1 Tessalonicenses 2
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NTLH
1 Ñijeéh jʉmna, yeebdíh jwĩ bohénachah, tʉ́i wẽi joinít, ñi jepahap jĩ. Páant ñi jepahachah, jwĩ tewat oboh jʉmni nihcatdih ñi jéihna caá.
1 Vocês sabem muito bem, irmãos, que a nossa visita não ficou sem proveito.
2 “Pablowã jwiítdih enedih ĩ jʉ̃ʉ́wát pínah jã́tih, Filipos tʉ́tchiboó ĩ bohénachah, íijnit, caán tʉ́tchidih moón queétdih yeejép ĩ chãjap jĩ”, yeébboó ñi niíj náhnina nacaá. Obohjeéhtih, Filiposdih moón jwiítdih yeejép ĩ chãjachah yʉhna, ʉ́ʉmcanjeh, Jesúíh doonádih yeebdíhbʉt naáwádih jwĩ jʉibínap jĩ. Biquína ñíih tʉ́tchidih moón maáta jwiítdih ĩ naóh cádahat tʉ́ʉtʉchah yʉhna, Dios ã teo wáacatjĩh Jesúíh doonádih yeebdíh jwĩ tʉ́i naáwáp jĩ.
2 Sabem também como fomos maltratados e insultados na cidade de Filipos, antes de chegarmos aí em Tessalônica. Fomos muito combatidos, mas o nosso Deus nos deu coragem para anunciar a vocês a boa notícia que vem dele.
3 “Pablowã yoobópdih ĩ naóhcan caá. Yeebdíh pánih bohéna, queétdih ñi weñat pínahdihjeh ĩ bidna caá”, biquína ĩ niíj yeena caá.
3 Aquilo que anunciamos a vocês não se baseia em erros ou em má intenção; e também não tentamos enganar ninguém.
4 Obohjeéhtih, Dios jwĩ jenah joyátdih jéihni nin pah ã niíj naáwáp jĩ: “Jesúíh tʉ́ini doonádih ĩ naáwát pínah niijná, Pablowãdih wã wahbipna caá”, ã niijíp jĩ. Pánihna, caandíh naóhna, “Pablowã tʉ́i chãjnit caá”, bita ĩ niíj jenah joyát pínahdih jwĩ bidcan caá. Diosboó “Ĩ tʉ́i chãjna caá”, ã niiját pínahdihjeh bidnit, Jesúíh doonádih jwĩ naáwáp jĩ.
4 Pelo contrário, sempre falamos como Deus quer que falemos, porque ele nos aprovou e nos deu a tarefa de anunciar o evangelho . Não queremos agradar as pessoas, mas a Deus, que põe à prova as nossas intenções.
5 Pánihna, yeebdíh naóhna, tʉ́ini niiját pah niijcán, ñíih bií déedih náahcan, ded pah jwĩ bohéátjidih ñi jéihna caá. Diosbʉt páant jwĩ chãjatjidih ã jéihna caá.
5 Pois vocês sabem muito bem que não usamos palavras bonitas para enganar vocês, nem procuramos tapear vocês para conseguir dinheiro. Deus é testemunha disso.
6 “Pablowã chah jéihnit caá”, yeéb, bitabʉt ñi niíj jenah joicát pínah niijná, yeebdíh jwĩ bohénap jĩ.
6 Nunca procuramos elogios de ninguém, nem de vocês nem de outros.
7 Jesucristoíh tʉ́ini doonádih yeebdíh naáwát tʉ́ʉtna, Dios ã wahnit jʉmna, yeebdíh bʉ́dí jwĩta jéih wʉt tagaá. Obohjeéhtih, pánih wʉtcan, bʉ́dí oinit, chaíhjeh bohéna, yeebdíh jwĩ yójahcap jĩ. Nomanih mi wʉ̃ʉ́hdih tʉ́inijeh mi en dawát pah yeebdíh jwĩ bohénap jĩ.
7 No entanto, tínhamos o direito de exigir de vocês alguma coisa, por sermos apóstolos de Cristo. Mas, quando estivemos com vocês, nós fomos como crianças, fomos como uma mãe ao cuidar dos seus filhos.
8 Yeebdíh bʉ́dí oinit, wẽina, nihat yeó jáap jʉmat pah tʉ́ini doonádih jwĩ naáwáp jĩ. Bita jwiítdih ĩ mao yohíhatdih jéihna yʉhna, yeebdíh jwĩ teo wáac cádahcap jĩ.
8 Nós os amávamos tanto, que gostaríamos de ter dado a vocês não somente a boa notícia que vem de Deus, mas até mesmo a nossa própria vida. Como nós os amávamos!
9 “Jwĩjeéh ĩ jʉm láa, ĩ́ih bácah ã chʉʉnáchah yʉhna, bʉ́dí ĩ tewep jĩ”, ñi niíj náhnina nacaá. “Baáb jéenat pínah jã́tih teo jwíihnit, pʉ́ʉ́ nihat yeó jáap teo tã́ah bejnit, chei tac yoob póhba ĩpĩ́ teo cádahap jĩ. Pánihna, Dioíh tʉ́ini doonádih naóhnit, jwiítdih tac bʉʉgáíhcan, ĩ jeémát pínahdih jíib chãjat tʉ́ʉt niijná, bʉ́dí ĩ tewep jĩ”, ñi niíj jéihna caá.
9 Irmãos, vocês com certeza lembram de como trabalhamos e lutamos para ganhar o nosso sustento. Trabalhávamos de dia e de noite a fim de não sermos uma carga para vocês, enquanto anunciávamos a vocês a boa notícia que vem de Deus.
10 “Jwĩjeéh jʉmna, Dios ã weñat pínahdihjeh chãjnit, ĩ tʉ́i jʉmʉp jĩ”, ñi niíj jéihna caá. Diosbʉt caandíh ã jéihna caá. Pánihna, bita “Pablowã yeejép ĩ jʉmʉp jĩ”, ĩ jéih niijcán caá.
10 Vocês são nossas testemunhas e Deus também de que o nosso comportamento entre vocês que creram foi limpo, correto e sem nenhuma falha.
11 — ausente —
11 Vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata os seus filhos.
12 — ausente —
12 Nós os animamos e aconselhamos para que vocês vivessem de uma maneira que agrade a Deus, que os chama para terem parte no seu Reino e na sua glória .
13 Pánihna, yeebdíh jwĩ naáwátdih ñi tʉ́i jepahachah náhninit, bʉ́dí wẽinit, “Tʉ́ina caá, Paá”, Diosdih jwĩpĩ́ niijná caá. Ã naáwátdih yeebdíh jwĩ bohénachah, nin pah ñi niíj jenah joyóp jĩ: “Ĩ jenah joyátjĩhjeh naóhna ĩ chãjcan caá. Dios naáwát yoobát jwiítdih bohéna caá ĩ chãjap”, ñi niíj jenah joyóp jĩ. Pánih jenah joiná, caán naáwátdih joinít, Jesúsdih jepahna, tʉ́iniboodíh tʉ́ʉt nʉʉmná caá ñi chãjap.
13 E existe outra razão pela qual sempre damos graças a Deus. Quando levamos a vocês a mensagem de Deus, vocês a ouviram e aceitaram. Não a aceitaram como uma mensagem que vem de pessoas, mas como a mensagem que vem de Deus, o que, de fato, ela é. Pois Deus está agindo em vocês, os que creem.
14 Judea baácdih moón Dioíhwã ĩ jʉmat pah yeebbʉ́t biíc yoobó ñi jʉmna caá. Dios ã wahni Jesucristodih queét ĩ jepahat jíib, ĩ́ih baácdih moón judíowã, queétdih yeejép ĩ chãjap jĩ. Pánihat pah mʉntih, yeebbʉ́t Jesúsdih ñi jepahat jíib, ñíih baácdih moonjéh yeebdíh yeejép ĩt chãjap taga.
14 Meus irmãos, o que aconteceu com vocês já havia acontecido também com as igrejas de Deus na Judeia, com o povo dali que pertence a Cristo Jesus. Vocês foram perseguidos pelos seus próprios patrícios do mesmo modo que os cristãos da Judeia foram perseguidos pelos judeus.
15 Queét judíowã jon jã́tih Dios naáwátdih naóh yapanitjidih yehna niijnít, ĩt mao yohop tajĩ. Tʉ́ttimah, jwĩ Maáh Jesucristodihbʉt ĩt mao yohop tajĩ. Tʉ́ttimah, Dios naáwátdih ñi joicát pínah niijná, jwiítboodíh ñíih tʉ́tchimant ĩ bacanap jĩ. Pánih chãjna, Diosdih bʉ́dí íijanit, nihat cã́acwãdihbʉt ĩ eníhcan caá.
15 Foram os judeus que mataram o Senhor Jesus e os profetas e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são inimigos de todos.
16 Judíowã nihcannit iiguípna ĩ bejat déedih náahcan, Jesúíh doonádih naáwádih jwĩ bejechah, judíowã jwĩ naáwátdih ĩ jãhíhip yʉh jĩ. Pánihna, Diosdih yehna ĩ niiját jíib, íijnit, Dios queétdih bʉ́dí ã peéh chãjbipna caá.
16 Tentam até nos impedir de anunciarmos a mensagem de salvação aos não judeus. Com isso eles completam o total dos pecados que eles têm cometido. Mas agora o castigo de Deus caiu finalmente sobre eles.
17 Yeebdíh wã cádah jʉ̃ʉ́wʉ́chah, wĩ́ih caolih ñijeéh ã páñap be. Maátcanjeh ñijeéh wihcan yʉhna, yeebdíh bʉ́dí jwĩ bidip be.
17 Irmãos, nós tivemos de nos separar de vocês por algum tempo. Estamos longe dos olhos, mas perto do coração. Sentimos muitas saudades de vocês e gostaríamos de vê-los outra vez.
18 Pánihna, bʉ́dí oina, yeebdíh enedih jwĩ jwʉ́ʉb bejíhip yʉh be. Weemjéh dawá láa yeebdíh bʉ́dí enedih wã bejíhichah yʉhna, Satanás jwĩ jib bejatdih ã jãhap jĩ.
18 Por isso quisemos ir até aí e fazer uma visita a vocês. Pelo menos eu, Paulo, quis fazer isso mais de uma vez, mas Satanás não nos deixou.
19 Yeebdíh Jesúíh doonádih jwĩ naáwáchah, ñi tʉ́i joyátjidih náhninit, bʉ́dí jwĩ wẽina caá. Jwĩ Maáh Jesús ã jwʉ́ʉb dei jʉ̃ʉ́wʉ́chah, ñi jepahatjidih jenah joinít, bʉ́dí wẽina, “Jwĩ naóhniji tʉ́ini doonádih ĩ tʉ́i jepahap jĩ”, Jesúsdih jwĩ niíj naóhbipna caá.
19 Afinal, quando o nosso Senhor Jesus vier, vocês e ninguém mais são de modo todo especial a nossa esperança, a nossa alegria e o nosso motivo de satisfação, diante dele, pela nossa vitória.
20 Pánihna, yeebdíh jwĩ naáwáchah, ñi jepahatji jíib, jwĩ Maáh jwiítdih ã wẽi naáwátdih jéihnit, jwiítbʉt bʉ́dí jwĩ wẽina caá.
20 Sim, vocês são o nosso orgulho e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.