Marcos 10
cfm (CFM) vs ARIB
1 Cun Jesuh cu cuvai hmun in a suak ih Jordan tikua ralkhat le Judea peng laah a feh. Mipi pawl cu a sinah an hmuakkhawm fa sei ih a tuah kel mangin thu a zirh hnei.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Cun Farasi pawl cu a sinah an feh ih, hneksak an duh ruangah, “Pami nih a nupi ma sehla daan nih a siang maw?” tiah thu an sut.
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Jesuh nih a let hnei ih, “Moses nih zangtu thu nan ta pe?” tiah a sut hnei.
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Cule an ni nih, “Moses nih maknak ca ngan pit in mak cu a siang,” tiah an ti.
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Asinain Jesuh nih an sinah, “Nan lungruh tuk ruangah nan hrangah hi daan hi Moses nih a ngan.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Asinain sersiam thoktir ihsin ‘Pathian nih numi le pami a tuah.’
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 ‘Curuangah pami nih a nu le pa ramta pit in a nupi a kop thok.
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 Cule taksa panih cu taksa pakhat ah an cang thok.’ Curuangah an ni cu panih an i, i lo, taksa pakhat an i sawn.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Curuangah Pathian ih a kop cem mi cu hutukhaw nih ṭhen hlah seu,” tiah a ti.
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Cun inn song an luh sal tikah, a dungthluntu pawl nih cuvai thu cu an sut sal.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Cule Jesuh nih an sinah, “Hutukhaw a nupi ama ih nupi dang a ṭhit asihle ṭangṭawm sualnak a tuah.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Cun numi khaw nih a pasal ama ih pasal dang a neih asihle ṭangṭawm sualnak a tuah,” tiah a ti.
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Cun mipi pawl nih, Jesuh ih tham dingah, nappang pawl cu a sinah an ṭhi. Cule a dungthluntu pawl nih cu pawl cu an tai.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Asinain Jesuh nih a hmuh tikah, a thin a se ih an sinah, “Nappang pawl cu ka sinah tiang seu, dawn hlah uh. Zangahtihle Pathian Uknak cu himang nappang pawl ih ta a i.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Thutak in nan ta sim, ‘Hutu khaw sisehla nappang pawl mangin Pathian Uknak a cohlang lo tu cu Pathian Uknak sungah an lut thei kel thok lo,’ ” tiah a ti.
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Cule nappang pawl cu a ban tlunah a cawi hnei, an tlunah a kut a suang ih thlawsuah a pe hnei.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Cun Jesuh cu khual tlawn ding ih a suah zawngah, a sinah mi pakhat a zuang ih a khuk bil in, “Zirhtu ṭha, kumkhua nunnak ka co theinak dingah zangtu ka tuah thok?” tiah a sut.
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Cule Jesuh nih a sinah, “Zangruangah zirhtu ṭha tiah ka na ko? Pathian hrello mi ṭha hukhaw an um lo.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Thupek pawl khi fiah kau hmah ci ee: ‘Mi that hlah, ṭangṭawm sualnak tuah hlah, lolak hlah, fiahpitnak dik lo rel hlah, mi deu hlah, na nu le pa cu upat hnei,’ ” tiah a ti.
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Cun ani nih Jesuh sinah, “Sayapa, cuvai pawl hmahhmah cu ka no lai ihsin ka thlun hnei colh cia mi an i,” tiah a ti.
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Cun Jesuh nih cuvai pa cu a zoh ih, a duhdawt, cule a sinah, “Thil pakhat na sam rih: feh la, na neihmi hmahhmah zuar pit in mi fahrah pawl pe hnei, cule vancung ah hlawnthil na nei thok. Cun ka dung ka thlun,” tiah a ti.
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Cun cuvai pa cu Jesuh sipmi thu ah a riah a se ih thin nuam lo ngai in a feh, zangahtihle ani cu thilri tamngai a neih ruangah a i.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Cun Jesuh cu a kiangkap a zoh ih a dungthluntu pawl sinah, “Paisa nei milian pawl hrangah Pathian Uknak sungih luh cu zangtlukin a har!” tiah a ti.
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Cule a dungthluntu pawl cu a sipmi thu ah an mang a bang. Asinain Jesuh nih an sinah, “Fale pawl, Pathian Uknak sungih luh cu zangtlukin a har!
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Pathian Uknak sungih milian pa a luh ding nakin ṭhim awng sungih kalauk luh ding hman a bai sawn,” tiah a sim hnei sal.
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Cun dungthluntu pawl cu an mang a bang hlehhlo ih, a sinah, “Asihle hutu rundam a i thei thok?” tiah an ti.
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Cule Jesuh nih a zoh hnei ih, an sinah, “Minung hrang ahcun thil cangthei lo a i, asinain Pathian hrang ahcun thil cangthei lo a i lo. Zangahtihle Pathian thawn cu zang hmahhmah hi a cangthei colh,” tiah a ti hnei.
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Cutikah Peter nih a sinah, “Ngai hnik, zang hmahhmah ramta pit in na dung kan thlun,” tiah a ti.
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Cule Jesuh nih, “Thutak in nan ta sim, hutukhaw siseh la keimai ruang ah le thuthang ṭha ruang ah, a inn, a u le nau, a nu le pa, a fale, a leiram pawl a ramta tu cu,
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 tun san sung ah tam sinsin a ngah thok. A inn, a u le nau, a nu, a fale leh a leiram pawl khaw a let zakhat in a ngah thok — hremnak pawl khaw a ngah thok. Cule a tiang lai dingmi san ah kumkhua nunnak a ngah thok.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Asinain hmasabik a i mi, mi tampi cu netabik an i leh thok ih, netabik pawl cu hmasabik an i leh thok,” tiah a ti.
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Cun Jerusalem la ih an feh lai ah Jesuh cu an hmai ah a feh khan, a dungthluntu pawl cu an mang a bang ih a thluntu midang pawl khaw an ṭih. Cule dungthluntu hleinih pawl cu hmun dang deuh ah a ṭhi ta hnei sal ih a tlunih thilcang dingmi pawl a sim hnei.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 Jesuh nih, “Ngai hnik uh! Jerusalem khua kan ban thok ih, Minung Fapa cu puithiam upa pawl le daanthiam pawl kut ah pek a i thok. Cule an ni nih thi dingin mawh an puh thok, cule Zentail pawl sinah an ap thok.
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Cun hnihsuahsainak ah an hmang thok ih cihrit an khak thok, an thawi thok ih an that thok. Cule ni thum hnukah a thosal thok,” tiah a ti hnei.
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Cun Zebedi ih fapa James le Johan cu Jesuh sinah an feh ih, “Sayapa, thil ta hlermi hmahhmah kan tuahsak la kan duh,” tiah an ti.
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Cule Jesuh nih an sinah, “Zangtu tuahsak nan duh?” tiah a sut hnei.
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Cule an ni nih a sinah, “Na sunlawinak ah na vorh la ah pakhat, na keh la ah pakhat, kan toter veve hram,” tiah an ti.
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Asinain Jesuh nih an sinah, “Zangtu nan hler tihmi nan fiah lo. Ka din dingmi khuat hi nan ding thei thok maw? Asihlole ka co dingmi baptisma teh nan co thei thok maw?” tiah a ti hnei.
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Cun an ni nih a sinah, “Kan tuah thei thok,” tiah an ti.
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Asinain ka vorh la le ka keh la ih to ding thu cu kei ih pek dingmi a i lo; timtuah sak ciami pawl hrang sawn ah a i,” tiah a ti.
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Cun cuvai thu cu a dang pahra pawl nih an theih tikah James le Johan cungah an lung a awi lo.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Cule Jesuh nih a sinah a ko hnei ih, an sinah, “Zentail pawl uktu dingih ruahmi pawl cu an mipi tlunah an bawisak fa ngai ih, an hotu pawl khaw an tlunah thu an nei ngai, tih cu nan fiah.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Asinain nan lakah cu hi mangin i ding a i lo. Hutu khaw nan lak ih hnem bik sih a duh ahcun nan siahhlawh i sawn seh.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Cule hutukhaw nan lak ih hmasabik sih a duh ahcun nan zate ih sal i sawn seh.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Zangahtihle Minung Fapa hman riatmi i dingah a tiang lo, riantu i dingah le mi tamngai tlatnak hrangah a nunnak pe ding sawn ah a tiang,” tiah a ti.
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Cun Jesuh le a dungthluntu pawl cu Jerikho khua an ban; cule a dungthluntu pawl le mipi tamngai thawn Jerikho in an pawh zawngah, Timias ih fapa Bartimias, mitkhang kutdawh, cu lampi kap ah a to.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Cule Nazareth mi Jesuh a si tih a theih tikah, a hek ih, “Jesuh, David Fapa, ka cungah thinfahnak nei hram!” tiah a ti.
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Cule mi tampi nih an tai ih, daiten um an forh. Asinain a hek hlehhlo ih, “David Fapa, ka cungah thinfahnak nei hram,” tiah a ti.
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Cun Jesuh cu a cawlhnga ih, “Ko uh,” tiah a ti.
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Cule a hnipuan cu a hlon ta ih, Jesuh sinah cun a pet vervo.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Cule Jesuh nih a let ih, a sinah, “Na hrangah zangtu ta tuahsak na duh?” tiah a sut.
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Cule Jesuh nih a sinah, “Feh, na zupnak nih ta damter cem,” tiah a ti.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.