Marcos 14
cfm (CFM) vs NVT
1 Lantak Puai le Colh tello Sang Puai kim ding cu ni nih kau a duh. Puithiam upa pawl le daanthiam pawl nih Jesuh cu a thupten tlaih thei dan ding le thah thei dan ding an hrawl.
1 Faltavam dois dias para a Páscoa e para a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e mestres da lei ainda procuravam uma oportunidade de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Asinain, “Puai can ah cu i hlah seh, mipi pawl an buai pang thok,” tiah an ti.
2 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
3 Cun Jesuh cu Bethani khua, pharfah a tuar ta dah tu Simon inn ah a um ih caw a ei lai ah, a man khung ngaimi le a thianghlim mi hriak rimhmui cu alabaster lung ih tuahmi thawl thawn kengta pit in numi nu pakhat cu a tiang. Cuvai thawl cu a phak ih hriak rimhmui cu Jesuh ih lu ah a burh.
3 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso. Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro, feito de essência de nardo. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
4 Mi hrekkhat cu an thin a se ih, “Zangruangah hi hriak rimhmui cu a riaral ter men?
4 Alguns dos que estavam à mesa ficaram indignados. “Por que desperdiçar um perfume tão caro?”, perguntaram.
5 Zangahtihle hivai hriak cu Ngun tangka zathum nakih tam ah zuar pit in mi fahrah pek sawn thok a i naʼn,” tiah an ti. Cule numi nu cu an mawhthluk.
5 “Poderia ter sido vendido por trezentas moedas de prata, e o dinheiro, dado aos pobres!” E repreenderam a mulher severamente.
6 Asinain Jesuh nih, “A ma ten umter uh. Zangruangah numi nu cu nan hnaihnok ngelngo? Ani nih ka cungah thil ṭha a tuah.
6 Jesus, porém, disse: “Deixem-na em paz. Por que a criticam por ter feito algo tão bom para mim?
7 Zangahtihle mi fahrah pawl cu nan sin an um reuhro thok ih, nan duh tik poh ah an cungah thil ṭha nan tuah thei. Asinain kei cu nan sinah ka um reuhro thok lo.
7 Vocês sempre terão os pobres em seu meio e poderão ajudá-los sempre que desejarem, mas nem sempre terão a mim.
8 Ani nih a tuah thei tawk a tuah cem. Ka na phumnak ding hrangah ka taksa ruangpum hriak a culh cia mi a i.
8 Ela fez o que podia e ungiu meu corpo de antemão para o sepultamento.
9 Cun thutak in nan ta sim, thuthang ṭha an sipnak leilung pumpuluk ah hivai a tuahmi thu hi ama hmulhlonak ah an sim reuhro thok,” tiah a ti.
9 “Eu lhes digo a verdade: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
10 Cun dungthluntu lakih pakhat Judas Iskariot cu Jesuh zuar dingin puithiam upa pawl sinah a feh.
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes para combinar de lhes entregar Jesus.
11 Cule puithiam upa pawl nih cuvai thu an theih tikah, an lung a awi ngai ih tangka pe dingin thu an kam. Cule Judas cu Jesuh zuar ding can remcang a hrawl.
11 Quando souberam por que ele tinha vindo, ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro. Então ele começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
12 Cun Colh Telhlo Sang Puai, ni khatnak, Lantak Puai thawinak hrang tuu fa no thah ni ah, a dungthluntu pawl nih Jesuh sinah, “Lantak Puai caw cu khoitu ah ta timtuah sak nung la na duh?” tiah an sut.
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: “Onde quer que lhe preparemos a refeição da Páscoa?”.
13 Cule a dungthluntu pawl lakih mi panih cu a hei thlah ih an sinah, “Khawpi sungah feh uhla tithawl cawitu pa thawn nan hmu fa thok, cule ani cu thlun uh.
13 Então Jesus enviou dois deles a Jerusalém, com as seguintes instruções: “Ao entrarem na cidade, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no.
14 Cun khoitu inn ih a luh khaw ah, a luhnak inn ih inntek sinah, ‘Sayapa nih, ka dungthluntu pawl thawn Lantak Puai caw kan einak ding mikhual khan cu khoitu hi a si? a ti,’ tiah sut uh.
14 Digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
15 Cule ani nih timtuah ciami tlunta khan hnempi nan ta hmuh thok, cuva cu kan hrangah timtuah uh,” tiah a ti.
15 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
16 Cun dungthluntu pawl cu an pok ih khawpi sung ah an feh. Jesuh ih a sipcia mangin an va hmu. Cule Lantak Puai zanriah an timtuah.
16 Então os dois discípulos foram à cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
17 Cun simla a phak tikah Jesuh cu dungthluntu hleinih pawl thawn an va feh.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 Cule cabuai ih caw an ei lai ah Jesuh nih, “Thutak in nan ta sim, nan lakih mi pakhat — kei thawn caw a ei khat tu — nih ka na zuar thok,” tiah a ti hnei.
18 Quando estavam à mesa, comendo, Jesus disse: ‘Eu lhes digo a verdade: um de vocês que está aqui comendo comigo vai me trair”.
19 Dungthluntu pawl cu an riah a se ngai ih pakhat hnuk pakhat in, “Kei ka si maw?” tiah an ti.
19 Aflitos, eles protestaram: “Certamente não serei eu!”.
20 Jesuh nih an sinah, “Dungthluntu hleinih lakih mi pakhat, kei thawn kheng pakhat sungih sang a hnimtu hi a si.
20 Jesus respondeu: “É um dos Doze. É alguém que come comigo da mesma tigela.
21 Minung Fapa cu, a thuhla ngancia mangin, a feh taktak thok. Asinain Minung Fapa a zuartu pa cu a lamka a pit. Suak lo lawlaw in um sehla a hrangah cun a ṭha sawn thok naʼn!” tiah a ti.
21 Pois o Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
22 Cun caw an ei laiah, Jesuh nih sang cu a la, thlawsuah a pek hnukah a ṭhek ih a dungthluntu pawl sin a pe hnei, “La uh la ei uh, hihi ka taksa a si,” tiah a ti.
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem, porque este é o meu corpo”.
23 Cule khuat cu a la ih lungawithu a sip hnukah a pe hnei ih an zaten an ding.
23 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos, e todos beberam.
24 Cun Jesuh nih an sinah, “Hihi mi tamngai hrangah ka thletmi, ka thisen ih thukam a i.
24 Então Jesus disse: “Este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício por muitos.
25 Thutak in nan ta sim, Pathian Uknak sungih sabit ti thar ka din sal lai hlan lo hivai sabit ti cu ka ding i thok lo,” tiah a ti.
25 Eu lhes digo a verdade: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que beberei um vinho novo no reino de Deus”.
26 Cule hla an sa ih Olif Tlang ah an feh.
26 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
27 Cun Jesuh nih an sinah, “Nan zaten ka na zuangta colh thok ih ka na ramta eng thok. Zangahtihle ‘Tuukhal cu ka thawi thok ih, tuu pawl cu an ṭhekdarh colh thok,’ tiah ca thianghlim ah ngan a i.
27 No caminho, Jesus disse: “Todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas serão dispersas’.
28 Asinain ka thawhsal hnukah Galilee ah nan hmai ah ka feh thok,” tiah a ti.
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
29 Peter nih a sinah, “Midang pawl nih ta zuangta colh khaw seula, kei cu ka zuang thok lo,” tiah a ti.
29 Pedro declarou: “Mesmo que todos os outros o abandonem, eu jamais farei isso”.
30 Cule Jesuh nih a sinah, “Thutak in nan ta sim, nihin zan ah, ar vei nih a khuan hlanah vei thum ka na phatsan thok,” tiah a ti.
30 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”.
31 Asinain Peter nih nasa hlehhlo in, “Nang thawn thi ding i hman ningla, ta phatsan hrimhrim thok lo,” tiah a ti.
31 Pedro, no entanto, insistiu enfaticamente: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
32 Cun Gethsemane tihmi hmun an va ban ih Jesuh nih a dungthluntu pawl sinah, “Thla ka cam sung aiva hi to khan uh,” tiah a ti.
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: “Sentem-se aqui enquanto vou orar”.
33 Cule Peter, James le Johan cu a sinah a ṭhi ta hnei. Jesuh cu khuaruahhar le vansang ngai in a um ih,
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João e começou a sentir grande pavor e angústia.
34 an sinah, “Ka thinlung hi thihnak tlak khop in rauh ngai a riah a se. Hiva ah si khan uh la ka hngak uh,” tiah a ti.
34 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem.”
35 Cun hmunhla deuh ah a feh ih leilung ah a bok, cule a canthiam a sih ahcun cuvai can cu ka sin in lan ter, tiah thla a cam.
35 Ele avançou um pouco e curvou-se até o chão. Então orou para que, se possível, a hora que o esperava fosse afastada dele.
36 Cule, “Abba, ka Pa, na hrangah cun zang hmahhmah a cangthei colh. Hivai khuat hi ka sin in la hram. Asinain ka duh mangin i hlah seh, na duh mangin i sawn seh,” tiah a ti.
36 E clamou: “Aba, Pai, tudo é possível para ti. Peço que afastes de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
37 Cun Jesuh cu a dungthluntu pawl sinah a kir sal ih an ihhmulh khi a hmu. Cule Peter sinah, “Simon, na ihhmul maw? Nazi pakhat te hman ka na hngak thei lo maw?
37 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Simão, você está dormindo?”, disse ele a Pedro. “Não pode vigiar comigo nem por uma hora?
38 Tukforhnak ih nan luh lonak dingah ihhmul loʼn hngak uh la thla cam uh. Thlarau nih a duh naʼn taksa cu a ṭawnṭai!” tiah a ti.
38 Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
39 Cule Jesuh cu a feh sal ih a hmasa mang thotho in thla a cam sal.
39 Então os deixou novamente e fez a mesma oração de antes.
40 Cun a kir sal sei ih an ihhmulh cu a hmu hnei sei, zangahtihle an mit a rit tuk. Zangtin kan sawn sal thok tih khaw an fiah lo.
40 Quando voltou pela segunda vez, mais uma vez encontrou os discípulos dormindo, pois não conseguiam manter os olhos abertos. Eles não sabiam o que dizer.
41 A vei thumnak a kir sal ih an sinah, “Nan ihhmul rih thotho a si maw? Nan cawlhnga rih zikzik maw? A tawk i. A tikcu a kim i. Minung Fapa cu misual pawl kut sungah zuar a i cem.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse: “Vocês ainda dormem e descansam? Basta; chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
42 Tho uh, feh u sing. Zohhnik uh, ka na zuartu pa a ban i,” tiah a ti.
42 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
43 Cun a ṭon berbo laiah, hmakhatte ah, dungthluntu hleinih lakih pakhat, Judas cu puithiam upa pawl, daanthiam pawl le mi upa pawl ih thlahmi talhvawng le ralnam keng miburpi thawn an tiang
43 No mesmo instante, enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes, mestres da lei e líderes do povo.
44 Mi zuartu pa nih, “Ka hnap thokmi pa cu nan tlaih duhmi pa a i. Tlai uhla ṭhaten kil pit in ṭhi ta uh,” tiah hminhlitnak a pe hnei cia.
44 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo. Então poderão levá-lo em segurança”.
45 Judas cu a tian cang in Jesuh sin a feh lohli ih, “Rabbi,” tiah a ti ih a hnam.
45 Assim que chegaram, Judas se aproximou de Jesus. “Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
46 Cun Jesuh cu an tlai ih an khit.
46 Os outros agarraram Jesus e o prenderam.
47 Asinain cuvai hmun ih a dingtu mi pakhat nih ralnam a zuk ih puithiam lubik ih sinum paiʼ nakawr cu ṭot in a sat.
47 Mas um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
48 Cule Jesuh nih an sinah, “Damiah tlai ding mangin ralnam le talhvawng thawn ka na tlai dingah maw nan tiang?
48 Jesus perguntou: “Por acaso sou um revolucionário perigoso, para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
49 Biakinn ah thu zirh in ni cangcang nan sinah ka um ih ka na tlai eng lo. Asinain Ca Thianghlim cu a kim a ṭul,” tiah a ti.
49 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias estive ali, no meio de vocês, ensinando. Mas estas coisas estão acontecendo para que se cumpra o que dizem as Escrituras”.
50 Cule a dungthluntu pawl nih an ramta ih an zuangta colh.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Cun puan pate kau a sinmi tlangval pakhat nih Jesuh cu a thlun. Ani khaw cu an tlai ve.
51 Um jovem que os seguia vestia apenas um lençol de linho. Quando a multidão tentou agarrá-lo,
52 Asinain a puan pate cu a ramta ih taklawng in a zuang.
52 ele deixou para trás o lençol e escapou nu.
53 Cun Jesuh cu Puithiam lubik sinah an ṭhi ta ih puithiam upa pawl, mi upa pawl le daanthiam pawl cu an hmuakkhawm fa.
53 Levaram Jesus para a casa do sumo sacerdote, onde estavam reunidos os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei.
54 Cule Peter nih lam hlat nawn in puithiam upa ih tualhma tiang a thlun. Cule siahhlawh pawl sinah a to ih meisa a ai ve.
54 Pedro seguia Jesus de longe e entrou no pátio do sumo sacerdote. Ali, sentou-se com os guardas para se aquecer junto ao fogo.
55 Puithiam upa pawl le khonsil upa pawl cu Jesuh thah theinak ding thu fiahpittu an hrawl, asinain an hmu lo.
55 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam, sem sucesso, encontrar provas contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
56 Zangahtihle mi tamngai nih fiahpitnak diklo thawn sual an puh, asinain an thu a rual fa thiam lo.
56 Muitas testemunhas falsas deram depoimentos, mas elas se contradiziam.
57 Cun mi hrekkhat cu an ding ih, fiahpitnak diklo thawn sual an puh,
57 Por fim, alguns homens se levantaram e apresentaram o seguinte testemunho falso:
58 “Hi pa ih ṭonmi kan thei, ‘Minung ih sakmi hivai Biakinn hi ka siatbal thok ih ni thum sungah kut ih sak lo mi a dang pakhat ka sa thok,’ a ti,” tiah an ti.
58 “Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos humanas’”.
59 Asinain cuvai an fiahpitnak thu khaw cu an rual fa thiam cuang lo.
59 Mas nem assim seus depoimentos eram coerentes.
60 Cun Puithiam Lubik cu an lai fangah a hang ding ih, Jesuh sinah, “Zangkhaw na let hnei thok lo maw? Hi pawl nih ta dokalh in fiahpitnak thu an sipmi hi zangtin a si?” tiah a sut.
60 Então o sumo sacerdote se levantou diante dos demais e perguntou a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
61 Asinain Jesuh cu daiten a um ih zangkhaw a sawn lo. Puithiam Lubik nih, “Nang hi sunloihmi Pathian ih Fapa Khrih cu na si maw?” tiah a sut sal.
61 Jesus, no entanto, permaneceu calado e não deu resposta alguma. Então o sumo sacerdote perguntou: “Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?”.
62 Cule Jesuh nih, “Ka si, Minung Fapa cu Huham Cahnak neitu ih vorh la ah to in vancung ih khawdur pawl thawn a tian khaw na hmu leh thok,” tiah a ti.
62 “Eu sou”, disse Jesus. “E vocês verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.”
63 Cule Puithiam Lubik cu a hnipuan a phat ih, “Fiahpittu dang kan ṭul bet i maw?
63 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Que necessidade temos de outras testemunhas?
64 Pathian a thangsiat zia cu nan thei vek cem. Zangtin nan ruat?” tiah a ti.
64 Todos ouviram a blasfêmia. Qual é o veredicto?”. E todos o julgaram culpado e o condenaram à morte.
65 Cun mi hrekkhat nih cihrit an khak, a hmai an hup ih an thawng. Cule, “Hutu nih ta thawng? Kan sim hnik,” tiah an ti. Cun siahhlawh pawl nih an beng.
65 Então alguns deles começaram a cuspir em Jesus. Vendaram seus olhos e lhe deram socos. “Profetize para nós!”, zombavam. E os guardas lhe davam tapas enquanto o levavam.
66 Cun Peter cu tualhma ih a um lai ah Puithiam Lubik ih siahhlawh pawl lak in numi pakhat cu a sinah a tiang.
66 Enquanto isso, Pedro estava lá embaixo, no pátio. Uma das criadas que trabalhava para o sumo sacerdote passou por ali
67 Cule cuvai nu nih Peter meisa a aih lai cu a hmuh tikah a zoh ih, “Nang khaw Nazareth mi Jesuh thawn umkhatmi na si ve,” tiah a ti.
67 e viu Pedro se aquecendo junto ao fogo. Olhou bem para ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus de Nazaré”.
68 Asinain Peter nih a el ih, “Ka fiah lo, zangtu na ṭon tih khaw ka fiah lo,” tiah a ti ih kotka la ah a feh. Cule ar a khuang.
68 Ele, porém, negou. “Não faço a menor ideia do que você está falando!”, disse, e caminhou em direção à saída. Naquele instante, o galo cantou.
69 Cun siahhlawh nu nih a va hmu seisei ih, a hram ih a dingtu pawl sinah, “Hi pa hi an lakih telmi a i,” tiah a ti.
69 Quando a criada o viu ali, começou a dizer aos outros: “Este homem com certeza é um deles!”.
70 Asinain Peter nih a el seisei.
70 Mas Pedro negou novamente. Um pouco mais tarde, alguns dos que estavam por lá confrontaram Pedro, dizendo: “Você deve ser um deles, pois é galileu”.
71 Cule Peter nih siatcam in thu a kam ih, “Nan sipmi pa hi hutu a si tih ka fiah hrimhrim lo,” tiah a ti.
71 Ele, porém, começou a praguejar e jurou: “Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!”.
72 Cun hmakhatte ah a vei nihnak ar a khuang. Cule Peter cu Jesuh nih, “Ar vei nih khuang hlanah vei thum tiang ka na phatsan thok,” tih a sipmi cu a cing sal. Cun Peter cu a riahse in a ṭap.
72 E, no mesmo instante, o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”. E começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.