1 Tessalonicenses 2
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs VC
1 Ñijeéh jʉmna, yeebdíh jwĩ bohénachah, tʉ́i wẽi joinít, ñi jepahap jĩ. Páant ñi jepahachah, jwĩ tewat oboh jʉmni nihcatdih ñi jéihna caá.
1 Bem sabeis, irmãos, que a nossa ida a vós não foi em vão.
2 “Pablowã jwiítdih enedih ĩ jʉ̃ʉ́wát pínah jã́tih, Filipos tʉ́tchiboó ĩ bohénachah, íijnit, caán tʉ́tchidih moón queétdih yeejép ĩ chãjap jĩ”, yeébboó ñi niíj náhnina nacaá. Obohjeéhtih, Filiposdih moón jwiítdih yeejép ĩ chãjachah yʉhna, ʉ́ʉmcanjeh, Jesúíh doonádih yeebdíhbʉt naáwádih jwĩ jʉibínap jĩ. Biquína ñíih tʉ́tchidih moón maáta jwiítdih ĩ naóh cádahat tʉ́ʉtʉchah yʉhna, Dios ã teo wáacatjĩh Jesúíh doonádih yeebdíh jwĩ tʉ́i naáwáp jĩ.
2 Apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como sabeis, ousamos, confiados em nosso Deus, pregar-vos o Evangelho de Deus em meio de muitas lutas.
3 “Pablowã yoobópdih ĩ naóhcan caá. Yeebdíh pánih bohéna, queétdih ñi weñat pínahdihjeh ĩ bidna caá”, biquína ĩ niíj yeena caá.
3 A nossa pregação não provém de erro, nem de intenções fraudulentas, nem de engano.
4 Obohjeéhtih, Dios jwĩ jenah joyátdih jéihni nin pah ã niíj naáwáp jĩ: “Jesúíh tʉ́ini doonádih ĩ naáwát pínah niijná, Pablowãdih wã wahbipna caá”, ã niijíp jĩ. Pánihna, caandíh naóhna, “Pablowã tʉ́i chãjnit caá”, bita ĩ niíj jenah joyát pínahdih jwĩ bidcan caá. Diosboó “Ĩ tʉ́i chãjna caá”, ã niiját pínahdihjeh bidnit, Jesúíh doonádih jwĩ naáwáp jĩ.
4 Mas, como Deus nos julgou dignos de nos confiar o Evangelho, falamos, não para agradar aos homens, e sim a Deus, que sonda os nossos corações.
5 Pánihna, yeebdíh naóhna, tʉ́ini niiját pah niijcán, ñíih bií déedih náahcan, ded pah jwĩ bohéátjidih ñi jéihna caá. Diosbʉt páant jwĩ chãjatjidih ã jéihna caá.
5 Com efeito, nunca usamos de adulação, como sabeis, nem fomos levados por fins interesseiros. Deus é testemunha.
6 “Pablowã chah jéihnit caá”, yeéb, bitabʉt ñi niíj jenah joicát pínah niijná, yeebdíh jwĩ bohénap jĩ.
6 Não buscamos glórias humanas, nem de vós nem de outros.
7 Jesucristoíh tʉ́ini doonádih yeebdíh naáwát tʉ́ʉtna, Dios ã wahnit jʉmna, yeebdíh bʉ́dí jwĩta jéih wʉt tagaá. Obohjeéhtih, pánih wʉtcan, bʉ́dí oinit, chaíhjeh bohéna, yeebdíh jwĩ yójahcap jĩ. Nomanih mi wʉ̃ʉ́hdih tʉ́inijeh mi en dawát pah yeebdíh jwĩ bohénap jĩ.
7 Na qualidade de apóstolos de Cristo, poderíamos apresentar-nos como pessoas de autoridade. Todavia, nos fizemos discretos no meio de vós. Como a mãe a acariciar os seus filhinhos,
8 Yeebdíh bʉ́dí oinit, wẽina, nihat yeó jáap jʉmat pah tʉ́ini doonádih jwĩ naáwáp jĩ. Bita jwiítdih ĩ mao yohíhatdih jéihna yʉhna, yeebdíh jwĩ teo wáac cádahcap jĩ.
8 assim, em nossa ternura por vós, desejávamos não só comunicar-vos o Evangelho de Deus, mas até a nossa própria vida, porquanto nos sois muito queridos.
9 “Jwĩjeéh ĩ jʉm láa, ĩ́ih bácah ã chʉʉnáchah yʉhna, bʉ́dí ĩ tewep jĩ”, ñi niíj náhnina nacaá. “Baáb jéenat pínah jã́tih teo jwíihnit, pʉ́ʉ́ nihat yeó jáap teo tã́ah bejnit, chei tac yoob póhba ĩpĩ́ teo cádahap jĩ. Pánihna, Dioíh tʉ́ini doonádih naóhnit, jwiítdih tac bʉʉgáíhcan, ĩ jeémát pínahdih jíib chãjat tʉ́ʉt niijná, bʉ́dí ĩ tewep jĩ”, ñi niíj jéihna caá.
9 Vós vos lembrais, irmãos, dos nossos trabalhos e de nossa fadiga. Trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, pregamo-vos o Evangelho de Deus.
10 “Jwĩjeéh jʉmna, Dios ã weñat pínahdihjeh chãjnit, ĩ tʉ́i jʉmʉp jĩ”, ñi niíj jéihna caá. Diosbʉt caandíh ã jéihna caá. Pánihna, bita “Pablowã yeejép ĩ jʉmʉp jĩ”, ĩ jéih niijcán caá.
10 Vós sois testemunhas, e também Deus, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos convosco que crestes.
11 — ausente —
11 E sabeis que procedemos com cada um de vós como um pai com seus filhos:
12 — ausente —
12 nós vos temos exortado, estimulado, conjurado a vos comportardes de maneira digna de Deus, que vos chama ao seu Reino e à sua glória.
13 Pánihna, yeebdíh jwĩ naáwátdih ñi tʉ́i jepahachah náhninit, bʉ́dí wẽinit, “Tʉ́ina caá, Paá”, Diosdih jwĩpĩ́ niijná caá. Ã naáwátdih yeebdíh jwĩ bohénachah, nin pah ñi niíj jenah joyóp jĩ: “Ĩ jenah joyátjĩhjeh naóhna ĩ chãjcan caá. Dios naáwát yoobát jwiítdih bohéna caá ĩ chãjap”, ñi niíj jenah joyóp jĩ. Pánih jenah joiná, caán naáwátdih joinít, Jesúsdih jepahna, tʉ́iniboodíh tʉ́ʉt nʉʉmná caá ñi chãjap.
13 Por isso é que também nós não cessamos de dar graças a Deus, porque recebestes a palavra de Deus, que de nós ouvistes, e a acolhestes, não como palavra de homens, mas como aquilo que realmente é, como palavra de Deus, que age eficazmente em vós, os fiéis.
14 Judea baácdih moón Dioíhwã ĩ jʉmat pah yeebbʉ́t biíc yoobó ñi jʉmna caá. Dios ã wahni Jesucristodih queét ĩ jepahat jíib, ĩ́ih baácdih moón judíowã, queétdih yeejép ĩ chãjap jĩ. Pánihat pah mʉntih, yeebbʉ́t Jesúsdih ñi jepahat jíib, ñíih baácdih moonjéh yeebdíh yeejép ĩt chãjap taga.
14 Com efeito, irmãos, vós vos tornastes imitadores das igrejas de Deus que estão na Judéia, das igrejas de Jesus Cristo. Tivestes que sofrer da parte dos vossos compatriotas o mesmo que eles sofreram dos judeus,
15 Queét judíowã jon jã́tih Dios naáwátdih naóh yapanitjidih yehna niijnít, ĩt mao yohop tajĩ. Tʉ́ttimah, jwĩ Maáh Jesucristodihbʉt ĩt mao yohop tajĩ. Tʉ́ttimah, Dios naáwátdih ñi joicát pínah niijná, jwiítboodíh ñíih tʉ́tchimant ĩ bacanap jĩ. Pánih chãjna, Diosdih bʉ́dí íijanit, nihat cã́acwãdihbʉt ĩ eníhcan caá.
15 aqueles judeus que mataram o Senhor Jesus, que nos perseguiram, que não são do agrado de Deus, que são inimigos de todos os homens,
16 Judíowã nihcannit iiguípna ĩ bejat déedih náahcan, Jesúíh doonádih naáwádih jwĩ bejechah, judíowã jwĩ naáwátdih ĩ jãhíhip yʉh jĩ. Pánihna, Diosdih yehna ĩ niiját jíib, íijnit, Dios queétdih bʉ́dí ã peéh chãjbipna caá.
16 visto que nos proíbem pregar aos gentios para que se salvem. E com isto vão enchendo sempre mais a medida dos seus pecados. Mas a ira de Deus acabou por atingi-los.
17 Yeebdíh wã cádah jʉ̃ʉ́wʉ́chah, wĩ́ih caolih ñijeéh ã páñap be. Maátcanjeh ñijeéh wihcan yʉhna, yeebdíh bʉ́dí jwĩ bidip be.
17 Nós, irmãos, separados de vós por algum tempo - de vista, não de coração -, temos o mais vivo e ardente desejo de vos rever.
18 Pánihna, bʉ́dí oina, yeebdíh enedih jwĩ jwʉ́ʉb bejíhip yʉh be. Weemjéh dawá láa yeebdíh bʉ́dí enedih wã bejíhichah yʉhna, Satanás jwĩ jib bejatdih ã jãhap jĩ.
18 Pelo que fizemos o possível por ir visitar-vos, ao menos eu, Paulo, em diversas ocasiões. Mas Satanás nos impediu.
19 Yeebdíh Jesúíh doonádih jwĩ naáwáchah, ñi tʉ́i joyátjidih náhninit, bʉ́dí jwĩ wẽina caá. Jwĩ Maáh Jesús ã jwʉ́ʉb dei jʉ̃ʉ́wʉ́chah, ñi jepahatjidih jenah joinít, bʉ́dí wẽina, “Jwĩ naóhniji tʉ́ini doonádih ĩ tʉ́i jepahap jĩ”, Jesúsdih jwĩ niíj naóhbipna caá.
19 Pois quem, senão vós, será a nossa esperança, a nossa alegria e a nossa coroa de glória ante nosso Senhor Jesus, no dia de sua vinda?
20 Pánihna, yeebdíh jwĩ naáwáchah, ñi jepahatji jíib, jwĩ Maáh jwiítdih ã wẽi naáwátdih jéihnit, jwiítbʉt bʉ́dí jwĩ wẽina caá.
20 Sim, sois vós a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.