Atos 27

Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tsejtu lalanu Italia tusha eenu pensanguitu, Pablonu bain, kayu veela peesu pumulanu bain ma suutadu ama ya' mumu Julio, romanola' rei' mumu puu suutadulanu uudenguemu ruku' tyaapanu dekuwa.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Tsenñu ma baaku Adramitio pebulusha pu' miimu, Asia tusha, mantsa lamaa pi keetaa chumu pebulutala udis miimunu devi' jiwayu. Tsenñu Aristarco bain laabaren bulu jiwa Macedoniasha Tesalónica pebulunu chumu. |src="CN02017b.tif" size="Span" loc="Acts 27.1-2" copy="por cortesía de Cook Communications Ministries International © 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Hechos 27.2"
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Tsejtu ayunchi lamaa pi keesha chumu Sidón pebulunu devijiwayu, tsenñu junu Julio, Pablonu yuj ura' tya' keewaanaa, Pablochi ura' keranu chachilla' junga bain deyaajikaanu ere', naa yala dewashkenu kiñu bain dewashkikaawa.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Tsejtu Sidón pebulunu demalu' miitu, belaschi jindu ishuwa masmitya firu' tya'kentsuñu, Chipre ishlachi dishu' daayataa mijideiwayu.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Tsejtu fera pi kejtala Cilicia bain, Panfilia bain ke-eenainsha dapulla' Mira pebulunu devijiwayu, Licia tusha.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Junu suutadula' ama, ma baaku Alejandría pebulusha pu' miimu Italia tusha jintsuñu, lalanu juntsanu deme-eepukaakiwa, tsai' kayu ajkesha jinu.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Tsejtu pure' malu kuwain jideitu tsamantsa taaju indaa Cnido pebulu bejtaa deechu dejiwayu. Tsejturen junu bain ishuwa masmi' juyañu, Creta ishlachi dishu' daayataa jiitu Salmona pebulunu depuiwayu.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Tsejtu tu keetala u'tai' jindu ma tena Buenos Puertos mumubi dejiwayu, Lasea pebulu keesha.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Tsai' jijiindu pure' malu wanbiya deiwayu, tsenmin yumaa shu tinbu bain jantsuñu' mitya, naa lamaasha nenu bain yumaa dejelaa tiyaintsuwa. Tsenñu Pablo wandi' ule' patu tsandiwa:
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 Rukula, lala kayu ajkesha dejishu juntsaa taaju de-i', naa baaku bain, naa buli bain depirekenu detsuyu, tsenmin naa laa bain depiyakeyai'ba ikeenu juve, timi.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Tsenñuren suutadula' amaya Pablonu meenguityu', baaku deechu ke' miya' jimu bain, tsenmin baakusha uudenguen pumu bain yala naadetiñuba juntsalanaa aa meenguiwa.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Tsejtu junu baaku udinu pi keesha jumu pebulunuya, shu tinbu malutala ura' puinu' jutyuñu' mitya, junaa malu' miji', Creta ishlabi baaku udinu pi keesha jumu pebulu Feniceshaa jiñu uraa tyala, junaa shu tinbu malu depuitenu, tsenmin jungaa naa ishuwa bain tsamantsai vityuñu' mitya, tsejtu juntsainu tyamulaa kayu aa jula. Tsenñu juntsa pebulu naa nuruestesha bain, naa suruestesha bain kata-eekenunami.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 Tsejtu sursha ishuwa la' kuwain juyikentsuñu' mitya, kayu ajkesha jikeechaa tyatu, unatun teetsunamu jeru demanchi'lare' miji', Creta ishla tu kelu kelu jideiwa.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Tsenñuren bene wajtunun masmitya ke' ishlasha pu' jaiñuu ishuwa jelekengue' baakunu debande' tsaa ferasha
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 jui-erenchi kikiwa. Tsenñu naake' baakunu ishuwaba kaju'talake ungaren tsaatu, tsaa ishuwachi juya deiwayu.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Tsaindun Cauda mumu kaa ishlanu dishu' pullandu, junaa ishuwa mika daran juyindyuñu, u'tanguenduba livee iinuu jumu pakiki kule pisha unan demangalare' jandala demaju'liwayu.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Tsangue' bene baakusha demamuichi'laatu, baakunu bain chuwachi detele dekiwa, te' senaa jin jutyu. Tsejtu bene Sirte mumu ñiya' ejkapa tenabillaaba llai'dikeechaa tya' jelanchiren, belas demanbajteke', tsaa ishuwachi juikikuti dekiwayu.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Ayunchi bain lamaa tsaren ajarañu' mitya, baakusha pumu buli lamaasha mantsa dekepudekiwa.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Tsejtu pen malu inshaya, yalaren deka', naa baakunu tiba meneste imu juula bain tsaa lamaasha dekepudekiwa.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Tsenmin pure' malu naa pajta bain, naa makara juula bain dekataatyumin, naa lamaa bain jelekenguentsuñu' mitya, livee ichu deeyu pensa jutyu tiya deiwayu.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Tsejtu pure' malu panda bain fajtu pulla dei' mitya, Pablo kumuinchi junu pumula' kejtaa uiditu tsandiwa: Rukula, kayu ura' ju'ba juchu deeyu ñulla inu meedi' Cretabi mala' maatyuuba dejuñuya, tsai'ba ituya naa entsaa taaju iba ityumin, naa tiba pirei'chu deeyu.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Tsaaren, challa ñullanu jee pensanguityudei tindundiyu; naa baakuya demusha' piyainu juñu bain, ñulla muba peyan dejutyuve.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Inu uma kepe, iya ya' mityaa chumin, ya' mitya taawasha keminguintsaashu juntsa Dios, inu ya' anjee eeñu,
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 juntsa anjee tsandive: Jeetyatyude, Pablo, ñu romanola' kayu aa uñi' junbin jinu tsuve. Tsa' mitya ñu' mityaren Dios enu baakunu ñuba bulu jimulanu bain naa peyanuu dejuñuba millangue livee kenu tsuve, tive.
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 Tsa' mitya, rukula, jee pensanguityudei, uwain anjee naati pañu bain Diosya tsanguenu tsuve pensa juyu.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 Tsaaren lala ma ishlashaya uwain kelaranu detsuyu.
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Ishuwa nuka juiñuba ne tsai juya' jijiindu, pai semana iñu ma kepe Adriático lamaasha depuwayu, tsejtu kejtaa kepee iinutala baakuchi lamaasha neneimu rukula tu keesha jindu'ba demijawa.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 Tsejtu naaju aashañuba mijanu chuwachi demidinguiñu, 20 chuwa juuwa, tsejtu kayu ajkesha bain manen demamidinguiñu, 15 chuwa juuwa.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Tsenñu aa shupukabillaaba dechujikeechaa tyatu, baaku pekasha taapai jeru dekepuwa baakunu ajkesha eren jutyu; tsejtu jei te' chasa tya' pensa juju deewa.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Tsenñun baakuchi lamaasha neneimu rukula baakunu shuike' jinu tyatu, baaku mijkusha bain ajkesha jin jutyu ti' jeru pajtenu jituren, livee inu pinbakikii kaa kule depajtewa, juntsa kaa pinbakiki kaa kulenu yala nepinu tyatu.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Tsanguindetsuñu, Pablo suutadu amanu bain ya' suutadulanu bain tsandiwa: Baakuchi lamaasha neneimu entsa rukula, baakunu tsa denai'shu juntsaya livee in dejutyuve, tiwa.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 Tsenmalan suutadula, livee inu pinbakiki kaa kulenu teetsunamu chuwa dedaapu', pisha pajte' llutedekiwa.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Tsejtu dechandu' kainsha, Pablo kumuinchi chachillanu tyeeba fidei ti' patu tsandiwa: Yumaa entsa maluba pai semana intsuñuren, tyee ichunga tya' keenanchin panda fajdetuve.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 Tsa' mitya tsantsaya panda fidei. Tsa dekishu juntsaa peyai'mujchi chunu detsuve; mu bain tiba in dejutyuve, tiwa.
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Tsanditu Pablo ya' tyaapachi ma pan ka', kumuinchi pumula' ajuusha Diosnu: Uwain lala' mitya mika ura' kentsuve, ti' sundenve titu, dale' fiwa.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Tsenñu bene veela bain demasundya' jayu ura' pensa demantu, pan defiwa.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Baakunu kumuinchibi 276 chachi dejuwayu.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Tsejtu bene ti findya'ba defi' dyatu, tsaa trigu bain pisha dekepudekiwa baakunu jeya' malawaanu.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Tsejtu dechañu, baakuchi lamaasha neneimu rukula keengai'la naaju tuñu bain, tsaaren aa pitui suku juu ñiya' tsala juñu junga mi'na jinu ke'keedaa tyala.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Tsejtu baakunu teetsunanu chuwa dedaapu' lamaasha shuiketu, naa baakunu deechu kentsumi ta'panu teetsunamu chuwala bain de-ujkaakitu, bene baaku mijkusha belas demachi'kaatu, kalen mi'na jinu kila ñiya' tsalasha.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Tsainduren ñiya' ejkapasha chuji' llatidimi baaku. Tsejtu ya' mijku ñiipesha narai llai'di', naa juikenuba jutyui shuwami, tsenmala pekaya pisunda daran viintsuñu delejiintsumi.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Tsenñu suutadulaya peesu pumu chachilla pishullanchi tyaka' nepichu deeve tyatu, detu'nu pensanguila.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Tsenñuren suutadula' amaya Pablonu livee kendya' mitya tsa dekikaatyumi. Tsejtu mun pishuinguenu mi' bain pisha ajke' deyanbu' tusha tyakadei,
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 tsenmala mantsalaya naa ta'pabillaañuba, naa ne baaku leevilla lepabillaaba mai'di' jidei, timi. Tsenñu tsanguetaa mu bain tusha liveeju detyakawayu. |src="CN02045b.tif" size="Span" loc="Acts 27.43-44" copy="por cortesía de Cook Communications Ministries International © 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Hechos 27.44"
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.