2 Coríntios 12
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NVI
1 Bʉʉ weemdíh ded pah biíh ã yapatjidih wã jwʉ́ʉb naóhbipna caá. Queét yee bohénitboó “Jwiítjeh caá oo jʉ́mat dée jígohatdih enna, chah jéihnit jwĩ jʉmʉp”, ĩ niíj naóhna yʉh caá. Obohjeéhtih, jwĩ Maáh weemdíhbʉt oo máh enat dée pah ã jígohop jĩ. Páant ã jígohatjidih yeebdíh wã naóhbipna caá. Ded pah weemdíh ã jéihyaatdihbʉt wã naóhbipna caá.
1 É necessário que eu continue a gloriar-me com isso. Ainda que eu não ganhe nada com isso, passarei às visões e revelações do Senhor.
2 — ausente —
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado ao terceiro céu. Se foi no corpo ou fora do corpo, não sei; Deus o sabe.
3 — ausente —
3 E sei que esse homem — se no corpo ou fora do corpo, não sei, mas Deus o sabe —
4 Ã pebhboó, Paraíso wʉ̃t jʉmʉpna jʉibínit, ã naáwáchah wã joyóp jĩ. Jwiít cã́acwãjeh jwĩ jéih naóh bʉʉjácat déedih wã joyóp jĩ. Páant caandíh wã joyóchah yʉhna, weemdíh ã jwʉ́ʉb naóh yapaat tʉ́ʉtcap jĩ.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu coisas indizíveis, coisas que ao homem não é permitido falar.
5 — ausente —
5 Nesse homem me gloriarei, mas não em mim mesmo, a não ser em minhas fraquezas.
6 — ausente —
6 Mesmo que eu preferisse gloriar-me não seria insensato, porque estaria falando a verdade. Evito fazer isso para que ninguém pense a meu respeito mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Chah tʉ́ini oo jʉ́mat déedih enna, “Weém caá bácah chah jéihni”, wã niíj jenah joyát weemdíh ã tobohna caá. Páant ã tobohat pínahdih jéihna, Dios Satanásdih weemdíh yeejép ãt yapat tʉ́ʉtʉp taga, “Weemjéh wẽpcanni caá”, wã niíj jenah joyát pínah niijná.
7 Para impedir que eu me exaltasse por causa da grandeza dessas revelações, foi-me dado um espinho na carne, um mensageiro de Satanás, para me atormentar.
8 Pánih jʉmna, biíc peihcanni láa jwĩ Maáh Jesúsdih caán yeejép yapatdih ã yohat pínahdih wã ʉʉ́bʉ́p yʉh be.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o tirasse de mim.
9 Obohjeéhtih, weemdíh nin pah ã niíj jepahap be: “Caandíh wã yohcan niít. Obohjeéhtih, caandíh yohcan yʉhna, meemdíh bʉ́dí oinit, wã tʉ́i teo wáacbipna caá. Pánih wẽpcannijeh jʉmna, wã oi teo wáacat pínahdih chah ma bidbipna caá. Pánihna, meemdíh bʉ́dí wã teo wáacachah ennit, wã wẽpatboodíh nihat cã́acwã ĩ jéihbipna caá”, Jesús weemdíh ã niíj jepahap be. Páant ã niijíchah joinít, wã wẽpcatdih wã wẽi naóhbipna caá, ã wẽpatjĩh weemdíh bʉ́dí ã teo wáacat pínah niijná.
9 Mas ele me disse: "Minha graça é suficiente para você, pois o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza". Portanto, eu me gloriarei ainda mais alegremente em minhas fraquezas, para que o poder de Cristo repouse em mim.
10 Páant tigaá Jesúíh wã jʉmat jíib yeejép yapna, bʉ́dí wã wẽina caá. Bita weemdíh yeejép ĩ wéhenachah, yeejép ĩ chãjachah, ĩ jĩ́gahanachah, dedé biíh weemdíh yeejép ã yapachah yʉhna, wãpĩ́ tʉ́i jʉmna caá. Pánih wẽpcanni wã jʉmʉchah, Jesús ã wẽpatdih chah bʉ́dí bidnit, “Weém jéihcanni wã jʉmna yʉhna, ã teo wáacatjĩh wã tʉ́i bʉʉjábipna caá”, wã niíj jéihna caá.
10 Por isso, por amor de Cristo, regozijo-me nas fraquezas, nos insultos, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias. Pois, quando sou fraco é que sou forte.
11 Bita weemdíh yeejép ĩ naáwáchah joinít, yeébboó queétdih ñi naóh bóod chʉñʉchah, ãta tʉ́i tagaá. Obohjeéhtih, páant ñi niijcáh, weemjéh yeebdíh wã míic wẽi naóhna caá. Weém oboh jʉmni dée wã jʉmʉchah yʉhna, queét yee bohénit “Jwiít caá bácah Dios ã bohéát tʉ́ʉtnit”, niijnítboó wã chah ĩ jʉmcan caá.
11 Fui insensato, mas vocês me obrigaram a isso. Eu devia ser recomendado por vocês, pois em nada sou inferior aos "super-apóstolos", embora eu nada seja.
12 Ñijeéh wã jʉmʉchah, Dios ã naáwát tʉ́ʉtni wã jʉmatdih jʉ́ʉtíhna, ã wẽpatjĩh weemdíh bʉ́dí ãpĩ́ teo wáacap jĩ. Páant ã teo wáacachah, dawá láa wʉnnitdih booanit, nemépwãdihbʉt wã yohop jĩ. Pánih chãjnit, jwiít cã́acwã jwĩ jéih chãjca naáhdih ã wẽpatjĩhjeh wã chãj jʉ́ʉtʉp jĩ. Weemdíh eníhcannit ĩ yéejaíhichah yʉhna, wã chʉʉná yʉhna, wã teo cádahcap jĩ.
12 As marcas de um apóstolo — sinais, maravilhas e milagres — foram demonstradas entre vocês, com grande perseverança.
13 “Pablo jwĩjeéh jʉmna, biíh tʉ́tchidih moondíh ã tʉ́i chãjat pah jwiítdih ã tʉ́i chãjcap jĩ”, ¿yeéb ñi niíj jenah joí niít? Nihat tʉ́tchidih moondíh biíc yoobó wãpĩ́ tʉ́i chãjna caá. Obohjeéhtih, yeebdíhjeh wĩ́ih pínah dinerodih wã ʉʉ́bh tac bʉʉgácap jĩ. ¿Pánih ʉʉ́bh tac bʉʉgácan, yeebdíh wã yéej chãjnit jĩí? Caán yeejép ã jʉmʉchah, wã jĩ́gahna caá. Caán yéejatdih weemdíh ñi yohoó.
13 Em que vocês foram inferiores às outras igrejas, exceto no fato de eu nunca ter sido um peso para vocês? Perdoem-me esta ofensa!
14 Nin wã naáwát pínahdih ñi tʉ́i joyoó: Chéne láa jʉibíniji bʉʉ ñi pebhna jwʉ́ʉb bejat tʉ́ʉt caá wã chãjap, páant mʉntih. Ñi pebhna jʉibínit, yeebdíh wĩ́ih dinero pínahdih con láa wã ʉʉ́bhcatji pah, bʉʉ láabʉt wã ʉʉ́bh tac bʉʉgácan niít. Ñíih dinerodih náahcan, Jesúsdih tʉ́i joinít ñi jʉmat caá yeebdíh wã náah yacap. Wébít ĩ mána ĩ náahatdih wʉ̃hnit pínah nihcan caá. Obohjeéhtih ĩ mána caá queét wébítboodíh ĩ náahatdih ĩpĩ́ wʉ̃hʉp. Páant ĩ chãjat pah yeéb wã weh panihnit ñi jʉmʉchah, wã náahatdih yeebdíh wã ʉʉ́bhcan niít.
14 Agora, estou pronto para visitá-los pela terceira vez e não lhes serei um peso, porque o que desejo não são os seus bens, mas vocês mesmos. Além disso, os filhos não devem ajuntar riquezas para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ñi íip panihni jʉmna, yeebdíh bʉ́dí oinit, nihat wã bíbohatdih wẽi wʉ̃hnit, yeebdíh wã teo wáaquíhna caá. Pánih teo wáaquíhna, bʉ́dí chʉʉná yʉhna, wã teo cádahcan niít. Páant yeebdíh chah wã oyochah yʉhna, ¿yeéb weemdíh nʉmp ñi oi niít?
15 Assim, de boa vontade, por amor de vocês, gastarei tudo o que tenho e também me desgastarei pessoalmente. Visto que os amo tanto, devo ser menos amado?
16 “Pablo jwĩjeéh jʉmnit, ã́ih pínah dinerodih ãpĩ́ ʉʉ́bh tac bʉʉgácap jĩ”, ñi niíj jéihna caá. Obohjeéhtih, biquína ñijeéh jʉmnit weemdíh nin pah ĩt niíj jenah joi tágaá: “Jwĩ́ih dinerodih moh yéejnitdih ã wʉ̃h wáacat tʉ́ʉtnit, jwiítdih jéihcha dʉ́ʉc wáiniabeh tagaá”, ĩ niíj jenah joiná caá.
16 Seja como for, não lhes tenho sido um peso. No entanto, como sou astuto, eu os prendi com astúcia.
17 Páant ĩ niiját pahjeh chãjni jʉmna, ¿ded pah tigaá caandíh wãta nih chãj? ¿Ñi pebhna wã wahnitdih nit beé yeebdíh wã jéihcha nʉʉmát tʉ́ʉtʉp? Páant wã chãjcap jĩ.
17 Porventura eu os explorei por meio de alguém que lhes enviei?
18 Jã́tih Titodih ñi pebhna bejat tʉ́ʉtnit, biíh Jesúíhdihbʉt ãjeéh wã pej jʉm bejat tʉ́ʉtʉp jĩ. Páant ñi pebhboó jʉibínit, ¿Tito yeebdíh ã jéihcha nʉʉmnít jĩí? “Nʉʉmcánni caá”, ñi niíj jéihna caá. Jwiít chénat pah biíc yoobó jwĩ maáh ã weñat pínahdih chãjnit caá. Pánih jʉmnit, yeebdíh oinit, tʉ́inijeh ã chãjat pah, weembʉ́t biíc yoobó yeebdíh tʉ́inijeh wãpĩ́ chãjna caá.
18 Recomendei a Tito que os visitasse, acompanhado de outro irmão. Por acaso Tito os explorou? Não agimos nós no mesmo espírito e não seguimos os mesmos passos?
19 Páant wã jãh niijíchah joinít, ¿ded pah ñita niíj jenah joí? “Caandíh jwĩ wẽi niiját pínahdihjeh caá ã bidip”, ¿ñi niíj jenah joí niít? Obohjeéhtih, weém Cristoíh jʉmna, Dios weemdíh ennit, “Ma tʉ́i chãjna beé”, ã wẽi niiját pínahdihjeh caá wã náahap. Yeebdíh teo wáaquíhna, ded pah wã chãjatjidih wã naóh beedánap be, jwĩ Maáhdih chah ñi tʉ́i jepahat pínah niijná.
19 Vocês pensam que durante todo este tempo estamos nos defendendo perante vocês? Falamos diante de Deus como alguém que está em Cristo; e tudo o que fazemos, amados irmãos, é para fortalecê-los.
20 Ñi pebhboó wã jʉibínachah, wã náah yacat pah ñi chãjcah, bʉ́dí yeebdíh wã ʉ́ʉm yacna caá. Páant ñi tʉ́i chãjcah, caanná jʉibínit, weembʉ́t yeéb ñi náah yacat pah wãta chãjcan tagaá. Pánihna, yeebdíh bʉ́dí wã jenah joiná caá. ¿Páantjeh ñi míic jʉ̃ih niít? ¿Páantjeh bitaíh bií déedih ñi en ñinah íij niít? ¿Bʉ́dí ñi míic íija niít? ¿Biquína páantjeh ĩ́ih pínahdihjeh bid niít? ¿Bʉʉbʉt páantjeh bitadih ñi yee naóh niít? ¿Yeejép dooná ñi jʉmatdih ñi cádah jwʉhcan niít? ¿“Weém nihat jéihni caá”, páantjeh ñi míic wẽi niíj niít? ¿Tʉbit ñi míic en naóh cádah jwʉhcan niít? ¿Yeéb biquína ñi jenah joyátdihjeh niít ñi chãjap? Yeéb páant ñi chãjatdih wã ʉ́ʉm yacna caá.
20 Pois temo que, ao visitá-los, não os encontre como eu esperava, e que vocês não me encontrem como esperavam. Temo que haja entre vocês brigas, invejas, manifestações de ira, divisões, calúnias, intrigas, arrogância e desordem.
21 Pánihna, ñi pebhna jʉibínit, ñi tʉ́ʉt nʉʉmcátdih wã enechah, Dios weemdíh ãta tíicat tʉ́ʉt tagaá. Jon jã́tih yéej chãjnitji dawá páantjeh ĩ yéej chãjatdih cádahcah enna, bʉ́dí wãta jĩ́gah taga. Ií náah chãjat, yeejép chãjíhat jenah joyát, ĩ náahat pahjeh chãjatdihbʉt ĩ cádahcah enna, bʉ́dí wãta jĩ́gah taga. Páant ñi chãjatdih páant bóojeh ñi cádahaá, caanná jʉibínit, wã jʉ̃ihcat pínah niijná.
21 Receio que, ao visitá-los outra vez, o meu Deus me humilhe diante de vocês e eu lamente por causa de muitos que pecaram anteriormente e não se arrependeram da impureza, da imoralidade sexual e da libertinagem que praticaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.