Atos 27
Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs NVT
1 Tsejtu lalanu Italia tusha eenu pensanguitu, Pablonu bain, kayu veela peesu pumulanu bain ma suutadu ama ya' mumu Julio, romanola' rei' mumu puu suutadulanu uudenguemu ruku' tyaapanu dekuwa.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Tsenñu ma baaku Adramitio pebulusha pu' miimu, Asia tusha, mantsa lamaa pi keetaa chumu pebulutala udis miimunu devi' jiwayu. Tsenñu Aristarco bain laabaren bulu jiwa Macedoniasha Tesalónica pebulunu chumu. |src="CN02017b.tif" size="Span" loc="Acts 27.1-2" copy="por cortesía de Cook Communications Ministries International © 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Hechos 27.2"
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Tsejtu ayunchi lamaa pi keesha chumu Sidón pebulunu devijiwayu, tsenñu junu Julio, Pablonu yuj ura' tya' keewaanaa, Pablochi ura' keranu chachilla' junga bain deyaajikaanu ere', naa yala dewashkenu kiñu bain dewashkikaawa.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Tsejtu Sidón pebulunu demalu' miitu, belaschi jindu ishuwa masmitya firu' tya'kentsuñu, Chipre ishlachi dishu' daayataa mijideiwayu.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Tsejtu fera pi kejtala Cilicia bain, Panfilia bain ke-eenainsha dapulla' Mira pebulunu devijiwayu, Licia tusha.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Junu suutadula' ama, ma baaku Alejandría pebulusha pu' miimu Italia tusha jintsuñu, lalanu juntsanu deme-eepukaakiwa, tsai' kayu ajkesha jinu.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Tsejtu pure' malu kuwain jideitu tsamantsa taaju indaa Cnido pebulu bejtaa deechu dejiwayu. Tsejturen junu bain ishuwa masmi' juyañu, Creta ishlachi dishu' daayataa jiitu Salmona pebulunu depuiwayu.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Tsejtu tu keetala u'tai' jindu ma tena Buenos Puertos mumubi dejiwayu, Lasea pebulu keesha.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Tsai' jijiindu pure' malu wanbiya deiwayu, tsenmin yumaa shu tinbu bain jantsuñu' mitya, naa lamaasha nenu bain yumaa dejelaa tiyaintsuwa. Tsenñu Pablo wandi' ule' patu tsandiwa:
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 Rukula, lala kayu ajkesha dejishu juntsaa taaju de-i', naa baaku bain, naa buli bain depirekenu detsuyu, tsenmin naa laa bain depiyakeyai'ba ikeenu juve, timi.
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Tsenñuren suutadula' amaya Pablonu meenguityu', baaku deechu ke' miya' jimu bain, tsenmin baakusha uudenguen pumu bain yala naadetiñuba juntsalanaa aa meenguiwa.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Tsejtu junu baaku udinu pi keesha jumu pebulunuya, shu tinbu malutala ura' puinu' jutyuñu' mitya, junaa malu' miji', Creta ishlabi baaku udinu pi keesha jumu pebulu Feniceshaa jiñu uraa tyala, junaa shu tinbu malu depuitenu, tsenmin jungaa naa ishuwa bain tsamantsai vityuñu' mitya, tsejtu juntsainu tyamulaa kayu aa jula. Tsenñu juntsa pebulu naa nuruestesha bain, naa suruestesha bain kata-eekenunami.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Tsejtu sursha ishuwa la' kuwain juyikentsuñu' mitya, kayu ajkesha jikeechaa tyatu, unatun teetsunamu jeru demanchi'lare' miji', Creta ishla tu kelu kelu jideiwa.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Tsenñuren bene wajtunun masmitya ke' ishlasha pu' jaiñuu ishuwa jelekengue' baakunu debande' tsaa ferasha
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 jui-erenchi kikiwa. Tsenñu naake' baakunu ishuwaba kaju'talake ungaren tsaatu, tsaa ishuwachi juya deiwayu.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Tsaindun Cauda mumu kaa ishlanu dishu' pullandu, junaa ishuwa mika daran juyindyuñu, u'tanguenduba livee iinuu jumu pakiki kule pisha unan demangalare' jandala demaju'liwayu.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Tsangue' bene baakusha demamuichi'laatu, baakunu bain chuwachi detele dekiwa, te' senaa jin jutyu. Tsejtu bene Sirte mumu ñiya' ejkapa tenabillaaba llai'dikeechaa tya' jelanchiren, belas demanbajteke', tsaa ishuwachi juikikuti dekiwayu.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Ayunchi bain lamaa tsaren ajarañu' mitya, baakusha pumu buli lamaasha mantsa dekepudekiwa.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Tsejtu pen malu inshaya, yalaren deka', naa baakunu tiba meneste imu juula bain tsaa lamaasha dekepudekiwa.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Tsenmin pure' malu naa pajta bain, naa makara juula bain dekataatyumin, naa lamaa bain jelekenguentsuñu' mitya, livee ichu deeyu pensa jutyu tiya deiwayu.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Tsejtu pure' malu panda bain fajtu pulla dei' mitya, Pablo kumuinchi junu pumula' kejtaa uiditu tsandiwa: Rukula, kayu ura' ju'ba juchu deeyu ñulla inu meedi' Cretabi mala' maatyuuba dejuñuya, tsai'ba ituya naa entsaa taaju iba ityumin, naa tiba pirei'chu deeyu.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Tsaaren, challa ñullanu jee pensanguityudei tindundiyu; naa baakuya demusha' piyainu juñu bain, ñulla muba peyan dejutyuve.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Inu uma kepe, iya ya' mityaa chumin, ya' mitya taawasha keminguintsaashu juntsa Dios, inu ya' anjee eeñu,
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 juntsa anjee tsandive: Jeetyatyude, Pablo, ñu romanola' kayu aa uñi' junbin jinu tsuve. Tsa' mitya ñu' mityaren Dios enu baakunu ñuba bulu jimulanu bain naa peyanuu dejuñuba millangue livee kenu tsuve, tive.
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Tsa' mitya, rukula, jee pensanguityudei, uwain anjee naati pañu bain Diosya tsanguenu tsuve pensa juyu.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Tsaaren lala ma ishlashaya uwain kelaranu detsuyu.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Ishuwa nuka juiñuba ne tsai juya' jijiindu, pai semana iñu ma kepe Adriático lamaasha depuwayu, tsejtu kejtaa kepee iinutala baakuchi lamaasha neneimu rukula tu keesha jindu'ba demijawa.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Tsejtu naaju aashañuba mijanu chuwachi demidinguiñu, 20 chuwa juuwa, tsejtu kayu ajkesha bain manen demamidinguiñu, 15 chuwa juuwa.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Tsenñu aa shupukabillaaba dechujikeechaa tyatu, baaku pekasha taapai jeru dekepuwa baakunu ajkesha eren jutyu; tsejtu jei te' chasa tya' pensa juju deewa.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Tsenñun baakuchi lamaasha neneimu rukula baakunu shuike' jinu tyatu, baaku mijkusha bain ajkesha jin jutyu ti' jeru pajtenu jituren, livee inu pinbakikii kaa kule depajtewa, juntsa kaa pinbakiki kaa kulenu yala nepinu tyatu.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Tsanguindetsuñu, Pablo suutadu amanu bain ya' suutadulanu bain tsandiwa: Baakuchi lamaasha neneimu entsa rukula, baakunu tsa denai'shu juntsaya livee in dejutyuve, tiwa.
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Tsenmalan suutadula, livee inu pinbakiki kaa kulenu teetsunamu chuwa dedaapu', pisha pajte' llutedekiwa.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Tsejtu dechandu' kainsha, Pablo kumuinchi chachillanu tyeeba fidei ti' patu tsandiwa: Yumaa entsa maluba pai semana intsuñuren, tyee ichunga tya' keenanchin panda fajdetuve.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Tsa' mitya tsantsaya panda fidei. Tsa dekishu juntsaa peyai'mujchi chunu detsuve; mu bain tiba in dejutyuve, tiwa.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Tsanditu Pablo ya' tyaapachi ma pan ka', kumuinchi pumula' ajuusha Diosnu: Uwain lala' mitya mika ura' kentsuve, ti' sundenve titu, dale' fiwa.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Tsenñu bene veela bain demasundya' jayu ura' pensa demantu, pan defiwa.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Baakunu kumuinchibi 276 chachi dejuwayu.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Tsejtu bene ti findya'ba defi' dyatu, tsaa trigu bain pisha dekepudekiwa baakunu jeya' malawaanu.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Tsejtu dechañu, baakuchi lamaasha neneimu rukula keengai'la naaju tuñu bain, tsaaren aa pitui suku juu ñiya' tsala juñu junga mi'na jinu ke'keedaa tyala.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Tsejtu baakunu teetsunanu chuwa dedaapu' lamaasha shuiketu, naa baakunu deechu kentsumi ta'panu teetsunamu chuwala bain de-ujkaakitu, bene baaku mijkusha belas demachi'kaatu, kalen mi'na jinu kila ñiya' tsalasha.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Tsainduren ñiya' ejkapasha chuji' llatidimi baaku. Tsejtu ya' mijku ñiipesha narai llai'di', naa juikenuba jutyui shuwami, tsenmala pekaya pisunda daran viintsuñu delejiintsumi.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Tsenñu suutadulaya peesu pumu chachilla pishullanchi tyaka' nepichu deeve tyatu, detu'nu pensanguila.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Tsenñuren suutadula' amaya Pablonu livee kendya' mitya tsa dekikaatyumi. Tsejtu mun pishuinguenu mi' bain pisha ajke' deyanbu' tusha tyakadei,
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 tsenmala mantsalaya naa ta'pabillaañuba, naa ne baaku leevilla lepabillaaba mai'di' jidei, timi. Tsenñu tsanguetaa mu bain tusha liveeju detyakawayu. |src="CN02045b.tif" size="Span" loc="Acts 27.43-44" copy="por cortesía de Cook Communications Ministries International © 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Hechos 27.44"
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.