Marcos 10

cfm (CFM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Cun Jesuh cu cuvai hmun in a suak ih Jordan tikua ralkhat le Judea peng laah a feh. Mipi pawl cu a sinah an hmuakkhawm fa sei ih a tuah kel mangin thu a zirh hnei.
1 E ele levantando-se dali, foi para o litoral da Judeia, além do Jordão; e novamente a multidão recorre a ele; e, como era seu costume, ele os ensinou novamente.
2 Cun Farasi pawl cu a sinah an feh ih, hneksak an duh ruangah, “Pami nih a nupi ma sehla daan nih a siang maw?” tiah thu an sut.
2 E os fariseus vindo até ele, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Jesuh nih a let hnei ih, “Moses nih zangtu thu nan ta pe?” tiah a sut hnei.
3 E ele, respondendo, disse-lhes: O que Moisés vos ordenou?
4 Cule an ni nih, “Moses nih maknak ca ngan pit in mak cu a siang,” tiah an ti.
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiá-la.
5 Asinain Jesuh nih an sinah, “Nan lungruh tuk ruangah nan hrangah hi daan hi Moses nih a ngan.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações ele vos escreveu esse mandamento.
6 Asinain sersiam thoktir ihsin ‘Pathian nih numi le pami a tuah.’
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 ‘Curuangah pami nih a nu le pa ramta pit in a nupi a kop thok.
7 Por isso deixará o homem pai e mãe, e se unirá à sua esposa;
8 Cule taksa panih cu taksa pakhat ah an cang thok.’ Curuangah an ni cu panih an i, i lo, taksa pakhat an i sawn.
8 e eles dois serão uma só carne; e assim não são mais dois, mas uma só carne.
9 Curuangah Pathian ih a kop cem mi cu hutukhaw nih ṭhen hlah seu,” tiah a ti.
9 Portanto, o que Deus uniu, nenhum homem o separe.
10 Cun inn song an luh sal tikah, a dungthluntu pawl nih cuvai thu cu an sut sal.
10 E, em casa, os seus discípulos o perguntaram novamente acerca do mesmo assunto.
11 Cule Jesuh nih an sinah, “Hutukhaw a nupi ama ih nupi dang a ṭhit asihle ṭangṭawm sualnak a tuah.
11 E ele lhes disse: Qualquer que despedir a sua esposa e casar com outra, comete adultério contra ela.
12 Cun numi khaw nih a pasal ama ih pasal dang a neih asihle ṭangṭawm sualnak a tuah,” tiah a ti.
12 E, se a mulher despedir a seu marido, e casar com outro, ela comete adultério.
13 Cun mipi pawl nih, Jesuh ih tham dingah, nappang pawl cu a sinah an ṭhi. Cule a dungthluntu pawl nih cu pawl cu an tai.
13 E lhe traziam criancinhas, para que as tocasse; e os seus discípulos repreendiam aos que as traziam.
14 Asinain Jesuh nih a hmuh tikah, a thin a se ih an sinah, “Nappang pawl cu ka sinah tiang seu, dawn hlah uh. Zangahtihle Pathian Uknak cu himang nappang pawl ih ta a i.
14 Mas Jesus, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as impeçais; porque de tais é o reino de Deus.
15 Thutak in nan ta sim, ‘Hutu khaw sisehla nappang pawl mangin Pathian Uknak a cohlang lo tu cu Pathian Uknak sungah an lut thei kel thok lo,’ ” tiah a ti.
15 Na verdade eu vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criancinha, não entrará nele.
16 Cule nappang pawl cu a ban tlunah a cawi hnei, an tlunah a kut a suang ih thlawsuah a pe hnei.
16 E ele, tomando-as nos seus braços, impôs suas mãos sobre elas, e as abençoou.
17 Cun Jesuh cu khual tlawn ding ih a suah zawngah, a sinah mi pakhat a zuang ih a khuk bil in, “Zirhtu ṭha, kumkhua nunnak ka co theinak dingah zangtu ka tuah thok?” tiah a sut.
17 E, estando ele pelo caminho, veio ali alguém correndo, e ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: Bom Mestre, o que farei para que eu possa herdar a vida eterna?
18 Cule Jesuh nih a sinah, “Zangruangah zirhtu ṭha tiah ka na ko? Pathian hrello mi ṭha hukhaw an um lo.
18 E Jesus lhe disse: Por que tu me chamas bom? Ninguém é bom, a não ser um, que é Deus.
19 Thupek pawl khi fiah kau hmah ci ee: ‘Mi that hlah, ṭangṭawm sualnak tuah hlah, lolak hlah, fiahpitnak dik lo rel hlah, mi deu hlah, na nu le pa cu upat hnei,’ ” tiah a ti.
19 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás, honra a teu pai e a tua mãe.
20 Cun ani nih Jesuh sinah, “Sayapa, cuvai pawl hmahhmah cu ka no lai ihsin ka thlun hnei colh cia mi an i,” tiah a ti.
20 E ele respondeu, dizendo: Mestre, tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
21 Cun Jesuh nih cuvai pa cu a zoh ih, a duhdawt, cule a sinah, “Thil pakhat na sam rih: feh la, na neihmi hmahhmah zuar pit in mi fahrah pawl pe hnei, cule vancung ah hlawnthil na nei thok. Cun ka dung ka thlun,” tiah a ti.
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai pelo teu caminho, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Cun cuvai pa cu Jesuh sipmi thu ah a riah a se ih thin nuam lo ngai in a feh, zangahtihle ani cu thilri tamngai a neih ruangah a i.
22 Mas ele, entristecendo-se com o que foi dito, foi embora afligido; pois ele tinha grandes posses.
23 Cun Jesuh cu a kiangkap a zoh ih a dungthluntu pawl sinah, “Paisa nei milian pawl hrangah Pathian Uknak sungih luh cu zangtlukin a har!” tiah a ti.
23 E Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Cule a dungthluntu pawl cu a sipmi thu ah an mang a bang. Asinain Jesuh nih an sinah, “Fale pawl, Pathian Uknak sungih luh cu zangtlukin a har!
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras. Mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas entrar no reino de Deus!
25 Pathian Uknak sungih milian pa a luh ding nakin ṭhim awng sungih kalauk luh ding hman a bai sawn,” tiah a sim hnei sal.
25 É mais fácil um camelo passar pelo olho da agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Cun dungthluntu pawl cu an mang a bang hlehhlo ih, a sinah, “Asihle hutu rundam a i thei thok?” tiah an ti.
26 E eles ficaram extremamente admirados, dizendo entre si: Quem então, poderá ser salvo?
27 Cule Jesuh nih a zoh hnei ih, an sinah, “Minung hrang ahcun thil cangthei lo a i, asinain Pathian hrang ahcun thil cangthei lo a i lo. Zangahtihle Pathian thawn cu zang hmahhmah hi a cangthei colh,” tiah a ti hnei.
27 E Jesus, olhando para eles, disse: Com homens isso é impossível, mas não com Deus; porque com Deus todas as coisas são possíveis.
28 Cutikah Peter nih a sinah, “Ngai hnik, zang hmahhmah ramta pit in na dung kan thlun,” tiah a ti.
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Cule Jesuh nih, “Thutak in nan ta sim, hutukhaw siseh la keimai ruang ah le thuthang ṭha ruang ah, a inn, a u le nau, a nu le pa, a fale, a leiram pawl a ramta tu cu,
29 E Jesus, respondendo, disse: Na verdade eu vos digo que não há nenhum homem, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por causa de mim e do evangelho,
30 tun san sung ah tam sinsin a ngah thok. A inn, a u le nau, a nu, a fale leh a leiram pawl khaw a let zakhat in a ngah thok — hremnak pawl khaw a ngah thok. Cule a tiang lai dingmi san ah kumkhua nunnak a ngah thok.
30 que não receba cem vezes mais, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Asinain hmasabik a i mi, mi tampi cu netabik an i leh thok ih, netabik pawl cu hmasabik an i leh thok,” tiah a ti.
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos, e os últimos, primeiros.
32 Cun Jerusalem la ih an feh lai ah Jesuh cu an hmai ah a feh khan, a dungthluntu pawl cu an mang a bang ih a thluntu midang pawl khaw an ṭih. Cule dungthluntu hleinih pawl cu hmun dang deuh ah a ṭhi ta hnei sal ih a tlunih thilcang dingmi pawl a sim hnei.
32 E eles estavam no caminho, subindo a Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, ele tomando novamente os doze, começou a dizer-lhes as coisas que deviam acontecer com ele,
33 Jesuh nih, “Ngai hnik uh! Jerusalem khua kan ban thok ih, Minung Fapa cu puithiam upa pawl le daanthiam pawl kut ah pek a i thok. Cule an ni nih thi dingin mawh an puh thok, cule Zentail pawl sinah an ap thok.
33 dizendo: Eis que vamos para Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes, e aos escribas, e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Cun hnihsuahsainak ah an hmang thok ih cihrit an khak thok, an thawi thok ih an that thok. Cule ni thum hnukah a thosal thok,” tiah a ti hnei.
34 e eles zombarão dele, e o açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
35 Cun Zebedi ih fapa James le Johan cu Jesuh sinah an feh ih, “Sayapa, thil ta hlermi hmahhmah kan tuahsak la kan duh,” tiah an ti.
35 E Tiago e João, filhos de Zebedeu, aproximaram-se dele, dizendo: Mestre, queremos que tu nos faças o que nós desejamos.
36 Cule Jesuh nih an sinah, “Zangtu tuahsak nan duh?” tiah a sut hnei.
36 E ele lhes disse: O que quereis que eu vos faça?
37 Cule an ni nih a sinah, “Na sunlawinak ah na vorh la ah pakhat, na keh la ah pakhat, kan toter veve hram,” tiah an ti.
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nós possamos nos assentar, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
38 Asinain Jesuh nih an sinah, “Zangtu nan hler tihmi nan fiah lo. Ka din dingmi khuat hi nan ding thei thok maw? Asihlole ka co dingmi baptisma teh nan co thei thok maw?” tiah a ti hnei.
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e serdes batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Cun an ni nih a sinah, “Kan tuah thei thok,” tiah an ti.
39 E eles lhe disseram: Nós podemos. Jesus, porém, disse-lhes: De fato, bebereis o cálice que eu bebo, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Asinain ka vorh la le ka keh la ih to ding thu cu kei ih pek dingmi a i lo; timtuah sak ciami pawl hrang sawn ah a i,” tiah a ti.
40 porém, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não é meu para dar; mas o será dado àqueles a quem está preparado.
41 Cun cuvai thu cu a dang pahra pawl nih an theih tikah James le Johan cungah an lung a awi lo.
41 E os dez, tendo ouvido isso, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Cule Jesuh nih a sinah a ko hnei ih, an sinah, “Zentail pawl uktu dingih ruahmi pawl cu an mipi tlunah an bawisak fa ngai ih, an hotu pawl khaw an tlunah thu an nei ngai, tih cu nan fiah.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, exercem senhorio sobre eles, e que sobre eles uns dos seus grandes exercem autoridade.
43 Asinain nan lakah cu hi mangin i ding a i lo. Hutu khaw nan lak ih hnem bik sih a duh ahcun nan siahhlawh i sawn seh.
43 Mas não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será o vosso ministro,
44 Cule hutukhaw nan lak ih hmasabik sih a duh ahcun nan zate ih sal i sawn seh.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Zangahtihle Minung Fapa hman riatmi i dingah a tiang lo, riantu i dingah le mi tamngai tlatnak hrangah a nunnak pe ding sawn ah a tiang,” tiah a ti.
45 Porque até mesmo o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Cun Jesuh le a dungthluntu pawl cu Jerikho khua an ban; cule a dungthluntu pawl le mipi tamngai thawn Jerikho in an pawh zawngah, Timias ih fapa Bartimias, mitkhang kutdawh, cu lampi kap ah a to.
46 E eles chegaram a Jericó; e, saindo ele de Jericó com os seus discípulos e um grande número de pessoas, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado ao lado da estrada, mendigando.
47 Cule Nazareth mi Jesuh a si tih a theih tikah, a hek ih, “Jesuh, David Fapa, ka cungah thinfahnak nei hram!” tiah a ti.
47 E, ele ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Cule mi tampi nih an tai ih, daiten um an forh. Asinain a hek hlehhlo ih, “David Fapa, ka cungah thinfahnak nei hram,” tiah a ti.
48 E muitos mandaram que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Cun Jesuh cu a cawlhnga ih, “Ko uh,” tiah a ti.
49 E Jesus, parando, ordenou que ele fosse chamado; e eles chamaram o homem cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo, levanta-te; ele te chama.
50 Cule a hnipuan cu a hlon ta ih, Jesuh sinah cun a pet vervo.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi até Jesus.
51 Cule Jesuh nih a let ih, a sinah, “Na hrangah zangtu ta tuahsak na duh?” tiah a sut.
51 E Jesus, respondendo, disse-lhe: O que queres que eu te faça? E o homem cego lhe disse: Senhor, que eu receba a minha visão.
52 Cule Jesuh nih a sinah, “Feh, na zupnak nih ta damter cem,” tiah a ti.
52 E Jesus lhe disse: vai no teu caminho, a tua fé te curou. E ele imediatamente recebeu visão, e seguiu a Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.