Atos 22

Chiquitano NT (CAX_SBB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 —Bueno bama masaruquitaiqui y bama iyaütaiqui, amonsoi baeta arrüna nisura ichacuñüantoe.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Numo oncoimia arrüna manitanati auqui hebreo, manrrü etaiyoimia. Nanti Pablo:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 —Arrüñü israelitarrüñü. Yaca icu cürrü au manu pueblurrü Tarso au manu cürrü Cilicia, pero isunaunca auna pueblurrü Jerusalén. Arrti maniqui maestro Gamaliel iñunecanatiñü. Icocota nurria arrüna nüriacarrü torrio oemo ui bama antiburrü. Bien arucu iñemo nirracoconauncu ümo nüriacarrü, tacana arraño caüma.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Sane nauquiche tücañe ichüboriquia nurria ümo bama icocoromati Jesús, irranca itabairoma. Arrübama mañoñünca y paüca tomoenoma sobi, y süroma ito au preso sobi.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Arrti yarusürürrü sacerdoterrü y namanaiña bama mayüriabuca tusio nurria ümoma arrüna sane. Uimia te torrio iñemo quichonimiacarrü corobo icu, nauqui puerurrü iquianama bama icocoromati Jesús auqui Damasco auna Jerusalén, nauqui carrtigaboma.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ‛Auqui caüma yacatü au Damasco. Taqui toce iñatai saimia ümo pueblurrü. Rrepenteatai cuara nurria ichupecuñü auqui napese.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ipiaquiquia acü chacuqui niyabu cabayurrü. Ñoncoi manu manitacarrü, nantü iñemo sane: “Saulo, Saulo, ¿causane atüboriquiatai iñemo?”
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Auqui iñumuta: “¿Ñacucü, Señor?” Nanti iñemo: “Arrüñü Jesús auqui Nazaret, naqui ümoche atüboriquiatai”.
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Arrübama isumpañeru arrtaimia manu nanentarrü, pero champürrtü oncoimia arrümanu manitacarrü iñemo.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Rranquitio caüma pünanaquiti: “¿Causane caüma sobi, Señor?” Auqui nanti iñemo: “Atüsai, acosi au pueblurrü. Acamanu urapoimia asucarücü nanaiña arrüna achücoboibocü”.
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Auqui manu caüma chüpuerurrüpü yasaratü ui manu tarucapae nanentacarrü. Así que arrübama isumpañeru ipiasurumañü hasta au pueblurrü Damasco.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ‛Anancañü acamanu. Au manu pueblurrü anancati taman ñoñünrrü, nürirrti Ananías. Icocotati nurria nüriacarrü, cuasürüti ümo namanaiña bama israelitarrü au Damasco. Arrti maniqui ñoñünrrü yapasearatiñü.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Atüraiti yesañü, nanti iñemo: “Saruqui Saulo, caüma asaca tato”. Au manu rratorrü yasaca tato nurria.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Auqui nanti iñemo: “Arrti naqui Tuparrü ümo bama uyaütaiqui itacümanauncunutiyü nauqui atusi aemo nirrantümoti aübucü. Uitito asacati Cristo, y oncoi nurarrti.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Auquina caüma aücatü uraboi isucarü namanaiña macrirrtianuca arrüna nurarrti, y arrüna arrtai y oncoi.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Caüma, tapü arrüperacaiqui. Acosi nauqui üri eana turrü. Anqui nurria pünanaquiti Jesús nauqui arrimiaca tato arrüba nomünantü obi”. Sane nurarrti Ananías iñemo.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Nantito Pablo ümoma: —Auqui manu yasücübüca tato au Jerusalén. Taman nanenese anancañü rreanca au niporrti Tuparrü. Auqui yasacati Jesús au quiatarrü niyasata.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Arrti bacüpuruti iñemo, nanti sane: “Acosi apuraurrücü auqui na pueblurrü Jerusalén, itopiqui auna chiyasutiupüma arrüna nura isütüpüñü”.
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Auqui iñumuta nurarrti: “Pero Señor, tusiatai ümoma causane sobi tücañe ubau ba poca sinagoga, numo yacatü isiu bama icocoromacü, nauquiche cüborioma sobi, y süroma sobi au preso.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Anancañü ito acamanu cauta itabairomati Esteban, naqui manitanati au nüri. Urriantai iñemo arrüna coiñoti. Anancañü rracuiraca yutacu nicüburrirrimia bama uiche aconti”.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Pero arrti Señor iñumutati: “Acosi, icüpucü iche esa bama chütüpü israelitarrü”.
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Hasta auna oncoi nurria genterrü nurarrti Pablo. Pero numo nanti arrüna sane, tosibicoma tatito nurria, namatü: —¡Tari comati naqui ñoñünrrü, churriampü arrtü süboricoti!
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Tosibicomantai, yarutaübutama ape nicüburrirrimia, tarucu cütorrü uimia acamanu ui nitüborirrimia.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Auqui bacüpuruti maniqui comandanterrü nauqui aiquianamati Pablo au cuartel. Nanti ümo masortaboca: —Apitomoensorrti, apicübaisorrti, nauqui uraboiti usucarü causane na tarucapae nitüborirrimia ümoti.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Numo tütomoenoti Pablo, nauqui achema chacuti, nanti ümoti maniqui capitán anati atüraiti esati: —Arrüñü rromanorrüñü. ¿Taqui puerurrü apicübaiquiañü? Y todaviarrü champürrtü apacurrtaca primero saübuñü, na atusi aume arrtü ane nipünate o champü.
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Numo oncoiti maniqui capitán arrüna sane, sürotitü esati comandanterrü, nanti ümoti: —Asasai nurria, tapü aisamute arrüna sane aübuti naqui ñoñünrrü, itopiqui rromanorrti.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Auqui arrti comandanterrü sürotitü esati Pablo, ñanquitioti pünanaquiti: —¿Ñemanauntu arrücü rromanorrücü? Nanti Pablo: —Arrüñü te.
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Nanti comandanterrü: —Arrüñü rrapacaca chama monirri nauqui isamunuñü rromanorrüñü. Nanti Pablo: —Tapü arrüñü rromanorrüñü numo yaca icu cürrü, itopiqui arrti iyaü rromanorrti.
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 (Arrti Pablo israelitarrti y rromanorrtito.) Sane nauquiche isoquisünanamati Pablo au manu rratorrü, champürrtü cüborioti. Arrti maniqui comandanterrü chauqui tübirrubuti, itopiqui churriampü atomoema bama rromanorrü.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Pero rranrrti atusi ümoti isane na nünantü ümo bama israelitarrü uiti Pablo. Sane nauquiche au manu quiatarrü nanenese bacüpuruti nauqui aiyoberabaramacü bama üriatu bama sacerdoterrü y bama mayüriabuca israelitarrü. Bacüpuruti aucaübu manio carenaca cütüpüquiti Pablo. Auqui maemencoti iyoti. Iñataiti acamanu esa bama mayüriabuca.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.