Marcos 11
cfm (CFM) vs BKJ
1 Cun Jerusalem la an naih i mepmo ih, Olif Tlang ih Bethfath le Bethani khua hram an bat tikah, Jesuh nih a dungthluntu panih cu a thlah hnei ih,
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 an sinah, “Nan hmala ih khaw sungah feh uh, khaw sungih nan luh cangka in hutukhaw ih an to kel lomi lak note hri thawn an khihmi nan hmu thok. A hri cu phoih uhla duk ta uh.
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Cule mi pakhat khat nih, ‘Zangah aitin nan tuah?’ tiah nan ta tih eng le, ‘Bawipa nih a ṭul, hi hmunah nan ta kuat sal lohli thok,’ ti uh,” tiah a ti.
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Cun an feh ih lampi lengih kotka ah lak note an khih cu an hmu, cule a hri cu an phoih.
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 Cun cuvai hmun ih a dingmi mi hrekkhat nih, “Zangah lak note cu a hri nan phoih?” tiah an sut.
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Cule an ni nih Jesuh ih a sip hnei cia mangin an sim, cun an feh ter.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Cule Jesuh sinah lak note cu an ṭhi ta ih a cungah puan an thah sak ih Jesuh cu a cungah a to.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Cun minung tamngai nih zalam tluanah an puan an thap ih mi hrekkhat nih lo sungih sawlhnah an sat ih zalam tluanah an thap.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Cun a hmaiih a fehtu pawl le a dungih a thluntu pawl cu an hek ih, “Hosanna! Bawipa ih hmin in a tiangtu cu thlawsuah in um seh!
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 A tiang dingmi kan pa David ih uknak cu thlawsuah in um seh! A sangbik ah Hosanna!” tiah an ti.
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Cule Jesuh cu Jerusalem ah a feh ih biakinn songah a lut. Thil hmahhmah a zoh colh hnukah, ni a sim i ih, dungthluntu hleinih pawl thawn Bethani khua ah an feh.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Cun a zingthlala ah, Bethani khua in an kirhsal tikah, Jesuh cu a caw a ṭam.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 Cule lamhla nawnah a hnah a nim ngaimi thei kuang pakhat a hmu ih a thei ka hmuh pangah tiah thei kuang la cu a feh. Thei kuang umnak a bat tikah, a hnah hrello zangkhaw a hmu lo; zangahtihle thei a thei can a i lo.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 Cutikah Jesuh nih thei kuang cu, “A kumkhua in hutukhaw nih na thei ei i nawn hlah seu,” tiah a ti.
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Cun Jerusalem an ban. Cule Jesuh cu Biakinn songah a lut ih Biakinn songih thil zuartu pawl le thil leitu pawl dawisuah a thok. Cule Paisa thlengtu pawl ih cabuai le thute zuartu pawl ih tokheng pawl khaw a linglet colh.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Cule hutukhaw Biakinn songah zangtumang thilri khaw phur in vah a sian hnei lo.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Cun thu a zirh hnei ih an sinah, “Ca Thianghlim sungah ‘Ka inn cu miphun zate hrangah thlacamnak inn tiah kawh a i thok,’ tiah ngan a i lo mawh? Asinain damiah pawl ih rolhnak lungkuak ah nan tuah,” tiah a ti hnei.
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Puithiam upa pawl le daanthiam pawl nih cuvai cu an theih tikah, Jesuh cu an ṭih ruangah a thah thei dan ding an hrawl. Zangahtihle mipi zate cu Jesuh ih thuzirhmi ah an mang a bang.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Cun ni a sim i tikah Jesuh le a dungthluntu pawl cu khaw sung in an suak.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Cun a zingthlala zalam ih an feh laiah, a tawhram in a rocar mi thei kuang cu an hmu.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Cun Peter cu a cing sal ih Jesuh sinah, “Rabbi, Zohhnik aw! Na camsiatmi thei kuang cu a rocar colh,” tiah a ti.
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Cule Jesuh nih a let ih an sinah, “Pathian zum uh.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 Thutak in nan ta sim, hutukhaw a thinlung sungah rinhelhnak nei lo in a sipmi mangin a cang tengteng thok tiah a zup ahcun, hivai tlang hi, thawnfa pit in tipi thuanthum sungah ṭil, tiah a titu cu a ṭon mangin tuahsak a i thok.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Curuangah nan ta sim, thlacamnak thawn nan hlerhmi hmahhmah hi kan ngah cem tiah zum uh la, cule nan ta a si thok.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 Cun thla cam dingih nan din tikah, Van ih a um mi nan Pa nih nan sualnak pawl nan ta ngaihthiam theinak dingah, mi pakhat khat cungah lungkim lonak nan neih asihle ngaihthiam uh,” tiah a ti hnei.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 — ausente —
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Cun Jesuh le a dungthluntu pawl cu Jerusalem ah an ban sal. Cule Jesuh cu biakinn songih a feh laiah, puithiam upa pawl, daanthiam pawl le upa pawl nih an pha ih,
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Jesuh sinah, “Himang thil pawl hi hutu ih thuneihnak in na tuah hnei? Asihlole himang thil pawl tuah dingah hutu nih thuneihnak ta pe?” tiah an sut.
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Cule Jesuh nih an sinah, “Kei khaw thu pakhat nan ta sut ve thok ih, ka let uh. Cun zangtu thuneihnak thawn himang thil pawl ka tuah, tihmi nan ta sim thok.
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Johan ih Baptisma hi vancung la in maw minung sin in a i? Ka let hnik uh,” tiah a ti hnei.
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Cun cuvai thu cu anma ten an relkhawm ih, “Van la in a i, tiah kan tih le, ‘Zangruangah Johan cu nan zum lo,’ tiah kan na ti thok.
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Cun ‘Minung sin in…,’ tiah kan ti thok maw?” (Zangahtihle mi hmahhmah nih Johan cu profet taktak a i tiah an pom ruangah mipi pawl an ṭih.)
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Curuangah Jesuh sinah “Kan fiah ve lo,” tiah an let.
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.