2 Coríntios 12
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NTLH
1 Bʉʉ weemdíh ded pah biíh ã yapatjidih wã jwʉ́ʉb naóhbipna caá. Queét yee bohénitboó “Jwiítjeh caá oo jʉ́mat dée jígohatdih enna, chah jéihnit jwĩ jʉmʉp”, ĩ niíj naóhna yʉh caá. Obohjeéhtih, jwĩ Maáh weemdíhbʉt oo máh enat dée pah ã jígohop jĩ. Páant ã jígohatjidih yeebdíh wã naóhbipna caá. Ded pah weemdíh ã jéihyaatdihbʉt wã naóhbipna caá.
1 Embora não adiante nada, eu preciso me gabar de mim mesmo. Agora vou falar a respeito das visões e revelações que o Senhor me tem dado.
2 — ausente —
2 Conheço um cristão que há catorze anos foi levado, de repente, até o mais alto céu. Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se ele teve uma visão; somente Deus sabe. Repito: sei que esse homem foi levado, de repente, ao paraíso . Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se foi uma visão; somente Deus sabe. E ali ele ouviu coisas que palavras humanas não conseguem contar.
4 Ã pebhboó, Paraíso wʉ̃t jʉmʉpna jʉibínit, ã naáwáchah wã joyóp jĩ. Jwiít cã́acwãjeh jwĩ jéih naóh bʉʉjácat déedih wã joyóp jĩ. Páant caandíh wã joyóchah yʉhna, weemdíh ã jwʉ́ʉb naóh yapaat tʉ́ʉtcap jĩ.
4 — ausente —
5 — ausente —
5 Eu me gabarei desse homem. Mas não me gabarei de mim mesmo, a não ser das coisas que mostram as minhas fraquezas.
6 — ausente —
6 No entanto, se eu quisesse me gabar de mim mesmo, isso não seria uma loucura, porque estaria dizendo a verdade. Mas eu não me gabarei, pois quero que a opinião que as pessoas têm de mim se baseie naquilo que me viram fazer e me ouviram dizer.
7 Chah tʉ́ini oo jʉ́mat déedih enna, “Weém caá bácah chah jéihni”, wã niíj jenah joyát weemdíh ã tobohna caá. Páant ã tobohat pínahdih jéihna, Dios Satanásdih weemdíh yeejép ãt yapat tʉ́ʉtʉp taga, “Weemjéh wẽpcanni caá”, wã niíj jenah joyát pínah niijná.
7 Mas, para que não ficasse orgulhoso demais por causa das coisas maravilhosas que vi, eu recebi uma doença dolorosa, que é como um espinho no meu corpo. Ela veio como um mensageiro de Satanás para me dar bofetadas e impedir que eu ficasse orgulhoso.
8 Pánih jʉmna, biíc peihcanni láa jwĩ Maáh Jesúsdih caán yeejép yapatdih ã yohat pínahdih wã ʉʉ́bʉ́p yʉh be.
8 Três vezes orei ao Senhor, pedindo que ele me tirasse esse sofrimento.
9 Obohjeéhtih, weemdíh nin pah ã niíj jepahap be: “Caandíh wã yohcan niít. Obohjeéhtih, caandíh yohcan yʉhna, meemdíh bʉ́dí oinit, wã tʉ́i teo wáacbipna caá. Pánih wẽpcannijeh jʉmna, wã oi teo wáacat pínahdih chah ma bidbipna caá. Pánihna, meemdíh bʉ́dí wã teo wáacachah ennit, wã wẽpatboodíh nihat cã́acwã ĩ jéihbipna caá”, Jesús weemdíh ã niíj jepahap be. Páant ã niijíchah joinít, wã wẽpcatdih wã wẽi naóhbipna caá, ã wẽpatjĩh weemdíh bʉ́dí ã teo wáacat pínah niijná.
9 Mas ele me respondeu: “A minha Portanto, eu me sinto muito feliz em me gabar das minhas fraquezas, para que assim a proteção do poder de Cristo esteja comigo.
10 Páant tigaá Jesúíh wã jʉmat jíib yeejép yapna, bʉ́dí wã wẽina caá. Bita weemdíh yeejép ĩ wéhenachah, yeejép ĩ chãjachah, ĩ jĩ́gahanachah, dedé biíh weemdíh yeejép ã yapachah yʉhna, wãpĩ́ tʉ́i jʉmna caá. Pánih wẽpcanni wã jʉmʉchah, Jesús ã wẽpatdih chah bʉ́dí bidnit, “Weém jéihcanni wã jʉmna yʉhna, ã teo wáacatjĩh wã tʉ́i bʉʉjábipna caá”, wã niíj jéihna caá.
10 Eu me alegro também com as fraquezas, os insultos, os sofrimentos, as perseguições e as dificuldades pelos quais passo por causa de Cristo. Porque, quando perco toda a minha força, então tenho a força de Cristo em mim.
11 Bita weemdíh yeejép ĩ naáwáchah joinít, yeébboó queétdih ñi naóh bóod chʉñʉchah, ãta tʉ́i tagaá. Obohjeéhtih, páant ñi niijcáh, weemjéh yeebdíh wã míic wẽi naóhna caá. Weém oboh jʉmni dée wã jʉmʉchah yʉhna, queét yee bohénit “Jwiít caá bácah Dios ã bohéát tʉ́ʉtnit”, niijnítboó wã chah ĩ jʉmcan caá.
11 Eu estou agindo como um louco, mas foram vocês que me obrigaram a isso. Porque vocês é que deviam falar bem de mim. Pois, mesmo que eu não valha nada, não sou inferior, de modo nenhum, a esses tais “superapóstolos” de vocês.
12 Ñijeéh wã jʉmʉchah, Dios ã naáwát tʉ́ʉtni wã jʉmatdih jʉ́ʉtíhna, ã wẽpatjĩh weemdíh bʉ́dí ãpĩ́ teo wáacap jĩ. Páant ã teo wáacachah, dawá láa wʉnnitdih booanit, nemépwãdihbʉt wã yohop jĩ. Pánih chãjnit, jwiít cã́acwã jwĩ jéih chãjca naáhdih ã wẽpatjĩhjeh wã chãj jʉ́ʉtʉp jĩ. Weemdíh eníhcannit ĩ yéejaíhichah yʉhna, wã chʉʉná yʉhna, wã teo cádahcap jĩ.
12 As coisas que provam que, de fato, sou apóstolo foram feitas entre vocês com muita paciência. Foram sinais, maravilhas e milagres.
13 “Pablo jwĩjeéh jʉmna, biíh tʉ́tchidih moondíh ã tʉ́i chãjat pah jwiítdih ã tʉ́i chãjcap jĩ”, ¿yeéb ñi niíj jenah joí niít? Nihat tʉ́tchidih moondíh biíc yoobó wãpĩ́ tʉ́i chãjna caá. Obohjeéhtih, yeebdíhjeh wĩ́ih pínah dinerodih wã ʉʉ́bh tac bʉʉgácap jĩ. ¿Pánih ʉʉ́bh tac bʉʉgácan, yeebdíh wã yéej chãjnit jĩí? Caán yeejép ã jʉmʉchah, wã jĩ́gahna caá. Caán yéejatdih weemdíh ñi yohoó.
13 Como é que vocês foram tratados pior do que as outras igrejas? A única diferença é que eu não exigi que vocês me ajudassem. Por favor, perdoem essa injustiça!
14 Nin wã naáwát pínahdih ñi tʉ́i joyoó: Chéne láa jʉibíniji bʉʉ ñi pebhna jwʉ́ʉb bejat tʉ́ʉt caá wã chãjap, páant mʉntih. Ñi pebhna jʉibínit, yeebdíh wĩ́ih dinero pínahdih con láa wã ʉʉ́bhcatji pah, bʉʉ láabʉt wã ʉʉ́bh tac bʉʉgácan niít. Ñíih dinerodih náahcan, Jesúsdih tʉ́i joinít ñi jʉmat caá yeebdíh wã náah yacap. Wébít ĩ mána ĩ náahatdih wʉ̃hnit pínah nihcan caá. Obohjeéhtih ĩ mána caá queét wébítboodíh ĩ náahatdih ĩpĩ́ wʉ̃hʉp. Páant ĩ chãjat pah yeéb wã weh panihnit ñi jʉmʉchah, wã náahatdih yeebdíh wã ʉʉ́bhcan niít.
14 Já estou preparado para fazer a minha terceira visita a vocês e novamente não vou exigir que vocês me ajudem. Eu quero vocês e não o dinheiro de vocês. Afinal de contas, são os pais que devem juntar dinheiro para os filhos, e não os filhos, para os pais.
15 Ñi íip panihni jʉmna, yeebdíh bʉ́dí oinit, nihat wã bíbohatdih wẽi wʉ̃hnit, yeebdíh wã teo wáaquíhna caá. Pánih teo wáaquíhna, bʉ́dí chʉʉná yʉhna, wã teo cádahcan niít. Páant yeebdíh chah wã oyochah yʉhna, ¿yeéb weemdíh nʉmp ñi oi niít?
15 Vou ficar contente em gastar tudo o que tenho e até a mim mesmo para ajudá-los. Será que vocês me amarão menos só porque eu os amo tanto?
16 “Pablo jwĩjeéh jʉmnit, ã́ih pínah dinerodih ãpĩ́ ʉʉ́bh tac bʉʉgácap jĩ”, ñi niíj jéihna caá. Obohjeéhtih, biquína ñijeéh jʉmnit weemdíh nin pah ĩt niíj jenah joi tágaá: “Jwĩ́ih dinerodih moh yéejnitdih ã wʉ̃h wáacat tʉ́ʉtnit, jwiítdih jéihcha dʉ́ʉc wáiniabeh tagaá”, ĩ niíj jenah joiná caá.
16 Portanto, vocês vão concordar que eu não exigi nada de vocês. Porém alguém poderá dizer que os enganei e tapeei com mentiras.
17 Páant ĩ niiját pahjeh chãjni jʉmna, ¿ded pah tigaá caandíh wãta nih chãj? ¿Ñi pebhna wã wahnitdih nit beé yeebdíh wã jéihcha nʉʉmát tʉ́ʉtʉp? Páant wã chãjcap jĩ.
17 Por acaso explorei vocês por meio de algum mensageiro que lhes mandei?
18 Jã́tih Titodih ñi pebhna bejat tʉ́ʉtnit, biíh Jesúíhdihbʉt ãjeéh wã pej jʉm bejat tʉ́ʉtʉp jĩ. Páant ñi pebhboó jʉibínit, ¿Tito yeebdíh ã jéihcha nʉʉmnít jĩí? “Nʉʉmcánni caá”, ñi niíj jéihna caá. Jwiít chénat pah biíc yoobó jwĩ maáh ã weñat pínahdih chãjnit caá. Pánih jʉmnit, yeebdíh oinit, tʉ́inijeh ã chãjat pah, weembʉ́t biíc yoobó yeebdíh tʉ́inijeh wãpĩ́ chãjna caá.
18 Eu pedi a Tito que fosse visitá-los e mandei com ele o outro irmão na fé. Por acaso Tito os explorou? Será que nós dois não temos agido do mesmo modo e com o mesmo espírito?
19 Páant wã jãh niijíchah joinít, ¿ded pah ñita niíj jenah joí? “Caandíh jwĩ wẽi niiját pínahdihjeh caá ã bidip”, ¿ñi niíj jenah joí niít? Obohjeéhtih, weém Cristoíh jʉmna, Dios weemdíh ennit, “Ma tʉ́i chãjna beé”, ã wẽi niiját pínahdihjeh caá wã náahap. Yeebdíh teo wáaquíhna, ded pah wã chãjatjidih wã naóh beedánap be, jwĩ Maáhdih chah ñi tʉ́i jepahat pínah niijná.
19 Talvez vocês pensem que estamos querendo nos defender diante de vocês, mas não é isso. Falamos como Cristo nos mandaria falar, na presença de Deus. E tudo o que fazemos, queridos amigos, é para ajudar vocês.
20 Ñi pebhboó wã jʉibínachah, wã náah yacat pah ñi chãjcah, bʉ́dí yeebdíh wã ʉ́ʉm yacna caá. Páant ñi tʉ́i chãjcah, caanná jʉibínit, weembʉ́t yeéb ñi náah yacat pah wãta chãjcan tagaá. Pánihna, yeebdíh bʉ́dí wã jenah joiná caá. ¿Páantjeh ñi míic jʉ̃ih niít? ¿Páantjeh bitaíh bií déedih ñi en ñinah íij niít? ¿Bʉ́dí ñi míic íija niít? ¿Biquína páantjeh ĩ́ih pínahdihjeh bid niít? ¿Bʉʉbʉt páantjeh bitadih ñi yee naóh niít? ¿Yeejép dooná ñi jʉmatdih ñi cádah jwʉhcan niít? ¿“Weém nihat jéihni caá”, páantjeh ñi míic wẽi niíj niít? ¿Tʉbit ñi míic en naóh cádah jwʉhcan niít? ¿Yeéb biquína ñi jenah joyátdihjeh niít ñi chãjap? Yeéb páant ñi chãjatdih wã ʉ́ʉm yacna caá.
20 Tenho medo de que, quando chegar aí, eu os encontre diferentes do que eu gostaria que fossem e que vocês me achem diferente do que gostariam que eu fosse. Tenho medo também de encontrar brigas e ciumeiras, ódio e egoísmo, insultos, falatório, orgulho e desordens.
21 Pánihna, ñi pebhna jʉibínit, ñi tʉ́ʉt nʉʉmcátdih wã enechah, Dios weemdíh ãta tíicat tʉ́ʉt tagaá. Jon jã́tih yéej chãjnitji dawá páantjeh ĩ yéej chãjatdih cádahcah enna, bʉ́dí wãta jĩ́gah taga. Ií náah chãjat, yeejép chãjíhat jenah joyát, ĩ náahat pahjeh chãjatdihbʉt ĩ cádahcah enna, bʉ́dí wãta jĩ́gah taga. Páant ñi chãjatdih páant bóojeh ñi cádahaá, caanná jʉibínit, wã jʉ̃ihcat pínah niijná.
21 Receio ainda que na minha próxima visita o meu Deus me humilhe diante de vocês e que eu tenha de chorar por muitos de vocês que continuam a cometer os mesmos pecados que cometiam no passado e não se arrependeram da sua imoralidade sexual, nem das relações sexuais proibidas, nem de outras coisas indecentes que faziam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.