Marcos 5
Chipaya NT (CAP_SBB) vs VC
1 Nekztanaqui kotz̈ najwctuñtan irantichic̈ha Gadara cjita yokquin.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Jesusaqui walsiquiztan ulantan, tsjii zajraz̈ tanta z̈oñiqui campu santuquiztan tjonchic̈ha. Campu santuquin kamñitac̈ha. Niz̈aza anaz̈ jecmi nii zajraz̈ tanta z̈oñi c̈heli atatc̈ha, jir carinz̈tanami.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 — ausente —
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Kjaz̈ wilta kjojchami kjarami carinz̈tan c̈hejlz̈inzpantac̈ha. C̈hejlz̈tiquiztan carinaqui kjoksñipankaztac̈ha; t'una kjolzñipankaztac̈ha. Anaz̈ jecmi nii z̈oñz̈ azquiziqui alcansatc̈ha, nii atipzjapaqui.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Ween majiñ campu santuran cururan ojklayñitac̈ha kjawcan. Maztan persun janchi chjojritsñitac̈ha.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Az̈quiztan nii z̈oñiqui Jesusa cherz̈cu, zajtz̈quichic̈ha, Jesusiz̈ yujcquiz quillzlaki.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Nekztan altu jorz̈tan chiichic̈ha, tuz̈ cjican: —Jesusa, Arajpach Yooz Maati, ¿kjaz̈tiquiztan am wejtquiz mitisi? Am roct'uc̈ha, anaz̈ wejr tjatnalla, anaz̈ wejr sufriskatalla.
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Tuquiqui Jesusaqui mantichic̈ha, tuz̈ cjican: —Zajra, tii z̈oñz̈quiztan ulna. Nuz̈ mantitiquiztan zajraqui chiichic̈ha.
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Niz̈aza Jesusaqui pewczic̈ha: —¿C̈hjul tjuuchizamta? —cjican. Nii zajraqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: —Tama cjitaz̈ wejt tjuuqui. Tamac̈ha wejrnacqui.
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nekztan nii zajranacaqui Jesusiz̈quiz ancha rocchic̈ha, ana najwcuñ ojklayskatajo.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Nekziqui tsjii lumquiz tama cuchinacaqui lulatc̈ha.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Niz̈taqui Jesusiz̈quiz rocchic̈ha, tuz̈ cjican: —Cuchinacz̈quin wejrnac cuchnalla. Cuchinacz̈quizkaz luzkatalla.
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Nekztanac Jesusac cjichic̈ha: —Oka niz̈taqui. Ulanz̈cu zajranacami cuchinacz̈quiz luzzic̈ha. Tsjii pizc waranka cuchinaca z̈elatc̈ha. Zajranacaz̈ luztan cuchinacaqui ispantichic̈ha. Kot kjutñi jira pariju chjujcuntichic̈ha. Kjazquiz luzcu, ticzic̈ha.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Nekztanaqui nii cuchi itzñi z̈oñinacaqui tsucaña zajtchic̈ha. Wajtquinami jochquinami cwint'ichic̈ha cuchi kjazquiz katta quintu. Nekztan z̈oñinacaqui ojkchic̈ha, nii paatanaca cherzñi.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Jesusiz̈quin irantiz̈cu, zajraz̈ tanta z̈oñi z̈ejtchi cherchic̈ha. Julzi, zquitimi cujtzi, z̈ejtchi, niz̈ta cherchic̈ha. Jalla nuz̈ cherz̈cu nii z̈oñinacaqui ancha tsucchic̈ha. Ispantichic̈ha. Nekztan nii cherzñi z̈oñinacaqui yekja z̈oñinacz̈quiz mazzic̈ha. Jaknuz̈t nii zajraz̈ tanta z̈oñi watc̈haja, jaknuz̈t nii cuchinacami watc̈haja, nii mazmazzic̈ha.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 — ausente —
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Nekztanaqui z̈oñinacaqui Jesusiz̈quiz rocatc̈ha: —Tii yokquiztan okalla amqui, —cjican.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Nekztan Jesusa walsiquiz luznan nii z̈ejtchi z̈oñiqui Jesusiz̈quiz rocatc̈ha: —Amtanpan tira z̈ejlz pecuc̈ha, —cjican.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Jesusaqui ana munchic̈ha, tuz̈ cjican: —Am kjuya oka amqui, am jamillanacz̈quin. Ninacz̈quiz mazca, “Wejr okzic̈ha Yoozqui. Yooz c̈hjetintitc̈ha wejrqui”, cjican.
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Nekztanaqui Tunca Wajtanaca cjita yokaran ojklaychic̈ha nii z̈ejtchi z̈oñiqui. Nicjuñ jaknuz̈ Jesusaqui nii c̈hjetinchiz̈laja, jalla nii mazmazquichic̈ha. Jalla nekztanaqui nii maztiquiztan tjapa z̈oñinacaqui tsucchic̈ha.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Nekztanaqui Jesusaqui kot najwctuñtan quejpz̈quichic̈ha walsiquiz. Kot ataran z̈elan, nekziqui muzpa tama z̈oñinacaqui niiz̈ muytata ajczic̈ha.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Jalla nekztan tsjii Jairo cjita z̈oñiqui tjonchic̈ha. Judionacz̈ ajcz kjuy jiliritac̈ha niiqui. Jesusa cherz̈cu niiz̈ yujcquiz ezlaki quillzic̈ha.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Nekztan Jesusiz̈quiz ancha rocchic̈ha, tuz̈ cjican: —Ticzmayaz̈ wejt kolta uzqui. Tjonz̈calla amqui. Wejt uzaquiz am persun kjarz̈tan lanz̈inalla, wejt uz z̈etajo, ana ticznajo.
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Nekztanac Jesusaqui niiz̈tan chica nii z̈oñz̈ kjuya ojkchic̈ha. Okan tama z̈oñinacaqui Jesusiz̈ wirquiz apzic̈ha, ts'acjascan tejwc tejwcwarascan.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Z̈oñinacz̈ taypiquiz tsjaa laa z̈on z̈elatc̈ha. Tuncapan wata ljoc okiñtac̈ha.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Tsjii kjaz̈ kullñi z̈oñinacz̈quin ojkchinc̈ha. Juc'anti sufriskatchic̈ha ninacaqui. Nuz̈quiz inapankaz tjappacha naaz̈a cusasa castassinc̈ha. Naa z̈onqui juc'anti laa cjisnatc̈ha; ana wira z̈eti atatc̈ha.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Jesusiz̈ paata quintunaca nonchinc̈ha. Nekztan Jesusiz̈ wirquiztan macjatchinc̈ha. Tama z̈oñinacz̈ taypiquiz z̈elan, tuz̈ cjican pinsichinc̈ha: —Niiz̈ zquitikaj lanznuc̈haj niiqui, z̈etaka. Nekztan niiz̈ zquiti lanzinc̈ha.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 — ausente —
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Lanz̈cu nii orapacha tsijtsic̈ha naaz̈a ljoc ojkñiqui. Z̈ejtchinc̈ha. Persun janchiquiz naychinc̈ha, nii laaquiztan z̈ejtchi.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Jesusaqui persun kuzquiz naychic̈ha, niiz̈ aztan naa z̈on c̈hjetinchic̈ha, nii. Nayz̈cu wir kjutñi cherzic̈ha. Nekztan pewczic̈ha, tuz̈ cjican: —¿Ject wejt zquiti lanzejo?
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Nekztanac niiz̈ tjaajinta z̈oñinacaqui cjichic̈ha: —Cherzna. Tama z̈oñinaca ancha amquiz ts'acjassa. ¿Kjaz̈tiquiztan am nuz̈ pewczjo, “Ject wejr lanzejo?” cjicanajo.
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Nekztan Jesusac z̈oñinacz̈ kjutñi chercherzic̈ha, jectc̈halaj nii lanzi, nii pajzjapa.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Nekztan naa z̈onqui persun curpu z̈ejtchi nayz̈cuqui, ekekscan cjarcatcan macjatchinc̈ha, Jesusiz̈ yujcquiz quillzinc̈ha. Nekztan naaqui tjapa werara mazzinc̈ha.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Nekztan Jesusaqui cjichic̈ha: —Cullacalla. Tjapa kuztan criichiz̈ cjen, c̈hjetinta cjissamc̈ha. Jaziqui z̈ejtchipanim cjequic̈ha. Cuntintum okaquic̈ha.
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Nekztanaqui Jesusiz̈ naa z̈onaquiz chiyan, tsjii z̈oñinacaqui tjonchic̈ha; Jairo cjita judio jilirz̈ kjuyquiztan tjonchic̈ha. Nii jilirz̈quiz cjichic̈ha: —Am uzqui ticzinc̈ha. Anam iya tii maestruz̈quiz molistis waquizic̈ha.
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Jesusazti nii z̈oñinacz̈ chiita taku ana catokchic̈ha. Nekztan nii jilirz̈quiz cjichic̈ha: —Ana am niic kuz turwayskata. Yoozquin tjapa kuztanpan cjeella.
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Nekztan Jesusaqui Pedruz̈tan Santiaguz̈tan Juanz̈tan (Santiaguz̈ lajk) ninacakaz apskatchic̈ha. Partinaca ana apskatchic̈ha Jesusaqui.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Nekztan judío jilirz̈ kjuyquin irantiz̈quichic̈ha. Nekzi z̈oñinacaqui ancha kjawcanz̈ kaatkalc̈ha. Niz̈ta cherchic̈ha Jesusaqui. Ancha arnatc̈ha nii kaañi z̈oñinacaqui.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Kjuyquin luzcu, Jesusaqui cjichic̈ha: —¿Kjaz̈tiquiztan ancha aranjo, niz̈aza kaajo? Taa uzqui anac̈ha ticzin, tjajc̈ha.
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Nekztan nii z̈ejlñi z̈oñinacaqui tjassic̈ha, nii nonz̈cu. Jesusazti zancuñ nii z̈oñinaca ulanskatchic̈ha. Nekztanaqui Jesusaqui maa ejpz̈tan niiz̈ mazinacz̈tan luzzic̈ha, jakziquin naa uz z̈elatc̈haja, nicju.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Nekztan Jesusaqui naa uza kjara tanzic̈ha. Niz̈aza altu tawkz̈tan chiichic̈ha: —Talita cumi, —cjican. Nii takuqui cjic̈ha, “Usalli, z̈aazna”.
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Nekztanac nii orapacha naa uzqui z̈aaziñc̈ha. Ojklaychiñc̈ha. Tuncapan watchiztac̈ha naa uzqui. Nekztanaqui nii z̈oñinacaqui kuz kata tsucchic̈ha. Ancha ispantichic̈ha.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Nekztan Jesusaqui zuma iwjt'ichic̈ha, tuz̈ cjican: —Ana jecz̈quizimi tii c̈hjetinta quintu chii chiyaquic̈ha. Nuz̈ mantiz̈cu, ninacz̈quiz mantichizakazza, naa uzaquiz c̈hjeri tjaajo, nii.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.