João 11
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs NVT
1 Anati tücañe maniqui taman ñoñünrrü nürirrti Lázaro. Pohosoti au manu puebluma nürirri Betania. Acamanu abe ito manio torrü niquiastoti, nobürirri Mariarrü y Martarrü.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Arrümanu Mariarrü tone manu isemata nipoperrti Jesús ui manu perfume urriantai norimia, y sühüburu ito tato uirri ui niqui nitanurrü. Au manio naneneca maunrroconoti Lázaro.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Así que arrüba torrü niquiastoti pacüpuru coreorrü iyoti Jesús, nauqui uraboiti isucarüti arrüna sane nuburarrü: —Señor, maunrroconoti aesa amigorrü, naqui cuasürü aemo.
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Numo toncoiti Jesús arrüna sane, nanti: —Arrümanu norrocorrü ümoti Lázaro champürrtü nauqui aconti, ta nauqui iñanaunumati Tuparrü bama macrirrtianuca, y nauqui aiñanaunumañü ito, itopiqui ta arrüñü Aütorrti Tuparrü.
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Tarucu nicua Martarrü ümoti Jesús, tacane ito Mariarrü y arrti yotübaurrirri Lázaro.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Numo turapoimia isucarüti Jesús, que ta anati Lázaro maunrroconoti, querabotiqui ñome torrü naneneca au manu cauta anancati.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Auqui aüboqui nanti ümo bama ñanunecasarrti: —Curi tato au Judea.
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Arrüma namatü: —Maestro, aübopütoche rranrrüma aitabairomacü bama israelitarrü. ¿Causane arrianca aüro tatito taha esama?
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Auqui urapoiti arrüna machepecatarrü isucarüma: —Abe te doce horarrü au sapese. Arrtü uñamenca au sapese, choñopopetabarriquiapü, itopiqui basacatü nurria ui nanentacarrü.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Pero arrtü uñamenca au tobirri oñopopetabarriquia, itopiqui tomiquianene.
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Auqui nantito: —Arrti oesa amigorrü Lázaro chauqui tümanumuti. Pero caüma yecatü istopünanati tato.
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 —Señor —namatü bama ñanunecasarrti—, arrtü manumuti, taqui urriancati tato ñana.
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Arrti Jesús rranrrtipü uraboiti isucarüma que chauqui tücoiñoti, pero arrüma ñaquioncorrüma manumutiatai.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Sane nauquiche urapoiti nurria isucarüma, nanti: —Arrti Lázaro chauqui tücoiñoti.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Pero urria arrüna chanancapüñü taha, itopiqui ui arrüna sane apicococañü nurria caüma. Pero curi te basarati.
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Arrti Tomás naqui nürirrtito uimia tocarrü, nanti ümo bama maquiataca: —Curito te arroñü nauqui oco ito ichepeti.
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Iñataimia au Betania. Tabe cuatro naneneca nacarrti Lázaro cütu au manu nusutu canrrü, taburrio ui canrrü.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Arrümanu pueblurrü Betania ane saimia Jerusalén, ane trerrü kilómetros y media nichequirri pünanaqui.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Sürümanama bama israelitarrü aboma acamanu apaseama ümo Mariarrü y Martarrü, nauqui achema ñupucünuncubu, tapü tarucapae niyusuchequirri isiuti yotubaurrirri, naqui coiño.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Nauquiche tütusio ümo Martarrü que arrti Jesús tanati saimia pueblurrü, atürai, sürotü aicuñunuti. Mariarrü oncono au porrü.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Nauquiche tiñatai Martarrü esati Jesús, nantü ümoti: —Señor, arrtü nampü anancüpü auna, quiubupü aco nichübaurri.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Pero tusio iñemo que nanaiña torrio aemo caüma ui Nupu Tuparrü, arrtü anquiquia pünanaqui.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Aiñumuti Jesús: —Arrti atübaurri tiene que asüboriti tato.
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Auqui nantü ümoti: —Tusio te iñemo que au manu tacürurrü nanenese bosüborico tato nanaiña arrüba tümocoiño. Auqui caüma arrüna nichübaurri süborico ito tato yochepe.
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Auqui nanti Jesús ümo: —Sobi te süboricoma tato, sobito torrio ümoma isüboriquiboma. Arrti naqui icocorotiñü ane isüboriquiboti, champü nümoche arrtü coiñoti.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Torrio ümoti isüboriquiboti arrüna chütacürusupü, chensoropü nausüpürrti, itopiqui oncotitü iñemo. ¿Aicocota arrüna sane Marta?
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 —Icocota Señor —nantü—, ta arrücü Cristocü, arrüna ensümunu ayetü icu na cürrü, Naüto Nupu Tuparrü.
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Auqui süro tato Martarrü esa Mariarrü, arrüna naruquirri. Nantü ümo masamuñantai: —Tiñatai Jesús, rranrrü asarü.
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Auqui atürai Mariarrü, aürotü yarucurrü esati Jesús.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Arrti champürrtü tüsürotitü au pueblurrü, anancatiqui au manu cauta aicuñunuiti Martarrü.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Tapü au porrü amoncoma manuma israelitarrü cuamatü achema pario ñupucünuncubu. Arrtaimia arrüna apuraurrü atürai nauqui aürotü türüpo. Aüromatito isiu, ñaquioncorrüma rranrrü aürotü areo esa nicürrti itübaurrirri.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Aiñanai Mariarrü esati Jesús, besüro achesoi esati, nantü ümoti: —Arrtü nampü anancüpü auna, quiubupü aco nichübaurri.
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Arrti Jesús asaratitü ümo, ane areoro, y arrübama aboma isiu aboma ito areoroma. Au manu rratorrü onquisioti tarucu nisuchequirrti, anasacoti fuerte, nanti:
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 —¿Cauta apiñanati cütu? —Ariacu Señor —namatü—, curi basarai nicürrti.
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Auqui arrti Jesús areoroti.
35 Jesus chorou.
36 Namatü manuma macrirrtianuca: —Amasasatü, tarucu nicuarrti tücañe ümoti.
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Pero aboma ito bama namatü: —Tonenti naqui ñoñünrrü uiche asarati tato arronequi supusu. ¿Causane chübacuraratipito ümoti Lázaro, tapü coiñoti?
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Onquisioti Jesús tatito tarucu nisuchequirrti. Sürotitü esa manu nicürrti Lázaro. Anati cütu au manu nusutu canrrü, taburrio ui canrrü ito.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Auqui acüputi Jesús ümoma, nanti: —¡Apiquiaübu manu canrrü! —Pero Señor —nantü Martarrü—, chauqui tütabe cuatro naneneca niconcorrü, chauqui toriotü.
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Nanti Jesús ümo: —Chauqui tüsurapoi asucarücü, arrtü oncatü nurria iñemo, arrtai nicusüurrti Tuparrü y nüriacarrti.
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Auqui iquiaübutama manu canrrü. Arrti Jesús asaratitü ape au napese, meaboti, nanti sane: —Iyaü, chapie aemo, arrücü aitorrimiata iñemo arrüna rranquiquia apünanaquicü.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Tusio iñemo, nantarrtai oncoi nirranquiqui apünanaquicü. Pero rreanca sane auna isucarü bama macrirrtianuca, nauqui aicocoma que ta obi aicüpuruñü.
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Chauqui neancarrti, yabirotiti Lázaro, fuerte nurria nurarrti: —¡Lázaro, ariacu türüpü!
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Auqui arrti maniqui coiño atüraiti tato auqui manu nusuturrü, motomoenoinqui neherrti y nipoperrti, suburriotito, bien quiñoenotiqui ui nicüburrirrti. Auqui nanti Jesús ümo manuma amoncoma acamanu: —Apitaquisünarrti, nauqui puerurrü amenti.
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Sürümanama bama israelitarrü bapaseara ümo Mariarrü, arrtaimia arrüna milagrorrü urriante ui Jesús, y icocoromati.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Pero aboma ito uturuquimia bama süromatü esa bama fariseorrü uraboimia arrüna urriante uiti Jesús.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Auqui arrübama üriatu sacerdoterrü ichepe bama fariseorrü iyoberabaramacü nauqui aparimia, namatü: —¿Causane osoi caüma? Arrti naqui ñoñünrrü tarucu ñasamucurrti milagrorrü.
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Arrtü uicheta ümoti, namanaiña ñana süromatü isiuti y icocoromati. Auqui caüma arrübama rromanorrü cuamatü aitabairoma oñü, y nauqui aiñarrimiacama niporrti Tuparrü y nanaiña arrüna noesa nación.
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Tamanti uturuquimia nürirrti Caifás. Tonenti naqui yarusürürrü sacerdoterrü au manu añorrü. Arrti nanti ümo bama maquiataca: —Arraño champürrtü tusio aume.
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Taqui chentienderrüpü año que manrrü urria arrtü coiñoti naqui taman ñoñünrrü, pünanaquirrtü coiñoma namanaiña macrirrtianuca auna noesa nación.
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Arrti Caifás champürrtü manitanati ui ñapanauncurrtiatoe, ta torrio ümoti arrüna urapoboiboti uiti Tuparrü, itopiqui yarusürürrü sacerdoterrti au manu añorrü. Sane nauquiche urapoiticaü que arrti Jesús coiñoti ñana itacu bama israelitarrü,
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 y champürrtü itacumantai, ta itacu ito namanaiña bama icocoromati Tuparrü, nauquito oberabama uiti bama iñarriomantai au nanaiñantai icu na cürrü, nauqui ichepe nacarrüma.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Auqui manu nanenese caüma arrübama mayüriabuca baparioma causane nauqui aitabairomati Jesús.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Sane nauquiche arrti Jesús chamencotiquipü arrüpecu bama israelitarrü. Sürotitü au manu taman pueblurrü nürirri Efraín, ane abeu manu narubaitu rroense pururrü cüosorrü y canca. Acamanu süsioti ichepe bama ñanunecasarrti.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Tüsaimia manu pierrta parrcua. Cütüpürrü genterrü auqui nanaiñantai puebluca iñataimia au Jerusalén apierrtanacama. Isamutema nanaiña isiuqui arrüna yacüpucu nüriacarrü nauqui limpiorrü nisüboriquirrimia ümorrtü tiñatai manu pierrta parrcua.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Amoncoma aübu yapachequirrimia iyoti Jesús. Ñanquitioma pünanaquimiantoe, namatü: —¿Aburaño sane, aensapü cuatati caüma ümo na pierrta?
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Arrübama üriatu bama sacerdoterrü y bama fariseorrü bacüpuruma ümo genterrü, nauqui uraboimia arrtü anati naqui tusio ümoti cauta nacarrti Jesús, nauqui aiñenomati y aiñanamati au preso.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.