Marcos 10

cfm (CFM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Cun Jesuh cu cuvai hmun in a suak ih Jordan tikua ralkhat le Judea peng laah a feh. Mipi pawl cu a sinah an hmuakkhawm fa sei ih a tuah kel mangin thu a zirh hnei.
1 Saindo dali, ele foi para a região da Judéia, além do Jordão. As multidões voltaram a segui-lo pelo caminho e de novo ele pôs-se a ensiná-las, como era seu costume.
2 Cun Farasi pawl cu a sinah an feh ih, hneksak an duh ruangah, “Pami nih a nupi ma sehla daan nih a siang maw?” tiah thu an sut.
2 Chegaram os fariseus e perguntaram-lhe, para o pôr à prova, se era permitido ao homem repudiar sua mulher.
3 Jesuh nih a let hnei ih, “Moses nih zangtu thu nan ta pe?” tiah a sut hnei.
3 Ele respondeu-lhes: "Que vos ordenou Moisés?"
4 Cule an ni nih, “Moses nih maknak ca ngan pit in mak cu a siang,” tiah an ti.
4 Eles responderam: "Moisés permitiu escrever carta de divórcio e despedir a mulher."
5 Asinain Jesuh nih an sinah, “Nan lungruh tuk ruangah nan hrangah hi daan hi Moses nih a ngan.
5 Continuou Jesus: "Foi devido à dureza do vosso coração que ele vos deu essa lei;
6 Asinain sersiam thoktir ihsin ‘Pathian nih numi le pami a tuah.’
6 mas, no princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 ‘Curuangah pami nih a nu le pa ramta pit in a nupi a kop thok.
7 Por isso, deixará o homem pai e mãe e se unirá à sua mulher;
8 Cule taksa panih cu taksa pakhat ah an cang thok.’ Curuangah an ni cu panih an i, i lo, taksa pakhat an i sawn.
8 e os dois não serão senão uma só carne. Assim, já não são dois, mas uma só carne.
9 Curuangah Pathian ih a kop cem mi cu hutukhaw nih ṭhen hlah seu,” tiah a ti.
9 Não separe, pois, o homem o que Deus uniu."
10 Cun inn song an luh sal tikah, a dungthluntu pawl nih cuvai thu cu an sut sal.
10 Em casa, os discípulos fizeram-lhe perguntas sobre o mesmo assunto.
11 Cule Jesuh nih an sinah, “Hutukhaw a nupi ama ih nupi dang a ṭhit asihle ṭangṭawm sualnak a tuah.
11 E ele disse-lhes: "Quem repudia sua mulher e se casa com outra, comete adultério contra a primeira.
12 Cun numi khaw nih a pasal ama ih pasal dang a neih asihle ṭangṭawm sualnak a tuah,” tiah a ti.
12 E se a mulher repudia o marido e se casa com outro, comete adultério."
13 Cun mipi pawl nih, Jesuh ih tham dingah, nappang pawl cu a sinah an ṭhi. Cule a dungthluntu pawl nih cu pawl cu an tai.
13 Apresentaram-lhe então crianças para que as tocasse; mas os discípulos repreendiam os que as apresentavam.
14 Asinain Jesuh nih a hmuh tikah, a thin a se ih an sinah, “Nappang pawl cu ka sinah tiang seu, dawn hlah uh. Zangahtihle Pathian Uknak cu himang nappang pawl ih ta a i.
14 Vendo-o, Jesus indignou-se e disse-lhes: "Deixai vir a mim os pequequinos e não os impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se lhes assemelham.
15 Thutak in nan ta sim, ‘Hutu khaw sisehla nappang pawl mangin Pathian Uknak a cohlang lo tu cu Pathian Uknak sungah an lut thei kel thok lo,’ ” tiah a ti.
15 Em verdade vos digo: todo o que não receber o Reino de Deus com a mentalidade de uma criança, nele não entrará."
16 Cule nappang pawl cu a ban tlunah a cawi hnei, an tlunah a kut a suang ih thlawsuah a pe hnei.
16 Em seguida, ele as abraçou e as abençoou, impondo-lhes as mãos.
17 Cun Jesuh cu khual tlawn ding ih a suah zawngah, a sinah mi pakhat a zuang ih a khuk bil in, “Zirhtu ṭha, kumkhua nunnak ka co theinak dingah zangtu ka tuah thok?” tiah a sut.
17 Tendo ele saído para se pôr a caminho, veio alguém correndo e, dobrando os joelhos diante dele, suplicou-lhe: "Bom Mestre, que farei para alcançara vida eterna?"
18 Cule Jesuh nih a sinah, “Zangruangah zirhtu ṭha tiah ka na ko? Pathian hrello mi ṭha hukhaw an um lo.
18 Jesus disse-lhe: "Por que me chamas bom? Só Deus é bom.
19 Thupek pawl khi fiah kau hmah ci ee: ‘Mi that hlah, ṭangṭawm sualnak tuah hlah, lolak hlah, fiahpitnak dik lo rel hlah, mi deu hlah, na nu le pa cu upat hnei,’ ” tiah a ti.
19 Conheces os mandamentos: não mates; não cometas adultério; não furtes; não digas falso testemunho; não cometas fraudes; honra pai e mãe."
20 Cun ani nih Jesuh sinah, “Sayapa, cuvai pawl hmahhmah cu ka no lai ihsin ka thlun hnei colh cia mi an i,” tiah a ti.
20 Ele respondeu-lhe: "Mestre, tudo isto tenho observado desde a minha mocidade."
21 Cun Jesuh nih cuvai pa cu a zoh ih, a duhdawt, cule a sinah, “Thil pakhat na sam rih: feh la, na neihmi hmahhmah zuar pit in mi fahrah pawl pe hnei, cule vancung ah hlawnthil na nei thok. Cun ka dung ka thlun,” tiah a ti.
21 Jesus fixou nele o olhar, amou-o e disse-lhe: "Uma só coisa te falta; vai, vende tudo o que tens e dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu. Depois, vem e segue-me.
22 Cun cuvai pa cu Jesuh sipmi thu ah a riah a se ih thin nuam lo ngai in a feh, zangahtihle ani cu thilri tamngai a neih ruangah a i.
22 Ele entristeceu-se com estas palavras e foi-se todo abatido, porque possuía muitos bens.
23 Cun Jesuh cu a kiangkap a zoh ih a dungthluntu pawl sinah, “Paisa nei milian pawl hrangah Pathian Uknak sungih luh cu zangtlukin a har!” tiah a ti.
23 E, olhando Jesus em derredor, disse a seus discípulos: "Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os ricos!"
24 Cule a dungthluntu pawl cu a sipmi thu ah an mang a bang. Asinain Jesuh nih an sinah, “Fale pawl, Pathian Uknak sungih luh cu zangtlukin a har!
24 Os discípulos ficaram assombrados com suas palavras. Mas Jesus replicou: "Filhinhos, quão difícil é entrarem no Reino de Deus os que põem a sua confiança nas riquezas!
25 Pathian Uknak sungih milian pa a luh ding nakin ṭhim awng sungih kalauk luh ding hman a bai sawn,” tiah a sim hnei sal.
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar o rico no Reino de Deus."
26 Cun dungthluntu pawl cu an mang a bang hlehhlo ih, a sinah, “Asihle hutu rundam a i thei thok?” tiah an ti.
26 Eles ainda mais se admiravam, dizendo a si próprios: "Quem pode então salvar-se?"
27 Cule Jesuh nih a zoh hnei ih, an sinah, “Minung hrang ahcun thil cangthei lo a i, asinain Pathian hrang ahcun thil cangthei lo a i lo. Zangahtihle Pathian thawn cu zang hmahhmah hi a cangthei colh,” tiah a ti hnei.
27 Olhando Jesus para eles, disse: "Aos homens isto é impossível, mas não a Deus; pois a Deus tudo é possível.
28 Cutikah Peter nih a sinah, “Ngai hnik, zang hmahhmah ramta pit in na dung kan thlun,” tiah a ti.
28 Pedro começou a dizer-lhe: "Eis que deixamos tudo e te seguimos."
29 Cule Jesuh nih, “Thutak in nan ta sim, hutukhaw siseh la keimai ruang ah le thuthang ṭha ruang ah, a inn, a u le nau, a nu le pa, a fale, a leiram pawl a ramta tu cu,
29 Respondeu-lhe Jesus. "Em verdade vos digo: ninguém há que tenha deixado casa ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou filhos, ou terras por causa de mim e por causa do Evangelho
30 tun san sung ah tam sinsin a ngah thok. A inn, a u le nau, a nu, a fale leh a leiram pawl khaw a let zakhat in a ngah thok — hremnak pawl khaw a ngah thok. Cule a tiang lai dingmi san ah kumkhua nunnak a ngah thok.
30 que não receba, já neste século, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e terras, com perseguições e no século vindouro a vida eterna.
31 Asinain hmasabik a i mi, mi tampi cu netabik an i leh thok ih, netabik pawl cu hmasabik an i leh thok,” tiah a ti.
31 Muitos dos primeiros serão os últimos, e dos últimos serão os primeiros."
32 Cun Jerusalem la ih an feh lai ah Jesuh cu an hmai ah a feh khan, a dungthluntu pawl cu an mang a bang ih a thluntu midang pawl khaw an ṭih. Cule dungthluntu hleinih pawl cu hmun dang deuh ah a ṭhi ta hnei sal ih a tlunih thilcang dingmi pawl a sim hnei.
32 Estavam a caminho de Jerusalém e Jesus ia adiante deles. Estavam perturbados e o seguiam com medo. E tomando novamente a si os Doze, começou a predizer-lhes as coisas que lhe haviam de acontecer:
33 Jesuh nih, “Ngai hnik uh! Jerusalem khua kan ban thok ih, Minung Fapa cu puithiam upa pawl le daanthiam pawl kut ah pek a i thok. Cule an ni nih thi dingin mawh an puh thok, cule Zentail pawl sinah an ap thok.
33 "Eis que subimos a Jerusalém e o Filho do homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas; condená-lo-ão à morte e entregá-lo-ão aos gentios.
34 Cun hnihsuahsainak ah an hmang thok ih cihrit an khak thok, an thawi thok ih an that thok. Cule ni thum hnukah a thosal thok,” tiah a ti hnei.
34 Escarnecerão dele, cuspirão nele, açoitá-lo-ão, e hão de matá-lo; mas ao terceiro dia ele ressurgirá.
35 Cun Zebedi ih fapa James le Johan cu Jesuh sinah an feh ih, “Sayapa, thil ta hlermi hmahhmah kan tuahsak la kan duh,” tiah an ti.
35 Aproximaram-se de; Jesus Tiago e João, filhos de Zebedeu, e disseram-lhe: "Mestre, queremos que nos concedas tudo o que te pedirmos."
36 Cule Jesuh nih an sinah, “Zangtu tuahsak nan duh?” tiah a sut hnei.
36 "Que quereis que vos faça?"
37 Cule an ni nih a sinah, “Na sunlawinak ah na vorh la ah pakhat, na keh la ah pakhat, kan toter veve hram,” tiah an ti.
37 "Concede-nos que nos sentemos na tua glória, um à tua direita e outro à tua esquerda."
38 Asinain Jesuh nih an sinah, “Zangtu nan hler tihmi nan fiah lo. Ka din dingmi khuat hi nan ding thei thok maw? Asihlole ka co dingmi baptisma teh nan co thei thok maw?” tiah a ti hnei.
38 "Não sabeis o que pedis, retorquiu Jesus. Podeis vós beber o cálice que eu vou beber, ou ser batizados no batismo em que eu vou ser batizado?"
39 Cun an ni nih a sinah, “Kan tuah thei thok,” tiah an ti.
39 "Podemos", asseguraram eles. Jesus prosseguiu: "Vós bebereis o cálice que eu devo beber e sereis batizados no batismo em que eu devo ser batizado.
40 Asinain ka vorh la le ka keh la ih to ding thu cu kei ih pek dingmi a i lo; timtuah sak ciami pawl hrang sawn ah a i,” tiah a ti.
40 Mas, quanto ao assentardes à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim: o lugar compete àqueles a quem está destinado."
41 Cun cuvai thu cu a dang pahra pawl nih an theih tikah James le Johan cungah an lung a awi lo.
41 Ouvindo isto, os outros dez começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Cule Jesuh nih a sinah a ko hnei ih, an sinah, “Zentail pawl uktu dingih ruahmi pawl cu an mipi tlunah an bawisak fa ngai ih, an hotu pawl khaw an tlunah thu an nei ngai, tih cu nan fiah.
42 Jesus chamou-os e deu-lhes esta lição: "Sabeis que os que são considerados chefes das nações dominam sobre elas e os seus intendentes exercem poder sobre elas.
43 Asinain nan lakah cu hi mangin i ding a i lo. Hutu khaw nan lak ih hnem bik sih a duh ahcun nan siahhlawh i sawn seh.
43 Entre vós, porém, não será assim: todo o que quiser tornar-se grande entre vós, seja o vosso servo;
44 Cule hutukhaw nan lak ih hmasabik sih a duh ahcun nan zate ih sal i sawn seh.
44 e todo o que entre vós quiser ser o primeiro, seja escravo de todos.
45 Zangahtihle Minung Fapa hman riatmi i dingah a tiang lo, riantu i dingah le mi tamngai tlatnak hrangah a nunnak pe ding sawn ah a tiang,” tiah a ti.
45 Porque o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em redenção por muitos."
46 Cun Jesuh le a dungthluntu pawl cu Jerikho khua an ban; cule a dungthluntu pawl le mipi tamngai thawn Jerikho in an pawh zawngah, Timias ih fapa Bartimias, mitkhang kutdawh, cu lampi kap ah a to.
46 Chegaram a Jericó. Ao sair dali Jesus, seus discípulos e numerosa multidão, estava sentado à beira do caminho, mendigando, Bartimeu, que era cego, filho de Timeu.
47 Cule Nazareth mi Jesuh a si tih a theih tikah, a hek ih, “Jesuh, David Fapa, ka cungah thinfahnak nei hram!” tiah a ti.
47 Sabendo que era Jesus de Nazaré, começou a gritar: "Jesus, filho de Davi, em compaixão de mim!"
48 Cule mi tampi nih an tai ih, daiten um an forh. Asinain a hek hlehhlo ih, “David Fapa, ka cungah thinfahnak nei hram,” tiah a ti.
48 Muitos o repreendiam, para que se calasse, mas ele gritava ainda mais alto: "Filho de Davi, tem compaixão de mim!"
49 Cun Jesuh cu a cawlhnga ih, “Ko uh,” tiah a ti.
49 Jesus parou e disse: "Chamai-o" Chamaram o cego, dizendo-lhe: "Coragem! Levanta-te, ele te chama."
50 Cule a hnipuan cu a hlon ta ih, Jesuh sinah cun a pet vervo.
50 Lançando fora a capa, o cego ergueu-se dum salto e foi ter com ele.
51 Cule Jesuh nih a let ih, a sinah, “Na hrangah zangtu ta tuahsak na duh?” tiah a sut.
51 Jesus, tomando a palavra, perguntou-lhe: "Que queres que te faça? Rabôni, respondeu-lhe o cego, que eu veja!
52 Cule Jesuh nih a sinah, “Feh, na zupnak nih ta damter cem,” tiah a ti.
52 Jesus disse-lhe: Vai, a tua fé te salvou." No mesmo instante, ele recuperou a vista e foi seguindo Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.