Marcos 5

Chipaya NT (CAP_SBB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nekztanaqui kotz̈ najwctuñtan irantichic̈ha Gadara cjita yokquin.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Jesusaqui walsiquiztan ulantan, tsjii zajraz̈ tanta z̈oñiqui campu santuquiztan tjonchic̈ha. Campu santuquin kamñitac̈ha. Niz̈aza anaz̈ jecmi nii zajraz̈ tanta z̈oñi c̈heli atatc̈ha, jir carinz̈tanami.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Kjaz̈ wilta kjojchami kjarami carinz̈tan c̈hejlz̈inzpantac̈ha. C̈hejlz̈tiquiztan carinaqui kjoksñipankaztac̈ha; t'una kjolzñipankaztac̈ha. Anaz̈ jecmi nii z̈oñz̈ azquiziqui alcansatc̈ha, nii atipzjapaqui.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Ween majiñ campu santuran cururan ojklayñitac̈ha kjawcan. Maztan persun janchi chjojritsñitac̈ha.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Az̈quiztan nii z̈oñiqui Jesusa cherz̈cu, zajtz̈quichic̈ha, Jesusiz̈ yujcquiz quillzlaki.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Nekztan altu jorz̈tan chiichic̈ha, tuz̈ cjican: —Jesusa, Arajpach Yooz Maati, ¿kjaz̈tiquiztan am wejtquiz mitisi? Am roct'uc̈ha, anaz̈ wejr tjatnalla, anaz̈ wejr sufriskatalla.
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Tuquiqui Jesusaqui mantichic̈ha, tuz̈ cjican: —Zajra, tii z̈oñz̈quiztan ulna. Nuz̈ mantitiquiztan zajraqui chiichic̈ha.
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Niz̈aza Jesusaqui pewczic̈ha: —¿C̈hjul tjuuchizamta? —cjican. Nii zajraqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: —Tama cjitaz̈ wejt tjuuqui. Tamac̈ha wejrnacqui.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nekztan nii zajranacaqui Jesusiz̈quiz ancha rocchic̈ha, ana najwcuñ ojklayskatajo.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Nekziqui tsjii lumquiz tama cuchinacaqui lulatc̈ha.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Niz̈taqui Jesusiz̈quiz rocchic̈ha, tuz̈ cjican: —Cuchinacz̈quin wejrnac cuchnalla. Cuchinacz̈quizkaz luzkatalla.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Nekztanac Jesusac cjichic̈ha: —Oka niz̈taqui. Ulanz̈cu zajranacami cuchinacz̈quiz luzzic̈ha. Tsjii pizc waranka cuchinaca z̈elatc̈ha. Zajranacaz̈ luztan cuchinacaqui ispantichic̈ha. Kot kjutñi jira pariju chjujcuntichic̈ha. Kjazquiz luzcu, ticzic̈ha.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Nekztanaqui nii cuchi itzñi z̈oñinacaqui tsucaña zajtchic̈ha. Wajtquinami jochquinami cwint'ichic̈ha cuchi kjazquiz katta quintu. Nekztan z̈oñinacaqui ojkchic̈ha, nii paatanaca cherzñi.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Jesusiz̈quin irantiz̈cu, zajraz̈ tanta z̈oñi z̈ejtchi cherchic̈ha. Julzi, zquitimi cujtzi, z̈ejtchi, niz̈ta cherchic̈ha. Jalla nuz̈ cherz̈cu nii z̈oñinacaqui ancha tsucchic̈ha. Ispantichic̈ha. Nekztan nii cherzñi z̈oñinacaqui yekja z̈oñinacz̈quiz mazzic̈ha. Jaknuz̈t nii zajraz̈ tanta z̈oñi watc̈haja, jaknuz̈t nii cuchinacami watc̈haja, nii mazmazzic̈ha.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 — ausente —
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Nekztanaqui z̈oñinacaqui Jesusiz̈quiz rocatc̈ha: —Tii yokquiztan okalla amqui, —cjican.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Nekztan Jesusa walsiquiz luznan nii z̈ejtchi z̈oñiqui Jesusiz̈quiz rocatc̈ha: —Amtanpan tira z̈ejlz pecuc̈ha, —cjican.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Jesusaqui ana munchic̈ha, tuz̈ cjican: —Am kjuya oka amqui, am jamillanacz̈quin. Ninacz̈quiz mazca, “Wejr okzic̈ha Yoozqui. Yooz c̈hjetintitc̈ha wejrqui”, cjican.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Nekztanaqui Tunca Wajtanaca cjita yokaran ojklaychic̈ha nii z̈ejtchi z̈oñiqui. Nicjuñ jaknuz̈ Jesusaqui nii c̈hjetinchiz̈laja, jalla nii mazmazquichic̈ha. Jalla nekztanaqui nii maztiquiztan tjapa z̈oñinacaqui tsucchic̈ha.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Nekztanaqui Jesusaqui kot najwctuñtan quejpz̈quichic̈ha walsiquiz. Kot ataran z̈elan, nekziqui muzpa tama z̈oñinacaqui niiz̈ muytata ajczic̈ha.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Jalla nekztan tsjii Jairo cjita z̈oñiqui tjonchic̈ha. Judionacz̈ ajcz kjuy jiliritac̈ha niiqui. Jesusa cherz̈cu niiz̈ yujcquiz ezlaki quillzic̈ha.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Nekztan Jesusiz̈quiz ancha rocchic̈ha, tuz̈ cjican: —Ticzmayaz̈ wejt kolta uzqui. Tjonz̈calla amqui. Wejt uzaquiz am persun kjarz̈tan lanz̈inalla, wejt uz z̈etajo, ana ticznajo.
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Nekztanac Jesusaqui niiz̈tan chica nii z̈oñz̈ kjuya ojkchic̈ha. Okan tama z̈oñinacaqui Jesusiz̈ wirquiz apzic̈ha, ts'acjascan tejwc tejwcwarascan.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Z̈oñinacz̈ taypiquiz tsjaa laa z̈on z̈elatc̈ha. Tuncapan wata ljoc okiñtac̈ha.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Tsjii kjaz̈ kullñi z̈oñinacz̈quin ojkchinc̈ha. Juc'anti sufriskatchic̈ha ninacaqui. Nuz̈quiz inapankaz tjappacha naaz̈a cusasa castassinc̈ha. Naa z̈onqui juc'anti laa cjisnatc̈ha; ana wira z̈eti atatc̈ha.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Jesusiz̈ paata quintunaca nonchinc̈ha. Nekztan Jesusiz̈ wirquiztan macjatchinc̈ha. Tama z̈oñinacz̈ taypiquiz z̈elan, tuz̈ cjican pinsichinc̈ha: —Niiz̈ zquitikaj lanznuc̈haj niiqui, z̈etaka. Nekztan niiz̈ zquiti lanzinc̈ha.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 — ausente —
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Lanz̈cu nii orapacha tsijtsic̈ha naaz̈a ljoc ojkñiqui. Z̈ejtchinc̈ha. Persun janchiquiz naychinc̈ha, nii laaquiztan z̈ejtchi.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Jesusaqui persun kuzquiz naychic̈ha, niiz̈ aztan naa z̈on c̈hjetinchic̈ha, nii. Nayz̈cu wir kjutñi cherzic̈ha. Nekztan pewczic̈ha, tuz̈ cjican: —¿Ject wejt zquiti lanzejo?
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Nekztanac niiz̈ tjaajinta z̈oñinacaqui cjichic̈ha: —Cherzna. Tama z̈oñinaca ancha amquiz ts'acjassa. ¿Kjaz̈tiquiztan am nuz̈ pewczjo, “Ject wejr lanzejo?” cjicanajo.
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Nekztan Jesusac z̈oñinacz̈ kjutñi chercherzic̈ha, jectc̈halaj nii lanzi, nii pajzjapa.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Nekztan naa z̈onqui persun curpu z̈ejtchi nayz̈cuqui, ekekscan cjarcatcan macjatchinc̈ha, Jesusiz̈ yujcquiz quillzinc̈ha. Nekztan naaqui tjapa werara mazzinc̈ha.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Nekztan Jesusaqui cjichic̈ha: —Cullacalla. Tjapa kuztan criichiz̈ cjen, c̈hjetinta cjissamc̈ha. Jaziqui z̈ejtchipanim cjequic̈ha. Cuntintum okaquic̈ha.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Nekztanaqui Jesusiz̈ naa z̈onaquiz chiyan, tsjii z̈oñinacaqui tjonchic̈ha; Jairo cjita judio jilirz̈ kjuyquiztan tjonchic̈ha. Nii jilirz̈quiz cjichic̈ha: —Am uzqui ticzinc̈ha. Anam iya tii maestruz̈quiz molistis waquizic̈ha.
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Jesusazti nii z̈oñinacz̈ chiita taku ana catokchic̈ha. Nekztan nii jilirz̈quiz cjichic̈ha: —Ana am niic kuz turwayskata. Yoozquin tjapa kuztanpan cjeella.
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Nekztan Jesusaqui Pedruz̈tan Santiaguz̈tan Juanz̈tan (Santiaguz̈ lajk) ninacakaz apskatchic̈ha. Partinaca ana apskatchic̈ha Jesusaqui.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Nekztan judío jilirz̈ kjuyquin irantiz̈quichic̈ha. Nekzi z̈oñinacaqui ancha kjawcanz̈ kaatkalc̈ha. Niz̈ta cherchic̈ha Jesusaqui. Ancha arnatc̈ha nii kaañi z̈oñinacaqui.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Kjuyquin luzcu, Jesusaqui cjichic̈ha: —¿Kjaz̈tiquiztan ancha aranjo, niz̈aza kaajo? Taa uzqui anac̈ha ticzin, tjajc̈ha.
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Nekztan nii z̈ejlñi z̈oñinacaqui tjassic̈ha, nii nonz̈cu. Jesusazti zancuñ nii z̈oñinaca ulanskatchic̈ha. Nekztanaqui Jesusaqui maa ejpz̈tan niiz̈ mazinacz̈tan luzzic̈ha, jakziquin naa uz z̈elatc̈haja, nicju.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Nekztan Jesusaqui naa uza kjara tanzic̈ha. Niz̈aza altu tawkz̈tan chiichic̈ha: —Talita cumi, —cjican. Nii takuqui cjic̈ha, “Usalli, z̈aazna”.
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Nekztanac nii orapacha naa uzqui z̈aaziñc̈ha. Ojklaychiñc̈ha. Tuncapan watchiztac̈ha naa uzqui. Nekztanaqui nii z̈oñinacaqui kuz kata tsucchic̈ha. Ancha ispantichic̈ha.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Nekztan Jesusaqui zuma iwjt'ichic̈ha, tuz̈ cjican: —Ana jecz̈quizimi tii c̈hjetinta quintu chii chiyaquic̈ha. Nuz̈ mantiz̈cu, ninacz̈quiz mantichizakazza, naa uzaquiz c̈hjeri tjaajo, nii.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.