Marcos 5
cfm (CFM) vs ARA
1 Cun Jesuh le a dungthluntu pawl cu Galilee tili khatla ral ih Gerasenes ram an va ban.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Cun Jesuh cu lawng sung in a ṭum ih, thlarau sia ih molhmi pa pakhat cu thlan sung in suak pit in Jesuh sinah a tiang lohli.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Cuvai pa cu thlan lakih ummi a i. Hutu khaw nih thirhri hman in an khih thei lomi pa a si.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Ke khihnak hri le thirhri pawl thawn hma tamngai an khit na in cuvai hri pawl cu a catter hnei colh ih hutu khaw cuvai pa neh thei dingin an tha a ṭha lo.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Sun zan in thlan lak le tlang lakah a hek ih ama le ma khaw lung thawn a at fa.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Cun lam hla in Jesuh a hei hmuh tikah, a va zuang ih Jesuh ih hmai ah cun a khuk a bil.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Cun a aw neih patawp in a hek ih, “Cungnungbik Pathian ih Fapa, Jesuh! Nang le kei cu zangtu kan pehtlai fa? Pathian hmin in ta ka dil, ka hrem hram hlah!” tiah a ti.
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 (Zangahtihle Jesuh nih a sinah, “Nang thlarau sia, hi pa ih sung in suak!” tiah a tih takdah ruangah a si.)
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Cun Jesuh nih, “Na hmin hu a si?” tiah a sut.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Cun cuvai pa nih thlarau thianglo pawl cuvai ram in dawi hnei colh lo dingah Jesuh cu thungai thlak in a dil.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Culaifangah cuvai kiangkap tlanghmual hrial ah vok rual tampi an tlang deido.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Cun thlarau thianglo pawl nih Jesuh sinah, “Vok rual sinah kan hei thlah, an sungah kan lut ter,” tiah an hler.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 An hlerh mangin Jesuh nih a sian hnei. Thlarau thianglo pawl cu cuvai pa ih sungin an suak ih vok rual sungah an lut. Cun vok rual pawl — an zatein 2,000 hrawng — cu kak lakah an dawp ih tili sungah ṭil pit in an thi.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Vok kiltu pawl cu an va zuang ih, cuvai thuhla cu khawpi sung le ram sungah an than ciamco. Cun mipi pawl cu thil cangmi zoh dingah an va feh.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Mipi pawl cu Jesuh sin an va tiang. Thlarau sia “Burpi” ih molhmi pa cu hnipuan a hru ih a lungfim te in an va hmu, cule an ṭih.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Thlarau sia ih molhmi pa tlun ih thil cangmi le vok rual tlun ih thil cangmi a hmutu pawl nih cuvai thu cu mi an sim.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Cun mipi pawl nih Jesuh cu an ram in suak dingah an hler.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Cule Jesuh cu lawng sungih a luh tikah, thlarau sia ih luhhnawh dah mi pa nih a sinah um dingin a hler.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Asinain Jesuh nih a sian lo ih a sinah, “Inn ah va ṭin pit in na sungkua pawl sinah, Bawipa nih na hrangah zangtluk thil maksak a tuah tihle zangtluk in na tlun ah thinfahnak a nei tih khi va sim hnei sawn,” tiah a forh.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Cun cuvai pa cu a va feh ih Jesuh nih a hrangih a tuahsak mi thuhla cu Dekhapolis ram sungah a sim. Cun mi hmahhmah an mang a bang.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Cun Jesuh cu tili khatla ral ah lawng thawn a feh sal. Jesuh ih hram ah minung tamngai an hmuakkhawm fa, cule Jesuh cu tili kam ah a si.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Cun sinakok uktu pawl lakih pakhat, a hmin ah Jairas tihmi pa a tiangih Jesuh a hmuh tikah a ke hram ah a bok ih,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 thungai thlakin thinfak a dil, “Ka fanu te a thi i ngaingai thok. A dam ih a nun theinak dingah kan sinah tiangin ka fanu ih tlun ah na kut suang hram,” tiah a ti.
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Cun Jesuh cu cuvai pa thawn an feh. Mipi tamngai nih an thlun ih Jesuh cu an pah pah deido.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Cuvai hmun ah kum hleinih sung thi-dok fahnak ih a faktu numi pakhat a um.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 A neihmi hmahhmah ne kau in sibawi tamngai sinah a tuamhlawm fa cem naʼn dam hoi loʼn a bese deuhdeuh.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Cuvai nu cu Jesuh ih thuhla a thei ih mipi pawl lakin Jesuh cu a dung laʼn a thlun, cule Jesuh ih puan cu a tham.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Zangahtihle, “A puan tal ka tham ngah ahcun ka dam kau thok,” tiah a ti.
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Hmakhatte ah a thi dokmi cu a dam ih a fahnak in damter a i cem tih khaw a taksa nih a fiah.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Jesuh cu a sung in a huham a suak tih a fiahfa lohli, cule mipi la ah a herfa ih, “Hutu nih ka puan nan tham?” tiah a sut hnei.
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Cun a dungthluntu pawl nih a sinah, “Mipi pawl nih ta pah eng deido cu na hmu kau, zangtin ‘Hutu nih ka puan nan tham?’ na ti thiam,” tiah an let.
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 A puan thamtu fiah duh ah kiangkap pawl cu a zoh.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Asinain numi nu cu, a cung ih thil cangmi cu a fiah ih, ṭih le ṭhia pah in Jesuh ih ke hram ah a bok. Cule Jesuh sinah thudik zaten a sim colh.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Cun Jesuh nih a sinah, “Ka fanu, na zupnak nih ta damter cem, hnangamten va feh la na fahnak in dam dah hram law,” tiah a ti.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Jesuh cu a ṭon ngelngo lai ah, sinakok uktu pa ih inn in mi an tiang ih, “Na fanu cu a thi cem. Zangruangah Sayapa cu na hnaihnok rih ngelngo?” tiah an ti.
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Asinain Jesuh nih an ṭonmi cu zanghrel lo in sinakok uktu pa sinah, “Ṭih vai hlah, zum kau lai ci,” tiah a ti.
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Jesuh nih Peter, James, le James ih naupa Johan hrello hutukhaw a dung thlun a sian hnei lo.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Sinakok uktu pa ih inn an va bat tikah, mipi pawl ṭap le aihram in an buai deido cu a va hmu hnei.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Cun inn songah a lut ih an sinah, “Zangruangah ṭap le aihram in nan buai deido? Hi nappang nute hi a thi lo pi — a ihhmul mi a i!” tiah a ti hnei.
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Cun mipi pawl nih Jesuh cu an hnihsan. Cun Jesuh nih an zaten lengah a suak ter hnei colh. Nappang nu ih nu le pa le a ṭhit tak hneimi pawl thawn nappang nu ih umnak ah cun an lut.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Cun a kut in nappang nu cu a tlai ih, “Talitha, koum!” tiah a ti. A sullam cu “Nute, hang tho ta ti!” tinak a i.
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Hmakhatte ah nappang nu a hang tho lohli ih a feh. (Zangahtihle cuvai nu cu kum hleinih mi a i.) Cucu an mang a bang taktak.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Cun Jesuh nih hi thu hi hukhaw fiah ter lo dingin khoh ngaiin thu a pe hnei ih cuvai nu ih ei dingah thil pakhat khat pek a forh hnei.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.