João 11

Chiquitano NT (CAX_SBB) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Anati tücañe maniqui taman ñoñünrrü nürirrti Lázaro. Pohosoti au manu puebluma nürirri Betania. Acamanu abe ito manio torrü niquiastoti, nobürirri Mariarrü y Martarrü.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Arrümanu Mariarrü tone manu isemata nipoperrti Jesús ui manu perfume urriantai norimia, y sühüburu ito tato uirri ui niqui nitanurrü. Au manio naneneca maunrroconoti Lázaro.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Así que arrüba torrü niquiastoti pacüpuru coreorrü iyoti Jesús, nauqui uraboiti isucarüti arrüna sane nuburarrü: —Señor, maunrroconoti aesa amigorrü, naqui cuasürü aemo.
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Numo toncoiti Jesús arrüna sane, nanti: —Arrümanu norrocorrü ümoti Lázaro champürrtü nauqui aconti, ta nauqui iñanaunumati Tuparrü bama macrirrtianuca, y nauqui aiñanaunumañü ito, itopiqui ta arrüñü Aütorrti Tuparrü.
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Tarucu nicua Martarrü ümoti Jesús, tacane ito Mariarrü y arrti yotübaurrirri Lázaro.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Numo turapoimia isucarüti Jesús, que ta anati Lázaro maunrroconoti, querabotiqui ñome torrü naneneca au manu cauta anancati.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Auqui aüboqui nanti ümo bama ñanunecasarrti: —Curi tato au Judea.
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Arrüma namatü: —Maestro, aübopütoche rranrrüma aitabairomacü bama israelitarrü. ¿Causane arrianca aüro tatito taha esama?
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Auqui urapoiti arrüna machepecatarrü isucarüma: —Abe te doce horarrü au sapese. Arrtü uñamenca au sapese, choñopopetabarriquiapü, itopiqui basacatü nurria ui nanentacarrü.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Pero arrtü uñamenca au tobirri oñopopetabarriquia, itopiqui tomiquianene.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Auqui nantito: —Arrti oesa amigorrü Lázaro chauqui tümanumuti. Pero caüma yecatü istopünanati tato.
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 —Señor —namatü bama ñanunecasarrti—, arrtü manumuti, taqui urriancati tato ñana.
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Arrti Jesús rranrrtipü uraboiti isucarüma que chauqui tücoiñoti, pero arrüma ñaquioncorrüma manumutiatai.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Sane nauquiche urapoiti nurria isucarüma, nanti: —Arrti Lázaro chauqui tücoiñoti.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Pero urria arrüna chanancapüñü taha, itopiqui ui arrüna sane apicococañü nurria caüma. Pero curi te basarati.
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Arrti Tomás naqui nürirrtito uimia tocarrü, nanti ümo bama maquiataca: —Curito te arroñü nauqui oco ito ichepeti.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Iñataimia au Betania. Tabe cuatro naneneca nacarrti Lázaro cütu au manu nusutu canrrü, taburrio ui canrrü.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Arrümanu pueblurrü Betania ane saimia Jerusalén, ane trerrü kilómetros y media nichequirri pünanaqui.
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 Sürümanama bama israelitarrü aboma acamanu apaseama ümo Mariarrü y Martarrü, nauqui achema ñupucünuncubu, tapü tarucapae niyusuchequirri isiuti yotubaurrirri, naqui coiño.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Nauquiche tütusio ümo Martarrü que arrti Jesús tanati saimia pueblurrü, atürai, sürotü aicuñunuti. Mariarrü oncono au porrü.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Nauquiche tiñatai Martarrü esati Jesús, nantü ümoti: —Señor, arrtü nampü anancüpü auna, quiubupü aco nichübaurri.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Pero tusio iñemo que nanaiña torrio aemo caüma ui Nupu Tuparrü, arrtü anquiquia pünanaqui.
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Aiñumuti Jesús: —Arrti atübaurri tiene que asüboriti tato.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Auqui nantü ümoti: —Tusio te iñemo que au manu tacürurrü nanenese bosüborico tato nanaiña arrüba tümocoiño. Auqui caüma arrüna nichübaurri süborico ito tato yochepe.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Auqui nanti Jesús ümo: —Sobi te süboricoma tato, sobito torrio ümoma isüboriquiboma. Arrti naqui icocorotiñü ane isüboriquiboti, champü nümoche arrtü coiñoti.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Torrio ümoti isüboriquiboti arrüna chütacürusupü, chensoropü nausüpürrti, itopiqui oncotitü iñemo. ¿Aicocota arrüna sane Marta?
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 —Icocota Señor —nantü—, ta arrücü Cristocü, arrüna ensümunu ayetü icu na cürrü, Naüto Nupu Tuparrü.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Auqui süro tato Martarrü esa Mariarrü, arrüna naruquirri. Nantü ümo masamuñantai: —Tiñatai Jesús, rranrrü asarü.
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Auqui atürai Mariarrü, aürotü yarucurrü esati Jesús.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Arrti champürrtü tüsürotitü au pueblurrü, anancatiqui au manu cauta aicuñunuiti Martarrü.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Tapü au porrü amoncoma manuma israelitarrü cuamatü achema pario ñupucünuncubu. Arrtaimia arrüna apuraurrü atürai nauqui aürotü türüpo. Aüromatito isiu, ñaquioncorrüma rranrrü aürotü areo esa nicürrti itübaurrirri.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Aiñanai Mariarrü esati Jesús, besüro achesoi esati, nantü ümoti: —Arrtü nampü anancüpü auna, quiubupü aco nichübaurri.
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Arrti Jesús asaratitü ümo, ane areoro, y arrübama aboma isiu aboma ito areoroma. Au manu rratorrü onquisioti tarucu nisuchequirrti, anasacoti fuerte, nanti:
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 —¿Cauta apiñanati cütu? —Ariacu Señor —namatü—, curi basarai nicürrti.
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Auqui arrti Jesús areoroti.
35 Jesus chorou.
36 Namatü manuma macrirrtianuca: —Amasasatü, tarucu nicuarrti tücañe ümoti.
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Pero aboma ito bama namatü: —Tonenti naqui ñoñünrrü uiche asarati tato arronequi supusu. ¿Causane chübacuraratipito ümoti Lázaro, tapü coiñoti?
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Onquisioti Jesús tatito tarucu nisuchequirrti. Sürotitü esa manu nicürrti Lázaro. Anati cütu au manu nusutu canrrü, taburrio ui canrrü ito.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Auqui acüputi Jesús ümoma, nanti: —¡Apiquiaübu manu canrrü! —Pero Señor —nantü Martarrü—, chauqui tütabe cuatro naneneca niconcorrü, chauqui toriotü.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Nanti Jesús ümo: —Chauqui tüsurapoi asucarücü, arrtü oncatü nurria iñemo, arrtai nicusüurrti Tuparrü y nüriacarrti.
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Auqui iquiaübutama manu canrrü. Arrti Jesús asaratitü ape au napese, meaboti, nanti sane: —Iyaü, chapie aemo, arrücü aitorrimiata iñemo arrüna rranquiquia apünanaquicü.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Tusio iñemo, nantarrtai oncoi nirranquiqui apünanaquicü. Pero rreanca sane auna isucarü bama macrirrtianuca, nauqui aicocoma que ta obi aicüpuruñü.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Chauqui neancarrti, yabirotiti Lázaro, fuerte nurria nurarrti: —¡Lázaro, ariacu türüpü!
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Auqui arrti maniqui coiño atüraiti tato auqui manu nusuturrü, motomoenoinqui neherrti y nipoperrti, suburriotito, bien quiñoenotiqui ui nicüburrirrti. Auqui nanti Jesús ümo manuma amoncoma acamanu: —Apitaquisünarrti, nauqui puerurrü amenti.
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Sürümanama bama israelitarrü bapaseara ümo Mariarrü, arrtaimia arrüna milagrorrü urriante ui Jesús, y icocoromati.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Pero aboma ito uturuquimia bama süromatü esa bama fariseorrü uraboimia arrüna urriante uiti Jesús.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Auqui arrübama üriatu sacerdoterrü ichepe bama fariseorrü iyoberabaramacü nauqui aparimia, namatü: —¿Causane osoi caüma? Arrti naqui ñoñünrrü tarucu ñasamucurrti milagrorrü.
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Arrtü uicheta ümoti, namanaiña ñana süromatü isiuti y icocoromati. Auqui caüma arrübama rromanorrü cuamatü aitabairoma oñü, y nauqui aiñarrimiacama niporrti Tuparrü y nanaiña arrüna noesa nación.
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Tamanti uturuquimia nürirrti Caifás. Tonenti naqui yarusürürrü sacerdoterrü au manu añorrü. Arrti nanti ümo bama maquiataca: —Arraño champürrtü tusio aume.
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Taqui chentienderrüpü año que manrrü urria arrtü coiñoti naqui taman ñoñünrrü, pünanaquirrtü coiñoma namanaiña macrirrtianuca auna noesa nación.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Arrti Caifás champürrtü manitanati ui ñapanauncurrtiatoe, ta torrio ümoti arrüna urapoboiboti uiti Tuparrü, itopiqui yarusürürrü sacerdoterrti au manu añorrü. Sane nauquiche urapoiticaü que arrti Jesús coiñoti ñana itacu bama israelitarrü,
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 y champürrtü itacumantai, ta itacu ito namanaiña bama icocoromati Tuparrü, nauquito oberabama uiti bama iñarriomantai au nanaiñantai icu na cürrü, nauqui ichepe nacarrüma.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Auqui manu nanenese caüma arrübama mayüriabuca baparioma causane nauqui aitabairomati Jesús.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Sane nauquiche arrti Jesús chamencotiquipü arrüpecu bama israelitarrü. Sürotitü au manu taman pueblurrü nürirri Efraín, ane abeu manu narubaitu rroense pururrü cüosorrü y canca. Acamanu süsioti ichepe bama ñanunecasarrti.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Tüsaimia manu pierrta parrcua. Cütüpürrü genterrü auqui nanaiñantai puebluca iñataimia au Jerusalén apierrtanacama. Isamutema nanaiña isiuqui arrüna yacüpucu nüriacarrü nauqui limpiorrü nisüboriquirrimia ümorrtü tiñatai manu pierrta parrcua.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Amoncoma aübu yapachequirrimia iyoti Jesús. Ñanquitioma pünanaquimiantoe, namatü: —¿Aburaño sane, aensapü cuatati caüma ümo na pierrta?
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Arrübama üriatu bama sacerdoterrü y bama fariseorrü bacüpuruma ümo genterrü, nauqui uraboimia arrtü anati naqui tusio ümoti cauta nacarrti Jesús, nauqui aiñenomati y aiñanamati au preso.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.