghrel lo in sinakok uktu pa sinah, “Ṭih vai hlah, zum kau lai ci,” tiah a ti.
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Jesuh nih Peter, James, le James ih naupa Johan hrello hutukhaw a dung thlun a sian hnei lo.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Sinakok uktu pa ih inn an va bat tikah, mipi pawl ṭap le aihram in an buai deido cu a va hmu hnei.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Cun inn songah a lut ih an sinah, “Zangruangah ṭap le aihram in nan buai deido? Hi nappang nute hi a thi lo pi — a ihhmul mi a i!” tiah a ti hnei.
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Cun mipi pawl nih Jesuh cu an hnihsan. Cun Jesuh nih an zaten lengah a suak ter hnei colh. Nappang nu ih nu le pa le a ṭhit tak hneimi pawl thawn nappang nu ih umnak ah cun an lut.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Cun a kut in nappang nu cu a tlai ih, “Talitha, koum!” tiah a ti. A sullam cu “Nute, hang tho ta ti!” tinak a i.
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Hmakhatte ah nappang nu a hang tho lohli ih a feh. (Zangahtihle cuvai nu cu kum hleinih mi a i.) Cucu an mang a bang taktak.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Cun Jesuh nih hi thu hi hukhaw fiah ter lo dingin khoh ngaiin thu a pe hnei ih cuvai nu ih ei dingah thil pakhat khat pek a forh hnei.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.