2 Coríntios 12
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NVT
1 Bʉʉ weemdíh ded pah biíh ã yapatjidih wã jwʉ́ʉb naóhbipna caá. Queét yee bohénitboó “Jwiítjeh caá oo jʉ́mat dée jígohatdih enna, chah jéihnit jwĩ jʉmʉp”, ĩ niíj naóhna yʉh caá. Obohjeéhtih, jwĩ Maáh weemdíhbʉt oo máh enat dée pah ã jígohop jĩ. Páant ã jígohatjidih yeebdíh wã naóhbipna caá. Ded pah weemdíh ã jéihyaatdihbʉt wã naóhbipna caá.
1 É necessário prosseguir com meus motivos de orgulho. Mesmo que isso não me sirva de nada, vou lhes falar agora das visões e revelações que recebi do Senhor.
2 — ausente —
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado ao terceiro céu. Se foi no corpo ou fora do corpo, não sei; só Deus o sabe.
3 — ausente —
3 Sim, somente Deus sabe se foi no corpo ou fora do corpo. Mas eu sei
4 Ã pebhboó, Paraíso wʉ̃t jʉmʉpna jʉibínit, ã naáwáchah wã joyóp jĩ. Jwiít cã́acwãjeh jwĩ jéih naóh bʉʉjácat déedih wã joyóp jĩ. Páant caandíh wã joyóchah yʉhna, weemdíh ã jwʉ́ʉb naóh yapaat tʉ́ʉtcap jĩ.
4 que tal homem foi arrebatado ao paraíso e ouviu coisas tão maravilhosas que não podem ser expressas em palavras, coisas que a nenhum homem é permitido relatar.
5 — ausente —
5 Da experiência desse homem eu teria razão de me orgulhar, mas não o farei; na verdade, minhas fraquezas são minha única razão de orgulho.
6 — ausente —
6 Se quisesse me orgulhar, não seria insensato de fazê-lo, pois estaria dizendo a verdade. Mas não o farei, pois não quero que ninguém me dê crédito além do que pode ver em minha vida ou ouvir em minha mensagem,
7 Chah tʉ́ini oo jʉ́mat déedih enna, “Weém caá bácah chah jéihni”, wã niíj jenah joyát weemdíh ã tobohna caá. Páant ã tobohat pínahdih jéihna, Dios Satanásdih weemdíh yeejép ãt yapat tʉ́ʉtʉp taga, “Weemjéh wẽpcanni caá”, wã niíj jenah joyát pínah niijná.
7 ainda que eu tenha recebido revelações tão maravilhosas. Portanto, para evitar que eu me tornasse arrogante, foi-me dado um espinho na carne, um mensageiro de Satanás para me atormentar e impedir qualquer arrogância.
8 Pánih jʉmna, biíc peihcanni láa jwĩ Maáh Jesúsdih caán yeejép yapatdih ã yohat pínahdih wã ʉʉ́bʉ́p yʉh be.
8 Em três ocasiões, supliquei ao Senhor que o removesse,
9 Obohjeéhtih, weemdíh nin pah ã niíj jepahap be: “Caandíh wã yohcan niít. Obohjeéhtih, caandíh yohcan yʉhna, meemdíh bʉ́dí oinit, wã tʉ́i teo wáacbipna caá. Pánih wẽpcannijeh jʉmna, wã oi teo wáacat pínahdih chah ma bidbipna caá. Pánihna, meemdíh bʉ́dí wã teo wáacachah ennit, wã wẽpatboodíh nihat cã́acwã ĩ jéihbipna caá”, Jesús weemdíh ã niíj jepahap be. Páant ã niijíchah joinít, wã wẽpcatdih wã wẽi naóhbipna caá, ã wẽpatjĩh weemdíh bʉ́dí ã teo wáacat pínah niijná.
9 mas ele disse: “Minha graça é tudo de que você precisa. Meu poder opera melhor na fraqueza”. Portanto, agora fico feliz de me orgulhar de minhas fraquezas, para que o poder de Deus opere por meu intermédio.
10 Páant tigaá Jesúíh wã jʉmat jíib yeejép yapna, bʉ́dí wã wẽina caá. Bita weemdíh yeejép ĩ wéhenachah, yeejép ĩ chãjachah, ĩ jĩ́gahanachah, dedé biíh weemdíh yeejép ã yapachah yʉhna, wãpĩ́ tʉ́i jʉmna caá. Pánih wẽpcanni wã jʉmʉchah, Jesús ã wẽpatdih chah bʉ́dí bidnit, “Weém jéihcanni wã jʉmna yʉhna, ã teo wáacatjĩh wã tʉ́i bʉʉjábipna caá”, wã niíj jéihna caá.
10 Por isso aceito com prazer fraquezas e insultos, privações, perseguições e aflições que sofro por Cristo. Pois, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 Bita weemdíh yeejép ĩ naáwáchah joinít, yeébboó queétdih ñi naóh bóod chʉñʉchah, ãta tʉ́i tagaá. Obohjeéhtih, páant ñi niijcáh, weemjéh yeebdíh wã míic wẽi naóhna caá. Weém oboh jʉmni dée wã jʉmʉchah yʉhna, queét yee bohénit “Jwiít caá bácah Dios ã bohéát tʉ́ʉtnit”, niijnítboó wã chah ĩ jʉmcan caá.
11 Vocês me obrigaram a agir como insensato. Vocês é que deveriam me elogiar, pois, embora eu nada seja, não sou inferior a esses “superapóstolos”.
12 Ñijeéh wã jʉmʉchah, Dios ã naáwát tʉ́ʉtni wã jʉmatdih jʉ́ʉtíhna, ã wẽpatjĩh weemdíh bʉ́dí ãpĩ́ teo wáacap jĩ. Páant ã teo wáacachah, dawá láa wʉnnitdih booanit, nemépwãdihbʉt wã yohop jĩ. Pánih chãjnit, jwiít cã́acwã jwĩ jéih chãjca naáhdih ã wẽpatjĩhjeh wã chãj jʉ́ʉtʉp jĩ. Weemdíh eníhcannit ĩ yéejaíhichah yʉhna, wã chʉʉná yʉhna, wã teo cádahcap jĩ.
12 Quando estive com vocês, certamente dei provas de que sou apóstolo, pois com grande paciência realizei sinais, maravilhas e milagres entre vocês.
13 “Pablo jwĩjeéh jʉmna, biíh tʉ́tchidih moondíh ã tʉ́i chãjat pah jwiítdih ã tʉ́i chãjcap jĩ”, ¿yeéb ñi niíj jenah joí niít? Nihat tʉ́tchidih moondíh biíc yoobó wãpĩ́ tʉ́i chãjna caá. Obohjeéhtih, yeebdíhjeh wĩ́ih pínah dinerodih wã ʉʉ́bh tac bʉʉgácap jĩ. ¿Pánih ʉʉ́bh tac bʉʉgácan, yeebdíh wã yéej chãjnit jĩí? Caán yeejép ã jʉmʉchah, wã jĩ́gahna caá. Caán yéejatdih weemdíh ñi yohoó.
13 A única coisa que não fiz, e que faço nas outras igrejas, foi me tornar um peso para vocês. Perdoem-me por essa injustiça!
14 Nin wã naáwát pínahdih ñi tʉ́i joyoó: Chéne láa jʉibíniji bʉʉ ñi pebhna jwʉ́ʉb bejat tʉ́ʉt caá wã chãjap, páant mʉntih. Ñi pebhna jʉibínit, yeebdíh wĩ́ih dinero pínahdih con láa wã ʉʉ́bhcatji pah, bʉʉ láabʉt wã ʉʉ́bh tac bʉʉgácan niít. Ñíih dinerodih náahcan, Jesúsdih tʉ́i joinít ñi jʉmat caá yeebdíh wã náah yacap. Wébít ĩ mána ĩ náahatdih wʉ̃hnit pínah nihcan caá. Obohjeéhtih ĩ mána caá queét wébítboodíh ĩ náahatdih ĩpĩ́ wʉ̃hʉp. Páant ĩ chãjat pah yeéb wã weh panihnit ñi jʉmʉchah, wã náahatdih yeebdíh wã ʉʉ́bhcan niít.
14 Agora irei visitá-los pela terceira vez e não serei um peso para vocês. Não quero seus bens; quero vocês. Afinal, os filhos não ajuntam riquezas para os pais. Ao contrário, são os pais que ajuntam riquezas para os filhos.
15 Ñi íip panihni jʉmna, yeebdíh bʉ́dí oinit, nihat wã bíbohatdih wẽi wʉ̃hnit, yeebdíh wã teo wáaquíhna caá. Pánih teo wáaquíhna, bʉ́dí chʉʉná yʉhna, wã teo cádahcan niít. Páant yeebdíh chah wã oyochah yʉhna, ¿yeéb weemdíh nʉmp ñi oi niít?
15 Por vocês, de boa vontade me desgastarei e gastarei tudo que tenho, embora pareça que, quanto mais eu os ame, menos vocês me amam.
16 “Pablo jwĩjeéh jʉmnit, ã́ih pínah dinerodih ãpĩ́ ʉʉ́bh tac bʉʉgácap jĩ”, ñi niíj jéihna caá. Obohjeéhtih, biquína ñijeéh jʉmnit weemdíh nin pah ĩt niíj jenah joi tágaá: “Jwĩ́ih dinerodih moh yéejnitdih ã wʉ̃h wáacat tʉ́ʉtnit, jwiítdih jéihcha dʉ́ʉc wáiniabeh tagaá”, ĩ niíj jenah joiná caá.
16 Talvez reconheçam que não fui um peso para vocês, mas pensem que, mesmo assim, fui astuto e usei de artimanhas para tirar proveito de vocês.
17 Páant ĩ niiját pahjeh chãjni jʉmna, ¿ded pah tigaá caandíh wãta nih chãj? ¿Ñi pebhna wã wahnitdih nit beé yeebdíh wã jéihcha nʉʉmát tʉ́ʉtʉp? Páant wã chãjcap jĩ.
17 Mas como? Algum dos homens que lhes enviei se aproveitou de vocês?
18 Jã́tih Titodih ñi pebhna bejat tʉ́ʉtnit, biíh Jesúíhdihbʉt ãjeéh wã pej jʉm bejat tʉ́ʉtʉp jĩ. Páant ñi pebhboó jʉibínit, ¿Tito yeebdíh ã jéihcha nʉʉmnít jĩí? “Nʉʉmcánni caá”, ñi niíj jéihna caá. Jwiít chénat pah biíc yoobó jwĩ maáh ã weñat pínahdih chãjnit caá. Pánih jʉmnit, yeebdíh oinit, tʉ́inijeh ã chãjat pah, weembʉ́t biíc yoobó yeebdíh tʉ́inijeh wãpĩ́ chãjna caá.
18 Quando insisti com Tito para que fosse visitá-los e enviei com ele outro irmão, por acaso Tito os explorou? Não temos nós o mesmo espírito e andamos nos passos um do outro, agindo do mesmo modo?
19 Páant wã jãh niijíchah joinít, ¿ded pah ñita niíj jenah joí? “Caandíh jwĩ wẽi niiját pínahdihjeh caá ã bidip”, ¿ñi niíj jenah joí niít? Obohjeéhtih, weém Cristoíh jʉmna, Dios weemdíh ennit, “Ma tʉ́i chãjna beé”, ã wẽi niiját pínahdihjeh caá wã náahap. Yeebdíh teo wáaquíhna, ded pah wã chãjatjidih wã naóh beedánap be, jwĩ Maáhdih chah ñi tʉ́i jepahat pínah niijná.
19 Talvez vocês pensem que estamos apresentando desculpas. Não é verdade. Dizemos tais coisas como servos de Cristo, tendo Deus como testemunha. Tudo que fazemos, amados, é para fortalecê-los.
20 Ñi pebhboó wã jʉibínachah, wã náah yacat pah ñi chãjcah, bʉ́dí yeebdíh wã ʉ́ʉm yacna caá. Páant ñi tʉ́i chãjcah, caanná jʉibínit, weembʉ́t yeéb ñi náah yacat pah wãta chãjcan tagaá. Pánihna, yeebdíh bʉ́dí wã jenah joiná caá. ¿Páantjeh ñi míic jʉ̃ih niít? ¿Páantjeh bitaíh bií déedih ñi en ñinah íij niít? ¿Bʉ́dí ñi míic íija niít? ¿Biquína páantjeh ĩ́ih pínahdihjeh bid niít? ¿Bʉʉbʉt páantjeh bitadih ñi yee naóh niít? ¿Yeejép dooná ñi jʉmatdih ñi cádah jwʉhcan niít? ¿“Weém nihat jéihni caá”, páantjeh ñi míic wẽi niíj niít? ¿Tʉbit ñi míic en naóh cádah jwʉhcan niít? ¿Yeéb biquína ñi jenah joyátdihjeh niít ñi chãjap? Yeéb páant ñi chãjatdih wã ʉ́ʉm yacna caá.
20 Pois temo que, ao visitá-los, não goste daquilo que encontrarei e vocês não gostem de minha reação. Temo que encontre brigas, inveja, ira, egoísmo, calúnia, intrigas, arrogância e desordem.
21 Pánihna, ñi pebhna jʉibínit, ñi tʉ́ʉt nʉʉmcátdih wã enechah, Dios weemdíh ãta tíicat tʉ́ʉt tagaá. Jon jã́tih yéej chãjnitji dawá páantjeh ĩ yéej chãjatdih cádahcah enna, bʉ́dí wãta jĩ́gah taga. Ií náah chãjat, yeejép chãjíhat jenah joyát, ĩ náahat pahjeh chãjatdihbʉt ĩ cádahcah enna, bʉ́dí wãta jĩ́gah taga. Páant ñi chãjatdih páant bóojeh ñi cádahaá, caanná jʉibínit, wã jʉ̃ihcat pínah niijná.
21 Sim, temo que, ao visitá-los outra vez, Deus me humilhe diante de vocês e eu venha a me entristecer porque muitos de vocês não abandonaram os pecados que cometiam no passado e não se arrependeram de sua impureza, sua imoralidade sexual e seu anseio por prazeres sensuais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.