Marcos 11
cfm (CFM) vs NVT
1 Cun Jerusalem la an naih i mepmo ih, Olif Tlang ih Bethfath le Bethani khua hram an bat tikah, Jesuh nih a dungthluntu panih cu a thlah hnei ih,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 an sinah, “Nan hmala ih khaw sungah feh uh, khaw sungih nan luh cangka in hutukhaw ih an to kel lomi lak note hri thawn an khihmi nan hmu thok. A hri cu phoih uhla duk ta uh.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Cule mi pakhat khat nih, ‘Zangah aitin nan tuah?’ tiah nan ta tih eng le, ‘Bawipa nih a ṭul, hi hmunah nan ta kuat sal lohli thok,’ ti uh,” tiah a ti.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Cun an feh ih lampi lengih kotka ah lak note an khih cu an hmu, cule a hri cu an phoih.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Cun cuvai hmun ih a dingmi mi hrekkhat nih, “Zangah lak note cu a hri nan phoih?” tiah an sut.
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Cule an ni nih Jesuh ih a sip hnei cia mangin an sim, cun an feh ter.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Cule Jesuh sinah lak note cu an ṭhi ta ih a cungah puan an thah sak ih Jesuh cu a cungah a to.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Cun minung tamngai nih zalam tluanah an puan an thap ih mi hrekkhat nih lo sungih sawlhnah an sat ih zalam tluanah an thap.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Cun a hmaiih a fehtu pawl le a dungih a thluntu pawl cu an hek ih, “Hosanna! Bawipa ih hmin in a tiangtu cu thlawsuah in um seh!
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 A tiang dingmi kan pa David ih uknak cu thlawsuah in um seh! A sangbik ah Hosanna!” tiah an ti.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Cule Jesuh cu Jerusalem ah a feh ih biakinn songah a lut. Thil hmahhmah a zoh colh hnukah, ni a sim i ih, dungthluntu hleinih pawl thawn Bethani khua ah an feh.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Cun a zingthlala ah, Bethani khua in an kirhsal tikah, Jesuh cu a caw a ṭam.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Cule lamhla nawnah a hnah a nim ngaimi thei kuang pakhat a hmu ih a thei ka hmuh pangah tiah thei kuang la cu a feh. Thei kuang umnak a bat tikah, a hnah hrello zangkhaw a hmu lo; zangahtihle thei a thei can a i lo.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Cutikah Jesuh nih thei kuang cu, “A kumkhua in hutukhaw nih na thei ei i nawn hlah seu,” tiah a ti.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Cun Jerusalem an ban. Cule Jesuh cu Biakinn songah a lut ih Biakinn songih thil zuartu pawl le thil leitu pawl dawisuah a thok. Cule Paisa thlengtu pawl ih cabuai le thute zuartu pawl ih tokheng pawl khaw a linglet colh.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Cule hutukhaw Biakinn songah zangtumang thilri khaw phur in vah a sian hnei lo.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Cun thu a zirh hnei ih an sinah, “Ca Thianghlim sungah ‘Ka inn cu miphun zate hrangah thlacamnak inn tiah kawh a i thok,’ tiah ngan a i lo mawh? Asinain damiah pawl ih rolhnak lungkuak ah nan tuah,” tiah a ti hnei.
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Puithiam upa pawl le daanthiam pawl nih cuvai cu an theih tikah, Jesuh cu an ṭih ruangah a thah thei dan ding an hrawl. Zangahtihle mipi zate cu Jesuh ih thuzirhmi ah an mang a bang.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Cun ni a sim i tikah Jesuh le a dungthluntu pawl cu khaw sung in an suak.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Cun a zingthlala zalam ih an feh laiah, a tawhram in a rocar mi thei kuang cu an hmu.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Cun Peter cu a cing sal ih Jesuh sinah, “Rabbi, Zohhnik aw! Na camsiatmi thei kuang cu a rocar colh,” tiah a ti.
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Cule Jesuh nih a let ih an sinah, “Pathian zum uh.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Thutak in nan ta sim, hutukhaw a thinlung sungah rinhelhnak nei lo in a sipmi mangin a cang tengteng thok tiah a zup ahcun, hivai tlang hi, thawnfa pit in tipi thuanthum sungah ṭil, tiah a titu cu a ṭon mangin tuahsak a i thok.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Curuangah nan ta sim, thlacamnak thawn nan hlerhmi hmahhmah hi kan ngah cem tiah zum uh la, cule nan ta a si thok.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Cun thla cam dingih nan din tikah, Van ih a um mi nan Pa nih nan sualnak pawl nan ta ngaihthiam theinak dingah, mi pakhat khat cungah lungkim lonak nan neih asihle ngaihthiam uh,” tiah a ti hnei.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 — ausente —
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Cun Jesuh le a dungthluntu pawl cu Jerusalem ah an ban sal. Cule Jesuh cu biakinn songih a feh laiah, puithiam upa pawl, daanthiam pawl le upa pawl nih an pha ih,
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Jesuh sinah, “Himang thil pawl hi hutu ih thuneihnak in na tuah hnei? Asihlole himang thil pawl tuah dingah hutu nih thuneihnak ta pe?” tiah an sut.
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Cule Jesuh nih an sinah, “Kei khaw thu pakhat nan ta sut ve thok ih, ka let uh. Cun zangtu thuneihnak thawn himang thil pawl ka tuah, tihmi nan ta sim thok.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Johan ih Baptisma hi vancung la in maw minung sin in a i? Ka let hnik uh,” tiah a ti hnei.
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Cun cuvai thu cu anma ten an relkhawm ih, “Van la in a i, tiah kan tih le, ‘Zangruangah Johan cu nan zum lo,’ tiah kan na ti thok.
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Cun ‘Minung sin in…,’ tiah kan ti thok maw?” (Zangahtihle mi hmahhmah nih Johan cu profet taktak a i tiah an pom ruangah mipi pawl an ṭih.)
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Curuangah Jesuh sinah “Kan fiah ve lo,” tiah an let.
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.