João 11
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs BKJ
1 Anati tücañe maniqui taman ñoñünrrü nürirrti Lázaro. Pohosoti au manu puebluma nürirri Betania. Acamanu abe ito manio torrü niquiastoti, nobürirri Mariarrü y Martarrü.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Arrümanu Mariarrü tone manu isemata nipoperrti Jesús ui manu perfume urriantai norimia, y sühüburu ito tato uirri ui niqui nitanurrü. Au manio naneneca maunrroconoti Lázaro.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Así que arrüba torrü niquiastoti pacüpuru coreorrü iyoti Jesús, nauqui uraboiti isucarüti arrüna sane nuburarrü: —Señor, maunrroconoti aesa amigorrü, naqui cuasürü aemo.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Numo toncoiti Jesús arrüna sane, nanti: —Arrümanu norrocorrü ümoti Lázaro champürrtü nauqui aconti, ta nauqui iñanaunumati Tuparrü bama macrirrtianuca, y nauqui aiñanaunumañü ito, itopiqui ta arrüñü Aütorrti Tuparrü.
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Tarucu nicua Martarrü ümoti Jesús, tacane ito Mariarrü y arrti yotübaurrirri Lázaro.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Numo turapoimia isucarüti Jesús, que ta anati Lázaro maunrroconoti, querabotiqui ñome torrü naneneca au manu cauta anancati.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Auqui aüboqui nanti ümo bama ñanunecasarrti: —Curi tato au Judea.
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Arrüma namatü: —Maestro, aübopütoche rranrrüma aitabairomacü bama israelitarrü. ¿Causane arrianca aüro tatito taha esama?
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Auqui urapoiti arrüna machepecatarrü isucarüma: —Abe te doce horarrü au sapese. Arrtü uñamenca au sapese, choñopopetabarriquiapü, itopiqui basacatü nurria ui nanentacarrü.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Pero arrtü uñamenca au tobirri oñopopetabarriquia, itopiqui tomiquianene.
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Auqui nantito: —Arrti oesa amigorrü Lázaro chauqui tümanumuti. Pero caüma yecatü istopünanati tato.
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 —Señor —namatü bama ñanunecasarrti—, arrtü manumuti, taqui urriancati tato ñana.
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Arrti Jesús rranrrtipü uraboiti isucarüma que chauqui tücoiñoti, pero arrüma ñaquioncorrüma manumutiatai.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Sane nauquiche urapoiti nurria isucarüma, nanti: —Arrti Lázaro chauqui tücoiñoti.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Pero urria arrüna chanancapüñü taha, itopiqui ui arrüna sane apicococañü nurria caüma. Pero curi te basarati.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Arrti Tomás naqui nürirrtito uimia tocarrü, nanti ümo bama maquiataca: —Curito te arroñü nauqui oco ito ichepeti.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Iñataimia au Betania. Tabe cuatro naneneca nacarrti Lázaro cütu au manu nusutu canrrü, taburrio ui canrrü.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Arrümanu pueblurrü Betania ane saimia Jerusalén, ane trerrü kilómetros y media nichequirri pünanaqui.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Sürümanama bama israelitarrü aboma acamanu apaseama ümo Mariarrü y Martarrü, nauqui achema ñupucünuncubu, tapü tarucapae niyusuchequirri isiuti yotubaurrirri, naqui coiño.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Nauquiche tütusio ümo Martarrü que arrti Jesús tanati saimia pueblurrü, atürai, sürotü aicuñunuti. Mariarrü oncono au porrü.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Nauquiche tiñatai Martarrü esati Jesús, nantü ümoti: —Señor, arrtü nampü anancüpü auna, quiubupü aco nichübaurri.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Pero tusio iñemo que nanaiña torrio aemo caüma ui Nupu Tuparrü, arrtü anquiquia pünanaqui.
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Aiñumuti Jesús: —Arrti atübaurri tiene que asüboriti tato.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Auqui nantü ümoti: —Tusio te iñemo que au manu tacürurrü nanenese bosüborico tato nanaiña arrüba tümocoiño. Auqui caüma arrüna nichübaurri süborico ito tato yochepe.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Auqui nanti Jesús ümo: —Sobi te süboricoma tato, sobito torrio ümoma isüboriquiboma. Arrti naqui icocorotiñü ane isüboriquiboti, champü nümoche arrtü coiñoti.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Torrio ümoti isüboriquiboti arrüna chütacürusupü, chensoropü nausüpürrti, itopiqui oncotitü iñemo. ¿Aicocota arrüna sane Marta?
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 —Icocota Señor —nantü—, ta arrücü Cristocü, arrüna ensümunu ayetü icu na cürrü, Naüto Nupu Tuparrü.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Auqui süro tato Martarrü esa Mariarrü, arrüna naruquirri. Nantü ümo masamuñantai: —Tiñatai Jesús, rranrrü asarü.
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Auqui atürai Mariarrü, aürotü yarucurrü esati Jesús.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Arrti champürrtü tüsürotitü au pueblurrü, anancatiqui au manu cauta aicuñunuiti Martarrü.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Tapü au porrü amoncoma manuma israelitarrü cuamatü achema pario ñupucünuncubu. Arrtaimia arrüna apuraurrü atürai nauqui aürotü türüpo. Aüromatito isiu, ñaquioncorrüma rranrrü aürotü areo esa nicürrti itübaurrirri.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Aiñanai Mariarrü esati Jesús, besüro achesoi esati, nantü ümoti: —Arrtü nampü anancüpü auna, quiubupü aco nichübaurri.
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Arrti Jesús asaratitü ümo, ane areoro, y arrübama aboma isiu aboma ito areoroma. Au manu rratorrü onquisioti tarucu nisuchequirrti, anasacoti fuerte, nanti:
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 —¿Cauta apiñanati cütu? —Ariacu Señor —namatü—, curi basarai nicürrti.
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Auqui arrti Jesús areoroti.
35 Jesus chorou.
36 Namatü manuma macrirrtianuca: —Amasasatü, tarucu nicuarrti tücañe ümoti.
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Pero aboma ito bama namatü: —Tonenti naqui ñoñünrrü uiche asarati tato arronequi supusu. ¿Causane chübacuraratipito ümoti Lázaro, tapü coiñoti?
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Onquisioti Jesús tatito tarucu nisuchequirrti. Sürotitü esa manu nicürrti Lázaro. Anati cütu au manu nusutu canrrü, taburrio ui canrrü ito.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Auqui acüputi Jesús ümoma, nanti: —¡Apiquiaübu manu canrrü! —Pero Señor —nantü Martarrü—, chauqui tütabe cuatro naneneca niconcorrü, chauqui toriotü.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Nanti Jesús ümo: —Chauqui tüsurapoi asucarücü, arrtü oncatü nurria iñemo, arrtai nicusüurrti Tuparrü y nüriacarrti.
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Auqui iquiaübutama manu canrrü. Arrti Jesús asaratitü ape au napese, meaboti, nanti sane: —Iyaü, chapie aemo, arrücü aitorrimiata iñemo arrüna rranquiquia apünanaquicü.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Tusio iñemo, nantarrtai oncoi nirranquiqui apünanaquicü. Pero rreanca sane auna isucarü bama macrirrtianuca, nauqui aicocoma que ta obi aicüpuruñü.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Chauqui neancarrti, yabirotiti Lázaro, fuerte nurria nurarrti: —¡Lázaro, ariacu türüpü!
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Auqui arrti maniqui coiño atüraiti tato auqui manu nusuturrü, motomoenoinqui neherrti y nipoperrti, suburriotito, bien quiñoenotiqui ui nicüburrirrti. Auqui nanti Jesús ümo manuma amoncoma acamanu: —Apitaquisünarrti, nauqui puerurrü amenti.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Sürümanama bama israelitarrü bapaseara ümo Mariarrü, arrtaimia arrüna milagrorrü urriante ui Jesús, y icocoromati.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Pero aboma ito uturuquimia bama süromatü esa bama fariseorrü uraboimia arrüna urriante uiti Jesús.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Auqui arrübama üriatu sacerdoterrü ichepe bama fariseorrü iyoberabaramacü nauqui aparimia, namatü: —¿Causane osoi caüma? Arrti naqui ñoñünrrü tarucu ñasamucurrti milagrorrü.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Arrtü uicheta ümoti, namanaiña ñana süromatü isiuti y icocoromati. Auqui caüma arrübama rromanorrü cuamatü aitabairoma oñü, y nauqui aiñarrimiacama niporrti Tuparrü y nanaiña arrüna noesa nación.
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Tamanti uturuquimia nürirrti Caifás. Tonenti naqui yarusürürrü sacerdoterrü au manu añorrü. Arrti nanti ümo bama maquiataca: —Arraño champürrtü tusio aume.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Taqui chentienderrüpü año que manrrü urria arrtü coiñoti naqui taman ñoñünrrü, pünanaquirrtü coiñoma namanaiña macrirrtianuca auna noesa nación.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Arrti Caifás champürrtü manitanati ui ñapanauncurrtiatoe, ta torrio ümoti arrüna urapoboiboti uiti Tuparrü, itopiqui yarusürürrü sacerdoterrti au manu añorrü. Sane nauquiche urapoiticaü que arrti Jesús coiñoti ñana itacu bama israelitarrü,
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 y champürrtü itacumantai, ta itacu ito namanaiña bama icocoromati Tuparrü, nauquito oberabama uiti bama iñarriomantai au nanaiñantai icu na cürrü, nauqui ichepe nacarrüma.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Auqui manu nanenese caüma arrübama mayüriabuca baparioma causane nauqui aitabairomati Jesús.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Sane nauquiche arrti Jesús chamencotiquipü arrüpecu bama israelitarrü. Sürotitü au manu taman pueblurrü nürirri Efraín, ane abeu manu narubaitu rroense pururrü cüosorrü y canca. Acamanu süsioti ichepe bama ñanunecasarrti.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Tüsaimia manu pierrta parrcua. Cütüpürrü genterrü auqui nanaiñantai puebluca iñataimia au Jerusalén apierrtanacama. Isamutema nanaiña isiuqui arrüna yacüpucu nüriacarrü nauqui limpiorrü nisüboriquirrimia ümorrtü tiñatai manu pierrta parrcua.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Amoncoma aübu yapachequirrimia iyoti Jesús. Ñanquitioma pünanaquimiantoe, namatü: —¿Aburaño sane, aensapü cuatati caüma ümo na pierrta?
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Arrübama üriatu bama sacerdoterrü y bama fariseorrü bacüpuruma ümo genterrü, nauqui uraboimia arrtü anati naqui tusio ümoti cauta nacarrti Jesús, nauqui aiñenomati y aiñanamati au preso.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.