Lucas 15
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs NVT
1 Namanaiña bama mayacobraca impuestorrü y bama ane nomünantü uimia süromatü esati Jesús, nauqui onsaperioma nurarrti.
1 Cobradores de impostos e outros pecadores vinham ouvir Jesus ensinar.
2 Tapü arrübama fariseorrü y bama manunecana nüriacarrü ünantü ümoma, namatü: —Arrti naqui ñoñünrrü anati ichepe bama malorrü, y basoti aübuma.
2 Os fariseus e mestres da lei o criticavam, dizendo: “Ele se reúne com pecadores e até come com eles!”.
3 Auqui arrti Jesús urapoiti arrüna machepecatarrü isucarüma:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 —Supiarrtü anati naqui abuturuqui abe cien niyaburrti nobirraca, y ensoro taman omeanaqui. Auqui iñoconiontiño manio noventa y nueve eana rroense, nauqui aürotitü apacheriuti manu taman ensoro, chepe nitabücürrü uiti.
4 “Se um homem tiver cem ovelhas e uma delas se perder, o que acham que ele fará? Não deixará as outras noventa e nove no pasto e buscará a perdida até encontrá-la?
5 Arrtü tabüco uiti, pucünuñati, iñatati ompacüti y süroti tato aübu.
5 E, quando a encontrar, ele a carregará alegremente nos ombros e a levará para casa.
6 Arrtü tiñataiti tato au niporrti esa bama nesarrti amigorrü y esa bama iposapatarrti, nanti ümoma: “Aupucünu ichepeñü, itopiqui tabüco sobi arrüna niyabu nobirrama ananca ensoro”.
6 Quando chegar, reunirá os amigos e vizinhos e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida!’.
7 Sucanañü aume —nanti Jesús—. Ane manrrü pucünuncurrü au napese arrtü iñorronconotiyü taman ñoñünrrü tarucu nomünantü uiti, pünanaqui itacu bama noventa y nueve macrirrtianuca urriantai nisüboriquirrimia au ñaquioncorrüma, y champü nümoche aiñorronconomacü.
7 Da mesma forma, há mais alegria no céu por causa do pecador perdido que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam se arrepender.”
8 ‛Suraboira quiatarrü machepecatarrü: Ane ito taman paürrü, ane nimonirri diez monedarrü. Ensoro taman pünanaqui. ¿Causane uirri caüma? Tiene que aiñonoco basarurrü y asunucu auquipo aübu niyapachequirri iyo, cheperrtü tabüco uirri.
8 “Ou suponhamos que uma mulher tenha dez moedas de prata e perca uma. Acaso não acenderá uma lâmpada, varrerá a casa inteira e procurará com cuidado até encontrá-la?
9 Arrtü tütabüco uirri, itasuriu arrüba nesarrü amigorrü y arrüba niposapatarrü, nantü ñome: “Aupucünu ichepeñü, itopiqui tabüco sobi nimoni, arrüna ananca ensoro rropünanaquiñü.
9 E, quando a encontrar, reunirá as amigas e vizinhas e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha moeda perdida!’.
10 Sucanañü ito aume —nanti Jesús—, sane ito nipucünuncurrüma bama angelerrü aboma esati Tuparrü, arrtü iñorronconotiyü tamanti naqui ane nomünantü uiti.
10 Da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus quando um único pecador se arrepende”.
11 Urapoitito Jesús arrüna machepecatarrü isucarüma: —Anati taman ñoñünrrü. Aboma torrüma aütorrti.
11 Jesus continuou: “Um homem tinha dois filhos.
12 Arrti maniqui sunahüburrü nanti sane ümoti yaütoti: “Iyaü, aichüsoñü manu naenarri, arrüna tocabo iñemo, arrtü aconca”. Auqui arrti yaütoti chepesüro uiti arrüna nenarrirrti ümo manuma torrü aütorrti.
12 O filho mais jovem disse ao pai: ‘Quero a minha parte da herança’, e o pai dividiu seus bens entre os filhos.
13 Au manio nananeca arrti maniqui sunahüburrü acomoraboti nanaiña nenarrirrti y auqui sürotitü iche au quiatarrü cürrü. Taha tacürusu nimonirrti ui arrüna churriampü nisüboriquirrti.
13 “Alguns dias depois, o filho mais jovem arrumou suas coisas e se mudou para uma terra distante, onde desperdiçou tudo que tinha por viver de forma desregrada.
14 Nauquiche tütacürusu nanaiña, auqui ane carerrtiya au manu cürrü. Tapü arrti caüma cuatü nicürüpürrti.
14 Quando seu dinheiro acabou, uma grande fome se espalhou pela terra, e ele começou a passar necessidade.
15 Auquimanu sürotitü apacheti trabacorrü esati taman ñoñünrrü au manu cürrü. Arrti maniqui ñoñünrrü icüpurutiti nauqui acuirati yutacu niyaburrti nupaucheca.
15 Convenceu um fazendeiro da região a empregá-lo, e esse homem o mandou a seus campos para cuidar dos porcos.
16 Tarucapae nicürüpürrti maniqui yaürrü. Rranrrti aati niyubarata manio nupaucheca, pero chütorriopü ümoti.
16 Embora quisesse saciar a fome com as vagens dadas aos porcos, ninguém lhe dava coisa alguma.
17 Auquimanu mapensarati. Nanti ümotiatoe: “Au niporrti taita aboma sürümanama nesarrti trabajadorerrü, y ane chama utuburiboma, sobüratai. Tapü arrüñü yaca auna tüsai ison nisürüpü.
17 “Quando finalmente caiu em si, disse: ‘Até os empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui, morrendo de fome.
18 Yeca tato esati taita, sucanañü ümoti: Iyaü, ane nipünate aübucü y aübutito Tuparrü. Isamute nomünantü.
18 Vou retornar à casa de meu pai e dizer: Pai, pequei contra o céu e contra o senhor,
19 Tapü aiñacañü tacana ahüñünqui, si no tacanati taman naesa trabajador.
19 e não sou mais digno de ser chamado seu filho. Por favor, trate-me como seu empregado’.
20 Auqui manu atüraiti, süroti tato esati yaütoti. Nauquiche tanati taha saimia niporrti, arrti yaütoti asaratitü cümenuti. Pucürusuti itacuti. Aürotitü yarucurrti cümenuti aitañumenutiti. Bacheboti besorrü ümoti.
20 “Então voltou para a casa de seu pai. Quando ele ainda estava longe, seu pai o viu. Cheio de compaixão, correu para o filho, o abraçou e o beijou.
21 Auqui nanti maniqui yaürrü ümoti yaütoti: “Iyaü, ane nipünate aübucü y aübutito Tuparrü, isamute arrüna nomünantü. Tapü aiñacañü tacana ahüñünqui”.
21 O filho disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra o senhor, e não sou mais digno de ser chamado seu filho’.
22 Tapü arrti yaütoti nanti ümo bama imostoti: “Apaca tauna arrüna mejor rroparrü aibiboti, apiña apüti. ¡Apuraurrü año! Apiña ito sorotiquiarrü apü neherrti y sapaturrü ipopeti.
22 “O pai, no entanto, disse aos servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa da casa e vistam nele. Coloquem-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés.
23 Apatabai ito manu taman bacarrü baüro, nauqui uba aübuti. Masamuna pierrta aübuti.
23 Matem o novilho gordo. Faremos um banquete e celebraremos,
24 Itopiqi arrti naqui isaü anancati tacanarrtü coiñoti, pero caüma tacanarrtü süboricoti tato. Anancati ensoroti, pero caüma anati tato”. Auqui masamunuma pierrta.
24 pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’. E começaram a festejar.
25 ‛Tapü arrti maniqui quiatarrü aütorrti anancati au ñanaunrrü. Auqui cuati tato. Nauquiche tanati tato saimia porrü oncoiti manu pierrta, nitococorrüma.
25 “Enquanto isso, o filho mais velho trabalhava no campo. Na volta para casa, ouviu música e dança,
26 Auqui batasuruti ümoti taman mosorrü, ñanquitioti pünanaquiti isane arrüna pasabo.
26 e perguntou a um dos servos o que estava acontecendo.
27 Auqui urapoiti maniqui mosorrü isucarüti, nanti: “Arrti aruqui iñataiti tato, y arrti aüma bacüpuruti nauqui atabori manu taman bacarrü bien baüro, itopiqui iñataiti bien sanurrti”.
27 O servo respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, pois ele voltou são e salvo!’.
28 Auqui arrti maniqui yaruquitorrti tüboricoti y chirranrrtipü aürotitüpo. Pero arrti yaütoti sürotitü türüpo. Anitati nurria ümoti, nauqui aürotitüpo.
28 “O irmão mais velho se irou e não quis entrar. O pai saiu e insistiu com o filho,
29 Arrti maniqui aütorrti nanti ümoti: “Tusio nurria aemo taita, mantucubu añoca nirratrabacaca achepecü, y nantarrtai isamute isiu nacüpucu. Pero champürrtü acheca iñemo ni tamampü chivuma, nauqui ñasamu pierrta aübu bama niyesa amigorrü.
29 mas ele respondeu: ‘Todos esses anos, tenho trabalhado como um escravo para o senhor e nunca me recusei a obedecer às suas ordens. E o senhor nunca me deu nem mesmo um cabrito para eu festejar com meus amigos.
30 Pero arrti maniqui ahü aübo aiñanainti tato, naqui tacürusu uiti namoni aübu paüca, y arrücü atabaiquia manu taman bacarrü bien baüro ümoti”.
30 Mas, quando esse seu filho volta, depois de desperdiçar o seu dinheiro com prostitutas, o senhor comemora matando o novilho!’.
31 Auqui nanti yaütoti ümoti: “Isaü, arrücü aca siemprerrü ichepeñü, nanaiña arrüna ane sobi tone ito naesa.
31 “O pai lhe respondeu: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo que eu tenho é seu.
32 Caüma supasamuca pierrta y suipucünunca, itopiqui arrti aruqui anancati tacanarrtü coiñoti, pero caüma tacanarrtü süboricoti tato. Anancati ensoroti, pero caüma anati tato.
32 Mas tínhamos de comemorar este dia feliz, pois seu irmão estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.