1 Tessalonicenses 2

Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ñijeéh jʉmna, yeebdíh jwĩ bohénachah, tʉ́i wẽi joinít, ñi jepahap jĩ. Páant ñi jepahachah, jwĩ tewat oboh jʉmni nihcatdih ñi jéihna caá.
1 Vocês mesmos sabem, irmãos, que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 “Pablowã jwiítdih enedih ĩ jʉ̃ʉ́wát pínah jã́tih, Filipos tʉ́tchiboó ĩ bohénachah, íijnit, caán tʉ́tchidih moón queétdih yeejép ĩ chãjap jĩ”, yeébboó ñi niíj náhnina nacaá. Obohjeéhtih, Filiposdih moón jwiítdih yeejép ĩ chãjachah yʉhna, ʉ́ʉmcanjeh, Jesúíh doonádih yeebdíhbʉt naáwádih jwĩ jʉibínap jĩ. Biquína ñíih tʉ́tchidih moón maáta jwiítdih ĩ naóh cádahat tʉ́ʉtʉchah yʉhna, Dios ã teo wáacatjĩh Jesúíh doonádih yeebdíh jwĩ tʉ́i naáwáp jĩ.
2 Sabem como fomos maltratados e quanto sofremos em Filipos, antes de chegarmos aí. E, no entanto, com confiança em nosso Deus, anunciamos a vocês as boas-novas de Deus, apesar de grande oposição.
3 “Pablowã yoobópdih ĩ naóhcan caá. Yeebdíh pánih bohéna, queétdih ñi weñat pínahdihjeh ĩ bidna caá”, biquína ĩ niíj yeena caá.
3 Portanto, como veem, não pregamos com a intenção de enganá-los, nem com motivos impuros, nem com artimanhas.
4 Obohjeéhtih, Dios jwĩ jenah joyátdih jéihni nin pah ã niíj naáwáp jĩ: “Jesúíh tʉ́ini doonádih ĩ naáwát pínah niijná, Pablowãdih wã wahbipna caá”, ã niijíp jĩ. Pánihna, caandíh naóhna, “Pablowã tʉ́i chãjnit caá”, bita ĩ niíj jenah joyát pínahdih jwĩ bidcan caá. Diosboó “Ĩ tʉ́i chãjna caá”, ã niiját pínahdihjeh bidnit, Jesúíh doonádih jwĩ naáwáp jĩ.
4 Em vez disso, falamos como mensageiros aprovados por Deus, aos quais foram confiadas as boas-novas. Nosso propósito não é agradar as pessoas, mas a Deus, que examina as intenções de nosso coração.
5 Pánihna, yeebdíh naóhna, tʉ́ini niiját pah niijcán, ñíih bií déedih náahcan, ded pah jwĩ bohéátjidih ñi jéihna caá. Diosbʉt páant jwĩ chãjatjidih ã jéihna caá.
5 Como bem sabem, nunca tentamos conquistá-los com bajulação, e Deus é nossa testemunha de que não agimos motivados pela ganância.
6 “Pablowã chah jéihnit caá”, yeéb, bitabʉt ñi niíj jenah joicát pínah niijná, yeebdíh jwĩ bohénap jĩ.
6 Quanto ao reconhecimento humano, nunca o buscamos de vocês, nem de nenhum outro.
7 Jesucristoíh tʉ́ini doonádih yeebdíh naáwát tʉ́ʉtna, Dios ã wahnit jʉmna, yeebdíh bʉ́dí jwĩta jéih wʉt tagaá. Obohjeéhtih, pánih wʉtcan, bʉ́dí oinit, chaíhjeh bohéna, yeebdíh jwĩ yójahcap jĩ. Nomanih mi wʉ̃ʉ́hdih tʉ́inijeh mi en dawát pah yeebdíh jwĩ bohénap jĩ.
7 Ainda que, como apóstolos de Cristo, tivéssemos o direito de fazer certas exigências, agimos como crianças entre vocês. Ou melhor, fomos como a mãe que alimenta os filhos e deles cuida.
8 Yeebdíh bʉ́dí oinit, wẽina, nihat yeó jáap jʉmat pah tʉ́ini doonádih jwĩ naáwáp jĩ. Bita jwiítdih ĩ mao yohíhatdih jéihna yʉhna, yeebdíh jwĩ teo wáac cádahcap jĩ.
8 Nós os amamos tanto que compartilhamos com vocês não apenas as boas-novas de Deus, mas também nossa própria vida.
9 “Jwĩjeéh ĩ jʉm láa, ĩ́ih bácah ã chʉʉnáchah yʉhna, bʉ́dí ĩ tewep jĩ”, ñi niíj náhnina nacaá. “Baáb jéenat pínah jã́tih teo jwíihnit, pʉ́ʉ́ nihat yeó jáap teo tã́ah bejnit, chei tac yoob póhba ĩpĩ́ teo cádahap jĩ. Pánihna, Dioíh tʉ́ini doonádih naóhnit, jwiítdih tac bʉʉgáíhcan, ĩ jeémát pínahdih jíib chãjat tʉ́ʉt niijná, bʉ́dí ĩ tewep jĩ”, ñi niíj jéihna caá.
9 Não se lembram, irmãos, de como trabalhamos arduamente entre vocês? Noite e dia nos esforçamos para obter sustento, a fim de não sermos um peso para ninguém enquanto lhes anunciávamos as boas-novas de Deus.
10 “Jwĩjeéh jʉmna, Dios ã weñat pínahdihjeh chãjnit, ĩ tʉ́i jʉmʉp jĩ”, ñi niíj jéihna caá. Diosbʉt caandíh ã jéihna caá. Pánihna, bita “Pablowã yeejép ĩ jʉmʉp jĩ”, ĩ jéih niijcán caá.
10 Vocês mesmos são nossas testemunhas, e Deus também é, de que fomos dedicados, honestos e irrepreensíveis com todos vocês, os que creem.
11 — ausente —
11 E sabem que tratamos a cada um como um pai trata seus filhos.
12 — ausente —
12 Aconselhamos, incentivamos e insistimos para que vivam de modo que Deus considere digno, pois ele os chamou para terem parte em seu reino e em sua glória.
13 Pánihna, yeebdíh jwĩ naáwátdih ñi tʉ́i jepahachah náhninit, bʉ́dí wẽinit, “Tʉ́ina caá, Paá”, Diosdih jwĩpĩ́ niijná caá. Ã naáwátdih yeebdíh jwĩ bohénachah, nin pah ñi niíj jenah joyóp jĩ: “Ĩ jenah joyátjĩhjeh naóhna ĩ chãjcan caá. Dios naáwát yoobát jwiítdih bohéna caá ĩ chãjap”, ñi niíj jenah joyóp jĩ. Pánih jenah joiná, caán naáwátdih joinít, Jesúsdih jepahna, tʉ́iniboodíh tʉ́ʉt nʉʉmná caá ñi chãjap.
13 Portanto, nunca deixamos de agradecer a Deus, pois, quando vocês receberam de nós a mensagem dele, não consideraram nossas palavras meras ideias humanas, mas as aceitaram como palavra de Deus, o que sem dúvida são. E essa mensagem continua a atuar em vocês, os que creem.
14 Judea baácdih moón Dioíhwã ĩ jʉmat pah yeebbʉ́t biíc yoobó ñi jʉmna caá. Dios ã wahni Jesucristodih queét ĩ jepahat jíib, ĩ́ih baácdih moón judíowã, queétdih yeejép ĩ chãjap jĩ. Pánihat pah mʉntih, yeebbʉ́t Jesúsdih ñi jepahat jíib, ñíih baácdih moonjéh yeebdíh yeejép ĩt chãjap taga.
14 E então, irmãos, vocês foram perseguidos por seus próprios compatriotas, tornando-se assim imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus na Judeia, que também sofreram nas mãos de seu próprio povo, os judeus.
15 Queét judíowã jon jã́tih Dios naáwátdih naóh yapanitjidih yehna niijnít, ĩt mao yohop tajĩ. Tʉ́ttimah, jwĩ Maáh Jesucristodihbʉt ĩt mao yohop tajĩ. Tʉ́ttimah, Dios naáwátdih ñi joicát pínah niijná, jwiítboodíh ñíih tʉ́tchimant ĩ bacanap jĩ. Pánih chãjna, Diosdih bʉ́dí íijanit, nihat cã́acwãdihbʉt ĩ eníhcan caá.
15 Eles mataram o Senhor Jesus e os profetas, e agora também nos perseguem. Não agradam a Deus e trabalham contra toda a humanidade,
16 Judíowã nihcannit iiguípna ĩ bejat déedih náahcan, Jesúíh doonádih naáwádih jwĩ bejechah, judíowã jwĩ naáwátdih ĩ jãhíhip yʉh jĩ. Pánihna, Diosdih yehna ĩ niiját jíib, íijnit, Dios queétdih bʉ́dí ã peéh chãjbipna caá.
16 procurando impedir-nos de anunciar a salvação aos gentios. Com isso, continuam a acumular pecados, mas a ira de Deus finalmente os alcançou.
17 Yeebdíh wã cádah jʉ̃ʉ́wʉ́chah, wĩ́ih caolih ñijeéh ã páñap be. Maátcanjeh ñijeéh wihcan yʉhna, yeebdíh bʉ́dí jwĩ bidip be.
17 Irmãos, depois de um breve tempo separados de vocês, embora nosso coração nunca os tenha deixado, esforçamo-nos por voltar a vê-los, pela grande saudade que sentimos.
18 Pánihna, bʉ́dí oina, yeebdíh enedih jwĩ jwʉ́ʉb bejíhip yʉh be. Weemjéh dawá láa yeebdíh bʉ́dí enedih wã bejíhichah yʉhna, Satanás jwĩ jib bejatdih ã jãhap jĩ.
18 Queríamos muito visitá-los, e eu, Paulo, tentei não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Yeebdíh Jesúíh doonádih jwĩ naáwáchah, ñi tʉ́i joyátjidih náhninit, bʉ́dí jwĩ wẽina caá. Jwĩ Maáh Jesús ã jwʉ́ʉb dei jʉ̃ʉ́wʉ́chah, ñi jepahatjidih jenah joinít, bʉ́dí wẽina, “Jwĩ naóhniji tʉ́ini doonádih ĩ tʉ́i jepahap jĩ”, Jesúsdih jwĩ niíj naóhbipna caá.
19 Afinal, o que nos dá esperança e alegria? E qual será nossa magnífica recompensa e coroa diante do Senhor Jesus quando ele voltar? Serão vocês!
20 Pánihna, yeebdíh jwĩ naáwáchah, ñi jepahatji jíib, jwĩ Maáh jwiítdih ã wẽi naáwátdih jéihnit, jwiítbʉt bʉ́dí jwĩ wẽina caá.
20 Sim, vocês são nosso orgulho e nossa alegria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.