Marcos 14

cfm (CFM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Lantak Puai le Colh tello Sang Puai kim ding cu ni nih kau a duh. Puithiam upa pawl le daanthiam pawl nih Jesuh cu a thupten tlaih thei dan ding le thah thei dan ding an hrawl.
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 Asinain, “Puai can ah cu i hlah seh, mipi pawl an buai pang thok,” tiah an ti.
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Cun Jesuh cu Bethani khua, pharfah a tuar ta dah tu Simon inn ah a um ih caw a ei lai ah, a man khung ngaimi le a thianghlim mi hriak rimhmui cu alabaster lung ih tuahmi thawl thawn kengta pit in numi nu pakhat cu a tiang. Cuvai thawl cu a phak ih hriak rimhmui cu Jesuh ih lu ah a burh.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Mi hrekkhat cu an thin a se ih, “Zangruangah hi hriak rimhmui cu a riaral ter men?
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Zangahtihle hivai hriak cu Ngun tangka zathum nakih tam ah zuar pit in mi fahrah pek sawn thok a i naʼn,” tiah an ti. Cule numi nu cu an mawhthluk.
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Asinain Jesuh nih, “A ma ten umter uh. Zangruangah numi nu cu nan hnaihnok ngelngo? Ani nih ka cungah thil ṭha a tuah.
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Zangahtihle mi fahrah pawl cu nan sin an um reuhro thok ih, nan duh tik poh ah an cungah thil ṭha nan tuah thei. Asinain kei cu nan sinah ka um reuhro thok lo.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Ani nih a tuah thei tawk a tuah cem. Ka na phumnak ding hrangah ka taksa ruangpum hriak a culh cia mi a i.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Cun thutak in nan ta sim, thuthang ṭha an sipnak leilung pumpuluk ah hivai a tuahmi thu hi ama hmulhlonak ah an sim reuhro thok,” tiah a ti.
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Cun dungthluntu lakih pakhat Judas Iskariot cu Jesuh zuar dingin puithiam upa pawl sinah a feh.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Cule puithiam upa pawl nih cuvai thu an theih tikah, an lung a awi ngai ih tangka pe dingin thu an kam. Cule Judas cu Jesuh zuar ding can remcang a hrawl.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 Cun Colh Telhlo Sang Puai, ni khatnak, Lantak Puai thawinak hrang tuu fa no thah ni ah, a dungthluntu pawl nih Jesuh sinah, “Lantak Puai caw cu khoitu ah ta timtuah sak nung la na duh?” tiah an sut.
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Cule a dungthluntu pawl lakih mi panih cu a hei thlah ih an sinah, “Khawpi sungah feh uhla tithawl cawitu pa thawn nan hmu fa thok, cule ani cu thlun uh.
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 Cun khoitu inn ih a luh khaw ah, a luhnak inn ih inntek sinah, ‘Sayapa nih, ka dungthluntu pawl thawn Lantak Puai caw kan einak ding mikhual khan cu khoitu hi a si? a ti,’ tiah sut uh.
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Cule ani nih timtuah ciami tlunta khan hnempi nan ta hmuh thok, cuva cu kan hrangah timtuah uh,” tiah a ti.
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Cun dungthluntu pawl cu an pok ih khawpi sung ah an feh. Jesuh ih a sipcia mangin an va hmu. Cule Lantak Puai zanriah an timtuah.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Cun simla a phak tikah Jesuh cu dungthluntu hleinih pawl thawn an va feh.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 Cule cabuai ih caw an ei lai ah Jesuh nih, “Thutak in nan ta sim, nan lakih mi pakhat — kei thawn caw a ei khat tu — nih ka na zuar thok,” tiah a ti hnei.
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Dungthluntu pawl cu an riah a se ngai ih pakhat hnuk pakhat in, “Kei ka si maw?” tiah an ti.
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 Jesuh nih an sinah, “Dungthluntu hleinih lakih mi pakhat, kei thawn kheng pakhat sungih sang a hnimtu hi a si.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Minung Fapa cu, a thuhla ngancia mangin, a feh taktak thok. Asinain Minung Fapa a zuartu pa cu a lamka a pit. Suak lo lawlaw in um sehla a hrangah cun a ṭha sawn thok naʼn!” tiah a ti.
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Cun caw an ei laiah, Jesuh nih sang cu a la, thlawsuah a pek hnukah a ṭhek ih a dungthluntu pawl sin a pe hnei, “La uh la ei uh, hihi ka taksa a si,” tiah a ti.
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Cule khuat cu a la ih lungawithu a sip hnukah a pe hnei ih an zaten an ding.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Cun Jesuh nih an sinah, “Hihi mi tamngai hrangah ka thletmi, ka thisen ih thukam a i.
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Thutak in nan ta sim, Pathian Uknak sungih sabit ti thar ka din sal lai hlan lo hivai sabit ti cu ka ding i thok lo,” tiah a ti.
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Cule hla an sa ih Olif Tlang ah an feh.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Cun Jesuh nih an sinah, “Nan zaten ka na zuangta colh thok ih ka na ramta eng thok. Zangahtihle ‘Tuukhal cu ka thawi thok ih, tuu pawl cu an ṭhekdarh colh thok,’ tiah ca thianghlim ah ngan a i.
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Asinain ka thawhsal hnukah Galilee ah nan hmai ah ka feh thok,” tiah a ti.
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Peter nih a sinah, “Midang pawl nih ta zuangta colh khaw seula, kei cu ka zuang thok lo,” tiah a ti.
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Cule Jesuh nih a sinah, “Thutak in nan ta sim, nihin zan ah, ar vei nih a khuan hlanah vei thum ka na phatsan thok,” tiah a ti.
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Asinain Peter nih nasa hlehhlo in, “Nang thawn thi ding i hman ningla, ta phatsan hrimhrim thok lo,” tiah a ti.
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Cun Gethsemane tihmi hmun an va ban ih Jesuh nih a dungthluntu pawl sinah, “Thla ka cam sung aiva hi to khan uh,” tiah a ti.
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Cule Peter, James le Johan cu a sinah a ṭhi ta hnei. Jesuh cu khuaruahhar le vansang ngai in a um ih,
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 an sinah, “Ka thinlung hi thihnak tlak khop in rauh ngai a riah a se. Hiva ah si khan uh la ka hngak uh,” tiah a ti.
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 Cun hmunhla deuh ah a feh ih leilung ah a bok, cule a canthiam a sih ahcun cuvai can cu ka sin in lan ter, tiah thla a cam.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Cule, “Abba, ka Pa, na hrangah cun zang hmahhmah a cangthei colh. Hivai khuat hi ka sin in la hram. Asinain ka duh mangin i hlah seh, na duh mangin i sawn seh,” tiah a ti.
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Cun Jesuh cu a dungthluntu pawl sinah a kir sal ih an ihhmulh khi a hmu. Cule Peter sinah, “Simon, na ihhmul maw? Nazi pakhat te hman ka na hngak thei lo maw?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Tukforhnak ih nan luh lonak dingah ihhmul loʼn hngak uh la thla cam uh. Thlarau nih a duh naʼn taksa cu a ṭawnṭai!” tiah a ti.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Cule Jesuh cu a feh sal ih a hmasa mang thotho in thla a cam sal.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Cun a kir sal sei ih an ihhmulh cu a hmu hnei sei, zangahtihle an mit a rit tuk. Zangtin kan sawn sal thok tih khaw an fiah lo.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 A vei thumnak a kir sal ih an sinah, “Nan ihhmul rih thotho a si maw? Nan cawlhnga rih zikzik maw? A tawk i. A tikcu a kim i. Minung Fapa cu misual pawl kut sungah zuar a i cem.
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Tho uh, feh u sing. Zohhnik uh, ka na zuartu pa a ban i,” tiah a ti.
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Cun a ṭon berbo laiah, hmakhatte ah, dungthluntu hleinih lakih pakhat, Judas cu puithiam upa pawl, daanthiam pawl le mi upa pawl ih thlahmi talhvawng le ralnam keng miburpi thawn an tiang
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 Mi zuartu pa nih, “Ka hnap thokmi pa cu nan tlaih duhmi pa a i. Tlai uhla ṭhaten kil pit in ṭhi ta uh,” tiah hminhlitnak a pe hnei cia.
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Judas cu a tian cang in Jesuh sin a feh lohli ih, “Rabbi,” tiah a ti ih a hnam.
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Cun Jesuh cu an tlai ih an khit.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Asinain cuvai hmun ih a dingtu mi pakhat nih ralnam a zuk ih puithiam lubik ih sinum paiʼ nakawr cu ṭot in a sat.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Cule Jesuh nih an sinah, “Damiah tlai ding mangin ralnam le talhvawng thawn ka na tlai dingah maw nan tiang?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Biakinn ah thu zirh in ni cangcang nan sinah ka um ih ka na tlai eng lo. Asinain Ca Thianghlim cu a kim a ṭul,” tiah a ti.
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Cule a dungthluntu pawl nih an ramta ih an zuangta colh.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Cun puan pate kau a sinmi tlangval pakhat nih Jesuh cu a thlun. Ani khaw cu an tlai ve.
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 Asinain a puan pate cu a ramta ih taklawng in a zuang.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Cun Jesuh cu Puithiam lubik sinah an ṭhi ta ih puithiam upa pawl, mi upa pawl le daanthiam pawl cu an hmuakkhawm fa.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Cule Peter nih lam hlat nawn in puithiam upa ih tualhma tiang a thlun. Cule siahhlawh pawl sinah a to ih meisa a ai ve.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 Puithiam upa pawl le khonsil upa pawl cu Jesuh thah theinak ding thu fiahpittu an hrawl, asinain an hmu lo.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 Zangahtihle mi tamngai nih fiahpitnak diklo thawn sual an puh, asinain an thu a rual fa thiam lo.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Cun mi hrekkhat cu an ding ih, fiahpitnak diklo thawn sual an puh,
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 “Hi pa ih ṭonmi kan thei, ‘Minung ih sakmi hivai Biakinn hi ka siatbal thok ih ni thum sungah kut ih sak lo mi a dang pakhat ka sa thok,’ a ti,” tiah an ti.
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Asinain cuvai an fiahpitnak thu khaw cu an rual fa thiam cuang lo.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Cun Puithiam Lubik cu an lai fangah a hang ding ih, Jesuh sinah, “Zangkhaw na let hnei thok lo maw? Hi pawl nih ta dokalh in fiahpitnak thu an sipmi hi zangtin a si?” tiah a sut.
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Asinain Jesuh cu daiten a um ih zangkhaw a sawn lo. Puithiam Lubik nih, “Nang hi sunloihmi Pathian ih Fapa Khrih cu na si maw?” tiah a sut sal.
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Cule Jesuh nih, “Ka si, Minung Fapa cu Huham Cahnak neitu ih vorh la ah to in vancung ih khawdur pawl thawn a tian khaw na hmu leh thok,” tiah a ti.
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 Cule Puithiam Lubik cu a hnipuan a phat ih, “Fiahpittu dang kan ṭul bet i maw?
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 Pathian a thangsiat zia cu nan thei vek cem. Zangtin nan ruat?” tiah a ti.
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Cun mi hrekkhat nih cihrit an khak, a hmai an hup ih an thawng. Cule, “Hutu nih ta thawng? Kan sim hnik,” tiah an ti. Cun siahhlawh pawl nih an beng.
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Cun Peter cu tualhma ih a um lai ah Puithiam Lubik ih siahhlawh pawl lak in numi pakhat cu a sinah a tiang.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 Cule cuvai nu nih Peter meisa a aih lai cu a hmuh tikah a zoh ih, “Nang khaw Nazareth mi Jesuh thawn umkhatmi na si ve,” tiah a ti.
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Asinain Peter nih a el ih, “Ka fiah lo, zangtu na ṭon tih khaw ka fiah lo,” tiah a ti ih kotka la ah a feh. Cule ar a khuang.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Cun siahhlawh nu nih a va hmu seisei ih, a hram ih a dingtu pawl sinah, “Hi pa hi an lakih telmi a i,” tiah a ti.
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Asinain Peter nih a el seisei.
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Cule Peter nih siatcam in thu a kam ih, “Nan sipmi pa hi hutu a si tih ka fiah hrimhrim lo,” tiah a ti.
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Cun hmakhatte ah a vei nihnak ar a khuang. Cule Peter cu Jesuh nih, “Ar vei nih khuang hlanah vei thum tiang ka na phatsan thok,” tih a sipmi cu a cing sal. Cun Peter cu a riahse in a ṭap.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.