Lucas 15

Chiquitano NT (CAX_SBB) vs BKJ

Sair da comparação
1 Namanaiña bama mayacobraca impuestorrü y bama ane nomünantü uimia süromatü esati Jesús, nauqui onsaperioma nurarrti.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Tapü arrübama fariseorrü y bama manunecana nüriacarrü ünantü ümoma, namatü: —Arrti naqui ñoñünrrü anati ichepe bama malorrü, y basoti aübuma.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Auqui arrti Jesús urapoiti arrüna machepecatarrü isucarüma:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 —Supiarrtü anati naqui abuturuqui abe cien niyaburrti nobirraca, y ensoro taman omeanaqui. Auqui iñoconiontiño manio noventa y nueve eana rroense, nauqui aürotitü apacheriuti manu taman ensoro, chepe nitabücürrü uiti.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Arrtü tabüco uiti, pucünuñati, iñatati ompacüti y süroti tato aübu.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Arrtü tiñataiti tato au niporrti esa bama nesarrti amigorrü y esa bama iposapatarrti, nanti ümoma: “Aupucünu ichepeñü, itopiqui tabüco sobi arrüna niyabu nobirrama ananca ensoro”.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Sucanañü aume —nanti Jesús—. Ane manrrü pucünuncurrü au napese arrtü iñorronconotiyü taman ñoñünrrü tarucu nomünantü uiti, pünanaqui itacu bama noventa y nueve macrirrtianuca urriantai nisüboriquirrimia au ñaquioncorrüma, y champü nümoche aiñorronconomacü.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 ‛Suraboira quiatarrü machepecatarrü: Ane ito taman paürrü, ane nimonirri diez monedarrü. Ensoro taman pünanaqui. ¿Causane uirri caüma? Tiene que aiñonoco basarurrü y asunucu auquipo aübu niyapachequirri iyo, cheperrtü tabüco uirri.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Arrtü tütabüco uirri, itasuriu arrüba nesarrü amigorrü y arrüba niposapatarrü, nantü ñome: “Aupucünu ichepeñü, itopiqui tabüco sobi nimoni, arrüna ananca ensoro rropünanaquiñü.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Sucanañü ito aume —nanti Jesús—, sane ito nipucünuncurrüma bama angelerrü aboma esati Tuparrü, arrtü iñorronconotiyü tamanti naqui ane nomünantü uiti.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Urapoitito Jesús arrüna machepecatarrü isucarüma: —Anati taman ñoñünrrü. Aboma torrüma aütorrti.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Arrti maniqui sunahüburrü nanti sane ümoti yaütoti: “Iyaü, aichüsoñü manu naenarri, arrüna tocabo iñemo, arrtü aconca”. Auqui arrti yaütoti chepesüro uiti arrüna nenarrirrti ümo manuma torrü aütorrti.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Au manio nananeca arrti maniqui sunahüburrü acomoraboti nanaiña nenarrirrti y auqui sürotitü iche au quiatarrü cürrü. Taha tacürusu nimonirrti ui arrüna churriampü nisüboriquirrti.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Nauquiche tütacürusu nanaiña, auqui ane carerrtiya au manu cürrü. Tapü arrti caüma cuatü nicürüpürrti.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Auquimanu sürotitü apacheti trabacorrü esati taman ñoñünrrü au manu cürrü. Arrti maniqui ñoñünrrü icüpurutiti nauqui acuirati yutacu niyaburrti nupaucheca.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Tarucapae nicürüpürrti maniqui yaürrü. Rranrrti aati niyubarata manio nupaucheca, pero chütorriopü ümoti.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Auquimanu mapensarati. Nanti ümotiatoe: “Au niporrti taita aboma sürümanama nesarrti trabajadorerrü, y ane chama utuburiboma, sobüratai. Tapü arrüñü yaca auna tüsai ison nisürüpü.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Yeca tato esati taita, sucanañü ümoti: Iyaü, ane nipünate aübucü y aübutito Tuparrü. Isamute nomünantü.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Tapü aiñacañü tacana ahüñünqui, si no tacanati taman naesa trabajador.
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Auqui manu atüraiti, süroti tato esati yaütoti. Nauquiche tanati taha saimia niporrti, arrti yaütoti asaratitü cümenuti. Pucürusuti itacuti. Aürotitü yarucurrti cümenuti aitañumenutiti. Bacheboti besorrü ümoti.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Auqui nanti maniqui yaürrü ümoti yaütoti: “Iyaü, ane nipünate aübucü y aübutito Tuparrü, isamute arrüna nomünantü. Tapü aiñacañü tacana ahüñünqui”.
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Tapü arrti yaütoti nanti ümo bama imostoti: “Apaca tauna arrüna mejor rroparrü aibiboti, apiña apüti. ¡Apuraurrü año! Apiña ito sorotiquiarrü apü neherrti y sapaturrü ipopeti.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Apatabai ito manu taman bacarrü baüro, nauqui uba aübuti. Masamuna pierrta aübuti.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Itopiqi arrti naqui isaü anancati tacanarrtü coiñoti, pero caüma tacanarrtü süboricoti tato. Anancati ensoroti, pero caüma anati tato”. Auqui masamunuma pierrta.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 ‛Tapü arrti maniqui quiatarrü aütorrti anancati au ñanaunrrü. Auqui cuati tato. Nauquiche tanati tato saimia porrü oncoiti manu pierrta, nitococorrüma.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Auqui batasuruti ümoti taman mosorrü, ñanquitioti pünanaquiti isane arrüna pasabo.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Auqui urapoiti maniqui mosorrü isucarüti, nanti: “Arrti aruqui iñataiti tato, y arrti aüma bacüpuruti nauqui atabori manu taman bacarrü bien baüro, itopiqui iñataiti bien sanurrti”.
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Auqui arrti maniqui yaruquitorrti tüboricoti y chirranrrtipü aürotitüpo. Pero arrti yaütoti sürotitü türüpo. Anitati nurria ümoti, nauqui aürotitüpo.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Arrti maniqui aütorrti nanti ümoti: “Tusio nurria aemo taita, mantucubu añoca nirratrabacaca achepecü, y nantarrtai isamute isiu nacüpucu. Pero champürrtü acheca iñemo ni tamampü chivuma, nauqui ñasamu pierrta aübu bama niyesa amigorrü.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Pero arrti maniqui ahü aübo aiñanainti tato, naqui tacürusu uiti namoni aübu paüca, y arrücü atabaiquia manu taman bacarrü bien baüro ümoti”.
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Auqui nanti yaütoti ümoti: “Isaü, arrücü aca siemprerrü ichepeñü, nanaiña arrüna ane sobi tone ito naesa.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Caüma supasamuca pierrta y suipucünunca, itopiqui arrti aruqui anancati tacanarrtü coiñoti, pero caüma tacanarrtü süboricoti tato. Anancati ensoroti, pero caüma anati tato.
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.