Atos 27
Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs VC
1 Tsejtu lalanu Italia tusha eenu pensanguitu, Pablonu bain, kayu veela peesu pumulanu bain ma suutadu ama ya' mumu Julio, romanola' rei' mumu puu suutadulanu uudenguemu ruku' tyaapanu dekuwa.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Tsenñu ma baaku Adramitio pebulusha pu' miimu, Asia tusha, mantsa lamaa pi keetaa chumu pebulutala udis miimunu devi' jiwayu. Tsenñu Aristarco bain laabaren bulu jiwa Macedoniasha Tesalónica pebulunu chumu. |src="CN02017b.tif" size="Span" loc="Acts 27.1-2" copy="por cortesía de Cook Communications Ministries International © 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Hechos 27.2"
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Tsejtu ayunchi lamaa pi keesha chumu Sidón pebulunu devijiwayu, tsenñu junu Julio, Pablonu yuj ura' tya' keewaanaa, Pablochi ura' keranu chachilla' junga bain deyaajikaanu ere', naa yala dewashkenu kiñu bain dewashkikaawa.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Tsejtu Sidón pebulunu demalu' miitu, belaschi jindu ishuwa masmitya firu' tya'kentsuñu, Chipre ishlachi dishu' daayataa mijideiwayu.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Tsejtu fera pi kejtala Cilicia bain, Panfilia bain ke-eenainsha dapulla' Mira pebulunu devijiwayu, Licia tusha.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Junu suutadula' ama, ma baaku Alejandría pebulusha pu' miimu Italia tusha jintsuñu, lalanu juntsanu deme-eepukaakiwa, tsai' kayu ajkesha jinu.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Tsejtu pure' malu kuwain jideitu tsamantsa taaju indaa Cnido pebulu bejtaa deechu dejiwayu. Tsejturen junu bain ishuwa masmi' juyañu, Creta ishlachi dishu' daayataa jiitu Salmona pebulunu depuiwayu.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Tsejtu tu keetala u'tai' jindu ma tena Buenos Puertos mumubi dejiwayu, Lasea pebulu keesha.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Tsai' jijiindu pure' malu wanbiya deiwayu, tsenmin yumaa shu tinbu bain jantsuñu' mitya, naa lamaasha nenu bain yumaa dejelaa tiyaintsuwa. Tsenñu Pablo wandi' ule' patu tsandiwa:
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 Rukula, lala kayu ajkesha dejishu juntsaa taaju de-i', naa baaku bain, naa buli bain depirekenu detsuyu, tsenmin naa laa bain depiyakeyai'ba ikeenu juve, timi.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Tsenñuren suutadula' amaya Pablonu meenguityu', baaku deechu ke' miya' jimu bain, tsenmin baakusha uudenguen pumu bain yala naadetiñuba juntsalanaa aa meenguiwa.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Tsejtu junu baaku udinu pi keesha jumu pebulunuya, shu tinbu malutala ura' puinu' jutyuñu' mitya, junaa malu' miji', Creta ishlabi baaku udinu pi keesha jumu pebulu Feniceshaa jiñu uraa tyala, junaa shu tinbu malu depuitenu, tsenmin jungaa naa ishuwa bain tsamantsai vityuñu' mitya, tsejtu juntsainu tyamulaa kayu aa jula. Tsenñu juntsa pebulu naa nuruestesha bain, naa suruestesha bain kata-eekenunami.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Tsejtu sursha ishuwa la' kuwain juyikentsuñu' mitya, kayu ajkesha jikeechaa tyatu, unatun teetsunamu jeru demanchi'lare' miji', Creta ishla tu kelu kelu jideiwa.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Tsenñuren bene wajtunun masmitya ke' ishlasha pu' jaiñuu ishuwa jelekengue' baakunu debande' tsaa ferasha
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 jui-erenchi kikiwa. Tsenñu naake' baakunu ishuwaba kaju'talake ungaren tsaatu, tsaa ishuwachi juya deiwayu.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Tsaindun Cauda mumu kaa ishlanu dishu' pullandu, junaa ishuwa mika daran juyindyuñu, u'tanguenduba livee iinuu jumu pakiki kule pisha unan demangalare' jandala demaju'liwayu.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Tsangue' bene baakusha demamuichi'laatu, baakunu bain chuwachi detele dekiwa, te' senaa jin jutyu. Tsejtu bene Sirte mumu ñiya' ejkapa tenabillaaba llai'dikeechaa tya' jelanchiren, belas demanbajteke', tsaa ishuwachi juikikuti dekiwayu.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Ayunchi bain lamaa tsaren ajarañu' mitya, baakusha pumu buli lamaasha mantsa dekepudekiwa.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Tsejtu pen malu inshaya, yalaren deka', naa baakunu tiba meneste imu juula bain tsaa lamaasha dekepudekiwa.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Tsenmin pure' malu naa pajta bain, naa makara juula bain dekataatyumin, naa lamaa bain jelekenguentsuñu' mitya, livee ichu deeyu pensa jutyu tiya deiwayu.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Tsejtu pure' malu panda bain fajtu pulla dei' mitya, Pablo kumuinchi junu pumula' kejtaa uiditu tsandiwa: Rukula, kayu ura' ju'ba juchu deeyu ñulla inu meedi' Cretabi mala' maatyuuba dejuñuya, tsai'ba ituya naa entsaa taaju iba ityumin, naa tiba pirei'chu deeyu.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Tsaaren, challa ñullanu jee pensanguityudei tindundiyu; naa baakuya demusha' piyainu juñu bain, ñulla muba peyan dejutyuve.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Inu uma kepe, iya ya' mityaa chumin, ya' mitya taawasha keminguintsaashu juntsa Dios, inu ya' anjee eeñu,
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 juntsa anjee tsandive: Jeetyatyude, Pablo, ñu romanola' kayu aa uñi' junbin jinu tsuve. Tsa' mitya ñu' mityaren Dios enu baakunu ñuba bulu jimulanu bain naa peyanuu dejuñuba millangue livee kenu tsuve, tive.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Tsa' mitya, rukula, jee pensanguityudei, uwain anjee naati pañu bain Diosya tsanguenu tsuve pensa juyu.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Tsaaren lala ma ishlashaya uwain kelaranu detsuyu.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Ishuwa nuka juiñuba ne tsai juya' jijiindu, pai semana iñu ma kepe Adriático lamaasha depuwayu, tsejtu kejtaa kepee iinutala baakuchi lamaasha neneimu rukula tu keesha jindu'ba demijawa.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Tsejtu naaju aashañuba mijanu chuwachi demidinguiñu, 20 chuwa juuwa, tsejtu kayu ajkesha bain manen demamidinguiñu, 15 chuwa juuwa.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Tsenñu aa shupukabillaaba dechujikeechaa tyatu, baaku pekasha taapai jeru dekepuwa baakunu ajkesha eren jutyu; tsejtu jei te' chasa tya' pensa juju deewa.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Tsenñun baakuchi lamaasha neneimu rukula baakunu shuike' jinu tyatu, baaku mijkusha bain ajkesha jin jutyu ti' jeru pajtenu jituren, livee inu pinbakikii kaa kule depajtewa, juntsa kaa pinbakiki kaa kulenu yala nepinu tyatu.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Tsanguindetsuñu, Pablo suutadu amanu bain ya' suutadulanu bain tsandiwa: Baakuchi lamaasha neneimu entsa rukula, baakunu tsa denai'shu juntsaya livee in dejutyuve, tiwa.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Tsenmalan suutadula, livee inu pinbakiki kaa kulenu teetsunamu chuwa dedaapu', pisha pajte' llutedekiwa.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Tsejtu dechandu' kainsha, Pablo kumuinchi chachillanu tyeeba fidei ti' patu tsandiwa: Yumaa entsa maluba pai semana intsuñuren, tyee ichunga tya' keenanchin panda fajdetuve.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Tsa' mitya tsantsaya panda fidei. Tsa dekishu juntsaa peyai'mujchi chunu detsuve; mu bain tiba in dejutyuve, tiwa.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Tsanditu Pablo ya' tyaapachi ma pan ka', kumuinchi pumula' ajuusha Diosnu: Uwain lala' mitya mika ura' kentsuve, ti' sundenve titu, dale' fiwa.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Tsenñu bene veela bain demasundya' jayu ura' pensa demantu, pan defiwa.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Baakunu kumuinchibi 276 chachi dejuwayu.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Tsejtu bene ti findya'ba defi' dyatu, tsaa trigu bain pisha dekepudekiwa baakunu jeya' malawaanu.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Tsejtu dechañu, baakuchi lamaasha neneimu rukula keengai'la naaju tuñu bain, tsaaren aa pitui suku juu ñiya' tsala juñu junga mi'na jinu ke'keedaa tyala.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Tsejtu baakunu teetsunanu chuwa dedaapu' lamaasha shuiketu, naa baakunu deechu kentsumi ta'panu teetsunamu chuwala bain de-ujkaakitu, bene baaku mijkusha belas demachi'kaatu, kalen mi'na jinu kila ñiya' tsalasha.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Tsainduren ñiya' ejkapasha chuji' llatidimi baaku. Tsejtu ya' mijku ñiipesha narai llai'di', naa juikenuba jutyui shuwami, tsenmala pekaya pisunda daran viintsuñu delejiintsumi.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Tsenñu suutadulaya peesu pumu chachilla pishullanchi tyaka' nepichu deeve tyatu, detu'nu pensanguila.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Tsenñuren suutadula' amaya Pablonu livee kendya' mitya tsa dekikaatyumi. Tsejtu mun pishuinguenu mi' bain pisha ajke' deyanbu' tusha tyakadei,
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 tsenmala mantsalaya naa ta'pabillaañuba, naa ne baaku leevilla lepabillaaba mai'di' jidei, timi. Tsenñu tsanguetaa mu bain tusha liveeju detyakawayu. |src="CN02045b.tif" size="Span" loc="Acts 27.43-44" copy="por cortesía de Cook Communications Ministries International © 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Hechos 27.44"
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.