João 11
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs VC
1 Anati tücañe maniqui taman ñoñünrrü nürirrti Lázaro. Pohosoti au manu puebluma nürirri Betania. Acamanu abe ito manio torrü niquiastoti, nobürirri Mariarrü y Martarrü.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Arrümanu Mariarrü tone manu isemata nipoperrti Jesús ui manu perfume urriantai norimia, y sühüburu ito tato uirri ui niqui nitanurrü. Au manio naneneca maunrroconoti Lázaro.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Así que arrüba torrü niquiastoti pacüpuru coreorrü iyoti Jesús, nauqui uraboiti isucarüti arrüna sane nuburarrü: —Señor, maunrroconoti aesa amigorrü, naqui cuasürü aemo.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Numo toncoiti Jesús arrüna sane, nanti: —Arrümanu norrocorrü ümoti Lázaro champürrtü nauqui aconti, ta nauqui iñanaunumati Tuparrü bama macrirrtianuca, y nauqui aiñanaunumañü ito, itopiqui ta arrüñü Aütorrti Tuparrü.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Tarucu nicua Martarrü ümoti Jesús, tacane ito Mariarrü y arrti yotübaurrirri Lázaro.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Numo turapoimia isucarüti Jesús, que ta anati Lázaro maunrroconoti, querabotiqui ñome torrü naneneca au manu cauta anancati.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Auqui aüboqui nanti ümo bama ñanunecasarrti: —Curi tato au Judea.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Arrüma namatü: —Maestro, aübopütoche rranrrüma aitabairomacü bama israelitarrü. ¿Causane arrianca aüro tatito taha esama?
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Auqui urapoiti arrüna machepecatarrü isucarüma: —Abe te doce horarrü au sapese. Arrtü uñamenca au sapese, choñopopetabarriquiapü, itopiqui basacatü nurria ui nanentacarrü.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Pero arrtü uñamenca au tobirri oñopopetabarriquia, itopiqui tomiquianene.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Auqui nantito: —Arrti oesa amigorrü Lázaro chauqui tümanumuti. Pero caüma yecatü istopünanati tato.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 —Señor —namatü bama ñanunecasarrti—, arrtü manumuti, taqui urriancati tato ñana.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Arrti Jesús rranrrtipü uraboiti isucarüma que chauqui tücoiñoti, pero arrüma ñaquioncorrüma manumutiatai.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Sane nauquiche urapoiti nurria isucarüma, nanti: —Arrti Lázaro chauqui tücoiñoti.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Pero urria arrüna chanancapüñü taha, itopiqui ui arrüna sane apicococañü nurria caüma. Pero curi te basarati.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Arrti Tomás naqui nürirrtito uimia tocarrü, nanti ümo bama maquiataca: —Curito te arroñü nauqui oco ito ichepeti.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Iñataimia au Betania. Tabe cuatro naneneca nacarrti Lázaro cütu au manu nusutu canrrü, taburrio ui canrrü.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Arrümanu pueblurrü Betania ane saimia Jerusalén, ane trerrü kilómetros y media nichequirri pünanaqui.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Sürümanama bama israelitarrü aboma acamanu apaseama ümo Mariarrü y Martarrü, nauqui achema ñupucünuncubu, tapü tarucapae niyusuchequirri isiuti yotubaurrirri, naqui coiño.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Nauquiche tütusio ümo Martarrü que arrti Jesús tanati saimia pueblurrü, atürai, sürotü aicuñunuti. Mariarrü oncono au porrü.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Nauquiche tiñatai Martarrü esati Jesús, nantü ümoti: —Señor, arrtü nampü anancüpü auna, quiubupü aco nichübaurri.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Pero tusio iñemo que nanaiña torrio aemo caüma ui Nupu Tuparrü, arrtü anquiquia pünanaqui.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Aiñumuti Jesús: —Arrti atübaurri tiene que asüboriti tato.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Auqui nantü ümoti: —Tusio te iñemo que au manu tacürurrü nanenese bosüborico tato nanaiña arrüba tümocoiño. Auqui caüma arrüna nichübaurri süborico ito tato yochepe.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Auqui nanti Jesús ümo: —Sobi te süboricoma tato, sobito torrio ümoma isüboriquiboma. Arrti naqui icocorotiñü ane isüboriquiboti, champü nümoche arrtü coiñoti.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Torrio ümoti isüboriquiboti arrüna chütacürusupü, chensoropü nausüpürrti, itopiqui oncotitü iñemo. ¿Aicocota arrüna sane Marta?
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 —Icocota Señor —nantü—, ta arrücü Cristocü, arrüna ensümunu ayetü icu na cürrü, Naüto Nupu Tuparrü.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Auqui süro tato Martarrü esa Mariarrü, arrüna naruquirri. Nantü ümo masamuñantai: —Tiñatai Jesús, rranrrü asarü.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Auqui atürai Mariarrü, aürotü yarucurrü esati Jesús.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Arrti champürrtü tüsürotitü au pueblurrü, anancatiqui au manu cauta aicuñunuiti Martarrü.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Tapü au porrü amoncoma manuma israelitarrü cuamatü achema pario ñupucünuncubu. Arrtaimia arrüna apuraurrü atürai nauqui aürotü türüpo. Aüromatito isiu, ñaquioncorrüma rranrrü aürotü areo esa nicürrti itübaurrirri.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Aiñanai Mariarrü esati Jesús, besüro achesoi esati, nantü ümoti: —Arrtü nampü anancüpü auna, quiubupü aco nichübaurri.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Arrti Jesús asaratitü ümo, ane areoro, y arrübama aboma isiu aboma ito areoroma. Au manu rratorrü onquisioti tarucu nisuchequirrti, anasacoti fuerte, nanti:
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 —¿Cauta apiñanati cütu? —Ariacu Señor —namatü—, curi basarai nicürrti.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Auqui arrti Jesús areoroti.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Namatü manuma macrirrtianuca: —Amasasatü, tarucu nicuarrti tücañe ümoti.
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Pero aboma ito bama namatü: —Tonenti naqui ñoñünrrü uiche asarati tato arronequi supusu. ¿Causane chübacuraratipito ümoti Lázaro, tapü coiñoti?
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Onquisioti Jesús tatito tarucu nisuchequirrti. Sürotitü esa manu nicürrti Lázaro. Anati cütu au manu nusutu canrrü, taburrio ui canrrü ito.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Auqui acüputi Jesús ümoma, nanti: —¡Apiquiaübu manu canrrü! —Pero Señor —nantü Martarrü—, chauqui tütabe cuatro naneneca niconcorrü, chauqui toriotü.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Nanti Jesús ümo: —Chauqui tüsurapoi asucarücü, arrtü oncatü nurria iñemo, arrtai nicusüurrti Tuparrü y nüriacarrti.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Auqui iquiaübutama manu canrrü. Arrti Jesús asaratitü ape au napese, meaboti, nanti sane: —Iyaü, chapie aemo, arrücü aitorrimiata iñemo arrüna rranquiquia apünanaquicü.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Tusio iñemo, nantarrtai oncoi nirranquiqui apünanaquicü. Pero rreanca sane auna isucarü bama macrirrtianuca, nauqui aicocoma que ta obi aicüpuruñü.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Chauqui neancarrti, yabirotiti Lázaro, fuerte nurria nurarrti: —¡Lázaro, ariacu türüpü!
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Auqui arrti maniqui coiño atüraiti tato auqui manu nusuturrü, motomoenoinqui neherrti y nipoperrti, suburriotito, bien quiñoenotiqui ui nicüburrirrti. Auqui nanti Jesús ümo manuma amoncoma acamanu: —Apitaquisünarrti, nauqui puerurrü amenti.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Sürümanama bama israelitarrü bapaseara ümo Mariarrü, arrtaimia arrüna milagrorrü urriante ui Jesús, y icocoromati.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Pero aboma ito uturuquimia bama süromatü esa bama fariseorrü uraboimia arrüna urriante uiti Jesús.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Auqui arrübama üriatu sacerdoterrü ichepe bama fariseorrü iyoberabaramacü nauqui aparimia, namatü: —¿Causane osoi caüma? Arrti naqui ñoñünrrü tarucu ñasamucurrti milagrorrü.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Arrtü uicheta ümoti, namanaiña ñana süromatü isiuti y icocoromati. Auqui caüma arrübama rromanorrü cuamatü aitabairoma oñü, y nauqui aiñarrimiacama niporrti Tuparrü y nanaiña arrüna noesa nación.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Tamanti uturuquimia nürirrti Caifás. Tonenti naqui yarusürürrü sacerdoterrü au manu añorrü. Arrti nanti ümo bama maquiataca: —Arraño champürrtü tusio aume.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Taqui chentienderrüpü año que manrrü urria arrtü coiñoti naqui taman ñoñünrrü, pünanaquirrtü coiñoma namanaiña macrirrtianuca auna noesa nación.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Arrti Caifás champürrtü manitanati ui ñapanauncurrtiatoe, ta torrio ümoti arrüna urapoboiboti uiti Tuparrü, itopiqui yarusürürrü sacerdoterrti au manu añorrü. Sane nauquiche urapoiticaü que arrti Jesús coiñoti ñana itacu bama israelitarrü,
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 y champürrtü itacumantai, ta itacu ito namanaiña bama icocoromati Tuparrü, nauquito oberabama uiti bama iñarriomantai au nanaiñantai icu na cürrü, nauqui ichepe nacarrüma.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Auqui manu nanenese caüma arrübama mayüriabuca baparioma causane nauqui aitabairomati Jesús.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Sane nauquiche arrti Jesús chamencotiquipü arrüpecu bama israelitarrü. Sürotitü au manu taman pueblurrü nürirri Efraín, ane abeu manu narubaitu rroense pururrü cüosorrü y canca. Acamanu süsioti ichepe bama ñanunecasarrti.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Tüsaimia manu pierrta parrcua. Cütüpürrü genterrü auqui nanaiñantai puebluca iñataimia au Jerusalén apierrtanacama. Isamutema nanaiña isiuqui arrüna yacüpucu nüriacarrü nauqui limpiorrü nisüboriquirrimia ümorrtü tiñatai manu pierrta parrcua.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Amoncoma aübu yapachequirrimia iyoti Jesús. Ñanquitioma pünanaquimiantoe, namatü: —¿Aburaño sane, aensapü cuatati caüma ümo na pierrta?
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Arrübama üriatu bama sacerdoterrü y bama fariseorrü bacüpuruma ümo genterrü, nauqui uraboimia arrtü anati naqui tusio ümoti cauta nacarrti Jesús, nauqui aiñenomati y aiñanamati au preso.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.