1 Tessalonicenses 2
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NVI
1 Ñijeéh jʉmna, yeebdíh jwĩ bohénachah, tʉ́i wẽi joinít, ñi jepahap jĩ. Páant ñi jepahachah, jwĩ tewat oboh jʉmni nihcatdih ñi jéihna caá.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 “Pablowã jwiítdih enedih ĩ jʉ̃ʉ́wát pínah jã́tih, Filipos tʉ́tchiboó ĩ bohénachah, íijnit, caán tʉ́tchidih moón queétdih yeejép ĩ chãjap jĩ”, yeébboó ñi niíj náhnina nacaá. Obohjeéhtih, Filiposdih moón jwiítdih yeejép ĩ chãjachah yʉhna, ʉ́ʉmcanjeh, Jesúíh doonádih yeebdíhbʉt naáwádih jwĩ jʉibínap jĩ. Biquína ñíih tʉ́tchidih moón maáta jwiítdih ĩ naóh cádahat tʉ́ʉtʉchah yʉhna, Dios ã teo wáacatjĩh Jesúíh doonádih yeebdíh jwĩ tʉ́i naáwáp jĩ.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 “Pablowã yoobópdih ĩ naóhcan caá. Yeebdíh pánih bohéna, queétdih ñi weñat pínahdihjeh ĩ bidna caá”, biquína ĩ niíj yeena caá.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Obohjeéhtih, Dios jwĩ jenah joyátdih jéihni nin pah ã niíj naáwáp jĩ: “Jesúíh tʉ́ini doonádih ĩ naáwát pínah niijná, Pablowãdih wã wahbipna caá”, ã niijíp jĩ. Pánihna, caandíh naóhna, “Pablowã tʉ́i chãjnit caá”, bita ĩ niíj jenah joyát pínahdih jwĩ bidcan caá. Diosboó “Ĩ tʉ́i chãjna caá”, ã niiját pínahdihjeh bidnit, Jesúíh doonádih jwĩ naáwáp jĩ.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Pánihna, yeebdíh naóhna, tʉ́ini niiját pah niijcán, ñíih bií déedih náahcan, ded pah jwĩ bohéátjidih ñi jéihna caá. Diosbʉt páant jwĩ chãjatjidih ã jéihna caá.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 “Pablowã chah jéihnit caá”, yeéb, bitabʉt ñi niíj jenah joicát pínah niijná, yeebdíh jwĩ bohénap jĩ.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 Jesucristoíh tʉ́ini doonádih yeebdíh naáwát tʉ́ʉtna, Dios ã wahnit jʉmna, yeebdíh bʉ́dí jwĩta jéih wʉt tagaá. Obohjeéhtih, pánih wʉtcan, bʉ́dí oinit, chaíhjeh bohéna, yeebdíh jwĩ yójahcap jĩ. Nomanih mi wʉ̃ʉ́hdih tʉ́inijeh mi en dawát pah yeebdíh jwĩ bohénap jĩ.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 Yeebdíh bʉ́dí oinit, wẽina, nihat yeó jáap jʉmat pah tʉ́ini doonádih jwĩ naáwáp jĩ. Bita jwiítdih ĩ mao yohíhatdih jéihna yʉhna, yeebdíh jwĩ teo wáac cádahcap jĩ.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 “Jwĩjeéh ĩ jʉm láa, ĩ́ih bácah ã chʉʉnáchah yʉhna, bʉ́dí ĩ tewep jĩ”, ñi niíj náhnina nacaá. “Baáb jéenat pínah jã́tih teo jwíihnit, pʉ́ʉ́ nihat yeó jáap teo tã́ah bejnit, chei tac yoob póhba ĩpĩ́ teo cádahap jĩ. Pánihna, Dioíh tʉ́ini doonádih naóhnit, jwiítdih tac bʉʉgáíhcan, ĩ jeémát pínahdih jíib chãjat tʉ́ʉt niijná, bʉ́dí ĩ tewep jĩ”, ñi niíj jéihna caá.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 “Jwĩjeéh jʉmna, Dios ã weñat pínahdihjeh chãjnit, ĩ tʉ́i jʉmʉp jĩ”, ñi niíj jéihna caá. Diosbʉt caandíh ã jéihna caá. Pánihna, bita “Pablowã yeejép ĩ jʉmʉp jĩ”, ĩ jéih niijcán caá.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 — ausente —
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 — ausente —
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Pánihna, yeebdíh jwĩ naáwátdih ñi tʉ́i jepahachah náhninit, bʉ́dí wẽinit, “Tʉ́ina caá, Paá”, Diosdih jwĩpĩ́ niijná caá. Ã naáwátdih yeebdíh jwĩ bohénachah, nin pah ñi niíj jenah joyóp jĩ: “Ĩ jenah joyátjĩhjeh naóhna ĩ chãjcan caá. Dios naáwát yoobát jwiítdih bohéna caá ĩ chãjap”, ñi niíj jenah joyóp jĩ. Pánih jenah joiná, caán naáwátdih joinít, Jesúsdih jepahna, tʉ́iniboodíh tʉ́ʉt nʉʉmná caá ñi chãjap.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Judea baácdih moón Dioíhwã ĩ jʉmat pah yeebbʉ́t biíc yoobó ñi jʉmna caá. Dios ã wahni Jesucristodih queét ĩ jepahat jíib, ĩ́ih baácdih moón judíowã, queétdih yeejép ĩ chãjap jĩ. Pánihat pah mʉntih, yeebbʉ́t Jesúsdih ñi jepahat jíib, ñíih baácdih moonjéh yeebdíh yeejép ĩt chãjap taga.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 Queét judíowã jon jã́tih Dios naáwátdih naóh yapanitjidih yehna niijnít, ĩt mao yohop tajĩ. Tʉ́ttimah, jwĩ Maáh Jesucristodihbʉt ĩt mao yohop tajĩ. Tʉ́ttimah, Dios naáwátdih ñi joicát pínah niijná, jwiítboodíh ñíih tʉ́tchimant ĩ bacanap jĩ. Pánih chãjna, Diosdih bʉ́dí íijanit, nihat cã́acwãdihbʉt ĩ eníhcan caá.
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 Judíowã nihcannit iiguípna ĩ bejat déedih náahcan, Jesúíh doonádih naáwádih jwĩ bejechah, judíowã jwĩ naáwátdih ĩ jãhíhip yʉh jĩ. Pánihna, Diosdih yehna ĩ niiját jíib, íijnit, Dios queétdih bʉ́dí ã peéh chãjbipna caá.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 Yeebdíh wã cádah jʉ̃ʉ́wʉ́chah, wĩ́ih caolih ñijeéh ã páñap be. Maátcanjeh ñijeéh wihcan yʉhna, yeebdíh bʉ́dí jwĩ bidip be.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 Pánihna, bʉ́dí oina, yeebdíh enedih jwĩ jwʉ́ʉb bejíhip yʉh be. Weemjéh dawá láa yeebdíh bʉ́dí enedih wã bejíhichah yʉhna, Satanás jwĩ jib bejatdih ã jãhap jĩ.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Yeebdíh Jesúíh doonádih jwĩ naáwáchah, ñi tʉ́i joyátjidih náhninit, bʉ́dí jwĩ wẽina caá. Jwĩ Maáh Jesús ã jwʉ́ʉb dei jʉ̃ʉ́wʉ́chah, ñi jepahatjidih jenah joinít, bʉ́dí wẽina, “Jwĩ naóhniji tʉ́ini doonádih ĩ tʉ́i jepahap jĩ”, Jesúsdih jwĩ niíj naóhbipna caá.
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 Pánihna, yeebdíh jwĩ naáwáchah, ñi jepahatji jíib, jwĩ Maáh jwiítdih ã wẽi naáwátdih jéihnit, jwiítbʉt bʉ́dí jwĩ wẽina caá.
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.