Marcos 10

cfm (CFM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Cun Jesuh cu cuvai hmun in a suak ih Jordan tikua ralkhat le Judea peng laah a feh. Mipi pawl cu a sinah an hmuakkhawm fa sei ih a tuah kel mangin thu a zirh hnei.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Cun Farasi pawl cu a sinah an feh ih, hneksak an duh ruangah, “Pami nih a nupi ma sehla daan nih a siang maw?” tiah thu an sut.
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Jesuh nih a let hnei ih, “Moses nih zangtu thu nan ta pe?” tiah a sut hnei.
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 Cule an ni nih, “Moses nih maknak ca ngan pit in mak cu a siang,” tiah an ti.
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Asinain Jesuh nih an sinah, “Nan lungruh tuk ruangah nan hrangah hi daan hi Moses nih a ngan.
5 Então Jesus disse:
6 Asinain sersiam thoktir ihsin ‘Pathian nih numi le pami a tuah.’
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 ‘Curuangah pami nih a nu le pa ramta pit in a nupi a kop thok.
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 Cule taksa panih cu taksa pakhat ah an cang thok.’ Curuangah an ni cu panih an i, i lo, taksa pakhat an i sawn.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Curuangah Pathian ih a kop cem mi cu hutukhaw nih ṭhen hlah seu,” tiah a ti.
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Cun inn song an luh sal tikah, a dungthluntu pawl nih cuvai thu cu an sut sal.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Cule Jesuh nih an sinah, “Hutukhaw a nupi ama ih nupi dang a ṭhit asihle ṭangṭawm sualnak a tuah.
11 E Jesus respondeu:
12 Cun numi khaw nih a pasal ama ih pasal dang a neih asihle ṭangṭawm sualnak a tuah,” tiah a ti.
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Cun mipi pawl nih, Jesuh ih tham dingah, nappang pawl cu a sinah an ṭhi. Cule a dungthluntu pawl nih cu pawl cu an tai.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Asinain Jesuh nih a hmuh tikah, a thin a se ih an sinah, “Nappang pawl cu ka sinah tiang seu, dawn hlah uh. Zangahtihle Pathian Uknak cu himang nappang pawl ih ta a i.
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Thutak in nan ta sim, ‘Hutu khaw sisehla nappang pawl mangin Pathian Uknak a cohlang lo tu cu Pathian Uknak sungah an lut thei kel thok lo,’ ” tiah a ti.
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Cule nappang pawl cu a ban tlunah a cawi hnei, an tlunah a kut a suang ih thlawsuah a pe hnei.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Cun Jesuh cu khual tlawn ding ih a suah zawngah, a sinah mi pakhat a zuang ih a khuk bil in, “Zirhtu ṭha, kumkhua nunnak ka co theinak dingah zangtu ka tuah thok?” tiah a sut.
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Cule Jesuh nih a sinah, “Zangruangah zirhtu ṭha tiah ka na ko? Pathian hrello mi ṭha hukhaw an um lo.
18 Jesus respondeu:
19 Thupek pawl khi fiah kau hmah ci ee: ‘Mi that hlah, ṭangṭawm sualnak tuah hlah, lolak hlah, fiahpitnak dik lo rel hlah, mi deu hlah, na nu le pa cu upat hnei,’ ” tiah a ti.
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Cun ani nih Jesuh sinah, “Sayapa, cuvai pawl hmahhmah cu ka no lai ihsin ka thlun hnei colh cia mi an i,” tiah a ti.
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Cun Jesuh nih cuvai pa cu a zoh ih, a duhdawt, cule a sinah, “Thil pakhat na sam rih: feh la, na neihmi hmahhmah zuar pit in mi fahrah pawl pe hnei, cule vancung ah hlawnthil na nei thok. Cun ka dung ka thlun,” tiah a ti.
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 Cun cuvai pa cu Jesuh sipmi thu ah a riah a se ih thin nuam lo ngai in a feh, zangahtihle ani cu thilri tamngai a neih ruangah a i.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Cun Jesuh cu a kiangkap a zoh ih a dungthluntu pawl sinah, “Paisa nei milian pawl hrangah Pathian Uknak sungih luh cu zangtlukin a har!” tiah a ti.
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Cule a dungthluntu pawl cu a sipmi thu ah an mang a bang. Asinain Jesuh nih an sinah, “Fale pawl, Pathian Uknak sungih luh cu zangtlukin a har!
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Pathian Uknak sungih milian pa a luh ding nakin ṭhim awng sungih kalauk luh ding hman a bai sawn,” tiah a sim hnei sal.
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Cun dungthluntu pawl cu an mang a bang hlehhlo ih, a sinah, “Asihle hutu rundam a i thei thok?” tiah an ti.
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Cule Jesuh nih a zoh hnei ih, an sinah, “Minung hrang ahcun thil cangthei lo a i, asinain Pathian hrang ahcun thil cangthei lo a i lo. Zangahtihle Pathian thawn cu zang hmahhmah hi a cangthei colh,” tiah a ti hnei.
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Cutikah Peter nih a sinah, “Ngai hnik, zang hmahhmah ramta pit in na dung kan thlun,” tiah a ti.
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Cule Jesuh nih, “Thutak in nan ta sim, hutukhaw siseh la keimai ruang ah le thuthang ṭha ruang ah, a inn, a u le nau, a nu le pa, a fale, a leiram pawl a ramta tu cu,
29 Jesus respondeu:
30 tun san sung ah tam sinsin a ngah thok. A inn, a u le nau, a nu, a fale leh a leiram pawl khaw a let zakhat in a ngah thok — hremnak pawl khaw a ngah thok. Cule a tiang lai dingmi san ah kumkhua nunnak a ngah thok.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Asinain hmasabik a i mi, mi tampi cu netabik an i leh thok ih, netabik pawl cu hmasabik an i leh thok,” tiah a ti.
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Cun Jerusalem la ih an feh lai ah Jesuh cu an hmai ah a feh khan, a dungthluntu pawl cu an mang a bang ih a thluntu midang pawl khaw an ṭih. Cule dungthluntu hleinih pawl cu hmun dang deuh ah a ṭhi ta hnei sal ih a tlunih thilcang dingmi pawl a sim hnei.
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 Jesuh nih, “Ngai hnik uh! Jerusalem khua kan ban thok ih, Minung Fapa cu puithiam upa pawl le daanthiam pawl kut ah pek a i thok. Cule an ni nih thi dingin mawh an puh thok, cule Zentail pawl sinah an ap thok.
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 Cun hnihsuahsainak ah an hmang thok ih cihrit an khak thok, an thawi thok ih an that thok. Cule ni thum hnukah a thosal thok,” tiah a ti hnei.
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Cun Zebedi ih fapa James le Johan cu Jesuh sinah an feh ih, “Sayapa, thil ta hlermi hmahhmah kan tuahsak la kan duh,” tiah an ti.
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Cule Jesuh nih an sinah, “Zangtu tuahsak nan duh?” tiah a sut hnei.
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Cule an ni nih a sinah, “Na sunlawinak ah na vorh la ah pakhat, na keh la ah pakhat, kan toter veve hram,” tiah an ti.
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Asinain Jesuh nih an sinah, “Zangtu nan hler tihmi nan fiah lo. Ka din dingmi khuat hi nan ding thei thok maw? Asihlole ka co dingmi baptisma teh nan co thei thok maw?” tiah a ti hnei.
38 Jesus respondeu:
39 Cun an ni nih a sinah, “Kan tuah thei thok,” tiah an ti.
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 Asinain ka vorh la le ka keh la ih to ding thu cu kei ih pek dingmi a i lo; timtuah sak ciami pawl hrang sawn ah a i,” tiah a ti.
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Cun cuvai thu cu a dang pahra pawl nih an theih tikah James le Johan cungah an lung a awi lo.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Cule Jesuh nih a sinah a ko hnei ih, an sinah, “Zentail pawl uktu dingih ruahmi pawl cu an mipi tlunah an bawisak fa ngai ih, an hotu pawl khaw an tlunah thu an nei ngai, tih cu nan fiah.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Asinain nan lakah cu hi mangin i ding a i lo. Hutu khaw nan lak ih hnem bik sih a duh ahcun nan siahhlawh i sawn seh.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 Cule hutukhaw nan lak ih hmasabik sih a duh ahcun nan zate ih sal i sawn seh.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Zangahtihle Minung Fapa hman riatmi i dingah a tiang lo, riantu i dingah le mi tamngai tlatnak hrangah a nunnak pe ding sawn ah a tiang,” tiah a ti.
45 Porque até o
46 Cun Jesuh le a dungthluntu pawl cu Jerikho khua an ban; cule a dungthluntu pawl le mipi tamngai thawn Jerikho in an pawh zawngah, Timias ih fapa Bartimias, mitkhang kutdawh, cu lampi kap ah a to.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Cule Nazareth mi Jesuh a si tih a theih tikah, a hek ih, “Jesuh, David Fapa, ka cungah thinfahnak nei hram!” tiah a ti.
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Cule mi tampi nih an tai ih, daiten um an forh. Asinain a hek hlehhlo ih, “David Fapa, ka cungah thinfahnak nei hram,” tiah a ti.
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Cun Jesuh cu a cawlhnga ih, “Ko uh,” tiah a ti.
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Cule a hnipuan cu a hlon ta ih, Jesuh sinah cun a pet vervo.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Cule Jesuh nih a let ih, a sinah, “Na hrangah zangtu ta tuahsak na duh?” tiah a sut.
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Cule Jesuh nih a sinah, “Feh, na zupnak nih ta damter cem,” tiah a ti.
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.