Atos 27

Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tsejtu lalanu Italia tusha eenu pensanguitu, Pablonu bain, kayu veela peesu pumulanu bain ma suutadu ama ya' mumu Julio, romanola' rei' mumu puu suutadulanu uudenguemu ruku' tyaapanu dekuwa.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Tsenñu ma baaku Adramitio pebulusha pu' miimu, Asia tusha, mantsa lamaa pi keetaa chumu pebulutala udis miimunu devi' jiwayu. Tsenñu Aristarco bain laabaren bulu jiwa Macedoniasha Tesalónica pebulunu chumu. |src="CN02017b.tif" size="Span" loc="Acts 27.1-2" copy="por cortesía de Cook Communications Ministries International © 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Hechos 27.2"
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Tsejtu ayunchi lamaa pi keesha chumu Sidón pebulunu devijiwayu, tsenñu junu Julio, Pablonu yuj ura' tya' keewaanaa, Pablochi ura' keranu chachilla' junga bain deyaajikaanu ere', naa yala dewashkenu kiñu bain dewashkikaawa.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Tsejtu Sidón pebulunu demalu' miitu, belaschi jindu ishuwa masmitya firu' tya'kentsuñu, Chipre ishlachi dishu' daayataa mijideiwayu.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Tsejtu fera pi kejtala Cilicia bain, Panfilia bain ke-eenainsha dapulla' Mira pebulunu devijiwayu, Licia tusha.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Junu suutadula' ama, ma baaku Alejandría pebulusha pu' miimu Italia tusha jintsuñu, lalanu juntsanu deme-eepukaakiwa, tsai' kayu ajkesha jinu.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Tsejtu pure' malu kuwain jideitu tsamantsa taaju indaa Cnido pebulu bejtaa deechu dejiwayu. Tsejturen junu bain ishuwa masmi' juyañu, Creta ishlachi dishu' daayataa jiitu Salmona pebulunu depuiwayu.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Tsejtu tu keetala u'tai' jindu ma tena Buenos Puertos mumubi dejiwayu, Lasea pebulu keesha.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Tsai' jijiindu pure' malu wanbiya deiwayu, tsenmin yumaa shu tinbu bain jantsuñu' mitya, naa lamaasha nenu bain yumaa dejelaa tiyaintsuwa. Tsenñu Pablo wandi' ule' patu tsandiwa:
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 Rukula, lala kayu ajkesha dejishu juntsaa taaju de-i', naa baaku bain, naa buli bain depirekenu detsuyu, tsenmin naa laa bain depiyakeyai'ba ikeenu juve, timi.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Tsenñuren suutadula' amaya Pablonu meenguityu', baaku deechu ke' miya' jimu bain, tsenmin baakusha uudenguen pumu bain yala naadetiñuba juntsalanaa aa meenguiwa.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Tsejtu junu baaku udinu pi keesha jumu pebulunuya, shu tinbu malutala ura' puinu' jutyuñu' mitya, junaa malu' miji', Creta ishlabi baaku udinu pi keesha jumu pebulu Feniceshaa jiñu uraa tyala, junaa shu tinbu malu depuitenu, tsenmin jungaa naa ishuwa bain tsamantsai vityuñu' mitya, tsejtu juntsainu tyamulaa kayu aa jula. Tsenñu juntsa pebulu naa nuruestesha bain, naa suruestesha bain kata-eekenunami.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Tsejtu sursha ishuwa la' kuwain juyikentsuñu' mitya, kayu ajkesha jikeechaa tyatu, unatun teetsunamu jeru demanchi'lare' miji', Creta ishla tu kelu kelu jideiwa.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Tsenñuren bene wajtunun masmitya ke' ishlasha pu' jaiñuu ishuwa jelekengue' baakunu debande' tsaa ferasha
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 jui-erenchi kikiwa. Tsenñu naake' baakunu ishuwaba kaju'talake ungaren tsaatu, tsaa ishuwachi juya deiwayu.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Tsaindun Cauda mumu kaa ishlanu dishu' pullandu, junaa ishuwa mika daran juyindyuñu, u'tanguenduba livee iinuu jumu pakiki kule pisha unan demangalare' jandala demaju'liwayu.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Tsangue' bene baakusha demamuichi'laatu, baakunu bain chuwachi detele dekiwa, te' senaa jin jutyu. Tsejtu bene Sirte mumu ñiya' ejkapa tenabillaaba llai'dikeechaa tya' jelanchiren, belas demanbajteke', tsaa ishuwachi juikikuti dekiwayu.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Ayunchi bain lamaa tsaren ajarañu' mitya, baakusha pumu buli lamaasha mantsa dekepudekiwa.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Tsejtu pen malu inshaya, yalaren deka', naa baakunu tiba meneste imu juula bain tsaa lamaasha dekepudekiwa.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Tsenmin pure' malu naa pajta bain, naa makara juula bain dekataatyumin, naa lamaa bain jelekenguentsuñu' mitya, livee ichu deeyu pensa jutyu tiya deiwayu.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Tsejtu pure' malu panda bain fajtu pulla dei' mitya, Pablo kumuinchi junu pumula' kejtaa uiditu tsandiwa: Rukula, kayu ura' ju'ba juchu deeyu ñulla inu meedi' Cretabi mala' maatyuuba dejuñuya, tsai'ba ituya naa entsaa taaju iba ityumin, naa tiba pirei'chu deeyu.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Tsaaren, challa ñullanu jee pensanguityudei tindundiyu; naa baakuya demusha' piyainu juñu bain, ñulla muba peyan dejutyuve.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Inu uma kepe, iya ya' mityaa chumin, ya' mitya taawasha keminguintsaashu juntsa Dios, inu ya' anjee eeñu,
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 juntsa anjee tsandive: Jeetyatyude, Pablo, ñu romanola' kayu aa uñi' junbin jinu tsuve. Tsa' mitya ñu' mityaren Dios enu baakunu ñuba bulu jimulanu bain naa peyanuu dejuñuba millangue livee kenu tsuve, tive.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Tsa' mitya, rukula, jee pensanguityudei, uwain anjee naati pañu bain Diosya tsanguenu tsuve pensa juyu.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Tsaaren lala ma ishlashaya uwain kelaranu detsuyu.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Ishuwa nuka juiñuba ne tsai juya' jijiindu, pai semana iñu ma kepe Adriático lamaasha depuwayu, tsejtu kejtaa kepee iinutala baakuchi lamaasha neneimu rukula tu keesha jindu'ba demijawa.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Tsejtu naaju aashañuba mijanu chuwachi demidinguiñu, 20 chuwa juuwa, tsejtu kayu ajkesha bain manen demamidinguiñu, 15 chuwa juuwa.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Tsenñu aa shupukabillaaba dechujikeechaa tyatu, baaku pekasha taapai jeru dekepuwa baakunu ajkesha eren jutyu; tsejtu jei te' chasa tya' pensa juju deewa.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Tsenñun baakuchi lamaasha neneimu rukula baakunu shuike' jinu tyatu, baaku mijkusha bain ajkesha jin jutyu ti' jeru pajtenu jituren, livee inu pinbakikii kaa kule depajtewa, juntsa kaa pinbakiki kaa kulenu yala nepinu tyatu.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Tsanguindetsuñu, Pablo suutadu amanu bain ya' suutadulanu bain tsandiwa: Baakuchi lamaasha neneimu entsa rukula, baakunu tsa denai'shu juntsaya livee in dejutyuve, tiwa.
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Tsenmalan suutadula, livee inu pinbakiki kaa kulenu teetsunamu chuwa dedaapu', pisha pajte' llutedekiwa.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Tsejtu dechandu' kainsha, Pablo kumuinchi chachillanu tyeeba fidei ti' patu tsandiwa: Yumaa entsa maluba pai semana intsuñuren, tyee ichunga tya' keenanchin panda fajdetuve.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Tsa' mitya tsantsaya panda fidei. Tsa dekishu juntsaa peyai'mujchi chunu detsuve; mu bain tiba in dejutyuve, tiwa.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Tsanditu Pablo ya' tyaapachi ma pan ka', kumuinchi pumula' ajuusha Diosnu: Uwain lala' mitya mika ura' kentsuve, ti' sundenve titu, dale' fiwa.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Tsenñu bene veela bain demasundya' jayu ura' pensa demantu, pan defiwa.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Baakunu kumuinchibi 276 chachi dejuwayu.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Tsejtu bene ti findya'ba defi' dyatu, tsaa trigu bain pisha dekepudekiwa baakunu jeya' malawaanu.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Tsejtu dechañu, baakuchi lamaasha neneimu rukula keengai'la naaju tuñu bain, tsaaren aa pitui suku juu ñiya' tsala juñu junga mi'na jinu ke'keedaa tyala.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Tsejtu baakunu teetsunanu chuwa dedaapu' lamaasha shuiketu, naa baakunu deechu kentsumi ta'panu teetsunamu chuwala bain de-ujkaakitu, bene baaku mijkusha belas demachi'kaatu, kalen mi'na jinu kila ñiya' tsalasha.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Tsainduren ñiya' ejkapasha chuji' llatidimi baaku. Tsejtu ya' mijku ñiipesha narai llai'di', naa juikenuba jutyui shuwami, tsenmala pekaya pisunda daran viintsuñu delejiintsumi.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Tsenñu suutadulaya peesu pumu chachilla pishullanchi tyaka' nepichu deeve tyatu, detu'nu pensanguila.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Tsenñuren suutadula' amaya Pablonu livee kendya' mitya tsa dekikaatyumi. Tsejtu mun pishuinguenu mi' bain pisha ajke' deyanbu' tusha tyakadei,
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 tsenmala mantsalaya naa ta'pabillaañuba, naa ne baaku leevilla lepabillaaba mai'di' jidei, timi. Tsenñu tsanguetaa mu bain tusha liveeju detyakawayu. |src="CN02045b.tif" size="Span" loc="Acts 27.43-44" copy="por cortesía de Cook Communications Ministries International © 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Hechos 27.44"
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.