Marcos 14
cfm (CFM) vs ARIB
1 Lantak Puai le Colh tello Sang Puai kim ding cu ni nih kau a duh. Puithiam upa pawl le daanthiam pawl nih Jesuh cu a thupten tlaih thei dan ding le thah thei dan ding an hrawl.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Asinain, “Puai can ah cu i hlah seh, mipi pawl an buai pang thok,” tiah an ti.
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Cun Jesuh cu Bethani khua, pharfah a tuar ta dah tu Simon inn ah a um ih caw a ei lai ah, a man khung ngaimi le a thianghlim mi hriak rimhmui cu alabaster lung ih tuahmi thawl thawn kengta pit in numi nu pakhat cu a tiang. Cuvai thawl cu a phak ih hriak rimhmui cu Jesuh ih lu ah a burh.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Mi hrekkhat cu an thin a se ih, “Zangruangah hi hriak rimhmui cu a riaral ter men?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Zangahtihle hivai hriak cu Ngun tangka zathum nakih tam ah zuar pit in mi fahrah pek sawn thok a i naʼn,” tiah an ti. Cule numi nu cu an mawhthluk.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Asinain Jesuh nih, “A ma ten umter uh. Zangruangah numi nu cu nan hnaihnok ngelngo? Ani nih ka cungah thil ṭha a tuah.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Zangahtihle mi fahrah pawl cu nan sin an um reuhro thok ih, nan duh tik poh ah an cungah thil ṭha nan tuah thei. Asinain kei cu nan sinah ka um reuhro thok lo.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Ani nih a tuah thei tawk a tuah cem. Ka na phumnak ding hrangah ka taksa ruangpum hriak a culh cia mi a i.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Cun thutak in nan ta sim, thuthang ṭha an sipnak leilung pumpuluk ah hivai a tuahmi thu hi ama hmulhlonak ah an sim reuhro thok,” tiah a ti.
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Cun dungthluntu lakih pakhat Judas Iskariot cu Jesuh zuar dingin puithiam upa pawl sinah a feh.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Cule puithiam upa pawl nih cuvai thu an theih tikah, an lung a awi ngai ih tangka pe dingin thu an kam. Cule Judas cu Jesuh zuar ding can remcang a hrawl.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Cun Colh Telhlo Sang Puai, ni khatnak, Lantak Puai thawinak hrang tuu fa no thah ni ah, a dungthluntu pawl nih Jesuh sinah, “Lantak Puai caw cu khoitu ah ta timtuah sak nung la na duh?” tiah an sut.
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Cule a dungthluntu pawl lakih mi panih cu a hei thlah ih an sinah, “Khawpi sungah feh uhla tithawl cawitu pa thawn nan hmu fa thok, cule ani cu thlun uh.
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Cun khoitu inn ih a luh khaw ah, a luhnak inn ih inntek sinah, ‘Sayapa nih, ka dungthluntu pawl thawn Lantak Puai caw kan einak ding mikhual khan cu khoitu hi a si? a ti,’ tiah sut uh.
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Cule ani nih timtuah ciami tlunta khan hnempi nan ta hmuh thok, cuva cu kan hrangah timtuah uh,” tiah a ti.
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Cun dungthluntu pawl cu an pok ih khawpi sung ah an feh. Jesuh ih a sipcia mangin an va hmu. Cule Lantak Puai zanriah an timtuah.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Cun simla a phak tikah Jesuh cu dungthluntu hleinih pawl thawn an va feh.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Cule cabuai ih caw an ei lai ah Jesuh nih, “Thutak in nan ta sim, nan lakih mi pakhat — kei thawn caw a ei khat tu — nih ka na zuar thok,” tiah a ti hnei.
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Dungthluntu pawl cu an riah a se ngai ih pakhat hnuk pakhat in, “Kei ka si maw?” tiah an ti.
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Jesuh nih an sinah, “Dungthluntu hleinih lakih mi pakhat, kei thawn kheng pakhat sungih sang a hnimtu hi a si.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Minung Fapa cu, a thuhla ngancia mangin, a feh taktak thok. Asinain Minung Fapa a zuartu pa cu a lamka a pit. Suak lo lawlaw in um sehla a hrangah cun a ṭha sawn thok naʼn!” tiah a ti.
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Cun caw an ei laiah, Jesuh nih sang cu a la, thlawsuah a pek hnukah a ṭhek ih a dungthluntu pawl sin a pe hnei, “La uh la ei uh, hihi ka taksa a si,” tiah a ti.
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Cule khuat cu a la ih lungawithu a sip hnukah a pe hnei ih an zaten an ding.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Cun Jesuh nih an sinah, “Hihi mi tamngai hrangah ka thletmi, ka thisen ih thukam a i.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Thutak in nan ta sim, Pathian Uknak sungih sabit ti thar ka din sal lai hlan lo hivai sabit ti cu ka ding i thok lo,” tiah a ti.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Cule hla an sa ih Olif Tlang ah an feh.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Cun Jesuh nih an sinah, “Nan zaten ka na zuangta colh thok ih ka na ramta eng thok. Zangahtihle ‘Tuukhal cu ka thawi thok ih, tuu pawl cu an ṭhekdarh colh thok,’ tiah ca thianghlim ah ngan a i.
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Asinain ka thawhsal hnukah Galilee ah nan hmai ah ka feh thok,” tiah a ti.
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Peter nih a sinah, “Midang pawl nih ta zuangta colh khaw seula, kei cu ka zuang thok lo,” tiah a ti.
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Cule Jesuh nih a sinah, “Thutak in nan ta sim, nihin zan ah, ar vei nih a khuan hlanah vei thum ka na phatsan thok,” tiah a ti.
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Asinain Peter nih nasa hlehhlo in, “Nang thawn thi ding i hman ningla, ta phatsan hrimhrim thok lo,” tiah a ti.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Cun Gethsemane tihmi hmun an va ban ih Jesuh nih a dungthluntu pawl sinah, “Thla ka cam sung aiva hi to khan uh,” tiah a ti.
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Cule Peter, James le Johan cu a sinah a ṭhi ta hnei. Jesuh cu khuaruahhar le vansang ngai in a um ih,
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 an sinah, “Ka thinlung hi thihnak tlak khop in rauh ngai a riah a se. Hiva ah si khan uh la ka hngak uh,” tiah a ti.
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Cun hmunhla deuh ah a feh ih leilung ah a bok, cule a canthiam a sih ahcun cuvai can cu ka sin in lan ter, tiah thla a cam.
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Cule, “Abba, ka Pa, na hrangah cun zang hmahhmah a cangthei colh. Hivai khuat hi ka sin in la hram. Asinain ka duh mangin i hlah seh, na duh mangin i sawn seh,” tiah a ti.
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Cun Jesuh cu a dungthluntu pawl sinah a kir sal ih an ihhmulh khi a hmu. Cule Peter sinah, “Simon, na ihhmul maw? Nazi pakhat te hman ka na hngak thei lo maw?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Tukforhnak ih nan luh lonak dingah ihhmul loʼn hngak uh la thla cam uh. Thlarau nih a duh naʼn taksa cu a ṭawnṭai!” tiah a ti.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Cule Jesuh cu a feh sal ih a hmasa mang thotho in thla a cam sal.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Cun a kir sal sei ih an ihhmulh cu a hmu hnei sei, zangahtihle an mit a rit tuk. Zangtin kan sawn sal thok tih khaw an fiah lo.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 A vei thumnak a kir sal ih an sinah, “Nan ihhmul rih thotho a si maw? Nan cawlhnga rih zikzik maw? A tawk i. A tikcu a kim i. Minung Fapa cu misual pawl kut sungah zuar a i cem.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Tho uh, feh u sing. Zohhnik uh, ka na zuartu pa a ban i,” tiah a ti.
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Cun a ṭon berbo laiah, hmakhatte ah, dungthluntu hleinih lakih pakhat, Judas cu puithiam upa pawl, daanthiam pawl le mi upa pawl ih thlahmi talhvawng le ralnam keng miburpi thawn an tiang
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Mi zuartu pa nih, “Ka hnap thokmi pa cu nan tlaih duhmi pa a i. Tlai uhla ṭhaten kil pit in ṭhi ta uh,” tiah hminhlitnak a pe hnei cia.
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Judas cu a tian cang in Jesuh sin a feh lohli ih, “Rabbi,” tiah a ti ih a hnam.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Cun Jesuh cu an tlai ih an khit.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Asinain cuvai hmun ih a dingtu mi pakhat nih ralnam a zuk ih puithiam lubik ih sinum paiʼ nakawr cu ṭot in a sat.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Cule Jesuh nih an sinah, “Damiah tlai ding mangin ralnam le talhvawng thawn ka na tlai dingah maw nan tiang?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Biakinn ah thu zirh in ni cangcang nan sinah ka um ih ka na tlai eng lo. Asinain Ca Thianghlim cu a kim a ṭul,” tiah a ti.
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Cule a dungthluntu pawl nih an ramta ih an zuangta colh.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Cun puan pate kau a sinmi tlangval pakhat nih Jesuh cu a thlun. Ani khaw cu an tlai ve.
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 Asinain a puan pate cu a ramta ih taklawng in a zuang.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Cun Jesuh cu Puithiam lubik sinah an ṭhi ta ih puithiam upa pawl, mi upa pawl le daanthiam pawl cu an hmuakkhawm fa.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Cule Peter nih lam hlat nawn in puithiam upa ih tualhma tiang a thlun. Cule siahhlawh pawl sinah a to ih meisa a ai ve.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Puithiam upa pawl le khonsil upa pawl cu Jesuh thah theinak ding thu fiahpittu an hrawl, asinain an hmu lo.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Zangahtihle mi tamngai nih fiahpitnak diklo thawn sual an puh, asinain an thu a rual fa thiam lo.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Cun mi hrekkhat cu an ding ih, fiahpitnak diklo thawn sual an puh,
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 “Hi pa ih ṭonmi kan thei, ‘Minung ih sakmi hivai Biakinn hi ka siatbal thok ih ni thum sungah kut ih sak lo mi a dang pakhat ka sa thok,’ a ti,” tiah an ti.
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Asinain cuvai an fiahpitnak thu khaw cu an rual fa thiam cuang lo.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Cun Puithiam Lubik cu an lai fangah a hang ding ih, Jesuh sinah, “Zangkhaw na let hnei thok lo maw? Hi pawl nih ta dokalh in fiahpitnak thu an sipmi hi zangtin a si?” tiah a sut.
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Asinain Jesuh cu daiten a um ih zangkhaw a sawn lo. Puithiam Lubik nih, “Nang hi sunloihmi Pathian ih Fapa Khrih cu na si maw?” tiah a sut sal.
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Cule Jesuh nih, “Ka si, Minung Fapa cu Huham Cahnak neitu ih vorh la ah to in vancung ih khawdur pawl thawn a tian khaw na hmu leh thok,” tiah a ti.
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Cule Puithiam Lubik cu a hnipuan a phat ih, “Fiahpittu dang kan ṭul bet i maw?
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Pathian a thangsiat zia cu nan thei vek cem. Zangtin nan ruat?” tiah a ti.
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Cun mi hrekkhat nih cihrit an khak, a hmai an hup ih an thawng. Cule, “Hutu nih ta thawng? Kan sim hnik,” tiah an ti. Cun siahhlawh pawl nih an beng.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Cun Peter cu tualhma ih a um lai ah Puithiam Lubik ih siahhlawh pawl lak in numi pakhat cu a sinah a tiang.
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 Cule cuvai nu nih Peter meisa a aih lai cu a hmuh tikah a zoh ih, “Nang khaw Nazareth mi Jesuh thawn umkhatmi na si ve,” tiah a ti.
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Asinain Peter nih a el ih, “Ka fiah lo, zangtu na ṭon tih khaw ka fiah lo,” tiah a ti ih kotka la ah a feh. Cule ar a khuang.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Cun siahhlawh nu nih a va hmu seisei ih, a hram ih a dingtu pawl sinah, “Hi pa hi an lakih telmi a i,” tiah a ti.
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Asinain Peter nih a el seisei.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Cule Peter nih siatcam in thu a kam ih, “Nan sipmi pa hi hutu a si tih ka fiah hrimhrim lo,” tiah a ti.
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Cun hmakhatte ah a vei nihnak ar a khuang. Cule Peter cu Jesuh nih, “Ar vei nih khuang hlanah vei thum tiang ka na phatsan thok,” tih a sipmi cu a cing sal. Cun Peter cu a riahse in a ṭap.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.